درخت حوزه‌های تخصصی

تحقیق حاضر می کوشد "رابطه بین سبک های مدیریت تعارض و بهره وری نیروی انسانی در بانک سینا" را بررسی کند بدین منظور 85  نفر از بین کارکنان ستادی بانک سینا در استان تهران از طریق نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند از طریق فرمول کوکران به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. این پژوهش از لحاظ نوع تحقیق، همبستگی و کاربردی می باشد سبک های مدیریت تعارض توسط پرسش نامه استاندارد داریا و پرز (2015) و بهره وری نیروی انسانی به وسیله پرسش نامه تیلور و برنت (2013) اندازه گیری شد. پایایی و روایی ابزار پژوهش با استفاده از ضریب بارهای عاملی، آلفاکرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی صوری و روایی همگرا و روایی واگرا بررسی شد. سپس اطلاعات حاصل با استفاده از نرم افزار Spss و  Smart–PLSمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن است که بین سبک های مدیریت تعارض با بهره وری نیروی انسانی در کارکنان بانک سینا رابطه مثبت معناداری وجود دارد. هم چنین نتایج حاصل از فرضیه های فرعی نشان می دهد که بین سبک همکاری، مصالحه و گذشت رابطه مثبت معناداری با بهره وری نیروی انسانی وجود دارد، ولی بین سبک های اجتناب و رقابت با بهره وری نیروی انسانی رابطه مثبت معناداری وجود ندارد.

برنامه ریزی فروش و عملیات[1] امروزه به یک فرایند شناخته شده و پرکاربرد در زنجیره تأمین تبدیل شده است. با این حال تا به امروز، ارزیابی و محاسبه منافع بکارگیری این فرایند مورد غفلت قرارگرفته است. این مقاله، عملکرد فرایند برنامه ریزی فروش و عملیات را از طریق مدل سازی ریاضی مورد ارزیابی قرار می دهد. در این مطالعه، سه مدل برنامه ریزی مختلط اعداد صحیح[2] ارائه شدند که به ترتیب نشان می دهنده: "برنامه ریزی فروش و عملیات کاملاً یکپارچه[3]" که در آن برنامه ریزی فروش، تولید، توزیع و تأمین بصورت متمرکز و یکپارچه انجام می پذیرد؛ "برنامه ریزی فروش و عملیات نسبتاً یکپارچه[4]" که درآن برنامه ریزی فروش و تولید بصورت متمرکز انجام گرفته، درحالی که برنامه ریزی توزیع و تأمین بصورت مجزا در هر سایت انجام می گیرد؛ یک مدل "برنامه ریزی گسسته[5]" که در آن برنامه ریزی فروش به صورت متمرکز انجام شده، در حالی که برنامه ریزی تولید، توزیع و تأمین به صورت مجزا و محلی انجام می گیرد. هرسه مدل مذکور برای یک سیستم تولیدی چندسایتی توسعه داده شده اند که دارای تأمین کنندگان متعدد بوده، محصولات متفاوتی را تولید می کنند و به مشتریان بسیاری سرویس می دهند. در انتها، عملکرد برنامه ریزی فروش و عملیات کاملاً یکپارچه نسبت به دو مدل دیگر، از طریق مقایسه تأثیرات مالی این رویکردها تحت تقاضای ماهانه و قیمت بازار واقعی دریک شرکت تولید صنایع فرمینگ[6] در ایران مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج، بیانگر برتری مدل برنامه ریزی کاملا یکپارچه نسبت به دو مدل دیگر است.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی تأثیر شیوه های پیشگیری از جرم در پیشگیری از سرقت تجهیزات انتقال برق و اولویت بندی این شیوه ها در شهرستان ملایر در سال 1394 انجام گرفت؛ تا از این طریق ضمن بررسی پدیده سرقت به عنوان یکی از مهم ترین آسیب های اجتماعی و جرایم علیه اموال دولتی و شخصی، از خسارات مادی به شرکت های برق جلوگیری نموده و امنیت و آسایش شهروندان حفظ و تأمین گردد. این پژوهشگران از نظر نوع، کاربردی و از نظر روش، توصیفی – پیمایشی است. برای انجام این پژوهش، محقق جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته بر اساس طیف لیکرت استفاده نموده است؛ که این پرسشنامه 30 سؤالی در بین 100 نفر از کارکنان ناجا به عنوان جامعه نمونه توزیع گردیده است. در این تحقیق، به منظور بالا بردن دقت در بررسی اسناد و مدارک به صورت تمام شمار انجام خواهد شد. در این پژوهش، از آزمون های فریدمن و تحلیل عاملی استفاده شده است. براساس نتایج حاصل از این پژوهش، مهم ترین و مؤثرترین راه پیشگیری از سرقت تجهیزات انتقال برق از میان سه راهکار مطرح شده، راهکار پیشگیری اجتماعی، به عنوان برترین و مؤثرترین پیشنهاد از سوی پرسشگران انتخاب و دو راه پیشگیری یعنی پیشگیری از طریق طراحی محیطی و پیشگیری انتظامی در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در پایان، پیشنهاداتی جهت جلوگیری از سرقت تجهیزات برق ارائه شده است که امید است با به کارگیری آنها مشکلات موجود برطرف شود

این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر گرایش به مد، در دختران 30-15 ساله شهر همدان انجام شده است. روش: روش تحقیق حاضر، روش توصیفی از نوع زمینه یابی است. آزمودنی ها شامل 214 نفر از دختران 15 تا 30 ساله شهر همدان می باشند که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ای است محقق ساخته که مشتمل بر 9 سؤال عمومی و 23 سؤال اختصاصی می باشد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین میزان گرایش به مد و سن پاسخگویان رابطه معنادار وجود دارد. همچنین، بین میزان گرایش به مد پاسخگویان مشاغل مختلف، سطوح مختلف تحصیلی، وضعیت های مختلف اقتصادی و در سطوح مختلف امکانات زندگی تفاوت وجود دارد.

با توسعه شهرنشینی، شاهد بروز پدیده و رفتارهای مختلف از جمله پدیده وندالیسم در جوامع مختلف هستیم. امروزه، با گسترش شهرها، ناهنجاری های اجتماعی نیز گسترش می یابند که لزوم توجه جدی به این امر را بیشتر می طلبد. پدیده وندالیسم از جمله مباحثی به شمار می رود که به سرعت جوامع مختلفی را درگیر کرده و به مثابه مسأله ای جدی در حال بروز است و حتی جامعه ما را با مشکلاتی مواجه ساخته است. این مقاله تلاش دارد عوامل مؤثر بر گرایش جوانان شهر همدان به رفتار وندالیسمی با تأکید بر ضرورت نقش پلیس و امنیت اجتماعی را بررسی کند و راه-حل های مناسب برای کاهش این معضل را ارائه دهد. روش تحقیق، از نوع پیمایشی بوده است. جامعه آماری مورد مطالعه، جوانان پسر شهر همدانی در سنین بین 27-10 ساله می باشند و با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه کوکران، تعداد500 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری نیز به صورت نمونه گیری تصادفی ساده صورت گرفت. فرضیه های این تحقیق عبارتند از: جنسیت، پایگاه اجتماعی، محل سکونت، ارتباط با همسالان و نحوه گذراندن اوقات فراغت که با متغیر رفتار وندالیستی. نتایج نشان داد که بین کلیه متغیرهای فوق با گرایش به رفتار وندالیستی، رابطه معناداری وجود دارد. پلیس به عنوان نیرویی که بالذات ماهیتی انتظامی داشته و اصولاً نظم را سر لوحه عمل و پشرفت خود می داند و می تواند با استفاده از هویت مدنی و اجتماعی خود به ایجاد نظم و برقراری امنیت پرداخته و نقش های مفید ومؤثری را نیز ایفا نماید.

حمل و نقل از دیدگاه علوم مختلف دارای مفاهیم متنوعی است و از جنبه های مختلفی می تواند مورد بررسی قرار گیرد. در برنامه ریزی شهری و منطقه ای، یکی از مهم ترین مسائلی که در حوزه حمل و نقل برون شهری مورد توجه قرار می گیرد، موضوع مهم تصادفات جاده ای و عواملی است که در بروز آن نقش ایفا می کند. لذا هدف محققان در این پژوهش، به عنوان یک پژوهش کاربردی، به جمع آوری اطلاعات تصادفات صورت گرفته و برداشت میدانی و به صورت مشاهده مستقیم و غیرمستقیم بوده است. این نقاط در طول مسیر همدان- ساوه (آزاد راه کربلا) تا گردنه دخان در حوزه استحفاظی استان همدان به صورت مشاهده مستقیم بوده و تحلیل آن بر اساس تصاویر هوایی و ماهواره ای منطقه بوده است. محققان در این تحقیق با تعیین دقیق نقاط مورد نظر در سا ل های 1394 و 1395 ابتدا نسبت به دسته بندی نوع تصادفات اقدام و سپس اطلاعات را دسته بندی و در بایگانی داده ای نرم افزاریARS GTS وارد نموده است. نتایج تحلیلی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی نرم افزار مورد نظر به صورت نقطه ای و پهنه ای ویژگی مسیر در قالب نقشه های کاربردی ترسیم شده است که در نهایت مسیر همدان – ساوه(آزاد راه کربلا) تا گردنه دخان در باند های شمالی و جنوبی و در حوزه استفحاظی استان همدان در چهار طیف: امن، نسبتاً امن، خطرناک و حادثه خیز پهنه بندی و راهکارهای لازم در کاهش تصادفات جاد ه ای ارائه گردیده است.

این پژوهش به منظور بررسی روابط ساختاری هوش هیجانی، عدالت سازمانی، رضایت شغلی، امنیت شغلی و تعهد سازمانی در یک سازمان دولتی انجام شده است. جامعه ی آماری تحقیق کلیه کارکنان یک سازمان دولتی است که در حدود 400 نفر است، طبق فرمول کوکران از بین جامعه آماری، نمونه ای به تعداد 200 نفر انتخاب و پرسشنامه استاندارد پنج گانه مشتمل بر هوش هیجانی، رضایت شغلی، تعهد سازمانی، عدالت سازمانی و امنیت شغلی در میان این افراد توزیع شد. از این تعداد پرسشنامه، تعداد 190 پرسشنامه جهت تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای smartPLS وspss استفاده شده است. نتایج تجربی این پژوهش نشان دهنده تأئید تمامی فرضیه های مستقیم و دو فرضیه غیرمستقیم پژوهش بود؛ اما دو فرضیه غیرمستقیم آخر مورد تأئید واقع نشد. برای بررسی فرضیه های غیرمستقیم از آزمون سوبل تست (subel test) استفاده شده است. نتایج آزمون سوبل و آزمون های آماری این فرضیه ها و سطوح برازش مدل، به همراه نتیجه گیری های تفصیلی و پیشنهاد ها اجرایی در پایان مقاله آورده شده است.

امروزه به دلیل برخی از ناهنجاری های موجود در سازمان ها توجه به اخلاق حرفه ای و به تبع آن پیشگیری درونی کارکنان ناجا توجه مدیران را به خود جلب کرده است. با توجه به مبحث اصلی که تحت عنوان «ویژگی های پلیس مسلمان» ارائه گردیده است و با توجه به فضا و بافت اسلامی حاکم بر کشورمان هدف اصلی این مقاله تبیین کار ویژه و صفات شایسته کلام محور است. روش این پژوهش توصیفی– تحلیلی و سندکاوی است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اخلاقی بودن یا نبودن رفتارها و عملکرد ها می تواند موجب بروز پیامدهای مثبت یا منفی در سطح سازمان شود. ارتباط تنگاتنگی میان عوامل اثرگذار بر رفتار و عملکرد اخلاقی و پیامدهای اخلاقی وجود دارد. پلیس عمدتاً با رفتارهایش شناخته می شود. رعایت اصول ارتباطات انسانی و تعاملات پلیس با جامعه، استانداردسازی رفتار و تدوین آیین نامه با دستورالعمل اخلاقی پلیس می تواند در تحقق اهداف، رهیافت پلیس مسلمان موثر و مفید باشد. آنچه که در پلیس جامعه اسلامی ایران مورد تأکید است، رعایت اصول انسانی و اخلاقی از قبیل رعایت قانون، مراعات انصاف، امانت داری، صداقت، حمایت از مظلوم، عدم پذیرش رشوه، حق طلبی و عدالت، تعهد سازمانی و... می باشد. همچنین، نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که منشور اخلاق حرفه ای کارکنان ناجا سازمان را از بسیاری جرایم شغلی باز می دارد و آنها را در پاییندی به شغل خود یاری می کند. کارکنان با ابزارهای درونی به شغل خود پایبند می شوند. وبیان گر وجود رابطه معنادار و مستقیم و همبستگی مثبت میان اخلاق پلیسی و پیشگیری درونی است. به طوری که پیشگیری درونی کارکنان بدون پایبندی به رفتارهای پلیسی میسر نخواهد بود.

کشف، تولید، قاچاق و مصرف موادمخدرهای جدید در دنیا به یک معضل بزرگ و تاحدودی غیرقابل مهار تبدیل شده است. هر روزه در رسانه ها عیناً شاهد یک نوع مخدر جدید گیاهی و یا صنعتی هستیم که جامعه به ویژه جوانان را درگیر کرده است. در این مقاله، به بررسی عوامل شیوع یکی از این نوع مخدرهای گیاهی بنام گل پرداخته شده است. چون تحقیق حاضر از نوع تحقیق های کیفی است، فاقد فرضیه، جامعه آماری و روش نمونه گیری است. روش جمع آوری اطلاعات در این تحقیق به صورت کتابخانه ای و مراجعه به اسناد و منابع مکتوب و مبتنی بر یادداشت برداری علمی از مستندات پروندهای قضایی موجود در بایگانی پلیس مبارزه با مواد مخدر فرماندهی انتظامی استان همدان است. روش تجزیه وتحلیل اطلاعات، توصیفی، یعنی یافته های گردآوری شده دسته بندی و هر ویژگی استخراج و نتیجه گیری شده است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که استان همدان همانند برخی استان های کشور روند رو به رشد قاچاق و مصرف گل را داشته است. از عوامل عمده گرایش به این امر را می توان عدم آگاهی، بیکاری، کسب درآمد، در دسترس بودن، ترویج بی خطر و کم خطربودن، جایگزینی با موادمخدر پرخطر و سودآوری قاچاق عنوان نمود و راهکارهای کاهش گرایش به مصرف گل عبارتند از: برنامه ریزی برای پرکردن اوقات فراغت همه جامعه به ویژه جوانان، ایجاد زیر ساختارهای لازم برای درمان بیماران، اطلاع رسانی و آگاه سازی عمومی و پیشگیری اولیه، اجتماعی کردن مسأله، تدوین قوانین پویا و جامع.

تکوین فناوری های دیجیتال و در دسترس قرار گرفتن آنها، عملیاتی شدن نظریه شهر هوشمند و دولت الکترونیک را امکان پذیر نموده است. سنسورهای جمع آوری داده های شهری، ابزارهای ویرایش آنلاین سامانه های اطلاعات مکانی و گوشی های هوشمند از جمله فناوری هایی اند که به جمع آوری و گردش سریع اطلاعات شهری کمک می نمایند. در زمینه شناخت، ارتقا و توسعه میزان دقت این فناوری ها، تحقیق های فراوانی منتشر شده است. با وجود این درک دقیقی از چگونگی فرایند پذیرش و عملیاتی کردن آنها توسط کاربران اعم از اشخاص یا سازمان های شهری وجود ندارد. هدف این پژوهش مدل سازی پذیرش فناوری توسط کاربران مراکز استان ها با به کارگیری مدل ساختار یافته می باشد. این مقاله به معرفی یک مدل اولیه شامل نُه سازه می پردازد که براساس مرور ادبیات موضوع طراحی شده است. این مدل براساس داده های 110 پرسشنامه از زاهدان مورد آزمون و اصلاح قرار گرفت. مدل اصلاحی با داده های حاصل از 428 پرسشنامه از بجنورد، اصفهان، شیراز و تبریز  مورد اعتبارسنجی و اصلاح نهایی قرار گرفت. مدل نهایی به پنج سازه کارآمد کردن فرد، قابلیت بهره برداری، تسهیل در انجام امور، مزیت نسبی و سازگاری به عنوان اولویت نخست کاربران مراکز استان ها و به سه سازه کیفیت کم خدمات، امنیت داده ها و ذخیره انرژی با عنوان کم اهمیت ترین ها اشاره دارد. مدل پذیرش فناوری توسط کاربران مراکز استان ها، ابزاری مهم برای پیش بینی پذیرش فناوری برای مدیران شهری است. نتایج حاصله می تواند در جلوگیری از تأمین و اجرای ناموفق فناوری در مقیاس کلانشهری که هزینه های بالایی خواهند داشت، مؤثر باشد. مدل ارائه شده در این مقاله می تواند در شهرهای کوچک مقیاس نیز به عنوان تحقیق آتی مورد آزمون قرار گیرد.

خلوت، فرآیندی برای تعیین مرز میان افراد است و فرد به واسطه آن بر تعامل خود با دیگران نظارت می کند. نیاز به خلوت در انسان ها عمومیت دارد ولی شیوه پاسخ به آن متأثر از متغیرهایی چون فرهنگ، سن، جنس، محیط فیزیکی و... است. تفاوت این نیاز از فرهنگی به فرهنگ دیگر سبب می شود برخی از فرهنگ ها میل بیشتری به خلوت نسبت به سایرین داشته باشند. تفاوت ها در میل به خلوت جویی صرفاً محدود به فرهنگ ها نمی شود، بلکه خرده فرهنگ ها را نیز در بر می گیرد.  ایران، از جمله کشورهایی است که دارای خرده فرهنگ های متنوع با حالت های مختلف پاسخگویی به خلوت است. اما تاکنون تحقیقاتی در زمینه بررسی تفاوت ها و شباهت های میان خرده فرهنگ های این کشور در میل به خلوت جویی و سازوکارهای رسیدن به آن در محیط های شهری انجام نشده است. از این رو، این مقاله به دنبال بررسی تفاوت های بین فرهنگی میان زنان گیلکی، کرد، آذری و یزدی در میل به خلوت جویی و ادراک ازدحام است. برای رسیدن به این اهداف از ابزار پرسشنامه استفاده گردید. حدود هزار و 174 زن پرسش شونده به صورت اتفاقی در پارک های شهر (رشت)، ملت (سنندج)، باغمیشه (تبریز) و آزادگان (یزد) برای تکمیل پرسشنامه انتخاب شدند. این پرسشنامه توسط آزمون های خی دو (Chi-square Test )، ضریب همبستگی پیرسون ( Pearson Correlation Coefficient ) ، تحلیل واریانس یک طرفه (Analysis of Variance (ANOVA)) و تحلیل واریانس چند متغیره (Multivariate Mnalysis of Variance (MANOVA)) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان دهنده آن است که سطح خلوت مطلوب در زنان یزدی و آذری بیشتر از سایر زنان است. در صورتی که خلوت کسب شده در زنان گیلکی بیش از سایر خرده فرهنگ هاست. به عبارتی، یزدی ها (صحرایی گرم و خشک) و آذری ها (کوهستانی سرد) در زمره فرهنگ های غیرارتباطی و گیلکی ها (معتدل خزری) و کردها (کوهستانی بسیار سرد) در زمره فرهنگ های ارتباطی اند. صرف نظر از نوع فرهنگ، سطح خلوت مطلوب و کسب شده به ادراک ازدحام افراد وابسته است.

زنان نیمی از جمعیت ساکن شهرها هستند و روند روزافزون حضور آنان در محیط های کار و فعالیت اجتماعی شهری سبب می شود تا در مکانیابی و طراحی و ساخت کالبد شهر حضور گسترده این قشر در عرصه های عمومی مورد توجه قرار گیرد. حضور در فضاهای عمومی، برنامه ریزی برای ارتقای امنیت زنان را ضروری می سازد. مرحله قبل از برنامه ریزی، ارزیابی و شناخت عوامل مؤثر بر امنیت زنان است. هدف این پژوهش ارزیابی احساس امنیت زنان در فضاهای شهری منطقه یک شهر اهواز می باشد. پژوهش حاضر از نوع هدف کاربردی و ازنظر گردآوری داده ها جزو پژوهش های توصیفی_پیمایشی و به طور کامل مدل یابی معادلات ساختاری است. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه ای با هفت شاخص (نظارت، اجتماعی، رفتاری، کالبدی، مبلمان، محیطی و دسترسی) و 35 گویه بر مبنای پاسخ های زنان ساکن منطقه یک با حجم نمونه 381 نفر انجام شد. اطلاعات جمع آوری شده از طریق نرم افزارهای SPSS21 و smart- PLS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد شاخص های نظارت، اجتماعی، رفتاری، کالبدی، مبلمان، محیطی و دسترسی بر احساس امنیت زنان در منطقه یک شهر اهواز تأثیر می گذارند. ضریب مسیر در شاخص دسترسی 549/0، شاخص اجتماعی 558/0، شاخص کالبدی 611/0.، شاخص مبلمان 284/0، شاخص محیطی 541/0، شاخص نظارتی 614/. و شاخص رفتاری 443/0 به دست آمده است. شاخص نظارت بیشترین تأثیر را بر احساس امنیت زنان منطقه یک شهر اهواز دارد و بعد از آن به ترتیب شاخص کالبدی، شاخص اجتماعی، شاخص دسترسی، شاخص محیطی و شاخص رفتاری و در آخر شاخص مبلمان کمترین تأثیر را بر احساس امنیت زنان در منطقه یک شهر اهواز دارد.

این پژوهش به دنبال ژرفکاوی الگوی توسعه عمودی در ابنیه مسکونی از منظر فقه شیعی است و مسئله ای که محور این پژوهش را تشکیل می دهد عبارت است از «مطلوبیت یا عدم مطلوبیتِ فقهیِ توسعه عمودی در ابنیه مسکونی و تبیین علل آن». برای ژرفکاوی این مسئله از روشی ترکیبی در این پژوهش استفاده شده است؛ به نحوی که در مقام گردآوری داده ها از روش اسنادی استفاده شده است اما در مقام تحلیل داده ها از روش های تحلیل محتوای کیفی و استدلال منطقی بهره گیری شده است. بر اساس یافته های پژوهش، توسعه عمودی در ابنیه مسکونی به دلایل متعدد فقهی، مطلوبیت ندارد که این دلایل را می توان به دو دسته ادلّه صریح و ادلّه غیر صریح تقسیم نمود. از مهمترین دلایل دسته اول می توان مواردی همچون موضوع اِشراف و ایجاد مزاحمت ساختمان های بلند در تهویه ابنیه مسکونی مجاور را برشمرد که به صراحت در متون فقهی مورد نهی قرار گرفته است و قبل از این پژوهش، در سایر پژوهش های مشابه نیز کمابیش مورد بحث قرار گرفته است؛ اما نوآوری این پژوهش در تبیین دسته دوم (ادلّه غیر صریح) است که در این خصوص می توان به مواردی همچون تقابل با انجام برخی تکالیف شهروندی و اجتماعی، تقابل با برخی از سنن معصومین (ع) نظیر سنت استهلال و تقابل ضمنی با برخی از آیات و ادعیه اشاره نمود که همانطور که اشاره شد، تحلیل و استنتاج یافته ها از این نوع ادلّه از ابداعات این پژوهش است.

روش مشاهده رفتاری، رویکردی نوین در طراحی محیطی و تحلیل قلمروهای همگانی و روشی برای فهم روابط متقابل افراد و فضاست. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی و تحلیل الگوهای فعالیتی و رفتاری پیاده راه احمدی شیراز با استفاده از روش مشاهده رفتاری است. در این راستا دریافت مؤلفه یا مؤلفه های اصلی طراحی محیطی در ارتقای کالبدی و رفتاری قلمروهای همگانی شهر شیراز مطرح می شود. سئوال اصلی پژوهش حاضر آن است که روش مشاهده رفتاری، چگونه می تواند به برنامه ریزی و طراحی قلمروهای همگانی در شهرها کمک نماید؟ بدین منظور کاربست این روش در نمونه پیاده راه احمدی شیراز که زمانی نقطه آغازین یکی از محورهای اصلی بافت تاریخی این شهر بوده و به مرور دچار تغییر و دگردیسی شده، صورت گرفته است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و به روش مطالعه پیمایشی انجام شده و در طی آن، تجزیه و تحلیل کیفیت های کالبدی_محیطی،الگوهای فعالیتی و مؤلفه های رفتاری از طریق برداشت کالبدی و مشاهده طبیعی و مشارکتی انجام شده است. ابزارهای این روش، ثبت مکان فعالیت ایستگاهی در ایجاد مراکز فعالیتی، شمارش فعالیت برای حضور متوازن گروه های مختلف جمعیتی، ثبت مکان توقف افراد برای یافتن انگیزه مانایی و توزیع متوازن فعالیت ها می باشد و از تکنیک ردگیری برای بهبود کیفیت آن بخش هایی از قلمروهای همگانی که کیفیت محیطی پایینی داشته اند، استفاده شده است. برای اعتبارسنجی یافته های این پژوهش، از راهبرد پیمایشی به منظور تطبیق یافته ها با نقطه نظرات 50 نفر از استفاده کنندگان فضا استفاده شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد، پیاده راه احمدی شیراز در ساعات میانی روز (14 تا 17) با شکستگی حجم فعالیت ایستگاهی و کاهش الگوهای رفتاری روبه رو است و بیشترین حجم تردد (76 درصد) و نقاط مکث (78 درصد) در بخش های سایه دار پیاده راه ثبت شده است. از طرف دیگر، با برهم نهاد نقشه های سایه اندازی، حجم تردد و فعالیت های ایستگاهی بر روی یکدیگر، به نظر می رسد آسایش اقلیمی از مؤلفه های اصلی استفاده از قلمروهای همگانی در شهر شیراز است. از این رو می توان ادعا نمود، روش مشاهده رفتاری، الگویی کارآمد برای سنجش و تحلیل قلمروهای همگانی است که می توان از آن در توسعه و باززنده سازی آتی قلمروهای همگانی بهره جست.

مردم دارای جایگاهی حساس و تعیین کننده در حکومت اند. به طوری که اگر حکومتی نتواند اقبال مردمی را حفظ کند، محکوم به فناست. نظام مردم سالاری دینی با قبول قدرت مردم در اداره ی امور کشور، جایگزین نظام های استبدادی و خودکامه شده است. در حکومت های استبدادی، اداره ی امور کشور مردمی نیست، بلکه مبتنی بر بوروکراسی است. بوروکراسی مهم ترین عنصر انجام فعالیت در حکومت استبدادی است. بدین ترتیب، نمی توان بوروکراسی را متناسب با نظام مردم سالاری دینی دانست. سوال این پژوهش آن است که جایگزین بوروکراسی در نظام مردم سالاری دینی چیست؟ البته پاسخ این سوال ناظر به کوتاه مدت نیست، بلکه در بلند مدت و تدریجا محقق خواهد شد. در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده است و گردآوری اطلاعات کتابخانه ای است. آن چه نتیجه ی این تحقیق بدان اشاره می کند، عطف توجه به سازمان ها و تشکل های مردم نهاد است. تشکل های مردم نهاد استعداد آن را دارند که در آینده، به عنوان جایگزین بوروکراسی مطرح شده و انجام فعالیت، خدمات رسانی و به طور کل، اداره ی امور کشور را بر عهده گیرند. البته این امر، مستلزم رفع نواقص مردم نهادها و گسترش و تقویت آن ها است. لکن با استقرار تشکل های مردم نهاد، کارآمدی حکومت مبتنی بر مردم سالاری دینی افزایشی چشم گیر خواهد یافت و حقوق شهروندی با ضمانت اجرای کامل تری همراه خواهد شد.