درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تاثیر 8 هفته تمرین درمانی منتخب بر میزان درد و ناتوانی عملکردی قالیبافان مبتلا به کمر درد مزمن میباشد. روش تحقیق نیمه تجربی است. جامعه آماری تحقیق شامل 30 نفر از قالیبافان مبتلا به عارضه کمردرد با محدوده سنی 30 تا 45 سال مراجعه کننده به کلینیک های درمانی شهر بروجرد بوده که به صورت داوطلبانه، در این طرح پژوهشی شرکت کردند. آزمودنی های مذکور، به صورت تصادفی به دو گروه تمرین درمانی (سن 61/2 ± 20/37و کنترل(سن 002/3 ± 98/36) تقسیم شدند. 24 ساعت قبل از شروع تمرینات، به آزمودنی های هر دو گروه، پرسشنامه ناتوانی کمر درد اسوستری و تعیین میزان درد vas داده شد. آزمودنی های گروه های تجربی به مدت 8 هفته و هفته ای سه جلسه تحت تمرین درمانی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های t استیودنت وابسته(جهت بررسی تغییرات پیش آزمون و پس آزمون هر گروه)، تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که تمرین درمانی بر ناتوانی عملکردی و میزان درد قالیبافان مبتلا به کمر درد مزمن تأثیر معنی داری دارد(0001/0=P).

هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی میزان رضایت مشتریان ازخدمات شهربازی های روباز شهر تهران بود. روش شناسی: روش تحقیق توصیفی و از نظر اجرا پیمایشی و از نظر هدف کاربردی می باشد. شیوه جمع آوری داده ها میدانی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن به وسیله جمعی از اساتید برجسته مدیریت ورزشی کشور تأیید و پایایی آن با آلفای کرونباخ 92/0 محاسبه شده بود. این پرسشنامه با مقیاس 5 ارزشی طیف لیکرت طراحی شده بود. یافته ها: یافته ها نشان از رضایت متوسط پاسخ دهندگان از خدمات شهربازی های روباز شهر تهران داشت و بین نظرات مردان و زنان تفاوت معناداری وجود نداشت. بین میزان رضایت و درآمد تفاوت معنادار بود. نتیجه گیری: به طور کلی بیشتر پاسخ دهندگان از خدمات شهربازی های شهر تهران رضایت متوسطی داشتند. پایین بودن رضایت از هزینه بلیط تجهیزات نشان دهنده بالا بودن این هرینه برای پاسخ دهندگان داشت.

زمینه و هدف: آدیپوکاین های لپتین و آدیپونکتین، که نقش مهمی در تنظیم التهاب و متابولیسم دارند، متاثر از افزایش وزن و کمبود ویتامین D می باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تمرین تناوبی شدید و دوز بالای مصرف ویتامین D برسطوح آدیپونکتین و لپتین در زنان اضافه وزنی با سطوح پایین ویتامین D است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 26 زن دارای اضافه وزنی و کمبود ویتامین D، پس از انتخاب به روش نمونه گیری دردسترس، بطور تصادفی به گروه های کنترل، تمرین+ ویتامین D تقسیم شدند. تمرینات دویدن تناوبی شدید شامل دویدن سرعتی یک دقیقه ای با شدت 80-90٪ ضربان قلب حداکثر در 6 تا 12 تکرار، همراه با استراحت یک دقیقه ای فعال با شدت 50% ضربان قلب حداکثر بود. ویتامین D با دوز 50000 واحد هفتگی مصرف می شد. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون آنکوا یک راهه انجام شد(05/0≥p). نتایج: یافته ها نشان داد که تمرین دویدن تناوبی شدید و مصرف ویتامین D منجر به تفاوت معنادار در سطوح لپتین، آدیپونکتین و 25-هیدروکسی ویتامین D در گروه تجربی شد. هم چنین بین سطح 25-هیدروکسی ویتامین D با شاخص توده بدنی و سطوح لپتین ارتباط معنادار و معکوس و هم چنین با سطوح آدیپونکتین ارتیاط معنادار و مستقیم در وضعیت پایه وجود داشت. نتیجه گیری: انجام تمرین دویدن تناوبی شدید و دوز بالای مصرف ویتامین D می تواند به افزایش سلامتی از طریق تعدیل آدیپوکاین لپتین و آدیپونکتین در شرایط اضافه وزنی همراه با نقص ویتامین D در زنان جوان غیرفعال شود.

هدف این تحقیق، بررسی میزان اهمیت وفاداری به برند در هواداران تیم های حاضر در لیگ برتر ایران، بر حسب میزان درآمد و هزینه کرد افراد بود.  جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه هواداران دو تیم لیگ برتر فوتبال ایران (استقلال و پرسپولیس) می باشد که با توجه به روش برآورد داده ها، حجم نمونه این مطالعه 200 نفر از هواداران این دو تیم در نظر گرفته شد. برای بررسی روابط از روش داده های ترکیبی یا پانل دیتا استفاده شد. نتایج این آزمون که با استفاده از برنامه Eviews  انجام گرفت. طبق نتایج، ضریب درآمد بی معنی به دست آمد ولی ضریب هزینه کرد معنی دار بود و ارتباط صحیحی را با میزان وفاداری به برند را نشان داد به این ترتیب که با افزایش  وفاداری افراد به برند میزان هزینه کرد افزایش می یابد.

فعال ماندن در دنیای بی تحرک تکنولوژیک امروزی یک لازمه اساسی است. پیاده روی یکی از ورزش هایی است که به دلیل عدم نیاز به تجهیزات خاص و در دسترس بودن، در سال های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از انجام این تحقیق شناسایی عوامل موثر در توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیاده روی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریه پردازی داده بنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد به منظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مولفه هایی دسته بندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافته های این تحقیق شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» می باشد. شرایط مداخله گر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصار طلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» می باشد. شرایط زمینه ای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلان نگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیم گری» و «حمایت طلبی» و پیامد ها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعه ی اجتماعی» است. پیشنهاد می شود با استفاده از عوامل یافت شده در این تحقیق ذینفعان به توسعه ورزش پیاده روی به عنوان ورزش همگانی، بپردازند.

هدف از انجام پژوهش شناسایی و رتبه بندی موانع اقتصادی گردشگری ورزشی کشور ایران می باشد. روش پژوهش، توصیفی- پیمایشی بوده و به روش میدانی اجرا شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل محققان و کارشناسان حوزه اشتغال و گردشگری بوده اند. حجم تقریبی جامعه آماری محققان 450 نفر و کارشناسان 500 کوکران تعداد 274 نفر تعیین شد که به روش تصادفی خوشه ای Q نفر در نظر گرفته شد و با استفاده از فرمول انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته بوده که با استفاده از نظر کارشناسان روایی صوری آن تأیید و با تحلیل عاملی اکتشافی، عوامل اصلی مشخص و سپس با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید قرار 0 محاسبه شد. جهت رتبه بندی موانع از آزمون فریدمن و برای مقایسه نظر / گرفتند. ضریب آلفای کرونباخ نیز 90 کارشناسان و محققین از آزمون یو من ویتنی استفاده شد. نتایج نشان داد که با توجه به وجود اختلاف معنی دار بین عوامل، مهم ترین موانع توسعه اقتصادی، موانع ورود گردشگر ورزشی به کشور و موانع توسعه سرمایه گذاری در بخش گردشگری ورزشی و موانع درآمدزایی حاصل از ورود گردشگران در رتبه های بعدی قرار دارند؛ بنابراین برای توسعه گردشگری ورزشی و استفاده ملی از عواید اقتصادی آن در ابتدا باید موانع ورود گردشگران را از پیش راه برداشت و از اقدامات اولیه، فراهم نمودن زیرساخت ها و امکانات زیربنایی جهت توسعه سرمایه گذاری و به دنبال آن درآمدزایی می باشد.

مقدمه و هدف: فاکتور عامل تغییر دهنده رشد بتا (TGF-β) در کنترل تکثیر، تمایز سلولی و سایر عملکردهای سلولی ریه نقش دارد و دارای اثرضد التهابی در بافت های مختلف از جمله بافت ریوی می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره برنامه تمرینی شنا بر سطوح TGF-β ریه موش های باردار در معرض مسمومیت با کادمیوم بود. مواد و روش ها :در این پژوهش تجربی 32 سر موش ماده نژاد ویستار با وزن تقریبی 180-200 گرم پس از دو هفته آشنایی با محیط جدید و استرس ناشی از آب و بارداری به چهار گروه شنا، کادمیوم، کادمیوم - شنا و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شنا از روز اول بارداری شروع و در طی سه هفته به مدت 60 دقیقه در روز ادامه یافت. نمونه گیری از بافت ریه دو روز پس از زایمان انجام شد. غلظت TGF-βبافت ریه با استفاده از روش الایزا (ELISA) تعیین گردید یافته ها: یافته ها نشان دادند که وزن موش های مادر در گروه های کادمیوم، شنا و شنا-کادمیوم کاهش معنی داری داشته است (001/0p ≤). سطح TGF-βریه مادران گروه کادمیوم نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار یافت(05 /0 p ≤). اما TGF-β گروه شنا نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار داشت(05 /0 p ≤). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود پاسخ مثبت عامل تغییر دهنده رشد بتا به تمرین استقامتی شنای زیر بیشینه در دوران بارداری در بهبود عملکرد مولکولی و سلولی ریه در برابر آلاینده محیطی نظیر کادمیوم مورد توجه قرار گیرد.

هدف این پژوهش، بررسی و مقایسه بهره وری استخرهای سرپوشیده خصوصی و دولتی شهر تهران بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع مقایسه ای بود که بصورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری این تحقیق کلیه استخرهای سرپوشیده شهر تهران(خصوصی و دولتی) بود(N=239). بدین منظور 75 نفر از مدیران استخرهای سرپوشیده دولتی و خصوصی (41 مدیر از استخرهای خصوصی و 34 مدیر از استخر دولتی) که حداقل 2 سال سابقه مدیریتی در این استخرها را دارا بودند، با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی محتوایی و صوری آن توسط 11 تن از اساتید متخصص تأیید و پایایی ابزار از طریق ضریب آلفای کرونباخ بدست آمد(83/0=α). بمنظور تجزیه و تحلیل ویژگی های جمعیت شناختی از آمار توصیفی و در سطح آمار استنباطی از آزمون های کالموگروف اسمیرنوف (K-S)، t مستقل وU من ویتنی استفاده شد. بررسی یافته های پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در بهره وری استخرهای سرپوشیده دولتی و خصوصی از دیدگاه مدیران وجود دارد (01/0>P). همچنین، تفاوت معنا داری در مؤلفه های بهره وری از جمله برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی، امکانات و تجهیزات، کارکنان، مشتری مداری، وضعیت مالی، تعمیر و نگهداری، زمان بندی و نحوه فعالیت و عوامل مدیریتی در استخرهای سرپوشیده دولتی و خصوصی وجود داشت (01/0>P). در تمامی مؤلفه های مذکور، بهره وری در استخرهای خصوصی مطلوب تر از استخرهای دولتی بود. از مهمترین عواملی که باعث این تفاوت شد، مربوط به اختلاف مدیران در مورد برگزاری دوره های آموزشی مناسب برای کارکنان در جهت نهادینه کردن بهره وری در استخرها و همچنین مربوط به انجام برنامه ریزی عملیاتی جهت ایجاد فرهنگ بهره وری در بین مدیریت و کارکنان استخرها بود.

زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثرات گرم کردن پویا با و بدون جلیقه وزنی بر عملکرد پرش و قدرت بیشینه اندام تحتانی بازیکنان مرد فوتبال بود.مواد و روش ها: 15 مرد فوتبالیست جوان به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. برنامه های گرم کردن شامل گرم کردن عمومی (دویدن با 70% حداکثر ضربان قلب) و گرم کردن پویا با استفاده از جلیقه وزنی در حدود 6% وزن بدن شرکت کنندگان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 21 و آزمون های t زوجی و آنالیز واریانس دو طرفه مکرر همراه با آزمون تعیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0p≤ تجزیه و تحلیل شد. نتایج: گرم کردن پویا بدون جلیقه وزنی منجر به کاهش معنادار شاخص پرش طول و افزایش معنادار رکورد پرش سارجنت و قدرت بیشینه شرکت کنندگان شد (05/0p≤). در مقابل گرم کردن پویا با جلیقه وزنی منجر به افزایش معنادار شاخص پرش طول، پرش سارجنت و و قدرت بیشینه شرکت کنندگان شده است (05/0p≤). گرم کردن پویا با استفاده از جلیقه وزنی منجر به افزایش معنادار عملکرد پرش طول نسبت به گرم کردن عمومی شد (05/0p≤). بین اثرات دو روش گرم کردن پویا در عملکردهای پرش سارجنت و قدرت بیشینه اندام تحتانی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0p≥). نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان دهنده بهبود عملکرد پرش عمودی با اعمال بار 6% با استفاده از جلیقه وزنی طی پروتکل در مقایسه با گرم کردن عمومی است. به نظر می رسد که استفاده از این شیوه گرم کردن اثر بخشی بیشتری در توسعه عملکرد توانی فوتبالیست های مرد جوان دارد.

زمینه و هدف: فتوئین-A (FetA) به عنوان هپاتوکین التهابی در اختلالات کبدی ناشی از چاقی نقش دارد. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات ایروبیک ریتمیک و مصرف مکمل پروبیوتیک بر FetA و آمینوترانسفرازهای سرمی در دختران چاق نوجوان بود. مواد و روش ها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 60 دختر چاق با شاخص توده بدنی 35-30 کیلوگرم بر متر مربع و دامنه سنی 18-15 سال به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به چهار گروه تمرین ایروبیک ریتمیک، مکمل پروبیوتیک، ترکیبی و دارونما تقسیم شدند. پروتکل تمرین شامل هشت هفته تمرینات ایروبیک ریتمیک به مدت هشت هفته و تواتر تمرین سه جلسه در هفته انجام شد. همچنین مکمل پروبیوتیک از کپسول مکمل پروکید (ساخت شرکت میلاد فارمد/ کشور ایران) به صورت یک عدد در روز استفاده شد. 24 ساعت قبل از انجام مداخلات و 72 ساعت پس از آخرین جلسه مداخله مشخصات تن سنجی و خون گیری در همه گروه ها در یک روز و به صورت ناشتا انجام شد. برای مقایسه درون گروهی و بین گروهی به ترتیب از آزمون های تی زوجی و تحلیل کواریانس استفاده شد (05/0 ≥P). نتایج: در گروه های تمرین و ترکیبی افزایش معنی داری در آمادگی قلبی تنفسی و کاهش معنی داری در سطوح آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) نسبت به گروه دارونما و مکمل مشاهده شد (05/0 >P). همچنین کاهش FetA در گروه ترکیبی نسبت به گروه مکمل معنی دار بود (05/0 >P) در گروه مکمل کاهش معنی داری در سطوح ALT و AST نسبت به گروه دارونما مشاهده شد (05/0 >P). همچنین کاهش سطح AST در گروه ترکیبی به صورت معنی داری نسبت به گروه تمرین بیشتر بود (05/0 >P). . نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، تمرینات ایروبیک ریتمیک، به ویژه زمانی که با مصرف مکمل پروبیوتیک همراه شود، علاوه بر ارتقای آمادگی قلبی-تنفسی، اثر بیشتری در کاهش سطوح سرمی FetA و AST دارد. بنابراین، استفاده ترکیبی از این دو

مقدمه و هدف: اعمال دوره های کوتاه انسداد قبل از فعالیت منجر به بهبود عملکرد ورزشی منجر می شود، اما اثر مدت زمان بین اعمال انسداد و شروع فعالیت بر عملکرد مشخص نیست. بنابراین، تحقیق حاضر به بررسی اثر فاصله زمانی بعد از دوره های انسداد جریان خون بر عملکرد جودوکاران رقابتی پرداخت. روش شناسی: در این مطالعه متقاوطع و تصادفی، 10 جودوکار رقابتی بطور داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. هر آزمودنی در سه جلسه: انسداد 5 دقیقه قبل از فعالیت، انسداد 20 دقیقه قبل از فعالیت و بدون انسداد (شم) شرکت کرد. در هر جلسه دو آزمون ویژه جودو متوالی با فاصله 60 ثانیه و بعد از 15 دقیقه یک آزمون بی هوازی رست اجرا شد. دوره های انسداد با بستن کش الاستیک در انتهای فوقانی رانها و در سه دور پنج دقیقه ای انسداد و پنج دقیقه رپرفیوژن متعاقب آن انجام گردید. از روش آماری آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر دوره های ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل از فعالیت بر تعداد تکنیکهای اجرا شده و شاخص آزمون اول و دوم جودو معنادار نیست. اعمال ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل فعالیت منجر به افزایش معنادار حداکثر و میانگین برون ده توان نسبت به وضعیت شم شد. نتیجه گیری: طبق یافته های پژوهش به نظر می رسد که دوره های متناوب ایسکمی 5 و 20 دقیقه قبل از فعالیت بر اجرای آزمون ویژه جودو اثر معناداری ندارد ولی بر عملکرد بی هوازی جودوکاران رقابتی اثر دارد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط تنگاتنگ بین حرکت با سلامت و تندرستی افراد جامعه می باشد. تمام مؤلفه های تندرستی، از اهمیت قابل توجهی برخوردارند؛ اما آن چه از دیدگاه فیزیولوژی ورزش، بیشتر بدان پرداخته می شود، ابعاد سلامت فیزیکی و ذهنی آن است. بر اساس مستندات سازمان بهداشت جهانی، بی تحرکی یا نداشتن فعالیت بدنی منظم، چهارمین عامل خطرساز مرگ ومیر جهانی می باشد که به طور تقریبی 7 درصد از مرگ را در سطح جهان شامل می شود.نتایج مطالعات نشان می دهند که یکی از عوامل شناخته شده و تأثیرگذار در ارتقای سطح کیفیت زندگی، تحرک بدنی است؛ چرا که سبب افزایش ظرفیت تنفس، بهبود سیستم گردش خون و عملکرد قلبی، افزایش کارایی عصبی عضلانی و پیشگیری از ابتلاء به انواع بیماری ها می گردد. نتایج مطالعات نشان داده اند که آثار مثبت تحرک بدنی، منحصر به بعد جسمانی نیست؛ بلکه به طور مستقیم، بعد روانی را نیز در برمی گیرد. فعالیت بدنی از طریق کاهش خطر ابتلاء به بیماری های مزمن، اعتمادبه نفس و امید به زندگی را افزایش داده و با افزایش هورمون هایی نظیر سرتونین باعث ایجاد شور و نشاط جهت انجام فعالیت های روزمره و رفع افسردگی می شود. تحرک بدنی باعث افزایش توانایی و کارآیی بدنی و ارتقاء تندرستی در همه افراد می گردد؛ سرزندگی، شادابی و عملکرد عاطفی را بهبود بخشیده و امید به زندگی را افزایش می دهد. هم چنین، به عنوان یک روش غیرتهاجمی می تواند علاوه بر تأثیرات انکارناپذیر بر عملکرد بسیاری از ارگان های بدن از جمله سیستم تنفسی، قلبی عروقی و گوارشی، سبب تقویت حافظه و بهبود خلق وخو گشته و به طور چشمگیری از هزینه های ناشی از بیماری های جسمی و روانی بکاهد.

هدف تحقیق بررسی وضعیت رسانه های ورزشی در توسعه و ترویج مؤلفه ها و ابعاد مختلف ورزش قهرمانی است.روش تحقیق توصیفی- مقایسه ای، نوع تحقیق کاربردی، روش اجرا پیمایشی و اطلاعات آن به صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه آماری تحقیق شامل کارشناسان حوزه رسانه و ورزش کشور و همچنین ورزشکاران ملی پوش بود. نمونه آماری تحقیق شامل 150 نفر و روش نمونه گیری غیرتصادفی (در دسترس) بود.پرسشنامه ای توسط محقق در ابعاد مختلف ورزش قهرمانی تهیه و روایی آن توسط اساتید دانشگاه و متخصصان تأیید و پایایی آن به وسیله آزمون آلفای کرونباخ (88/0=α) تعیین شد. از آمار توصیفی جهت توصیف مشخصات فردی آزمودنی ها و از آزمون های کلموگروف اسمیرنوف جهت بررسی توزیع طبیعی داده ها و ویلکاکسون برای بررسی معناداری فرضیه ها استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین وضعیت موجود و مطلوب نقش رسانه های ورزشی در توسعه مؤلفه های ورزش قهرمانی در سطح معناداری 05/0P= تفاوت وجود دارد و مقادیر بدست آمده از دیدگاه کارشناسان رسانه ای 925/7-=Z، کارشناسان ورزشی 576/7-=Z و ورزشکاران 657/7-=Z بود. به نظر می رسد دلیل عمده تفاوت بین وضعیت موجود و مطلوب از دیدگاه آزمودنی ها، عدم جامعیت برنامه های رسانه های ورزشی و یا کمبود شناخت اهالی رسانه از ابعاد مختلف ورزش قهرمانی باشد.

سازمانها تنها در صورتی به عمر خود ادامه میدهند که درجهای از وفاداری را در مشتریان خود ایجاد کرده باشند. اگر کالا و خدمات انتظارات مشتری را برآورده کند در او احساس رضایت ایجاد میشود در نتیجه مشتری وفادار سازمان خواهد شد و با حضور مجدد خود و تشویق دیگران به حضور و خرید مجدد به بقای آن سازمان و شرکت کمک میکند. هدف از این پژوهش بررسی پیشبینها و پیامدهای وفاداری تماشاگران والیبال بود. تعداد 372 نفر از بین تماشاگران ایرانی لیگ جهانی والیبال به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامههای وفاداری نگرشی گلادن و فانک ( 2001 )، کیفیت تیمی ژان و همکاران 1997 )، رضایتمندی کلی لیم ( 2006 )، حضور مجدد لیم ( 2006 ) و تبلیغات دهان به دهان زیاتمل و همکاران ( 1996 ) به ) عنوان ابزار اندازهگیری پژوهش استفاده شد. برای آزمون فرضهای آماری از روش رگرسیون ساده استفاده شد. نتایج نشانداد که رابطه مثبت و معنیداری بین تمامی مؤلفه های پژوهش وجود دارد. کیفیت تیمی باعث رضایتمندی تماشاگران آن ها به تیم ملی میشود. همچنین رضایتمندی بر (p <0/ و 01 β=0/ و در نتیجه وفاداری ( 327 (p < 0/ و 01 β=0/506) تأثیر مثبت دارد. تماشاگران وفادار سودآوری بیشتری به وجود میآورند، خریدهای مجدد (p < 0/ و 01 β=0/ وفاداری ( 377 و β=0/ بیشتری انجام میدهند و برای محصول یا خدمت سازمان تبلیغ مثبت انجام میدهند ( 469 (p <0/ و 01 β=0/5) .(p <0/01

زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف مقایسه تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر شاخص نروتروفیک مشتق از مغز و مقاومت به انسولین زنان چاق مبتلا به دیابت نوع 2 شهر نورآباد انجام شد.مواد و روش ها: آزمودنی های این تحقیق نیمه تجربی شامل 20 زن مبتلا به دیابت نوع 2 (با میانگین سنی 8/3 ± 6/42 سال) بود که به روش هدفمند و در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین مقاومتی و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخله تمرینات مقاومتی شامل 8 هفته (3 جلسه در هفته) تمرینات پرس سینه، فلکشن ساق پا، اکستنشن ساق پا، سیم کش از جلو و دراز و نشست کرانچ بود. 48 ساعت قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینات، از آزمودنی های دو گروه خون گیری به منظور ارزیابی شاخص نروتروفیک مشتق از مغز و مقاومت به انسولین گرفته شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون t وابستهانجام شد.نتایج: نتایج نشان داد تمرینات مقاومتی باعث افزایش معنادار در میزان نوتروفیک مشتق از مغز (001/0=P)، و کاهش معنادار در میزان مقاومت به انسولین (001/0=P) در گروه تمرینی شد.. نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی موجب افزایش BDNF و درنتیجه کاهش عوارض عصبی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شده است

پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی راهبری ورزشکاران با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی - ورزشی انجام پذیرفت. طرح ﭘﮋوﻫﺶ از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی–کمی) بود. در بخش کیفی روش جمع آوری داده ها هدفمند و گلوله برفی بوده است. بدین منظور پس از مصاحبه با اولین خبره، متخصص بعدی توسط ایشان معرفی و مصاحبه تا رسیدن به درجه اشباع نظری ادامه یافت. تعداد خبرگان تا رسیدن به درجه اشباع نظری با 17 نفر خبره مصاحبه انجام شد. رویکرد مورد استفاده در بخش کیفی ساخت گرا استفاده شد. نهایتا پس از پیاده سازی مصاحبه ها 102 مفهوم باز، 16 مقوله (کدگذاری محوری) و 7 مولفه (کدگذاری گزینشی) کشف شد. براساس اطلاعات بدست آمده در بخش کمی و کیفی، الگوی مدیریت راهبردی با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی طراحی گردید. داده ها از طریق مدل ساختاری با استفاده از SmartPLS، تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که الگوی مدیریت راهبردی از شاخص های برازش خوبی برخوردار است و با استفاده از ضریب CVR و CVI، روایی محتوایی بررسی شد که برای الگوی مدیریت راهبردی؛ به ترتیب 0/79 و 0/82 به دست آمد. به طور کلی به نظر می رسد الگوی مدیریت راهبردی ضمن پایایی و روایی محتوایی مناسب، کاربردهای آموزشی، اجرایی و پژوهشی داشته و در ارتقا انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی ورزشکاران موثر می باشد. در نهایت خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی با سه بعد دغدغه، کنترل و اعتماد قابل پیش بینی است. با در نظر گرفتن خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی در مرحله ایجاد رشد مسیر شغلی و با توجه به پنج حیطه ارزیابی مناسب خود، جمع آوری اطلاعات مسیر شغلی، انتخاب هدف، طرح ریزی برای آینده و حل مساله، می توان گفت هر چه میزان دغدغه مدیران و ورزشکاران بالاتر باشد، آنها آینده نگرتر، هدفمندتر و بابرنامه تر هستند، وجود کنترل نیز منجر می شود.

هدف پژوهش حاضر اثر دو روش متفاوت نیرومندسازی بعد از فعالیت بر عملکرد توان انفجاری و دوی سرعت دختران ورزشکار بود. روشها: بدین منظور 25 نفر از دانشجویان دختر رشته تربیت بدنی شهرستان بندر ترکمن جهت شرکت در پژوهش انتخاب شدند. آزمودنی ها در پنج گروه [تجربی1 (10 دقیقه گرم کردن، اسکات موازی با80 درصد 1RM و آزمون سارجنت)، تجربی2 (10 دقیقه گرم کردن، اسکات موازی با 80 درصد 1RM و آزمون دو سرعت)، تجربی3 (10 دقیقه گرم کردن، پرش عمقی از ارتفاع 40 سانتی متری با پنج تکرار و دو نوبت و آزمون سارجنت)، تجربی4 (10 دقیقه گرم کردن، پرش عمقی از ارتفاع 40 سانتی متری با پنج تکرار و دو نوبت آزمون دو سرعت، با این تفاوت که آزمون دو سرعت پس از چهار دقیقه انجام شد) و گروه کنترل (بدون برنامه تمرینی)] تقسیم شدند. سپس گروه های تجربی به برنامه تمرین مقاومتی، پلایومتریک و نیرومندسازی بعد از فعالیت پرداختند.یافته ها: نتایج درون گروهی نشان داد که سطح توان انفجاری (پرش سارجنت) آزمودنی های گروه تجربی1 (72/12 درصد)، تجربی2 (33/15 درصد)، تجربی3 (44/17 درصد)، تجربی4 (00/24 درصد) افزایش معنی داری داشت. همچنین نتایج درون گروهی در آزمون دو سرعت آزمودنی های گروه تجربی1 (84/13 درصد)، تجربی2 (14 درصد)، تجربی3 (08/14 درصد)، تجربی4 (55/15 درصد) کاهش معنی داری داشت، اما در گروه کنترل سطح توان انفجاری و سرعت تغییر معنی داری نداشت. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که برنامه تمرین نیرومندسازی بعد از فعالیت این تحقیق موجب بهبود توان انفجاری و سرعت ورزشکاران شد.

زمینه و هدف: هدف از این تحقیق، مطالعه تأثیر ترتیب اجرای تمرینات موازی بر برخی عوامل آمادگی جسمانی، شاخص خستگی و اجرای مهارت اسپک در دختران والیبالیست بود.مواد و روش ها: 36 زن والیبالیست (میانگین سن 53/1 ± 63/27 سال، شاخص توده بدن 73/1 ± 07/20 کیلوگرم بر متر مربع) در 3 گروه 12 نفری شامل گروه قدرتی استقامتی، گروه استقامتی قدرتی و گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. در تحقیق حاضر هر دو گروه تجربی، به مدت هشت هفته برنامه های تمرینی خود را سه جلسه در هفته اجرا نمودند. برای مقایسه نتایج از آزمون آماری t همبسته، آزمون ANOVA و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری 05/0P< استفاده شد. نتایج: یافته های تحقیق تفاوت معنی داری در شاخص های آمادگی هوازی، استقامت عضلانی، قدرت عضلانی، توان اندام تحتانی، چابکی، شاخص خستگی و مهارت اسپک پرشی هر دو گروه تجربی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون نشان می دهد(001/0>p). تفاوت معنی داری در بین دو گروه تجربی در متغیرهای تحقیق مشاهده نشد(05/0P<).نتیجه گیری: بدین ترتیب نتیجه گرفته می شود که ترتیب اجرای تمرینات موازی در والیبالیست ها باعث بروز تفاوت معنی دار در شاخص های اندازه گیری شده بین دو گروه تجربی نشد هرچند که تمامی متغیرها با بهبودی معنی داری همراه است.

زمینه و هدف: دی پپتیدیل پپتیداز-4، با بسیاری از بیماری های متابولیک مانند چاقی مرتبط است. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرین استقامتی بر میزان سرمی دی پپتیدیل پپتیداز-4، عملکرد استقامتی و برخی شاخص های تن-سنجی در زنان چاق بود. مواد و روش ها: تعداد 23 زن چاق غیرفعال 30 تا 45 ساله با شاخص توده بدنی 37/5±5/30 بود که به صورت داوطلبانه و هدفمند در پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی ساده به دو گروه تجربی (12 نفر) و کنترل (11 نفر) تقسیم شدند. ابتدا اندازه گیری های مرحله پیش آزمون مربوط به نمونه خونی، قد، وزن، شاخص توده بدنی، درصد چربی، اکسیژن مصرفی بیشینه و نسبت دور کمر به لگن آزمودنی ها انجام شد. سپس، آزمودنی های گروه تجربی هشت هفته تمرین استقامتی انجام دادند و اندازه گیری های مرحله پس آزمون ثبت شد. از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره برای بررسی معناداری اختلاف موجود بین گروه ها استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون آماری t نشان داد که بین متغیرهای پژوهش در پیش آزمون تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0<p). آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره نشان داد که میزان وزن (001/0=P)، شاخص توده بدنی (001/0=P)، درصدچربی (001/0=P) و دی پپتیدیل پپتیداز-4 (001/0=P) پس از پایان پژوهش در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل کاهش و میزان اکسیژن مصرفی بیشینه (038/0=P) افزایش معناداری دارد. نتیجه گیری: هشت هفته تمرین استقامتی باعث کاهش میزان سرمی دی پپتیدیل پپتیداز-4 و بهبود ترکیب بدنی و عملکرد استقامتی در زنان چاق می شود؛ بنابراین پیشنهاد می شود که زنان چاق در جهت بهبود سلامت، ترکیب بدنی و افزایش ظرفیت استقامتی خود از این تمرینات استفاده کنند.

اهداف: تفاوت های ژنتیکی افراد، پیامد مداخلات تغذیه ای و دارویی برای کاهش وزن را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین شناسایی این تفاوت های ژنتیکی و نیز شناخت تعامل آنها با یکدیگر و با عوامل محیطی در طراحی مداخلات مناسب برای درمان یا پیشگیری از چاقی مهم است. هدف از مطالعه حاضر مقایسه پاسخ ترکیب بدن کودکان چاق به تمرینات ورزشی بر اساس پلی مورفیسم های rs266729 ژن ADIPOQ بود. مواد و روش ها: این پژوهش بر روی 40 پسر چاق که BMIz بزرگتر از دو داشتند انجام گرفت. برای تعیین ژنوتیپ های rs266729 از روش PCR-RFLP استفاده شد. آزمودنی ها به مدت هشت هفته، هفته ای سه جلسه و هر جلسه 60 دقیقه تمرینات ورزشی ترکیبی (هوازی و مقاومتی) انجام دادند و تغییرات وزن بدن، چربی بدن، شاخص توده بدن و WHR آنها بر اساس ژنوتیپ هر گروه مقایسه شد. از آزمون آنوای دو راهه جهت مقایسه متغیرها بین ژنوتیپ ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافته ها: در اثر تمرینات ورزشی، بیشترین کاهش در توده بدنی و WHR در پسرانی دیده شد که دارای ژنوتیپ GC بودند و پسران با ژنوتیپ CC بیشترین کاهش را در درصد چربی بدن داشتند (0.05>p). نتیجه گیری: وجود آلل G در پلی مورفیسم rs266729 می تواند یک عامل نامساعد در عدم پاسخ به هشت هفته تمرین ورزشی در ترکیب بدنی کودکان چاق باشد و آلل C در پلی مورفیسم rs266729 می تواند به بهبود وضعیت سلامتی احتمالاً از طریق افزایش سطوح آدیپونکتین سرمی و کاهش خطر بیماری های متابولیکی کمک کند.