درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل نقش میانجی گری کیفیت زندگی در رابطه علّی سابقه ورزشی با افت شناختی بود. مواد و روش ها: از میان مردان سالمند، 396 مرد (دامنه سنی 65 تا 84 سال) با سابقه فعالیت در دو، والیبال، بدنسازی، کوهپیمایی، فوتبال انتخاب شدند. آزمودنی ها پرسشنامه 26 سؤالی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی- فرم کوتاه را تکمیل نموده و با استفاده از نرم افزار حافظه کاری وکسلر از آزمودنی ها آزمون حافظه به عمل آمد. یافته ها: نتایج نشان داد کیفیت زندگی با سابقه ورزشی و حافظه کاری رابطه دارد اما با نوع رشته ورزشی شرکت کنندگان در این مطالعه رابطه ای ندارد. همچنین نتایج نشان داد سابقه ورزشی با حافظه رابطه دارد، اما بین حافظه شرکت کنندگان در ورزش های مختلف تفاوتی وجود ندارد. مدل اندازه گیری ترسیم شده در این تحقیق از کیفیت مناسب برخوردار بوده و برازش مدل در حد متوسط است. کیفیت زندگی از طریق میانجی گری در رابطه بین سابقه ورزشی و حافظه، به طور غیرمستقیم بر حافظه کاری سالمندان اثرگذار است. هرچند در رابطه مذکور، سابقه ورزشی نسبت به کیفیت زندگی اهمیت بیشتری دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، سابقه ورزشی از طریق کیفیت زندگی تأثیر قابل توجهی بر حافظه کاری در افراد مسن دارد.

هدف: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تمرینات ورزشی بازی محور بر فرایندهای شناختی سطح بالای دانش آموزان دیرآموز بود. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه های کنترل و آزمایش بود. دوازده دانش آموز 9-10 ساله که در دسته دانش آموزان دیرآموز قرار داشتند، انتخاب شدند و پس از انجام پیش آزمون، به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (شش نفر) و گروه کنترل (شش نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش هر هفته سه جلسه و درمجموع دوازده جلسه 60 دقیقه ای در پروتکل تعیین شده شرکت کرد. ابزار اندازه گیری نرم افزار دسته بندی کارت های ویسکانسین بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. یافته ها: براساس نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره با سطح معناداری 05/0 مشخص شد که بین گروه کنترل و گروه آزمایش تفاوت معنادار وجود داشت و گروه آزمایش نمرات بهتری کسب کردند.نتیجه گیری:  بنابراین توصیه می شود با قراردادن تمرینات ورزشی بازی محور در برنامه تربیت بدنی مدارس به عنوان برنامه ای مکمل، شاهد تأثیر مثبت این تمرینات بر تقویت فرایندهای شناختی سطح بالای دانش آموزان دیرآموز و کیفیت تحصیل و زندگی آینده آنان باشیم.

هدف: پژوهش حاضر با هدف تاثیر تمرینات بیوفیدبک تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) بر عملکرد ورزشی و پاسخ گالوانیک ورزشکاران ماهر بدمینتون انجام گرفته است. مواد و روش ها: شرکت کنندگان پژوهش به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. میزان انگیختگی بر اساس پاسخ گالوانیک پوستی از طریق دستگاه پروکامپ2 و تغییرات عملکرد با آزمون بدمینتون فرنچ در مرحله پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شد. گروه آزمایشی 10 جلسه تمرینات بیوفیدبک HRV دریافت کردند که با تمرینات تنفس آغاز  و سپس تمرینات ضربان قلب به آن اضافه شد و گروه کنترل به تمرینات روتین خود ادامه دادند. تحلیل داده ها با آزمون کوواریانس در نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها:  یافته های مطالعه حاضر نشان داد تمرینات بیوفیدبک تغییرپذیری ضربان قلب بر عملکرد ورزشی و پاسخ گالوانیک پوستی در ورزشکاران ماهر بدمینتون اثربخش است و انجام تمرینات بیوفیدبک تغییرپذیری ضربان قلب باعث بهبود عملکرد ورزشی و به افزایش پاسخ گالوانیک پوستی منجر می شود. نتیجه گیری:  نتایج مطالعه حاضر حاکی از آن است که تمرینات بیوفیدبک می توانند موفقیت بازیکنان بدمینتون را افزایش داده منجر به تنظیم آگاهانه انگیختگی آنان شود.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی ابعاد و عوامل موثر بر توسعه روان شناسی سیاسی ورزش در ایران بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از  نوع مطالعات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه متخصصین و خبرگان حوزه روان شناسی، حوزه علوم سیاسی، خبرگان حوزه مدیریت ورزشی، ارکان ورزش (وزارت ورزش، مدیران، مربیان، ورزشکاران و داوران ورزشی) و اساتید و محققین دانشگاهی که در حوزه تخصصی روان شناسی سیاسی ورزش فعالیت داشتند. نمونه آماری با استفاده از روش هدفمند در دسترس انتخاب شدند (375 نفر). جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (9 نفر)، تائید شد. همچنین، پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (91/0) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS3-SPSS24 استفاده شد. یافته ها:  نتایج نشان داد که ابعاد راهبردها بر پیامدها با مقدار (761/0=β) بیشترین تاثیر و شرایط علی بر پدیده اصلی با مقدار (313/0=β)، شرایط زمینه ای بر پدیده اصلی با مقدار (760/0=β)، پدیده اصلی بر راهبردها با مقدار (519/0=β) و شرایط مداخله گر بر پدیده اصلی با مقدار (449/0=β)، دارای نقش مستقیم و معنی داری در تبیین ابعاد و عوامل موثر بر توسعه روان شناسی سیاسی ورزش در ایران بودند. نتیجه گیری:  به طور کلی، بر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که توجه به عوامل مهارت های اخلاقی-اجتماعی، مهارت های روان شناسی و توانمندسازی مهارت های ادراکی و مهارت مدیران سیاسی - ورزشی می تواند به پیامدهای مطلوب توسعه ای روان شناسی سیاسی ورزش در ایران بیانجامد.

هدف این مطالعه به بررسی روابط بین خلاقیت و توانمندی کارکنان در اداره کل ورزش و جوانان استان قم پرداخته است. روش پژوهشجامعه آماری تحقیق شامل 82 نفر از کارکنان این اداره بود که به روش کل شمار انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های استاندارد خلاقیت رندسیپ (1979) و توانمندسازی اسپریتزر (1995) استفاده گردید. روایی این ابزارها توسط متخصصان تأیید و پایایی آن ها با استناد به مطالعات قبلی مورد تأیید قرار گرفت. پرسشنامه خلاقیت شامل 50 سؤال و پرسشنامه توانمندسازی شامل 12 سؤال با چهار مؤلفه معناداری، شایستگی، حق انتخاب و مؤثر بودن بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی آزمون همبستگی پیرسون در سطح (05/0) انجام شد.یافته هانتایج نشان داد که بین خلاقیت و توانمندسازی کارکنان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، ارتباط مثبت و معناداری بین خلاقیت و شایستگی کارکنان مشاهده گردید. در عوض، همبستگی معناداری بین خلاقیت و مؤلفه های معناداری، حق انتخاب و مؤثر بودن مشاهده نشد.نتیجه گیرییافته های تحقیق حاکی از این است که تقویت توانمندی و شایستگی کارکنان می تواند به افزایش خلاقیت و بهبود عملکرد در محیط های کاری منجر شود. این نتایج بر ضرورت توجه مدیران به توسعه منابع انسانی و ایجاد بستر مناسب برای خلاقیت در سازمان های ورزشی تأکید دارد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مشاوره مبتنی بر درمان رفتاری عقلانی هیجانی در بهبود سلامت روان و عملکرد یک بسکتبالیست نخبه بود.روش پژوهشاین مطالعه با استفاده از طرح تجربی تک موردی و اجرای هشت جلسه مشاوره انفرادی طی هشت هفته انجام شد. متغیرهای پژوهش شامل باورهای غیرمنطقی عملکردی، سلامت روان (براساس پرسشنامه سلامت عمومی) و عملکرد ورزشی (درصد موفقیت شوت های پنالتی) بودند که در سه مرحله پایه، پس آزمون و پیگیری سه ماهه مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته هایافته های تحلیل دیداری و آماری نشان داد که در پی اجرای مداخله، کاهش قابل توجهی در باورهای غیرمنطقی عملکردی و علائم روان شناختی، به ویژه علائم جسمانی، مشاهده شد. همچنین، عملکرد شوت پنالتی شرکت کننده به طور معناداری بهبود یافت. تحلیل محتوای اعتبارسنجی اجتماعی نیز حاکی از رضایت بالا از مداخله و درک تأثیر آن بر ارتقاء عملکرد و سلامت روان بود.نتیجه گیرینتایج این مطالعه بر اثربخشی بالقوه  مشاوره مبتنی بر رویکرد رفتاری عقلانی هیجانی در بهبود مؤلفه های روان شناختی و عملکردی ورزشکاران نخبه دلالت دارد و بر اهمیت کاربرد مداخلات روان شناختی ساختاریافته در ورزش های نخبگان تأکید می کند.

هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین رابطه فراشناخت و فراهیجان مثبت با خودمختاری و جهت گیری هدف در زنان و مردان ورزشکار بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. از بین کلیه ورزشکاران استان فارس، 307 ورزشکار از 7 باشگاه ورزشی به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و پرسش نامه های فراشناخت و فراهیجان مثبت، خودمختاری ورزشی و جهت گیری هدف بر روی آنان اجرا شد. آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین فراشناخت و فراهیجان مثبت با خودمختاری و جهت گیری هدف همبستگی مثبت خطی معناداری وجود دارد. آزمون رگرسیون انحنایی نشان دهنده قابلیت پیش بینی انحنایی فراشناخت و فراهیجان مثبت از طریق خودمختاری و جهت گیری هدف بهتر از رگرسیون خطی بود. یافته ها:  نتایج آزمون رگرسیون چندمتغیره نشان داد که زنان و مردان به طور معناداری از الگوی رابطه پیش بین متفاوت فراشناخت و فراهیجان مثبت از طریق خودمختاری و جهت گیری هدف ورزشی برخوردارند. مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از تحلیل مسیر اثر جنسیت بر فراشناخت و فراهیجان مثبت با میانجی جهت گیری هدف ورزشکاران را تایید نمود و نشان داد خودمختاری نیز اثر مستقیمی بر فراشناخت و فراهیجان مثبت دارد. نتیجه گیری:  نتایج نشان دهنده قابلیت پیش بینی فراشناخت و فراهیجان مثبت از طریق خودمختاری و جهت گیری هدف ورزشی است و جنسیت با میانجی جهت گیری هدف می تواند بر فراشناخت و فراهیجان مثبت اثر گذارد که می تواند نظریه خودمختاری را از طرق ارائه پیشنهاد هایی توسعه دهد.

هدف: پژوهش های اخیر نشان داده است که انواع خاصی از ورزش ها به سبب ماهیت پردازشی خود ممکن است اثر متفاوتی بر کارکردهای شناختی مختلف و فرآیندهای عصبی داشته باشند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تجربه تمرین مهارت های ورزشی بر کارکردهای اجرایی سرد و داغ با تأکید بر نیازهای ادراکی محیط بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع علی- مقایسه ای و به لحاظ هدف از نوع کاربردی است. نمونه آماری پژوهش شامل 166 نفر از جوانان و نوجوانان 18 تا 30 سال بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان شامل سه گروه افراد با تجربه انجام مهارت های باز، بسته و افراد کم تحرک بودند. آزمودنی ها با استفاده از آزمون های شناختی حافظه کاری ان-بک و برد و باخت آیوا مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های پژوهش با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس یک سویه مورد بررسی قرار گرفت.  یافته ها: تایج نشان داد که افراد با تجربه تمرین مهارت های باز و بسته در میانگین تعداد پاسخ های صحیح آزمون حافظه کاری، نسبت به افراد کم تحرک عملکرد بهتری داشتند (05/0≥P)، اما بین گروه باز و بسته تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین در امتیاز کل کسب شده در آزمون برد و باخت آیوا، بین افراد با تجربه تمرین مهارت های باز و بسته و افراد کم تحرک تفاوت معنا داری دیده نشد (05/0≤P). نتیجه گیری: با توجه به این که تجربه انجام مهارت های باز و بسته بر کارکردهای اجرایی سرد تأثیر معناداری دارد، می توان از این تمرینات برای بهبود حافظه کاری استفاده نمود.

هدف: اطلاعات کمی در مورد تأثیر مداخلات مبتنی بر خودمختاری بر روی انگیزش و فعالیت بدنی عینی (اندازه گیری شده با شتاب سنج) در دانشجویان وجود دارد. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر یک دوره مداخله مبتنی بر نیاز خودمختاری بر روی انگیزش و مشارکت دانشجویان دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان بود. مواد و روش ها: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. شرکت کنندگان شامل 60 دانشجو دختر دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان با دامنه سنی 19 تا 21 سال (میانگین سنی 84/19 سال) بودند که به طور تصادفی در دو گروه با انتخاب (30 نفر) و بدون انتخاب (30 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تحقیق شامل مراحل پیش آزمون و پس آزمون بود. فعالیت بدنی به طور عینی با استفاده از شتاب سنج (ActiGraph GT3X-BT) اندازه گیری شد و از مقیاس انگیزش ورزشی-2  برای سنجش انگیزش استفاده گردید. برنامه مداخله به مدت 12 هفته به طول انجامید. برای تحلیل داده ها از آزمون های تی مستقل و تحلیل واریانس استفاده شد.  یافته ها: نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر خودمختاری باعث افزایش انگیزش خودمختار و فعالیت بدنی و کاهش انگیزش کنترل شده در دانشجویان شد. علاوه بر این، دانشجویان از دستورالعمل های سازمان جهانی بهداشت مبنی بر شرکت در 60 دقیقه MVPA در روز پیروی نکردند. نتیجه گیری: این نتایج نشان دهنده اثربخشی مثبت سبک های تدریس مبتنی بر نظریه خودتعیین گری است. بنابراین، اساتید تربیت بدنی در دانشگاه ها می توانند با استفاده از سبک های تدریس مبتنی بر نظریه خودتعیین گری باعث ارتقاء سطح فعالیت بدنی سلامت-محور دانشجویان شوند که در واقع یکی از اهداف اصلی درس تربیت بدنی عمومی نیز می باشد.

هدف: با اینکه ورزشکاران از نظر سطح مهارت و آمادگی جسمانی به یکدیگر خیلی نزدیک شده اند، اما همچنان در متغیرهای روان شناختی با یکدیگر متفاوتند. از این رو، هدف پژوهش حاضر مقایسه هوش هیجانی، خودکارآمدی و ابعاد چشم اندازهای زمانی در بین ورزشکاران کشتی گیر نخبه و غیرنخبه بود. مواد و روش ها: راهبرد این پژوهش توصیفی و پس رویدادی است. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران مرد نخبه و غیرنخبه ایرانی در رشته ورزشی کشتی بود که در نهایت 22 ورزشکار نخبه و 36 ورزشکار غیرنخبه به شیوه نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه هوش هیجانی برادبری (2005)، پرسش نامه خودکارآمدی عمومی شرر (1982) و پرسش نامه چشم اندازهای زمانی زیمباردو (1999)، بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره و با بکارگیری نرم افزار SPSS نسخه 23، در سطح معنی داری 05/0p<، انجام شد.  یافته ها: نتایج نشان داده که بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه در متغیرهای هوش هیجانی، خودکارآمدی و ابعاد چشم اندازه های زمانی تفاوت معنی داری وجود دارد. کشتی گیران نخبه از سطح هوش هیجانی و خودکارآمدی بالاتری نسبت به کشتی گیران غیرنخبه برخودار بودند. همچنین، به جز مؤلفه گذشته منفی که نمره کشتی گیران نخبه پایین تر از کشتی گیران غیرنخبه بود؛ در سایر مؤلفه ها (حال تقدیرگرا، حال لذت گرا، گذشته مثبت، آینده و آینده متعالی)، نمره کشتی گیران نخبه بیشتر از کشتی گیران غیرنخبه بود. نتیجه گیری: باتوجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت متغیرهای هوش هیجانی، خودکارآمدی و چشم اندازهای زمانی و اثرات آن بر عملکرد نخبگی ورزشکاران بایستی بیش از پیش مورد توجه کلیه ورزشکاران، والدین، مربیان و متخصصین ورزشی قرار گیرد.

هدف: ترس از سقوط به عنوان یک نگرانی دائمی عنوان شده که ممکن است فعالیت های روزمره زندگی را برای سالمندان محدود سازد. این عامل همچنین با کاهش اعتمادبه نفس به ویژه در عملکردهای تعادلی سالمندان، می تواند منجر به ضعف عضلانی و بی تحرکی این افراد شود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات آرام سازی پیش رونده عضلانی بر میزان ترس از سقوط سالمندان بود. مواد و روش ها: برای این منظور، تعداد 30 نفر از زنان سالمند به شکل در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج از تحقیق به عنوان آزمودنی انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه 15 نفری تقسیم شدند. میزان ترس از سقوط آن ها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی ترس از سقوط سالمندان (FES-I) مورد ارزیابی قرار گرفت. در ادامه، آزمودنی های گروه تجربی به مدت 8 هفته (3 جلسه 45 دقیقه ای در هفته) در یک برنامه تمرینات آرام سازی پیش رونده عضلانی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای را دریافت نمی کرد. نمرات ترس از سقوط تمامی آزمودنی ها پس از 8 هفته مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفت و در نهایت، از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی برای تجزیه وتحلیل اطلاعات به دست آمده از تحقیق استفاده شد (05/0P≤). یافته ها: تحلیل نتایج تحقیق نشان داد یک اثر متقابل معنی دار بین زمان (پیش آزمون، پس آزمون) و گروه (کنترل و تجربی) در ارتباط با نمرات ترس از سقوط وجود دارد (05/0P<). همچنین مشخص شد اثر اصلی زمان و اثر اصلی گروه در ارتباط با متغیرهای تحقیق معنی دار می باشد (05/0>P). نتیجه گیری: به طور کلی به نظر می رسد که اجرای تمرینات آرام سازی منجر به بهبود معنی دار در نمرات ترس از سقوط سالمندان می شود. بر این اساس توصیه می شود نقش این تمرینات در بهبود توانایی های جسمی و روانی سالمندان بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

هدف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرین ترکیبی بر کارکردهای توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی بود. مواد و روش ها: سی کودک ای.دی.اچ.دی به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (میانگین سنی، 45/1±33/9 سال) و کنترل (میانگین سنی، 49/1±07/9 سال) جای گرفتند و 18 کودک دارای رشد طبیعی نیز به عنوان گروه کنترل (میانگین سنی، 25/1±17/9 سال) به کار گرفته شد. معیارهای ورودی شامل هوشبهر طبیعی و زیر نوع غلبه با بی توجهی اختلال و معیارهای خروجی شامل شرکت نکردن در بیش از یک سوم جلسات تمرینی و پس آزمون بود. مداخله تمرینی شامل برنامه ترکیبی بود که به مدت هشت هفته (سه جلسه 60 دقیقه ای در هفته) انجام شد. گروه های کنترل در این مدت به فعالیت های روزانه خود پرداختند. کارکردهای توجهی (درصد خطای توجه، درصد خطای تکانش گری و زمان واکنش) شرکت کنندگان توسط تکلیف برو/نرو و عملکرد تحصیلی از طریق نمرات ریاضی و املاء، قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها:  نتایج نشان داد که گروه تجربی در پس آزمون تفاوت معناداری در متغیرهای درصد خطای توجه، زمان واکنش و عملکرد تحصیلی نسبت به پیش آزمون دارد، در حالی که در گروه های کنترل تفاوت معناداری بین پیش آزمون و پس آزمون دیده نشد. نتیجه گیری:  استفاده از برنامه تمرین ترکیبی به عنوان فعالیت ورزشی که ترکیبی از تمرین های هوازی و تقاضاهای توجهی اضافی می باشد، می تواند نشانه های توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی را بهبود بخشد.

هدف: بررسی مؤلفه های شناختی زیربنایی عملکرد ورزشی یکی از موضوعات توجه شده در سال های اخیر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات شناختی آنلاین بر حافظه کاری، بازداری و تغییرات عملکرد تیراندازی متعاقب آن در دوره بی تمرینی ناشی از قرنطینه کرونا انجام شد. مواد و روش ها: تعداد 30 نفر از تیراندازان مرد مبتدی در دامنه سنی 18 تا 24 سال که به دلیل شیوع کرونا در تمرینات تیراندازی شرکت نمی کردند، از طریق رکوردگیری تیراندازی در فاصله 10 متر ارزیابی شدند و از طریق همتاسازی براساس رکورد اولیه  به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. ورزشکاران در گروه تجربی به مدت 24 جلسه به تمرینات شناختی برخط مبتنی بر توجه و حافظه کاری با استفاده از برنامه تمرین شناختی مغزینه پرداختند. در هر دو گروه به منظور بررسی تأثیر مداخله، در مراحل پیش آزمون و پس آزمون علاوه بر رکورد تیراندازی، از آزمون های عملکرد پیوسته و ان بک استفاده شد. یافته ها:  نتایج نشان داد که تمرینات مغزینه باعث بهبود معنا دار مؤلفه های خطای حذف (P=0.001)، خطای ارتکاب (P=0.01)، تعداد پاسخ های صحیح (P=0.01) در آزمون عملکرد پیوسته و همچنین بهبود معنا دار مؤلفه خطای ارتکاب (P=0.01) در آزمون ان بک شد. علاوه بر این، نتایج رکوردگیری تیراندازی نشان داد، این تمرینات به طور معنا داری (P=0.0001) از افت عملکرد تیراندازی در دوره بی تمرینی جلوگیری کرده است. نتیجه گیری:  به نظر می رسد، تمرینات شناختی آنلاین روشی مناسب برای بهبود کارکردهای اجرایی پایه است که متعاقب آن تأثیر مثبتی بر عملکرد تیراندازی گذاشته است و می تواند در شرایطی خاص نظیر بی تمرینی به هر دلیلی ازجمله در دوران قرنطینه به عنوان روشی مناسب استفاده شود.

هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر فعالیت بدنی بر میزان اضطراب ناشی از شیوع ویروس کرونا و عملکرد شناختی دختران نوجوان بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر، کاربردی و از نوع توصیفی – پس رویدادی است و شیوه جمع آوری اطلاعات به صورت آنلاین و از طریق پرسشنامه بود. 232 دانش آموز دختر 13 تا 15 ساله با استفاده از پرسشنامه میزان فعالیت بدنی در دوران قرنطینه کرونا، به دو گروه فعال و غیرفعال تقسیم بندی شدند (هرگروه 116 نفر). هر دو گروه، پرسشنامه آنلاین مقیاس اضطراب کرونا را به صورت مجازی تکمیل کردند و تکلیف استروپ آنلاین نسخه فارسی را انجام دادند. به منظور تحلیل داده ها از آزمون یو-من ویتنی و آزمون تی مستقل استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد اضطراب ناشی از شیوع ویروس کرونا در هر دو مولفه علائم روانی و بدنی، در دختران فعال کمتر از دختران غیرفعال بود. همچنین در عملکرد شناختی که نمره تداخل و زمان واکنش تداخل تکلیف استروپ در نظر گرفته شد، عملکرد شناختی گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال در تکلیف استروپ بهتر بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، شرکت در فعالیت های منظم با شدت متوسط در ایام کرونا، راهکار کارآمدی در پیشگیری از اختلالات شناختی و روانی همچون اضطراب ناشی از شیوع کرونا به ویژه برای نوجوانان بود.

هدف: با افزایش جمعیت سالمندان جهان، مسائل مربوط به سلامت و بهزیستی آن ها از اهمیت بسیاری برخوردار است. حمایت اجتماعی درک شده و مشارکت ورزشی عوامل مهمی هستند که به سلامت جسمی و روان شناختی سالمندان کمک می کنند. با توجه به اهمیت این موضوع و با وجود چالش های موجود، افزایش جمعیت سالمندان و علاقه مندی پژوهشگران در جهت کمک به این قشر، هدف مطالعه حاضر، تعیین ویژگی های روان سنجی پرسش نامه ادراک حمایت اجتماعی ورزشی دردسترس و ارائه شواهد ساختار عاملی، پایایی و روایی این ابزار بود.مواد و روش ها: این پژوهش از نوع پژوهش های توسعه ای با هدف کاربردی در حوزه روان شناسی اجتماعی ورزشی است. جامعه آماری این مطالعه، ورزشکاران سالمند شهر تهران در سال 1401 بودند. شرکت کنندگان، 147 ورزشکار سالمند (43 زن) بودند که براساس معیارهای ورود و خروج به روش نمونه گیری ترکیبی از روش های هدفمند و گوی برفی انتخاب شدند. شرکت کنندگان نسخه پارسی پرسش نامه ادراک حمایت اجتماعی ورزشی را تکمیل کردند. داده ها با روش تحلیل عاملی اکتشافی در نرم افزار SPSS نسخه 26 و تحلیل عاملی تأییدی تک بُعدی بودن شاخص ها، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و واگرا با استفاده از نرم افزار SmartPLS نسخه 3 تحلیل شد. یافته ها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی ساختار چهارعاملی پرسش نامه را نشان داد. همچنین مشخص شد که این پرسش نامه از پایایی ترکیبی، روایی همگرا و واگرا مناسبی برخوردار است. همسانی درونی با روش آلفای کرونباخ و پایایی آزمون-بازآزمون نشان داد که پرسش نامه پایایی مناسبی دارد.نتیجه گیری: درنهایت می توان نتیجه گرفت که پرسش نامه ادراک حمایت اجتماعی ورزشی در سالمندان از روایی و پایایی مناسبی برخوردار است و می تواند در پژوهش های روانشناسی ورزشی و سالمندی استفاده شود.

هدف: توجه دیداری و کنترل پاسخ عنصری مؤثر برای موفقیت شطرنج بازان محسوب می شود و شواهدی وجود دارد که تحریک کاتدی Fp2 و آندی C3 می تواند در افزایش توجه دیداری و کنترل پاسخ مؤثر باشد. لذا هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی تحریک فرا جمجمه ای مغز (tdcs) بر بهبود توجه دیداری و کنترل پاسخ ورزشکاران شطرنج باز بود. مواد و روش ها: ازاین رو تعداد 20 نفر (12 دختر و 8 پسر، 15تا 35 ساله) از شطرنج بازان ماهر و نیمه ماهر، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت گمارش تصادفی در گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابتدا هر دو گروه به منظور ثبت پیش آزمون، آزمون (IVA-2) را انجام دادند و سپس گروه مداخله در 15 جلسه، تحت 20 دقیقه تحریک آندی C3 و کاتدی Fp2با شدت جریان 5/1 میلی آمپر قرار گرفتند؛ اما برای گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نگرفت. در نهایت پس آزمون IVA-2 برای سنجش و بررسی توجه دیداری و کنترل پاسخ شطرنج بازان بعد از مداخله مجدداً اجرا شد. یافته ها: نتایج  آزمون کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) نشان داد که تحریک مستقیم مغز تاثیرمعناداری در بر بهبود توجه دیداری و کنترل پاسخ ورزشکاران گذاشته است (P<0/05). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که یکی از روش های مؤثر بهبود توجه دیداری و مهارت کنترل پاسخ، تحریک فرا جمجمه ای مغز (tdcs)است.

هدف: اهمیت انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران ازآنجایی مشخص می شود که بسیاری از آسیب های روانی و ناهنجاری های رفتاری ورزشکاران با آن ارتباط دارند و به این دلیل علاقه مندی برای اعمال مداخلات پذیرش و ذهن آگاهی در بین ورزشکاران افزایش می یابد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف برررسی روایی و پایایی پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران به منظور استانداردسازی این ابزار در داخل کشور انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر ازجمله پژوهش های کاربردی و توسعه ابزار محسوب می شود که به لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات، میدانی و از نظر کنترل متغیرها، غیرآزمایشی بود. تعداد 319 نفر از ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی به صورت تصادفی ساده (دردسترس) انتخاب شدند و به تکمیل پرسش نامه پرداختند. بعد از تکنیک ترجمه-بازترجمه و تأیید روایی صوری پرسش نامه توسط سه متخصص، بررسی اولیه پرسش نامه برای رفع اشکالات جزئی انجام شد. به منظور تعیین روایی سازه عاملی پرسش نامه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ و به منظور تعیین ثبات آن از ضریب همبستگی با استفاده از آزمون-بازآزمون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی با هشت عامل تأیید شد. همچنین پرسش نامه شاخص های برازندگی مطلق، همسانی درونی و ثبات قابل قبولی داشت که بیانگر روایی و پایایی مطلوبی بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه ابزاری مفید، روا و پایا رابرای اندازه گیری انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران برای پژوهشگران و روانشناسان ورزش ارائه می نماید.

هدف: هدف پژوهش حاضرتعیین رابطه عزت نفس با انگیزه ورزشی ورزشکاران بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر ورزشکاران مراجعه کننده به باشگاه های بدنسازی شهرکرج در سال 1402 بودند که تعداد 110 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت و مقیاس انگیزه ورزشی استفاده شد. تحلیل داده ها توسط نرم افزاری آماری SPSS-26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین عزت نفس و انگیزه ورزشی ورزشکاران رابطه قوی و مثبتی وجود دارد (05/0>P). نتایج آزمون تحلیل مسیر تأییدی حاکی از برازش ارتباط بین خودتعیینی و اخلاق ورزشی بود. تمامی بارهای عاملی بین مؤلفه ها و عوامل در سطح معقولی قرار داشتند و مدل از برازش مناسبی برخوردار بود که درنهایت، مدل مفهومی پژوهش تأیید شد. نتیجه گیری: چنین نتیجه گیری شد که بین ابعاد روانشناختی افراد و بعد جسمانی آن ها ارتباط وجود دارد و می توان از این مساله جهت بهبود هریک از این ابعاد با کمک گرفتن از بعد دیگر استفاده کرد.

هدف: با توجه به عدم قطعیتِ وجود تفاوت های جنسیتی در حوزه تصمیم گیری، این مسأله به ذهن می آید که آیا زنان و مردان در پاسخ به تحریک الکتریکی و تأثیر آن بر رفتارهای ریسک پذیر به صورت متفاوت عمل می کنند یا خیر؟ هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای بر تصمیم گیری ریسک پذیر دانش آموزان رشته ورزشی شطرنج براساس جنسیت بود. مواد و روش ها: از این رو، تعداد 28 دانش آموز متوسطه دوم؛14 دانش آموز دختر (87/0±16) و 14 دانش آموز پسر (22/1±5/16) که در مسابقات لیگ استانی و کشوری شطرنج حضور داشتند، شرکت نمودند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا در آزمایشگاه با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات حضور یافت. آزمودنی ها در هر جلسه، قبل و بعد از هر نوع تحریک (تحت یکی از 3 نوع تحریک الکتریکی؛ شامل آنودال راست/کاتودال چپ، کاتودال راست/آنودال چپ و شَم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر بر روی قشر خلفی جانبی پیش پیشانی)، تکلیف شرط بندی آیوا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. یافته ها:  تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مرکب نشان داد بین تحریک الکتریکی آنودال راست/کاتودال چپ و کاتودال راست/آنودال چپ تفاوت معناداری وجود داشت (001/0P=) در حالی که؛ بین جنسیت و انواع مختلف تحریک الکتریکی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری:  به عنوان یک یافته جدید، این نتایج مؤید امکان استفاده از تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای؛ به عنوان ابزاری برای بهبود تصمیم گیری ریسک پذیر در ورزش است.

هدف: هدف این پژوهش، تدوین مدل ساختاری ادراک موفقیت ورزشی براساس کمال گرایی ورزشی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش میانجی خودتنظیمی ورزشی بر جوانان با اختلال ضایعه مغزی بود. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع همبستگی توصیفی بود. با در نظر گرفتن پارامترهای مختلف و با استفاده از فرمول کوکران، یک نمونه آماری شامل 305 نفر، به طور تصادفی از تعداد کل 3780 جوان دارای ضایعه فلج مغزی (CP) در شهرستان سنندج، در پژوهش شرکت کردند. چهار شاخص ادراک موفقیت ورزشی، حمایت اجتماعی ادراک شده، خودتنظیمی ورزشی و کمال گرایی ورزشی در جمع آوری داده ها مدنظر قرار گرفت. مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها:  براساس یافته های پژوهش، مقدار RMSEA  برابر با 083/0 نشان داد که مدل مفهومی تدوین شده در این پژوهش با داده های تجربی همخوانی دارد و متغیرهای حمایت اجتماعی ادراک شده و کمال گرایی ورزشی به ترتیب با اثرات کل (مستقیم و غیرمستقیم) 51/0 و 56/0 توانایی پیش بینی و تبیین ادراک موفقیت ورزشی را دارند. خودتنظیمی ورزشی نیز با اثر 28/0 نقش مؤثری هم به صورت مستقیم و هم به عنوان میانجی بر ادراک موفقیت ورزشی دارد. نتیجه گیری: در تبیین نتایج باید گفت که درمجموع، خودنظم دهی رابطه مثبت و معناداری با موفقیت و پیشرفت ورزشی دارد. افراد با مشکلات ضایعه مغزی با خودتنظیمی بیشتر، توان بهتری در کنترل حرکات خود دارند و بر آن نظارت بهتر می کنند که درنتیجه به موفقیت ورزشی بیشتر منجر می شود.