درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: تحقیق حاضر برازش مدل سواد رسانه ای در ورزش با رویکرد مدل یابی معادله ساختاری بود. روش پژوهش: ابتدا مدل اولیه با روش گراندد تئوری و رویکرد اشتراوس و کوربین شناسایی و در ادامه برازش آن با روش مدل یابی معادله ساختاری ارزیابی شد. برای تحلیل داده های کیفی از روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی و برای تحلیل داده های کمی از روش مدل یابی معادله ساختاری استفاده شد. نمونه مورد بررسی در بخش کیفی شامل 26 نفر از صاحب نظران حوزه ورزش و رسانه بودند که به روش غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی 400 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی علوم ورزشی به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب و با پرسشنامه پیمایش شدند. یافته ها: در بخش کیفی، الزامات تولید محتوا، گسترش اندیشه سواد، برجسته سازی مقوله ورزش و مدیریت محتوا به عنوان شرایط علی و شکل محتوا، به کارگیری صنایع رسانه ای، تولید محتوا بر مبنای شناخت مخاطب، گنجاندن سواد رسانه ای در محتوای آموزشی، پیش نیازهای آموزش سواد رسانه، تحت عنوان شرایط زمینه ای شناسایی شدند. در بخش کمی برازش مدل برآمده از یافته های کیفی تأیید شد. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که آموزش سواد رسانه ای، مدیریت تولید محتوا، به کارگیری صنایع رسانه ای و برجسته سازی مقوله ورزش بر ایجاد و توسعه سواد رسانه ای در ورزش اثر دارد.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و رتبه بندی عوامل فرهنگی- اجتماعی مؤثر بر فرهنگ سازی هواداری در ورزش ایران می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل صاحبنظران حوزه ورزش و جامعه شناسی ورزش بودند که به موضوع تحقیق حاضر اشراف کامل داشتند. بر اساس انتخاب گلوله برفی، تعداد 18 نفر به عنوان نمونه تحقیق مشخص گردیدند. در پژوهش حاضر، ب ه منظ ور طراح ی چ ارچوب مفه ومی تحقیق از نظریه سه شاخگی کمک گرفته شد. به منظور شناسایی عوامل فرهنگی- اجتماعی مؤثر بر فرهنگ سازی هواداری در ورزش ایران، از مبانی نظری موجود و همچنین نظر خبرگان استفاده شد. بدین منظور ابتدا محقق با شناسایی عوامل اولیه مستخرج از مقالات، تعدادی از عوامل را مشخص نمود و سپس با استفاده از بررسی نظرات تیم خبرگان، به نهایی نمودن این عوامل اقدام نمود. در این تحقیق در نهایت تعداد 8 عامل فرهنگی- اجتماعی مؤثر بر فرهنگ سازی هواداری در ورزش ایران شامل خانواده، دوستان، رسانه های جمعی، رسانه های اجتماعی، نگرش اجتماعی، عقاید مذهبی، محیط اجتماعی و ساختار اجتماعی شناسایی و نهایی گردید. به منظور رتبه بندی عوامل از روش الکتره استفاده گردید. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده های تحقیق با استفاده از نرم افزار Electre SoLver انجام گردید. نتایج نشان داد که خانواده با چیرگی 7، مهمترین عوامل فرهنگی- اجتماعی مؤثر بر فرهنگ سازی هواداری در ورزش ایران می باشد. نتایج همچنین نشان داد که ساختار اجتماعی و محیط اجتماعی با چیرگی یک، کم اهمیت ترین عوامل فرهنگی- اجتماعی مؤثر بر فرهنگ سازی هواداری در ورزش ایران می باشد.

هدف از انجام این پژوهش، شناسایی و بررسی موانع و راهکارهای به کارگیری بازاریابی شبکه ای در ورزش کشور بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، و از نظر استراتژی یک تحقیق کیفی بود که داده های آن با استفاده از مصاحبه اسمی حاصل شد. از روش تحلیل تماتیک برای تحلیل داده های تحقیق در طی سه مرحله کدگذاری باز، مقوله اصلی و انتخابی استفاده شد. شرکت کنندگان در مصاحبه تحقیق شامل کارشناسان و بازاریابان فعال در بازاریابی شبکه ای ، فارغ التحصیلان دکتری و اعضای هیئت علمی در رشته مدیریت ورزشی که دارای آثار علمی و تحقیقات مرتبط با بازاریابی شبکه ای در ورزش بودند که انتخاب آن ها بر اساس تکنیک مثلث سازی انجام شد.  انتخاب این افراد با روش نمونه گیری هدفمند صورت گرفت و مصاحبه با آن ها ابتدا با 5 نفر شروع شد و تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه یافت (25=N). پایایی ضریب آلفای(α) کریپندورف برابر  84/0 حاصل شد که نشانگر قابلیت اعتماد مطلوب است یافته های تحقیق نشان داد که موانع به کارگیری بازاریابی شبکه ای در ورزش کشور شامل پنج مقوله اصلی موانع مدیریتی، اقتصادی، قانونی، روان شناختی و فرهنگی بود. راهکارهای استفاده از این بازاریابی مستلزم رفع موانع اطلاعاتی، قانونی، تکنولوژی و اجتماعی است و حاصل کاربرد بازاریابی شبکه ای در ورزش ایران  کسب مزایای اقتصادی،  بهبود کیفیت خدمات و توانمندسازی منابع انسانی در ورزش کشور خواهد بود.

هدف پژوهش حاضر، بررسی الگوی وفاداری مشتریان جدید و باسابقه مجموعه های تفریحی ورزشی شهر اصفهان می باشد. پژوهش حاضر کاربردی و روش انجام پژوهش علی – مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل مشتریان مجموعه های تفریحی ورزشی شهر اصفهان بود. بر اساس جدول مورگان حداکثر حجم نمونه 384 نفر انتخاب شد. پرسش نامه مورد استفاده در این پژوهش دارای 5 بخش شامل اطلاعات فردی، پرسش نامه کیفیت خدمات، رضایت مندی،وفاداری مشتریان و بازگشت مجدد بود. در این پژوهش از روش های آمار توصیفی شامل شاخص های گرایش مرکزی و شاخص های پراکندگی و از روش های آمار استنباطی شامل همبستگی پیرسون، معادلات ساختاری در سطح آلفای 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد ارتباط علی معناداری بین کیفیت ادراک شده خدمات با رضایت مندی و تمایل به بازگشت مجدد در هر دو گروه مشتریان جدید و باسابقه وجود دارد. همچنین وفاداری نقش مؤثرتری بر تمایل به بازگشت مشتریان جدید دارد. به نظر می رسد همه مشتریان اعم از جدید و باسابقه می بایست مدنظر صاحبان باشگاه ها باشند و بهبود کیفیت خدمات و رضایت مندی از اهداف اصلی مدیران باشگاه ها تلقی گردد. همچنین به دلیل تأثیرگذاری بیشتر میزان وفاداری بر خرید مجدد از باشگاه ها در مشتریان جدید، توجه ویژه ای در خصوص ایجاد رضایت مندی از طریق بهبود کیفیت خدمات به مشتریان جدید شود.

هدف از انجام تحقیق حاضر شناسایی و رتبه بندی مؤلفه های توسعه کسب وکارهای ورزشی استان گلستان بود. روش انجام تحقیق آمیخته اکتشافی (کیفی- کمی) بود. روش نمونه گیری در بخش کیفی از نوع غیر احتمالی و قضاوتی و جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه و مدیران و کارشناسان ادارات ورزش و جوانان (تعداد 20 نفر) بودند. داده های بخش کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با افراد خبره جمع آوری شد. روش تحقیق در بخش کمی، توصیفی و پیمایشی و جامعه آماری در بخش کمی، شامل صاحبان کسب وکارهای ورزشی در سطح استان گلستان بودند (تعداد 297 نفر) بود. برای جمع آوری داده های بخش کمی از روش توصیفی پیمایشی و با پرسشنامه محقق ساخته حاصل از مصاحبه های کیفی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی به کمک نرم افزارهای اس.پی.اس.اس و لیزرل استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که چهار عامل مختلف شامل عوامل تخصصی، محیطی، مدیریتی و تجاری بر توسعه کسب وکارهای ورزشی در استان گلستان مؤثر بودند. با توجه به نتایج تحقیق، توجه به عوامل شناسایی شده از سوی مسئولان و دست اندرکاران و برگزاری کارگاه های آموزشی برای دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته تربیت بدنی و همچنین فعالان حوزه ورزش استان می تواند موجب توسعه کسب وکارهای ورزشی در سطح استان شود و به کاهش معضل بیکاری کمک نماید.

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی تبلیغات با استفاده از ورزش در شبکه های اجتماعی (مورد مطالعه: اینستاگرام) با تأکید بر نقش نگرش در اثربخشی تبلیغات و نقش جنسیت در تعدیل روابط بین متغیرها انجام گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه ی آماری پژوهش کاربران صفحات ورزشی اینستاگرام بودند که تعداد 260 پرسشنامه از طریق نمونه گیری در دسترس جمع آوری شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی نگرش نسبت به تبلیغات شبکه های اجتماعی بود. روش تحلیل عاملی تأییدی به منظور تعیین اعتبار سازه ابزار اندازه گیری و همچنین روش آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی به منظور پایایی پرسشنامه مورد استفاده قرار گرفت. تأیید مدل بر اساس روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که تهاجم و انطباق برند با خود به طور مشترک بین زنان و مردان رابطه ی معناداری با نگرش نسبت به تبلیغات شبکه های اجتماعی دارد. همچنین مؤلفه های اطلاع رسانی در میان زنان و سرگرمی و تأثیر همتایان در میان مردان رابطه معناداری با نگرش دارد. با توجه به نتایج به دست آمده، درصورتی که یک برند  بخواهد محصول یا خدمتی را با استفاده از ورزش در شبکه های اجتماعی تبلیغ کند، لازم است با در نظر گرفتن جنسیت مخاطبان و مؤلفه های تأثیرگذار روی شکل گیری نگرش آن ها، اثربخشی تبلیغ را افزایش دهد.

هدف مطالعه حاضر بررسی سیاست گذاری صنعت گردشگری در اسناد توسعه ای جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر گردشگری ورزشی است. برای این منظور هشت سند توسعه ای که در حال حاضر معتبر هستند به طور هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها به روش اسنادی جمع اوری و به صورت کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گردشگری، گردشگری ورزشی و معانی نزدیک به آن ها در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، چشم انداز جمهورى اسلامى ایران در افق ۱۴۰۴، نقشه جامع علمی کشور و سیاست های کلی علم و فناوری، مورد توجه نبودند اما در سیاست های کلی برنامه ششم توسعه، برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و الگوی پایه اسلامی ایرانی پیشرفت مورد توجه قرار گرفته اند و افزایش اهمیت گردشگری در نزد سیاست گذاران در نهایت منجر به تدوین سند راهبردی توسعه گردشگری ایران شده است. بعد از ابلاغ سیاست های کلی برنامه ششم توسعه، سیاست گذاری گردشگری و گردشگری ورزشی ایران دچار تحول شده و اسناد بعدی اهمیت زیادی را به این صنعت اختصاص داده اند. با این وجود به نظر می رسد برای حصول نتیجه مطلوب اجرای سیاست های مرتبط با گردشگری و گردشگری ورزشی باید مورد تاکید و ارزیابی مستمر قرار گیرند.

سازمان های ورزشی جهت واکنش مناسب به محیط متغیر و دستیابی به اهداف خود، نیازمند توسعه و پرورش مهارت های حرفه ای کارکنان خود هستند. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر توسعه منابع انسانی بر بهره وری کارکنان وزارت ورزش و جوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود (856=N) و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه مشخص شد (268=n). برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته توسعه منابع انسانی و پرسشنامه بهره وری هرسی و گلداسمیت (1994) استفاده شد. روش تجزیه و تحلیل داده های پژوهش در بخش آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی مدل یابی معادلات ساختاری به روش PLS و رگرسیون بود. یافته های پژوهش نشان داد که عوامل توسعه منابع انسانی (سازمانی، شغلی، فردی و راهبردهای توسعه ای) بر بهره وری کارکنان تاثیر مثبت و معناداری دارد که در این بین نقش راهبردهای توسعه ای و عوامل شغلی پررنگ تر بود. بنابراین وزارت ورزش و جوانان اگر بدنبال افزایش میزان بهره وری کارکنان خود می باشد می بایست برای توسعه منابع انسانی خود به عنوان یکی از فاکتورهای تاثیرگذار اهمیت ویژه ای قائل گردد.

هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل آمایش زیرساخت های ورزشی شهرداری تهران بود. جامعه آماری را مدیران و کارشناسان ستادی سازمان ورزش، کارشناسان اداره های تربیت بدنی مناطق22گانه و مدیران مجموعه های ورزشی و سایر سازمان های شهرداری تهران مرتبط با پژوهش تشکیل دادند. با توجه به حجم نمونه، از روش نمونه گیری در دسترس استفاده گردید که درمجموع نظرات 237 نفر مورد تحلیل قرار گرفت. برای دستیابی به اهداف تحقیق از پرسشنامه محقق ساخته 69 سؤالی استفاده شد که روایی صوری و محتوایی آن به تائید 15 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی و شهری رسید و روایی سازه آن با تحلیل عاملی تأییدی بررسی و تائید شد. پایایی پرسشنامه نیز در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی و با آلفای کرونباخ 87/0 محاسبه شد. برای تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی ازجمله کولموگروف اسمیرنوف، تحلیل عاملی تأییدی و اکتشافی با چرخش واریمکس و با استفاده از دو نرم افزار اس پی اس اس نسخه 22 و آموس استفاده شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عوامل کالبدی و زیرساختی با ضریب 82/0 میزان اثرگذاری بیشتری بر آمایش اماکن ورزشی شهرداری دارد. بعدازآن به ترتیب عوامل مالی (77/0)، عوامل فرهنگی اجتماعی (76/0) و عوامل مدیریتی (65/0) در برنامه ریزی آمایش تأثیرگذار هستند. با توجه با نتایج مدیران شهرداری تهران برای برنامه ریزی و طراحی زیرساخت های ورزشی می توانند از فرآیند آمایش اماکن و جنبه های مختلف برای توسعه زیرساخت ها استفاده کنند که درنهایت با پیروی از این فرایند باعث توسعه پایدار شهری شود.

هدف این پژوهش، طراحی الگوی نوآوری استراتژیک در کسب وکارهای ورزشی با استفاده از نظریه داده بنیاد بود. روش پژوهش، تحلیلی بود که بدین منظور از روش شناسی کیفی استفاده شد. استراتژی پژوهش، استفاده از نظریه برخاسته از داده ها بود. مشارکت کنندگان در پژوهش 16 نفر از استادان مدیریت ورزشی و مدیران ورزشی سازمان ها بودند. استراتژی نمونه گیری در بخش کیفی، هدفمند و با بیشترین تنوع یا ناهمگونی بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل محتوای مصاحبه ها و کدگذاری استفاده شد. ابزار پژوهش مصاحبه باز بود و نتایج برمبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. یافته ها نشان داد که ارائه ایده   های نوآورانه، خط مشی کارآفرینانه و فرصت های نوآورانه به عنوان عوامل علّی با درنظرگرفتن شرایط زمینه ای از قبیل زیرساخت های نوآورانه، الگو و طرح های کسب وکار و شرایط علّی ازجمله عوامل محیطی، قانونی، اقتصادی و حمایتی، بر نوآوری استراتژیک اثرگذار هستند. به نظر می رسد عواملی مانند خط مشی کارآفرینانه در کنار وجود فرصت های نوآورانه و درنتیجه توانایی در ارائه ایده های نوآورانه، در کنار وجود زیرساخت های نوآوری، وجود فرهنگ نوآورانه در جامعه، قوانین و سایر عوامل محیطی می توانند زمینه را برای حرکت کسب وکارهای ورزشی به سمت نوآوری استراتژیک فراهم کنند.

هدف این پژوهش، طراحی الگوی جاری سازی استراتژی های فدراسیون فوتبال ایران با روش کارت امتیازی متوازن بود. روش پژوهش، توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی بود. داده های پژوهش به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کمی و کیفی) گردآوری شد. جامعه آماری در بخش کمّی، 75 نفر شامل مسئولان فدراسیون و هیئت های فوتبال و مدیران باشگاه های سطح اول فوتبال کشور و در بخش کیفی، 12 نفر از خبرگان فوتبال بودند. به دلیل محدودیت اعضا، نمونه آماری با جامعه پژوهش برابر شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه تعیین مناظر استراتژی ها بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کمّی از درصد فراوانی و در بخش کیفی از نظرهای خبرگان، روش استقرای منطقی و جلسات شورای راهبردی استفاده شد. یافته ها نشان داد در فوتبال کشور، پنج منظر مالی، بومی سازی، مشتری، فرایندهای داخلی و رشد و یادگیری وجود دارد. 33 هدف استراتژیک و 36 سنجه، تعیین شد و 39 اقدام و ابتکار تدوین شد. می توان گفت که اقداماتی از قبیل توانمندسازی و به روزرسانی دانش مدرسان و برگزاری کارگاه های کیفی توانمندسازی منابع انسانی در منظر رشد و یادگیری، تحقق استراتژی های منظر فرایندها را تسهیل خواهد کرد و به مسئولان برای احصای شاخص ها و استانداردهای فوتبال حرفه ای و طراحی و اجرای مدل بومی فوتبال حرفه ای کمک خواهد کرد. این مدل به دلیل ارتباط ب ین استراتژی ها با اهداف استراتژیک، سنجه ها و اقدامات و ابتکارات فدراسیون فوتبال در منظرهای مختلف، ع لاوه ب ر اج رای اس تراتژی، قابلی ت ایج اد زمینه تحقّ ق اهداف بلندمدت فوتبال کشور را دارد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل برای بررسی نقش صفات شخصیتی در قصد خرید مصرف کننده ورزشی بود. روش پژوهش: این پژوهش کاربردی، حال نگر و از نوع تحقیقات توصیفی است. براساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، 350 نفر از دانشجویان تربیت بدنی استان های مرکز کشور (اصفهان، یزد، سمنان و چهارمحال و بختیاری) انتخاب شدند و به چهار پرسشنامه گشودگی به تجربه، استعداد خیال پردازی، سبک بصری پردازش و قصد خرید (استاندارد با روایی و پایایی قابل قبول) پاسخ دادند. داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی با روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل و مدل پیشنهادی تحقیق ارزیابی شد. یافته ها: نتایج نشان داد رابطه بین صفت گشودگی به تجربه با قصد خرید و رابطه سبک بصری پردازش با قصد خرید معنادار است، اما صفت استعداد خیال پردازی رابطه معناداری با قصد خرید نداشت. نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد متغیرهای شخصیت، عاملی مهم در تحقیقات مصرف کننده بوده و نقش بالقوه آن نیاز به توجه بیشتر محققان و بازاریابان ورزشی است. ازاین رو مدیران و دست اندرکاران بازارهای ورزشی می توانند با بررسی و شناخت ماهیت شخصیتی مخاطبان خود، در پیش بینی رفتار مصرف کنندگان، نحوه هدایت و تسلط بر بازار گام بردارند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل اقتصاد مقاومتی در ورزش دانشگاهی ایران بود. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر توصیفی و به لحاظ نوع کاربردی و به لحاظ اجرا پیمایشی بود. جامعه آماری تحقیق تمامی اعضای هیأت علمی رشته علوم ورزشی و رشته اقتصاد دانشگاه ها، مدیران تربیت بدنی دانشگاه ها و اداره کل وزارت علوم، کارشناسان تربیت بدنی دانشگاه ها و افراد متخصص در حوزه اقتصاد و آشنا به موضوع پژوهش بودند که براساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، 364 نفر به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی صوری و محتوایی آن را گروهی از استادان صاحب نظر دانشگاهی تأیید کردند. برای محاسبه پایایی ابزار از روش آلفای کرونباخ استفاده شد (98/0=α). برای تجزیه وتحلیل داده ها، از روش تحلیل عاملی تأییدی و نرم افزار لیزرل استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که شاخص های کلی برازش مدل ساختاری در وضعیت مطلوبی قرار دارند، بنابراین پرسشنامه 68 سؤالی به دست آمده، مقیاس مناسبی برای سنجش اقتصاد مقاومتی در ورزش دانشگاهی است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، مدلی طراحی شد که می توان با استفاده از آن موجب توسعه ورزش دانشگاهی کشور شد.

هدف از تحقیق حاضر تعیین الگوی عوامل موثر بر توسعه پایدار گردشگری ورزش های سنتی می باشد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی – توسعه ای است که به روش اکتشافی متوالی اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش شامل تعداد 45 نفر در بخش کیفی (روش دلفی) و 500 از کارشناسان سازمان های فعال در حوزه صنعت گردشگری ورزشی بود. به منظور تدوین الگوی پایدار گردشگری از پرسشنامه 50 سوالی استفاده گردید که بر مبنای فاز کیفی (اشباع نظری) و کمی پژوهش، تهیه گردید. پس از تایید روایی صوری و محتوایی پرسشنامه، پایایی درونی نیز در یک مطالعه راهنما به روش آلفای کرونباخ تایید گردید (81/0α=). به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار لیزرل و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده گردید. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که بر اساس تحلیل عاملی، اثرکلیه 8 عامل شناسایی شده در توسعه گردشگری طبیعت مدار ورزش های سنتی تایید گردید (05/0 ≥ P و 4/0 < β) . عامل فستیوال های ورزشی سنتی - طبیعی (78/0=β)، عامل زیرساخت ها (77/0=β)، و عامل مدیریت و خط مشی (72/0=β) دارای بیش ترین بار عاملی بودند. لذا با توجه به یافته های پژوهش پیشنهاد می گردد با ایجاد هماهنگی بین ساز-مان های متولی گردشگری در بخش دولتی همچنین تشکیل نهادهای محلی فعال در نواحی گردشگرپذیر و تشکیل اتحاد استراتژیک گردشگری ورزشی بین استان های شمالی، این منطقه جغرافیایی پر پتانسیل را به عنوان برند برتر و قطب گردشگری طبیعت مدار ورزش های سنتی در سطح ملی و بین المللی مطرح نمود.

تحقیق پیش رو با هدف کلی بررسی نقش رهبری اخلاقی بر سکوت سازمانی با میانجی قلدری سازمانی و بی تفاوتی سازمانی کارکنان وزارت ورزش و جوانان انجام گرفت. پژوهش حاضر با توجه به نوع مطالعه و روابط بین متغیرها از دسته تحقیقات کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های همبستگی با رویکرد معادلات ساختاری بوده که به صورت میدانی به اجرا درآمد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود و در نهایت 400 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل شش پرسشنامه ویژگی های جمعیت شناختی، پرسشنامه استاندارد رهبری اخلاقی ، پرسشنامه استاندارد سکوت سازمانی واکولا و بورادوس (2005) ، قلدری سازمانی اسپلاگه و هولت (2001) و پرسشنامه استاندارد بی تفاوتی سازمانی دانایی فرد و همکاران (1389) بود. روایی ابزار تحقیق در تحقیقات مختلف مورد تایید قرار گرفته و پایایی مولفه ها با استفاده از محاسبه ضریب پایایی آلفای کرونباخ بالاتر از 7/0 گزارش شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بین رهبری اخلاقی و قلدری سازمانی، بی تفاوتی سازمانی رابطه منفی معناداری وجود دارد همچنین بین سکوت سازمانی با قلدری سازمانی رابطه مثبت معناداری وجود دارد. همچنین، رهبری اخلاقی بر سکوت سازمانی، قلدری سازمانی اثر منفی معناداری دارد در حالی که قلدری سازمانی و بی تفاوتی سازمانی بر سکوت سازمانی تأثیر مثبت معناداری دارد. در ادامه مشخص شد که رهبری اخلاقی از طریق متغیرهای میانجی قلدری سازمانی و بی تفاوتی سازمانی بر سکوت سازمانی کارکنان وزارت ورزش و جوانان اثر منفی معناداری دارد. در نهایت مدل تأثیر رهبری اخلاقی بر سکوت سازمانی با نقش میانجیگری قلدری سازمانی، بی تفاوتی سازمانی کارکنان وزارت ورزش و جوانان تدوین و برازش آن تائید شد.

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل ترکیبی AHP فازی و تحلیل تاکسونومی عددی در ارزیابی عملکرد و رتبه بندی سازمان های ورزشی بود که ادارات ورزش و جوانان استان اصفهان به عنوان مطالعه موردی در نظر گرفته شدند. جامعه آماری مدیران ارشد ادارات ورزش و جوانان سراسر کشور بودند که 297 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شدند. گام اول شامل تعیین شاخص های مرتبط با چهار منظر کارت امتیازی متوازن بود که به این منظور از منابع علمی معتبر، پیشینه پژوهش و نظرهای خبرگان و در نهایت تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد و در نهایت 41 شاخص شناسایی و در مناظر چهارگانه BSC طبقه بندی شدند. پس از تأیید ساختار نهایی کارت امتیازی متوازن، به منظور تعیین اوزان شاخص ها در هریک از مناظر چهارگانه کارت امتیازی متوازن از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی استفاده شد؛ سپس با استفاده از روش تاکسونومی عددی، 26 اداره ورزش و جوانان استان اصفهان رتبه بندی شدند که طبق نتایج به دست آمده، ادارات ورزش و جوانان شهرستان اصفهان، شهرستان نجف آباد و شهرستان شاهین شهر به ترتیب در رتبه های اول تا سوم قرار گرفتند. در نهایت مدلی به منظور ارزیابی عملکرد و رتبه بندی سازمان های ورزشی با استفاده از مسیر پیموده شده ارائه شد.

هدف از این پژوهش، طراحی و تدوین برنامه راهبردی توسعه ورزش همگانی استان یزد بود. پژوهش حاضر از نظر راهبرد توصیفی، از نظر مسیر اجرا راهبردی و از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری تحقیق ً33 نفر از استادان تربیت بدنی مؤسسات آموزش عالی استان (12 نفر)، مدیران هیأت علمی تربیت بدنی وزارت علوم و تحقیقات و فناوری استان (2 نفر)، مدیران و کارشناسان تربیت بدنی استان (12نفر) و مدیران نهادهای دولتی و خصوصی استان بودند که در زمینه فعالیت های ورزشی نقش دارند (7 نفر). پرسشنامه تهیه شده حاوی 32 سؤال در زمینه بررسی نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدیدهای ورزش همگانی استان بود. برای تعیین روایی پرسشنامه از 11 نفر از استادان صاحب نظر گرایش مدیریت ورزشی نظرخواهی شد، که پرسشنامه مورد تأیید آنها قرار گرفت. به منظور اندازه گیری قابلیت پایایی، از روش آلفای کرونباخ و نرم افزار SPSS استفاده شد. این مقدار براساس داده های حاصل از پرسشنامه 89/. است که نشان می دهد پرسشنامه مورد استفاده، از قابلیت پایایی لازم برخوردار است. یافته ها نشان داد که در زمینه ورزش همگانی، 8 قوت، 10 ضعف، 9 فرصت و 11 تهدید وجود دارد که پس از تجزیه وتحلیل آنها در ماتریس SWOT و بحث و تبادل نظر گروهی مشخص شد که جایگاه راهبردی ورزش همگانی استان یزد در منطقه SO قرار دارد و در نهایت، براساس تحلیل های راهبردی اقدام به تدوین راهبردهای لازم برای توسعه ورزش همگانی در این استان شد.

در دنیای معاصر تمام بخش های مختلف زندگی انسان و حتی فعالیت های جسمانی آنها تحت تأثیر پیشرفت فناوری قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر بررسی راهکارهای بهبود استفاده از فناوری های نوین برای توسعه ورزش های تفریحی است. با استفاده از روش کیفی داده هایی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. به منظور تحلیل داده ها از روش تحلیل مضامین (براون و کلارک، 2006) استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که راهکارهای بهبود بهره گیری از فناوری های نوین برای توسعه ورزش های تفریحی به نُه گروه شامل هم آفرینی و تسهیل بهره گیری از فناوری، طراحی اکوسیستم فناوری، نوآوری پروری، پایلوت فناوری، بازاریابی فناوری، اثر همجواری، عمومیت بخشی، تجاری سازی ورزش های همگانی، و تحریک بهره گیری از فناوری در ورزش تقسیم می شوند. براساس نتایج این تحقیق برای اینکه بتوانیم در کشور همراستا با پیشرفت های صورت گرفته در عرصه بین المللی برای توسعه ورزش های تفریحی حرکت کنیم، باید در جهت پایلوت فناوری گام برداریم و از طریق ایجاد یک اکوسیستم و سپس بازاریابی فناوری در ورزش های تفریحی به سمت توسعه و تجاری سازی آن حرکت کنیم.

هدف کلی پژوهش حاضر تعیین تأثیر مسئولیت اجتماعی و نگرش زیست محیطی بر عملکرد بازاریابی سبز برنامه های ورزشی شهرداری تهران است. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری تحقیق مدیران مناطق 22 گانه و مجموعه های ورزشی شهرداری تهران (800 نفر) بودند و نمونه آماری براساس فرمول کوکران 260 نفر انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه های مسئولیت اجتماعی تورکر (2009)، نگرش زیست محیطی بانرجی (2002) و عملکرد بازاریابی فراج (2013) استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه ها با استفاده از نظر متخصصان و روایی سازه (واگرا و همگرا) با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و معیار فورنل و لارکر ارزیابی شد. برای تأیید پایایی پرسشنامه ها از آزمون آلفا کرونباخ (77/0=α) استفاده شد. همچنین برای مطالعه داده ها از تحلیل معادلات ساختاری با نرم افزار آماری پی ال اس بهره گرفته شد. نتایج نشان داد مسئولیت اجتماعی بر عملکرد بازاریابی تأثیر مثبت و معنادار دارد و 3/38 درصد از واریانس عملکرد بازاریابی را تبیین می کند. درحالی که نگرش زیست محیطی تأثیر معناداری بر عملکرد بازاریابی نشان نداد. بنابراین پیشنهاد می شود راهبرد های بازارگرایی سبز به عنوان یکی از مهم ترین راهبردها در راستای بهبود عملکرد سبز در سازمان ورزش شهرداری تهران مدنظر قرار گیرد.

پژوهش حاضر باهدف ارائه الگوی مسئولیت اجتماعی سبز در سازمان های ورزشی با رویکرد ترکیبی اجرا گردید. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و شیوه گردآوری پیمایشی بود. جامعه آماری در بخش کیفی را مدیران فدراسیون های ورزشی منتخب، برخی مدیران کسب وکارهای ورزشی منتخب و اساتید مدیریت ورزشی منتخب، شامل می شوند؛ که این افراد، به صورت هدفمند از نوع معیاری، برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (17 مصاحبه با 17 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ همان گروه بخش کیفی با تعداد بیشتر می باشد. از بین 128 نمونه پژوهش، 108 پرسشنامه صحیح مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که مقوله ها در قالب 24 کد مفهومی و 6 مقوله اصلی استخراج شد. در بخش کمی نیز مشخص گردید به ترتیب عوامل مدیریت و بازاریابی سبز، تبلیغات توصیه ای سبز، توسعه سرمایه فکری سبز، فعالیت بشردوستانه، توسعه زنجیره تأمین سبز و زیست محیطی از عوامل مؤثر بر مسولیت اجتماعی سبز در سازمان های ورزشی می باشند. به مدیران سازمان های ورزشی، پیشنهاد می گردد تا در برنامه ریزی های خود، از فاکتورهای مسئولیت اجتماعی سبز استفاده نمایند.