درخت حوزه‌های تخصصی

  پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل ارتباطی بین پنج عامل بزرگ شخصیت نئو و رفتار شهروندی سازمانی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان اجراشده است. جامعه آماری کلیه کارمندان وزارت ورزش و جوانان شامل 700 نفرمی باشد که حجم نمونه با توجه به جدول کرجسی و مورگان 250 نفر و به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده است. در این پژوهش، برای اندازه گیری متغیرها از پرسش نامه پنج عاملی شخصیت نئو کاستا و مککری (1992) و پرسش نامه رفتار شهروندی سازمانی ارگان (1988) استفاده شده است. روش تحقیق حاضر، توصیفی-همبستگی و به طور مشخص مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری است. نتایج حاصل از الگوی تحلیل مسیر ارائه شده تحقیق نشان داد که همبستگی معنی داری (01/0≥P) بین مولفه های شخصیت و رفتار شهروندی وجود دارد. همچنین پنج عامل بزرگ شخصیت می توانند با بار عاملی 37/0 رفتار شهروندی سازمانی کارمندان را پیش بینی نماید. نتایج آزمون تحلیل معادلات ساختاری بر روی مدل پیشنهادی پژوهش نشان داد که مدل از برازش خوب و قابل قبولی برخوردار بود (RMSEA= 0.091, λ2= 75/66, df= 26, CFI= 0.93, IFI= 0.91, NFI= 0.9, NNFI= 0.94). در نتیجه از آنجا که رفتار شهروندی سازمانی خود تحت نفوذ عوامل پایه ای نظیر صفات شخصیت می باشد، لازم است در فرایند جذب و نیز آموزش های پیش و حین خدمت به این متغیر توجه جدی نمود.

هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر جاذبه تبلیغی بر قصد آینده و نگرش به تبلیغ مصرف کننده در خدمات ورزشی بود. روش پژوهش، نیمه تجربی و از نوع طرح فاکتوریل بین آزمودنی 2×3 بود. جامعه آماری، دانشجویان تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی دانشگاه تهران بودند که نمونه آماری تعداد 440 نفر انتخاب شد. نتایج نشان داد که اثر اصلی نوع جاذبه تبلیغی بر قصد آینده، در آزمودنی هایی که تبلیغ عاطفی مشاهده کرده اند از افرادی که تبلیغ شناختی مشاهده کرده اند، بیشتر است. علاوه براین، اثر اصلی نوع جاذبه تبلیغی بر نگرش به تبلیغ در آزمودنی هایی که تبلیغ عاطفی مشاهده کرده اند، نسبت به آزمودنی هایی که تبلیغ شناختی مشاهده کرده اند تفاوتی ندارد.

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه تعهد ورزشی، رفتار حمایتی استقلالی، جو انگیزشی و رضایت از نیازهای پایه در دختران نوجوان ورزشکار بود. جامعه آماری شامل دختران نوجوان ورزشکار کمتر از 15 سال بود که به طور منظم در رشته های ورزشی مختلف فعالیت می کردند. 373 نفر به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. نتایج نشان داد که ارتباط معنا داری بین جو تسلطمحور، با رفتارهای حمایتی استقلالی و رضایت مندی از نیازهای پایه و نیز بین رفتارهای حمایتی استقلالی با رضایت از نیازهای پایه وجود دارد. رفتارهای حمایتی استقلالی، پیش بین مثبتی از جو انگیزشی و جو انگیزشی، پیش بین مثبتی از رضایت از نیاز پایه می باشد. همچنین، رضایت از نیازهای روان شناختی، پیش بین مثبتی از تعهد ورزشی است. نتایج، از مدل مفهومی کوتسورس و کونروی حمایت می کنند. مربیان باید رضایت از نیاز روان شناختی پایه را با استفاده از رفتارهای مربیگری حمایتی استقلالی و جو تسلط محور تقویت کنند که به نوبه خود منجر به تداوم مشارکت ورزشی می شود.

مطالعات نشان داده است که حل و فصل چالش های پیش روی سازمان ها، مستلزم برخورداری از رهبری و مدیریت کارآمد و اثربخش است؛ بنابراین، هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش فرهنگی و اثربخشی رهبری مدیران ورزشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مدیران وزارتخانه ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و پاراالمپیک، آکادمی ملی المپیک و فدراسیون های ورزشی بوده که از بین آنها 180 نفر جهت انجام این پژوهش انتخاب شدند. نتایج پژوهش حاکی از وجود رابطه معنادار بین هوش فرهنگی و اثربخشی رهبری می باشد. به علاوه، در بین خرده مقیاس های هوش فرهنگی، خرده مقیاس رفتار هوش فرهنگی ارتباط معناداری با اثربخشی رهبری دارد. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که هوش فرهنگی، عاملی مهم و پیش بینی کننده در اثر بخشی رهبری مدیران ورزشی می باشد.

برنامه ریزی استراتژیک نوعی برنامه ریزی است که به بررسی عوامل محیط درونی و بیرونی سازمان با استفاده از تحلیل سوات می پردازد. هدف از انجام این تحقیق بررسی استراتژی و راهبرد های مدیریت ورزش کشور به روش سوات از دیدگاه مدیران ورزش بود. جامعه آماری تحقیق را تمامی مدیران ستادی، معاونین آنها و مدیران میانی و عملیاتی وزارت ورزش و جوانان تشکیل می دادند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای تعیین اعتبار صوری به متخصصان مربوط ارائه گردید (14 نفر) و پس از جمع آوری نظرات به تصحیح موارد اشاره شده توسط متخصصان پرداخته شد. پایایی پرسشنامه بوسیله روش آماری آلفای کرونباخ 92/0 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل آماری یافته ها از آمار توصیفی، آزمون کولموگوروف اسمیرنوف و آزمون تی وابسته استفاده شد. یافته ها نشان داد بهره گیری از نظرات متخصصان در پیش بینی ها و دسترسی به خبرگان و متخصصان ورزشی در سازمان های ورزشی به عنوان نقاط قوت و معیارهای دقیق پیش بینی در بخش مدیریت ورزش کشور، وضعیت حضور زنان در مدیریت ورزش کشور، نحوه انجام بازاریابی ورزشی در بین مدیران ورزشی و بهره گیری از جایگاه سازمانی برای برنامه ریزی ها به عنوان نقاط ضعف می باشند. طرح جامع ورزش کشور، رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات، خصوصی سازی، تحقیقات در زمینه مدیریت ورزش و فراوانی جمعیت جوان، به عنوان فرصت و درگیر بودن نظام مدیریت دولتی در ورزش، تعدد سازمان های سیاست گذار و وابستگی مدیران باشگاهی کشور به عنوان تهدیدهای مدیریت ورزش کشور شناخته شدند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین روایی و پایایی نسخة فارسی پرسش نامه انسجام ورزشی کودکان می باشد. بدین منظور، 160 کودک ورزشکار که میانگین سنی آن ها 9/10 سال بود، به عنوان نمونه پژوهش در نظر گرفته شدند و نسخه فارسی پرسش نامه انسجام ورزشی کودکان را، تکمیل کردند. نتایج با استفاده از آمار توصیفی و آمار استباطی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل عاملی تأییدی حاکی از آن است که میزان شاخص نیکویی برازش 93/0 و میزان شاخص نیکویی برازش تطبیقی 97/0 می باشد که در این پرسش نامه، 2 عامل و در هر عامل، 7 سؤال مورد تأیید قرار گرفته است. علاوه بر این، نتایج ضریب آلفای کرونباخ و ضریب هم بستگی درون طبقه ای نشان داد که پرسش نامه انسجام گروهی کودکان، دارای ثبات پاسخ درونی و زمانی مناسبی می باشد؛ بنابراین، پژوهشگران قادر خواهند بود از نسخه فارسی پرسش نامه انسجام ورزشی کودکان به عنوان ابزاری روا و پایا در جهت سنجش انسجام گروهی آن ها استفاده نمایند.

هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر تمرین مهارت های روانی بر سخت کوشی روانی تیراندازان نخبه می باشد. 30 تیرانداز نخبه به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پیش و پس از هشت هفته تمرین مهارت های روانی، پرسش نامة سخت کوشی روانی توسط شرکت کنندگان تکمیل گردید. نتایج نشان داد تمرین مهارت های روانی در نتایج پس آزمون گروه تجربی بر برخی از خرده مقیاس های سخت کوشی روانی (کنترل عواطف، تعهد، اعتماد به توانمندی ها و اعتماد بین فردی و مبارزه طلبی) اثر معنا داری دارد. با توجه به شباهت مهارت های روانی با خرده مقیاس های سخت کوشی روانی، این امکان وجود دارد که با انجام تمرینات مهارت های روانی، خرده مقیاس های سخت کوشی و در نهایت، سخت کوشی کل افزایش یابد.

هدف از پژوهش حاضر، برآورد سهم نسبی شادمانی از طرح واره های ناسازگار اولیه در دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان می باشد که به روش توصیفی هم بستگی انجام شده است. جامعة آماری شامل کلیه دبیران تربیت بدنی 3 دوره تحصیلی آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال 1392 (تعداد 559 نفر) بود. حجم نمونة آماری از طریق جدول کرجیس و مورگان (1970) 226 نفر محاسبه شد. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم جامعة آماری بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه طرح واره های ناسازگار و شادمانی بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی، تحلیل رگرسیون) استفاده شد. نتایج نشان داد که هم بستگی منفی و معناداری بین طرح واره های ناسازگار اولیه با شادمانی دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان وجود دارد. با توجه به نتایج می توان گفت که وجود طرح واره های ناسازگار در دبیران تربیت بدنی می تواند باعث کاهش شادمانی در آن ها شود که این مهم می تواند تأثیر نامطلوبی بر عملکرد دبیران رفتار های آینده آن ها داشته باشد. همچنین، نتایج حاصل از رگرسیون نشان داد که طرح واره های ناسازگار اولیه می توانند پیش بینی کننده های خوبی برای شادی در دبیران تربیت بدنی باشند و 20 درصد شادی را تحت تأثیر قرار دهند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی انتظارات شغلی دانشجویان کارشناسی ارشد تربیت بدنی از اشتغال و آینده شغلی آنان در دانشگاه های آزاد در سال 1389 انجام گرفته است (512= N). این پژوهش توصیفی است و به صورت میدانی انجام گرفته است. نمونه آماری 223 دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی از دانشگاه های آزاد شهر تهران بودند که به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری آن را استادان فن در مدیریت ورزشی تأیید کردند و پایایی آن نیز از طریق مطالعه مقدماتی تأیید شد. نتایج نشان داد که دانشجویان تربیت بدنی فراهم آوردن زمینه های مناسب برای آزادی عمل و نشان دادن قابلیت ها و توانایی ها به وسیله شغل آینده خود را انتظار دارند و تعداد کمی از آنها نقش آموزش های نظری را در آینده شغلی مؤثر می دانند. به علاوه آنان بر توجه به رفع نیازهای اقتصادی در قالب تسهیلات با سود کم و خدمات بهداشتی- درمانی و امکانات برای ادامه تحصیل تأکید دارند. همچنین نتایج پژوهش حاکی از دغدغه یافتن شغل آینده به عنوان یکی از مشکلات دانشجویان و تأکید بر لزوم دخالت دولت در آینده شغلی دانش آموختگان این رشته است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین هوش هیجانی مربیان با انسجام تیمی ورزشکاران پنجمین المپیاد دانشجویان دختر دانشگاه های پیام نور کشور در سال 1390 بود. روش تحقیق از نوع همبستگی و از نظر هدف کاربردی است و به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری کلیه مربیان (86 نفر) و ورزشکاران (1068 نفر) شرکت کننده در پنجمین المپیاد دانشجویان دختر دانشگاه های پیام نور کشور بود. براساس جدول نمونه گیری مورگان، 70 نفر از مربیان و 285 نفر از ورزشکاران به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و برای جمع آوری داده ها از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه هوش هیجانی سیبریا شرینگ و پرسشنامه انسجام تیمی کارون استفاده شد. روایی پرسشنامه ها توسط هشت تن از استادان رشته مدیریت ورزشی تأیید شد و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 79/0 و 81/0 به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه) استفاده شد. نتایج نشان داد، بین همه مؤلفه های هوش هیجانی با انسجام تیمی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (05/0P<).

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ابعاد مدیریت ارتباط با هواداران بر دوره ماندگاری آنها در لیگ برتر فوتبال ایران است. روش تحقیق از نظر هدف از نوع تحقیقات توسعه ای و از نظر ماهیت از نوع تحقیقات اکتشافی است و اطلاعات لازم از طریق مصاحبه، مشاهده، بررسی ادبیات نظری و پرسشنامه گردآوری شد. جامعه آماری تحقیق، هواداران فوتبال بالاتر از 16 سال بودند که 527 نفر به عنوان نمونه آماری به کار گرفته شدند. از آمار توصیفی و استنباطی شامل کولموگروف- اسمیرنوف، همبستگی پیرسون، رگرسیون و تحلیل مسیر برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. مطابق نتایج، کیفیت خدمات (763/0) و مدیریت دانش (543/0) به صورت مستقیم و حمایت سازمانی به صورت غیرمستقیم بر دوره ماندگاری هوادار تأثیر می گذارند (475/0). به طور کلی نتایج به این موضوع اشاره دارد که باشگاه های فوتبال نیازمند بازنگری در طراحی راهبردهای مشتری مدارانه، توجه به ایجاد دانش و کسب اطلاعات و ارتقای سطح کیفی خدمات برای افزایش دوره عمر و ماندگاری هواداران هستند.

هدف از پژوهش حاضر، تأثیر یک دوره آموزش مهارت های پایه شنا بر مهارت های حرکتی درشت کودکان پسر اوتیسمی 7 تا 11 سال بود. بدین منظور 20 کودک اوتیسمی با میانگین ± انحراف استاندارد سن 05/1±3/10 سال و شاخص توده بدن 76/1±9/18 کیلوگرم بر متر مربع به صورت تصادفی به دو گروه ده نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل گرم کردن با حرکات کششی، آموزش و تمرین استاندارد شنا و حرکات توپی در خارج و داخل آب به مدت شش هفته در گروه تجربی اجرا شد. گروه کنترل نیز به فعالیت های معمول می پرداختند. در آغاز و پایان پژوهش از هر دو گروه آزمون بهره حرکتی درشت اولریخ 2 به عمل آمد. یافته های پژوهش نشان داد، برنامه تمرینی منتخب بر بهبود هر سه گروه مهارت های دستکاری (40 درصد)، مهارت های جابه جایی (31 درصد) و پایه (35 درصد) تأثیر معناداری داشته است (05/0P<). در همین راستا نیز تفاوت تغییرات پیش تا پس آزمون هر سه مهارت بین دو گروه معنادار است (05/0P<). در نهایت به نظر می رسد تمرینات شنا با تکیه بر مهارت های دستکاری و جابه جایی قادر است آثار مفیدی بر توانایی های حرکتی کودکان دچار اختلال اوتیسم داشته باشد.

پیوندگاه عصب عضله(NMJ) طی سالمندی تغییرات عمده ای از جمله کاهش فعالیت نیتریک اکساید سنتاز نورونی (nNOS) می یابد که در نهایت سبب تضعیف عملکرد جسمانی و بروز سارکوپنیا می گردد. هدف از انجام این پژوهش تعیین تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی همراه با مهار nNOS بر میزان پروتئین گیرنده های نیکوتینی استیل کولین (nAchR) بود. تولید نیتریک اکساید (NO) بوسیله دو دوز mg-1.kg-1.day -1 25 و 100 N G نیترو- L – آرژنین متیل استر ( L-NAME ) (مهارکننده nNOS)، مهار شد. 48 سر موش نر نژاد ویستار مسن (20ماهه) به صورت تصادفی به شش گروه کنترل، LNAME25,100، گروه های تمرین همراه با LNAME (Training+LNAME25,100) و گروه تمرین استقامتی (Training) تقسیم شدند. سه روز قبل از اجرای پروتکل مصرف LNAME شروع و تا زمان تشریح حیوانات این کار ادامه داشت. گروه های تمرینی به مدت 8 هفته، هر هفته 5 روز و روزی 60 دقیقه با سرعت 28 متر بر دقیقه روی نوارگردان می دویدند. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، پس از بی هوش کردن حیوانات، عضله نعلی و عضله دراز انگشتان (EDL) برداشته شد. ب در عضله نعلی و EDL، مصرف LNAME (100 mg-1.kg-1.day -1) سبب کاهش معنادار پروتئین nAchR شد (P<0.05)، نتایج این پژوهش نشان داد که تمرین می تواند سبب افزایش nAchR حتی در موش-های صحرایی که LNAME مصرف کردند شود (P<0.05). با توجه به یافته های پژوهش حاضر کاهش فعالیت nNOS سبب کاهش میزان پروتئین nAchR می گردد و تمرین استقامتی نه تنها سبب افزایش میزان nAchR می شود، بلکه می تواند محرکی برای افزایش میزان nAchR ناشی از کاهش یا نبود nNOS باشد.

هدف ازپژوهش حاضر بررسی اثر 12 هفته تمرین استقامتی تناوبی برتغییرات شاخص های آنتروپومتری وتغییرات اپلین پلاسمایی بود. بدین منظور24 نفراز دانشجویان دختر واجد شرایط(غیرفعال،سالم،دارای شاخص توده ی بدنی 25تا30)دانشگاه حکیم سبزواری به صورت نمونه در دسترس انتخاب وبه طور تصادفی در دوگروه کنترل وتمرینی قرار گرفتند. آزمون های مورد نظر(تعیین ترکیب بدن وتوان هوازی بیشینه)یک هفته قبل از ورود به دوره ی تمرینی و نمونه های خونی 24 ساعت قبل از شروع دوره و48 ساعت بعد از آخرین جلسه ی تمرینی در حالت ناشتایی شبانه انجام گرفت.دوره ی تمرینی شامل 12 هفته، هر هفته 4 جلسه به صورت اینتروال هایی با 5 تکرار 3 دقیقه ای با شدت 60 درصد ضربان قلب بیشینه واستراحت های 1دقیقه ای به صورت فعال با شدت 30تا40 درصد ضربان قلب بیشینه شروع وهرهفته 1دقیقه به تکرارها افزوده شده وشدت به صورت افزایش بار مرحله ای تنظیم شد طوریکه 4 هفته ی پایانی 13 تکرار 3 دقیقه ای با شدت 80 درصد ضربان قلب بیشینه انجام گرفت. داده ها نشان داد بین مقادیر پلاسمایی اپلین تفاوت معناداری، به نفع کاهش آن در گروه تمرینی مشاهده شد(p˂0/05). شاخص توده ی بدن، درصد چربی،WHR، در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل کاهش داشت(P˂0/05) نیزشاخصHDL-C در گروه تمرینی افزایش معناداری داشت(p˂0/05) اما دو گروه تفاوتی در سایر عوامل نیمرخ لیپیدی نشان ندادند. نتیجه گیری: انجام 12هفته تمرین استقامتی اینتروال همراه با بهبود ترکیب بدنی و برخی عوامل نیمرخ لیپیدی با کاهش اپلین پلاسمایی در دختران دارای اضافه وزن همراه شد .

هدف این پژوهش، تعیین تأثیر ترتیب تمرین ترکیبی (قدرتی و استقامتی) بر سطوح سرمی میوستاتین، فولیستاتین و نسبت فولیستاتین بر میوستاتین زنان سالمند بود. تعداد 40 نفر از زنان سالمند (با دامنه سنی 82/0±34/60 سال؛ قد 01/0±155 سانتی-متر؛ وزن 89/1±72/71 کیلوگرم و BMI 63/0±45/29 کیلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفی ساده در یکی از 4 گروه تمرین استقامتی + قدرتی (E+S) (n=9)، قدرتی + استقامتی (S+E) (n=10)، ترکیبی چرخشی (ACT) (n=12) و کنترل (n=9) تقسیم شدند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و 3 روز در هفته انجام شد. برنامه تمرین استقامتی شامل کار بر روی دوچرخه کارسنج (با شدت 80-60% (MHR و برنامه تمرین قدرتی شامل چندین تمرین منتخب بالاتنه و پایین تنه ( با شدت 75-40% 1RM، 18-8 تکرار) بود. نتایج نشان داد میزان فولیستاتین و میوستاتین پس از 3 نوع ترتیب تمرین، تغییر معنی داری نیافت (0.05≤P). نسبت فولیستاتین به میوستاتین در گروه E+S افزایش یافت، هرچند معنی دار نبود (0.05≤P)؛ ولی این نسبت در گروه S+E کاهش معنی داری را نشان داد (0.04=p) و پس از تمرین، ACT تغییری نیافت (0.05≤P). همچنین، 8 هفته تمرین ترکیبی، به افزایش معنی دار قدرت بالاتنه در گروه های تمرین ترکیبی E+S و ACT و قدرت پایین تنه در همه گروه های تمرینی منجر شد (0.05>p). بر اساس یافته های این مطالعه به نظر می رسد ترتیب تمرین می تواند بر سازگاری های عملکردی ناشی از تمرین تأثیرگذار باشد. همچنین، به نظر می رسد با توجه به افزایش نسبت فولیستاتین بر میوستاتین در گروه E+S و کاهش این نسبت در گروه S+E، ترتیب استقامتی + مقاومتی، به محیط آنابولیک تر و ترتیب مقاومتی + استقامتی، به محیط کاتابولیک تری منجر شود.

هدف این پژوهش، بررسی اثر دو شیوه تمرین استقامتی و مقاومتی بر سطوح آپلین پلاسمایی و برخی متغیرهای آنتروپومتریکی دختران دچار اضافه وزن و چاق بود. 34 دختر دچار اضافه وزن و چاق (kg/m225 <BMI) به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه استقامتی (12=n) (سن 44/2±81/22سال، قد 33/5±55/158سانتی متر و وزن 81/6±17/76کیلوگرم)، مقاومتی (12=n) (سن 67/2±50/22سال، قد 74/7±60/161 سانتی متر و وزن 92/9±69/77 کیلوگرم) و کنترل (10=n) (سن 41/2±50/21 سال، قد 40/6±20/159 سانتی متر و وزن 37/1±69/77 کیلوگرم) تقسیم شدند. تمرین استقامتی دویدن، شامل هشت هفته و چهار جلسه در هفته با شدت 65 تا 80 درصد HRmax و تمرین مقاومتی کار با وزنه نیز به مدت هشت هفته، هر هفته چهار جلسه با شدت 65 تا 80 درصد 1RM بود. خون گیری در حالت ناشتا، 24 ساعت قبل از شروع و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی انجام گرفت. داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، t وابسته، آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD در سطح معنا داری 05/0>α تحلیل شدند. آپلین در گروه استقامتی کاهش معنا داری داشت (005/0=P)، ولی در گروه مقاومتی با تغییر معناداری همراه نبود. همچنین بین تغییرات WHR، Vo2maxو سطوح آپلین گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنا داری دیده شد (05/0P<). متغیرهای آنتروپومتریکی در هر دو گروه تجربی با کاهش معنا داری همراه بود (05/0>P).یافته ها نشان داد، تمرین استقامتی نسبت به تمرین مقاومتی تأثیر بیشتری در بهبود سطوح آپلین و عوامل وابسته به چاقی داشته است.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات فشار خون، ضربان و شاخص اکسیژن مصرفی قلب و ارتباط آن با نیمرخ چربی های بدن در دانشجویان فعال و غیرفعال است. به این منظور ده دانشجوی فعال (میانگین سن 21 سال، وزن 1/68 کیلوگرم و قد 1/174 سانتی متر) و ده دانشجوی غیرفعال (میانگین سن 5/21 سال، وزن 07/73 کیلوگرم و قد 177 سانتی متر) به صورت تصادفی از بین دانشجویان پسر دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی که برای شرکت در پژوهش داوطلب شده بودند، انتخاب شدند. شرکت کنندگان تست کانینگهام فالکنر را شامل دویدن روی نوار گردان با شیب20 درصد و سرعت km/hr9/12 تا رسیدن به واماندگی انجام دادند. ابتدا فشار خون سیستولی (SBP) و دیاستولی (DBP) و ضربان قلب (HR) در حالت نشسته، حاصل ضرب دوگانه (DP)، شاخص های چربی خون و احشایی، نسبت چربی و نمایه توده بدن پیش از فعالیت اندازه گیری شد. در ادامه نیز BP و HR در حالت نشسته و DP هر شرکت کننده بلافاصله پس از تست و 3 دقیقه بعد دوباره سنجیده شد. برای تحلیل آماری از آزمون های تحلیل واریانس و کواریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته ها نشان داد بازیافت HR (006/0=P و 012/6=F)، SBP (02/0=P و 353/4=F) و DP (004/0=P و 38/6=F) در افراد فعال بهتر صورت می گیرد. اصلاح نتایج با شاخص های اضافه وزن و چربی های خون، ارتباط بین برخی از این عوامل با بازیافت نامناسب در افراد غیرفعال را تأیید کرد. ازاین رو نظر به این یافته ها می توان گفت آمادگی و فعالیت بدنی بر بازیافت بهتر شاخص های همودینامیک بعد از فعالیت ورزشی تأثیر مثبت دارد، هرچند تفاوتی در مقادیر استراحت و فعالیت مشاهده نشد. اضافه وزن و دیس لپیدمیا می تواند بخشی از تفاوت های بین افراد فعال و غیرفعال را در این زمینه توضیح دهد. ازاین رو کنترل این عوامل با فعالیت ورزشی و رژیم غذایی مناسب توصیه می شود.

تمرین ورزشی با محدودیت جریان خون، تمرینی مفید و مؤثر برای ارتقای سطح عملکرد ورزشکاران است. هدف این تحقیق، بررسی اثر یک جلسه تمرین روی نوارگردانبا محدودیت جریان خون بر سطح سرمی هورمون های رشد، عامل رشد شبه انسولین-1 و کورتیزول در دانشجویان دختر غیرفعال بود.سی دانشجو ی دختر سالم با دامنه سنی 19 تا 24 سال که داوطلب شرکت در مطالعه بودند، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی درسه گروه قرار گرفتند: 1. تمرین روی نوارگردانبا محدودیت جریان خون (با شدت دو مایل بر ساعت، پنج مرحله دودقیقه ای با یک دقیقه استراحت بین هر مرحله)؛ 2. تمرین روی نوارگردانبدون محدودیت جریان خون (با همان حجم ورزش)؛ 3. کنترل (با محدودیت جریان خون و بدون ورزش). سطح سرمی هورمون ها در شرایط ناشتایی قبل و بلافاصله بعد از ورزش اندازه گیری شد. در پایان مطالعه، برای مقایسه تفاوت میانگین متغیرها در بین گروه ها از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی و برای مقایسه تفاوت ها قبل و بعد از ورزش از آزمون t همبسته استفاده شد. سطحمعنا داری آماری 05/0P<تعیین شد. بر اساس تحلیل داده ها یک جلسه تمرین روی نوارگردانبا محدودیت جریان خون، باعث افزایش معنا دار سطح سرمی هورمون رشد، عامل رشد شبه انسولین-1 و کورتیزول در مقایسه با مقادیر پیش از ورزش شد (05/0P<). نتایج آزمون تحلیل واریانس یک طرفه نیز بین میانگین سطح سرمی هورمون رشد، عامل رشد شبه انسولین-1 و کورتیزولِ سه گروه، پس از یک جلسه ورزش، تفاوت معناداری نشان داد (05/0P<). به طور کلی می توان نتیجه گرفت که یک جلسه تمرین روی نوارگردان همراه با محدودیت جریان خون می تواند باعث افزایش بیشتر هورمون های کاتابولیک آنابولیک در دختران جوان غیرفعال شود، از این رو به لحاظ کاربردی به نظر می رسد محدودشدن جریان خون در تمرینِ راه رفتن روی نوارگردان، خود عامل مهمی در ایجاد پاسخ های حاد هورمونی است و محدودیت اجرایی کمتری در مقایسه با تمرینات قدرتی با شدت بالا دارد و در عین حال، اهدافی را که از تمرینات با شدت بالا انتظار می رود، برآورده می کند و برای طیف وسیع تری از مردم، از جمله افراد غیرفعال، ضعیف، بیمار و مسن قابل اجراست.

هدف از انجام این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر عدم اثربخشی ورزش وزارت جهادکشاورزی بود. جامعه آماری پژوهش را مسئولین تربیت بدنی سازمان ها و شرکت های تابع وزارت جهاد کشاورزی تشکیل می دادند که در مجموع، 82 نفر بودند. روش پژوهش توصیفی و از لحاظ هدف، کاربردی است. ابزار گرداوری اطلاعات، پرسش نامه محقق ساخته ای بود که روایی صوری و محتوی آن توسط صاحب نظران مورد بررسی و تائید قرار گرفت. برای محاسبه پایایی ابزار از روش آلفای کرونباخ استفاده شد (81/0α=). برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون فریدمن استفاده شد. یافته ها نشان داد، عوامل موثر بر عدم اثربخشی ورزش وزارت جهاد کشاورزی به ترتیب سیاست و تصمیمات دولت، رویه های کاری، اهداف و ماموریت ها، فناوری اطلاعات، ساختار سازمانی و برنامه ریزی می باشد و در هر یک از این حوزه ها نیز با محدودیت های مختلفی روبرو است. به منظور توسعه ورزش کارکنان و افزایش مشارکت افراد در برنامه های ورزشی، استراتژی ورزش کارکنان باید در جهت مرتفع کردن محدودیت های سیاست گذاری، رویه های کاری، اهداف و ماموریت، فناوری اطلاعات، ساختار سازمانی و برنامه ریزی تدوین شود.

پژوهش حاضر با هدف توصیف آمادگی ذهنی ورزشکاراننخبه انجام شد. ویژگی های مربوط به دوازده عامل مهارت های ذهنی با استفاده از آزمون اومست سه، سه عامل مکان کنترل با استفاده از آزمون لونسون، هفت عامل انگیزش ورزشی با استفاده از مقیاس انگیزه ورزشی، و سه عامل استحکام روانی با استفاده از آزمون شیرد و همکاران در 295 ورزشکار حاضر در اردوی سال 1392 تیم های ملی بررسی شد. نتایج نشان داد نمرات استاندارد مهارت های پایه روان شناختی ورزشکاران بالا، اما نمرات مهارت های روان- تنی و مهارت های شناختی اکثریت آنها متوسط بود. انگیزش درونی و بیرونی اکثریت ورزشکاران بالا، و نمره بی انگیزگی آنها کم بود. نمرات استاندارد اطمینان، پایداری، و کنترل ورزشکاران در طبقات بالا و متوسط قرار گرفت. از مجموع یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که وضعیت ورزشکاران نخبة ایرانی، از نظر مؤلفه های مکان کنترل و انگیزش مطلوب است اما از نظر استحکام روانی به آموزش نیازمندند. همچنین، طراحی برنامه های آموزشی برای مؤلفه روان- تنی و مؤلفه شناختی مهارت های روان شناختی ورزشکاران نخبه ضروری به نظر می رسد.