درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: سیستم کمپلمان نقش اساسی در آسیب شناسی و پیشرفت بیماری مولتیپل اسکلروزیس دارد. پروتئین های C3 و C4 اجزای اصلی سیستم کمپلمان و نشانگرهای زیستی بالقوه در تشخیص بیماری های دمیلینه کننده التهابی خود ایمنی سیستم عصبی مرکزی هستند. هدف مطالعه حاظر بررسی اثر تمرینات ترکیبی بر پروتئین های سرمی سیستم کمپلمان C3 ، C4 ، نسبت C3/C4 و عملکرد حرکتی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. روش تحقیق: جامعه آماری بیماران زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس  و عضو انجمن مولتیپل اسکلروزیس استان آذربایجان شرقی بود که تعداد 30 نفر با مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده (5>EDSS) پس از غربالگری به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. تمرینات ترکیبی با رعایت دستورالعمل های کالج پزشکی ورزشی آمریکا (ACSM) برای بیماران مولتیپل اسکلروزیس، به مدت دوازده هفته، سه روز در هفته / یک ساعت در هر جلسه، ترکیب تمرینات استقامتی(پیاده روی و ایروبیک، 40-60 درصد MHR)، مقاومتی (تراباند زرد، یک الی سه ست با هشت الی 15 تکرار)، تعادل، تنفسی و کششی اعمال شد. سطوح سرمی کمپلمان C3 ،C4 با روش توربیدومتری و عملکردهای حرکتی خطر سقوط و تعادل به ترتیب به کمک آزمون های برخاستن و راه رفتن زماندار (TUG) و پنج بار نشستن و بلند شدن (FTSST) اندازه گیری شدند. از آزمون آنکوا برای مقایسه بین گروهی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: کاهش معنی داری در سطوح سرمی کمپلمان C3 در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل حاصل شد (01/0=p). تفاوت معنی داری در سطوح کمپلمان C4  (52/0=p) و نسبت C3/C4 (22/0=p) بین دو گروه مورد مطالعه مشاهده نشد. عملکرد حرکتی خطر سقوط (01/0=p) و تعادل در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل (001/0=p) بهبودی معنی داری داشتند. نتیجه گیری: به کارگیری تمرینات ترکیبی در زنان مبتلا به  مولتیپل اسکلروزیس، می تواند در کاهش پروتئین کمپلمان C3 و بهبود عملکرد حرکتی مفید باشد.

از آنجایی که هدف پژوهش سنجش افکار، نگرش ها، باورها و برداشت های مسئولان سازمان ورزش و جوانان استان تهران است، مناسب ترین راه حل، مطالعه سیستماتیک ترکیبی مانند روش کیو است. هدف توصیفی- تبیینی با رویکرد کیفی- کمی انجام شده است. ابزار اولیه جمع آوری داده ها پرسشنامه کیو بود. شرکت کنندگان 56 نفر از استادان دانشگاه و کارشناسان سازمانی مرتبط با موضوع مورد مطالعه بودند که از روش نمونه گیری هدفمند برای انتخاب آن ها استفاده شد. یافته ها 8 دسته موضوعی را نشان می دهد. براساس میزان توافق، می توان گفت که عامل مشارکت در تولید دانش با 70/27 درصد بیشترین میزان توافق را دارد و پس از آن عامل مدیریت دانش منابع انسانی با 23/5 درصد، عامل استفاده از فناوری های نوین با 30/4 درصد و عامل سرمایه اجتماعی با 30/4 درصد. عامل توسعه اقتصادی دانش بنیان با 20/4 درصد، عامل پایگاه داده بزرگ مقیاس با 73/1 درصد و ضریب ایجاد مکانیسم بازخورد دانش با 43/1 درصد به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند. در این مقاله نگاهی دقیق تر به این مدل نوآورانه شده است و راه هایی را که در آن بخش ورزش و جوانان استان تهران را متحول می کند، بررسی کرده ایم. از آموزش گرفته تا اطلاع رسانی و همکاری با جامعه، کلیه عناصر کلیدی این رویکرد جدید قدرتمند در توسعه ورزش و جوانان بررسی شده است.

مقدمه و هدف: تغییر وابسته به سن در بیان ژن های تحریکی و مهاری رگ زایی از مشخصه های سالمندی و اختلال در عملکرد اندوتلیال است. ورزش هوازی می تواند موجب توقف و یا کاهش این اختلال شود. باتوجه به اهمیت تمرین مقاومتی در توان بخشی سالمندان، هدف از این مطالعه، بررسی سازگاری در پاسخ عوامل تحریکی و مهاری رگ زایی پس از مداخله ورزش مقاومتی در سالمندان بود. روش: 24 مرد سالمند با میانگین سنی 75/67 سال به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. نمونه خون قبل و بعد از یک جلسه فعالیت مقاومتی در قبل و بعد از 8 هفته تمرین مقاومتی گرفته شد. روش Real Time PCR به جهت بیان ژن، HIF-1، VEGF، SDF-1 و VEGI بافت خون مورد استفاده قرار گرفت. تفاوت مقادیر متغیرها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر میکس دیزاین در سطح 05/0P≤ با استفاده از نسخه 25 نرم افزارSPSS ارزیابی شد. یافته ها: مقادیر بیان ژن HIF-1، VEGF و SDF-1 گروه تمرین در مراحل پس آزمون اولیه (بعد از یک جلسه)، پیش آزمون ثانویه و پس آزمون ثانویه (بعد از 8 هفته تمرین) افزایش داشت و VEGI هیچگونه بیان ژنی نداشت. نتیجه گیری نهایی: بااحتیاط می توان گفت اگر چه انجام یک جلسه تمرین مقاومتی هم منجر به بیان ژن عوامل رگ زایی می شود، بااین حال تمرین مقاومتی بلند مدتی که از شدت و حجم کافی برخوردار باشد می تواند میزان فرایند رگ زایی را به مراتب در طیف گسترده تری فعال کند و به عنوان مکمل تمرینات هوازی در سالمندی مورد توجه قرار گیرد.

هدف: هدف پژوهش حاضرتعیین رابطه عزت نفس با انگیزه ورزشی ورزشکاران بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر ورزشکاران مراجعه کننده به باشگاه های بدنسازی شهرکرج در سال 1402 بودند که تعداد 110 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت و مقیاس انگیزه ورزشی استفاده شد. تحلیل داده ها توسط نرم افزاری آماری SPSS-26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین عزت نفس و انگیزه ورزشی ورزشکاران رابطه قوی و مثبتی وجود دارد (05/0>P). نتایج آزمون تحلیل مسیر تأییدی حاکی از برازش ارتباط بین خودتعیینی و اخلاق ورزشی بود. تمامی بارهای عاملی بین مؤلفه ها و عوامل در سطح معقولی قرار داشتند و مدل از برازش مناسبی برخوردار بود که درنهایت، مدل مفهومی پژوهش تأیید شد. نتیجه گیری: چنین نتیجه گیری شد که بین ابعاد روانشناختی افراد و بعد جسمانی آن ها ارتباط وجود دارد و می توان از این مساله جهت بهبود هریک از این ابعاد با کمک گرفتن از بعد دیگر استفاده کرد.

 هدف: هدف این مطالعه طراحی مدل فرایندی رضایت مندی شرکت کنندگان در ایستگاه های تندرستی پارک های شهر تهران بر اساس کیفیت خدمات ارائه شده بود. روش شناسی: روش تحقیق حاضر، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری را افراد شرکت کننده در ایستگاه های تندرستی پارک های منطقه 6 شهرداری تهران تشکیل دادند که تعداد 210 نفر به صورت تصادفی نمونه گیری شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین متغیرهای جمعیت شناختی با رضایت کلی شرکت کنندگان رابطه معنی داری وجود نداشت، ولی بین رضایت کلی افراد با دفعات حضور در ایستگاه در طول هفته تفاوت معنی داری مشاهده شد. همچنین متغیرهای کیفیت خدمات بر کیفیت نتایج حاصل از مشارکت در ورزش ، و کیفیت نتایج بر رضایت کلی شرکت کنندگان نیز تأثیرگذار بوده است. نتیجه گیری: درواقع کیفیت نتایج به عنوان متغیر فرایندی و میانجی بین کیفیت خدمات و رضایت شرکت کنندگان می باشد که لزوم توجه به این عوامل در محیط ورزش را می طلبد.

فدراسیون های ورزشی به عنوان متولیان اصلی در رشد و توسعه رشته های ورزشی باید متناسب با نیازهای محیط ورزش، خود را به روزرسانی نمایند. این تحقیق با هدف بررسی ارتباط فناوری اطلاعات و ارتباطات و فرهنگ سازمانی بر سازمان هوشمند با نقش میانجی یادگیری سازمانی انجام شده است. این مطالعه از جمله مطالعات کمی و ابزار جمع آوری اطلاعات آن پرسش-نامه بود. جامعه آماری این تحقیق متشکل از رؤسا، کارشناسان و مسئولان فدراسیون های ورزشی ایران بود. نتایج نشان داد که ICT، فرهنگ سازمانی و یادگیری سازمانی تأثیر معناداری بر سازمان هوشمند دارند. علاوه بر این رابطه فرهنگ سازمانی با سازمان هوشمند با نقش میانجی یادگیری سازمانی نیز معنادار گزارش شد، اما رابطه ICT با سازمان هوشمند با نقش میانجی یادگیری سازمانی معنادار نبود. در انتها با توجه به نتایج تحقیق می توان چنین نتیجه گیری کرد که فدراسیون های ورزشی نیز مانند سایر سازمان ها به منظور رشد و ارتقای خدمات خود به جامعه باید عوامل مؤثر بر هوشمند سازی را در نظر بگیرند، ارتباطات درون و برون سازمانی را بهبود دهند و بر شکل گیری فرهنگ یادگیری سازمانی تأکید نمایند.

هدف: با توجه به عدم قطعیتِ وجود تفاوت های جنسیتی در حوزه تصمیم گیری، این مسأله به ذهن می آید که آیا زنان و مردان در پاسخ به تحریک الکتریکی و تأثیر آن بر رفتارهای ریسک پذیر به صورت متفاوت عمل می کنند یا خیر؟ هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای بر تصمیم گیری ریسک پذیر دانش آموزان رشته ورزشی شطرنج براساس جنسیت بود. مواد و روش ها: از این رو، تعداد 28 دانش آموز متوسطه دوم؛14 دانش آموز دختر (87/0±16) و 14 دانش آموز پسر (22/1±5/16) که در مسابقات لیگ استانی و کشوری شطرنج حضور داشتند، شرکت نمودند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا در آزمایشگاه با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات حضور یافت. آزمودنی ها در هر جلسه، قبل و بعد از هر نوع تحریک (تحت یکی از 3 نوع تحریک الکتریکی؛ شامل آنودال راست/کاتودال چپ، کاتودال راست/آنودال چپ و شَم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر بر روی قشر خلفی جانبی پیش پیشانی)، تکلیف شرط بندی آیوا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. یافته ها:  تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس مرکب نشان داد بین تحریک الکتریکی آنودال راست/کاتودال چپ و کاتودال راست/آنودال چپ تفاوت معناداری وجود داشت (001/0P=) در حالی که؛ بین جنسیت و انواع مختلف تحریک الکتریکی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری:  به عنوان یک یافته جدید، این نتایج مؤید امکان استفاده از تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای؛ به عنوان ابزاری برای بهبود تصمیم گیری ریسک پذیر در ورزش است.

مقدمه: مدّت کوتاه مرحله حفظ آمادگی در عراق منجر به عدم آمادگی بازیکنان برای مسابقات می شود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر تمرین های ویژه و مکمّل C4 در مرحله حفظ آمادگی بر VO2max، لاکتات، استقامت در سرعت، چابکی و سرعت بازیکنان مرد فوتسال لیگ برتر عراق بود.روش پژوهش: تحقیق نیمه تجربی و با اندازه گیری در سه مرحله پیش آزمون و دو پس آزمون پس از سه و شش هفته بود. 45 بازیکن فوتسال از باشگاه های مختلف لیگ برتر عراق به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند. به گروه آزمایش اوّل (EX1)، برنامه تمرینی ویژه و مکمّل C4 به مدّت شش هفته و به گروه آزمایش دوّم (EX2) فقط یک برنامه تمرینی ویژه و یک دارونما به مدّت شش هفته داده شد. گروه کنترل (CON) برنامه تمرینی باشگاه خود را ادامه دادند. یافته ها: نتایج Mixed model ANOVA در تمامی متغیّرها (VO2max، لاکتات، استقامت سرعت، سرعت و چابکی) بعد از سه هفته و شش هفته در گروه های EX1 و EX2 تفاوت معنا داری نشان داد (05/0 >P ). درحالی که از نظر آماری تفاوت معناداری در گروه CON مشاهده نشد (05/0 <P). بین گروه های EX1 و EX2 تفاوت معناداری در بین هیچ یک از متغیرها دیده نشد.نتیجه گیری: تمرین های ویژه طراحی شده در این پژوهش می تواند بر فاکتورهای آمادگی جسمانی در این مطالعه تاثیر مثبت داشته باشد و به عنوان طراحی تمرین خاص در فصل قبل از مسابقات پیشنهاد شود ؛ اما مکمّل یاری C4 تأثیری بر متغیّرهای مورد مطالعه در این فصل از تمرین نداشت.

هدف این پژوهش، بررسی عوامل موثر بر دیپلماسی اقتصادی در ورزش کشور بود. روش پژوهش، مطالعه موردی کیفی و مشارکت کنندگان مدیران ورزشی کشور بودند. با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک اشباع نظری، آگاهی دهندگان کلیدی )شامل13نفر ( برای شناسایی چارچوب مدل دیپلماسی اقتصادی انتخاب شدند و با آنها مصاحبه گردید.ابزار مورد استفاده برای شناسایی عوامل مدل دیپلماسی اقتصادی، مصاحبه نیمه ساختمند) با گروه ها ی کانونی (و مطالعه اسناد بود.  برای تامین روایی و پایایی مطالعه از روش ارزیابی لینوکلن و گوبا استفاده شد. مدل پارادایمی این پژوهش بر اساس الگوی پارادایمی استراوس و کوربین طراحی گردید.  در این پژوهش سه مقوله کمک ها ی بین المللی، حقوق بین المللی و محبوبیت ورزش هستند که می توانند بر توسعه دیپلماسی اقتصادی تأثیر گذارد. توسعه زیر ساخت ها ی ورزشی، توسعه گردشگر ورزشی، تراسنفر بازیکنان و مربیان میزبانی رویداد ها ی ورزشی، عوامل اصلی زمینه ای هستند و دو مقوله عوامل تحریم ها و عوامل عدم فضای باز اقتصادی به عنوان مقوله ها ی مداخله گر در نظر گرفته شده اند. مقوله محوری حاصل از شرایط علّی، فرهنگ و تصویر ملی، تغغیرات محیط جهانی، عوامل ساختاری و تعامل گرایی در نظر گرفته شده است. همچنین پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از لا به لای مصاحبه ها و کدهای نهایی استخراج شده، مقوله فرعی را «توسعه امنیت اقتصادی در ورزش»  نامگذاری کرده است. بخش آخر مدل توسعه دیپلماسی اقتصادی شامل پیامدهای فناوری، سرمایه گذاری و سرمایه پذیری در ورزش کشور و توسعه حامیان می باشد.

نوآوری های فناورانه در دهه های اخیر تحولات عمده ای در صنعت ورزش ایجاد کرده است. مدیریت ورزش، به عنوان یک حوزه پیچیده و چندبعدی، برای مواجهه با چالش های جدید و بهینه سازی عملکرد، به فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی، داده کاوی، اینترنت اشیاء و واقعیت افزوده وابسته است. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر این نوآوری ها در بهبود فرآیندهای مدیریتی، ارتقای عملکرد ورزشکاران و ارتقای تجربه تماشاگران است. روش تحقیق کیفی و تحلیل اسنادی به کار گرفته شد و مطالعات علمی معتبر از سال 2020 به بعد به عنوان منابع داده تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی با تحلیل داده های بزرگ، تصمیم گیری های مدیریتی را بهبود داده و عملکرد ورزشکاران را ارتقا می دهد. همچنین، داده کاوی الگوهای رفتاری ارزشمندی را برای تدوین استراتژی های کارآمد ارائه می کند. اینترنت اشیاء از طریق نظارت لحظه ای بر وضعیت ورزشکاران، از آسیب های جدی جلوگیری کرده و مدیریت منابع را بهینه تر می سازد. علاوه بر این، واقعیت افزوده و مجازی با ایجاد تجربه های تعاملی برای تماشاگران و شبیه سازی شرایط مسابقه برای ورزشکاران، افق های جدیدی را گشوده اند. در عین حال، چالش هایی همچون هزینه های بالا، نیاز به نیروی متخصص، و مقاومت نسبت به تغییر، موانعی بر سر راه پیاده سازی این فناوری ها هستند. این مقاله بر اهمیت سرمایه گذاری در آموزش و پذیرش فرهنگ فناوری تأکید دارد و استفاده صحیح از این ابزارها را گامی مؤثر در جهت توسعه پایدار صنعت ورزش می داند.

مقدمه و هدف: در سال های اخیر، تأثیر تمرین هوازی بر نوروترانسمیترهای مغز، به ویژه گابا و سروتونین، توجه زیادی جلب کرده است. با این حال، تفاوت آثار تمرینات هوازی اختیاری و اجباری بر این نوروترانسمیترها همچنان چالش برانگیز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو نوع تمرین هوازی اختیاری (شنا) و اجباری (تردمیل) بر سطح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین در هیپوکامپ رت های نر بود.مواد و روش ها: تحقیق حاضر از نوع کاربردی در قالب طرح تجربی اجرا شد. تعداد 24 رت نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم بندی شدند. گروه های تمرین هوازی، به مدت ۴ هفته، هفته ای ۵ جلسه به اجرای تمرینات هوازی اجباری روی تردمیل و تمرینات هوازی اختیاری درون آب پرداختند. 48 ساعت پس از پایان پروتکل تمرینی، حیوانات بیهوش شده و سپس بافت برداری انجام شد. سطوح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین با روش وسترن بلات اندازه گیری شدند. کلیه داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آزمون تحلیل واریانس یک راهه تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش معنی داری را در سطوح سروتونین بین گروه کنترل و تمرین هوازی اجباری (تردمیل) نشان داد (0.05>P). اما تفاوت معنی داری در سطوح سرتونین بین گروه تمرین هوازی اختیاری (شنا) در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد (0.05<P). به علاوه، نتایج نشان داد بین گروه های پژوهش در متغیر گابا  تفاوت معناداری وجود ندارد (0.05<P).  نتیجه گیری: اجرای 4 هفته تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) علی رغم افزایش در سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در بافت هیپوکامپ رت های نر، تأثیری بر سطوح نوروترانسمیتر گابا ندارد. همچنین، تمرین هوازی اختیاری (شنا) باعث تغییر قابل توجهی در سطوح نوروترانسمیترهای سروتونین و گابا در بافت هیپوکامپ رت های نر نمی شود. در نتیجه می توان از تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) برای افزایش سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در رت های نر استفاده کرد.  

زمینه و هدف: ضایعات نخاعی شرایطی است که به واسطه از بین رفتن حس، حرکت و حرکات ارادی اندام های تحتانی رخ می دهد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی با تکرار یک و دو جلسه در روز بر عملکرد حرکتی و بیان ژن گیرنده تروپومیوزین کیناز  B (TrkB) و فسفاتیدیل اینوزیتول-3-کیناز (PI3K) هیپوکمپ رت های مبتلا به ضایعه نخاعی بود. روش تحقیق: این مطالعه تجرب ی روی رت های نر بالغ و جوان اجرا ش د. حیوانات به طور تصادفی به شش گروه شامل کنترل سالم، آسیب نخاعی، آسیب نخاعی + پروتکل تمرین اول، کنترل سالم + پروتکل تمرین اول، آسیب نخاعی + پروتکل تمرین دوم و کنترل سالم + پروتکل تمرین دوم (هر گروه هفت سر) تقسیم شدند. ابتدا، گروه ها (به غیر از گروه های کنترل سالم) تحت بیهوشی عمومی و آسیب نخاعی قرار گرفتند. پس از دو هفته ریکاوری، همه رت ها به مدت چهار هفته، دو نوع تمرین هوازی با تکرار یک و دو جلسه تمرین در روز را انجام دادند. پس از دوره تمرینی، آزمون های حرکتی و مولکولی جهت سنجش تغییرات بیان ژن گیرنده TrkB و PI3K هیپوکمپ انجام گردید. از روش تحلیل واریانس یک راهه برای مقایسه تغییرات بین گروهی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: اجرای چهار هفته تمرینات یک و دو جلسه ای هوازی موجب افزایش معنی دار بیان ژن گیرنده TrkB و PI3K در گروه های آسیب نخاعی + پروتکل تمرین اول و آسیب نخاعی + پروتکل تمرین دوم نسبت به گروه آسیب نخاعی شد. تغییرات معنی داری در بیان ژن PI3K بین دو گروه آسیب نخاعی با دو تمرین هوازی مشاهده نشد، اما تغییرات در بیان ژن TrkB بین گروه آسیب نخاعی + پروتکل تمرین اول و آسیب نخاعی + پروتکل تمرین دوم معنی دار بود. آزمون حرکتی نیز بهبودی عملکرد حرکتی را در هفته چهارم در گروه آسیب نخاعی + پروتکل تمرین دوم نشان داد. نتیجه گیری: پروتکل های تمرینی (به ویژه تمرین با تکرار دو بار در روز) علاوه بر ایجاد بهبود حرکتی در حیوانات دچار ضایعه نخاعی، بر بیان ژن گیرنده TrkB و PI3K مؤثر است و می تواند عاملی برای رشد آکسونی و بقای نورونی در بهبودی ضایعه نخاعی باشد. 

هدف: بهره گیری از سرمایه ها و مواریث بومی محلی استان گیلان به عنوان عامل مؤثر در تنوع بخشی جاذبه های گردشگری ورزشی، رونق اقتصادی و اشتغا ل زایی و تعیین اولویت های راهبردی توسعه گردشگری ورزشی است.روش شناسی: در پژوهشی کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی، عرضه داشت های ورزشی بومی محلی استان گیلان شناسایی و سپس عوامل تأثیرگذار درونی و بیرونی بر توسعه گردشگری ورزشی جمع آوری گردیدند. ضمن مصاحبه با 10 نفر از متخصصان گردشگری ورزشی و نیز توزیع پرسشنامه در بین 134 نفر از متخصصان و گردشگران ورزشی استان گیلان که بر اساس نمونه گیری هدفمند در دسترس و گلوله برفی انتخاب گردیدند، مهم ترین نقاط قوت، ضعف ، فرصت و تهدید انتخاب شدند و استراتژی ها در چهار گروه ماتریس SWOT تدوین گردید.در نهایت با استفاده از مقایسات زوجی در روش تحلیل سلسله مراتبی AHP، استراتژی ها مقایسه و رتبه بندی شدند.یافته ها: مهم ترین نقاط قوت توسعه گردشگری ورزشی استان، موقعیت جغرافیایی و جاذبه ه ای متنوع طبیعی و ورزش های کهن بومی محلی هستند و کمبود زیرساخت های گردشگری ورزشی و فقدان همکاری لازم میان سازمان های متولی و جامعه محلی مهم ترین نقاط ضعف آن به شمار می روند. اشتغ ال زایی و احیاء و زنده نگاه داشتن سرمایه ه ا و مواریث بومی محلی گردشگری ورزشی، مهم ترین فرصت و از بین رفتن و به فراموشی سپردن آداب و رسوم فرهنگی و نیز تخریب تدریجی منابع طبیعی مهم ترین تهدید گردشگری ورزشی استان از منظر جامعه آماری گزارش گردید.نتیجه گیری:عرضه داشت های بومی محلی گردشگری ورزشی استان گیلان به عنوان سرمایه فرهنگی و اجتماعی دارای کارکرد فزاینده و رو به رشد درون گرا و برون گرا در سطح خرد و کلان بوده، لیکن تاکنون بهره گیری درخوری از آنها به عمل نیامده است. به منظور برنامه ریزی و عملیاتی نمودن طرح های آتی توسعه گردشگری ورزشی استان و استفاده از این سرمایه ها، اولویت راهبردی برگزیده اول، راهبرد تدافع ی است که در آن بر رفع آسیب پذیری منطقه مورد پژوهش و استفاده از راهک ارهای تأثیر گذار تأکید می گردد. 

هدف تحقیق حاضر، تعیین شاخص های کارآفرینی پایدار در ورزش است. روش تحقیق کیفی است که با توجه به اکتشافی بودن تحقیق، از رویکرد دلفی فازی استفاده شد که بر این اساس، میزان موافقت خبرگان از شاخص های مورد نظر ارزیابی شد. خبرگان این تحقیق شامل استادان مدیریت ورزشی و کارآفرینی و کارآفرینان ورزشی بود. راهبرد نمونه گیری، انتخاب موارد حاد و تیپیک بود. نتایج حاصل از سه دور دلفی فازی، 64 شاخص برای کارآفرینی پایدار ورزش کشور را معرفی کرد، به گونه ای که با در نظر گرفتن رویکرد سیستمی از بعد اجتماعی شاخص های ورودی شامل سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی بود، از بعد اقتصادی شاخص های حمایتی شامل سرمایه مالی و سرمایه فیزیکی و از بعد محیطی شاخص های حمایتی شامل سرمایه رابطه ای و سرمایه سازمانی بود و در نهایت شاخص-های نتیجه ای یا برونداد شامل بهره وری اجتماعی، بهره وری اقتصادی، عدالت در ابعاد اقتصادی-اجتماعی بود. در نتیجه اهمیت تعیین شاخص های پایداری برای کارآفرینی ورزشی و لزوم توجه مدیران و سیاستمداران توسعه ورزش به این بخش را مورد تأکید قرار می دهد. در واقع مدل حاصل از شاخص های پایداری در کارآفرینی ورزشی، با در نظر گرفتن فرایند و نتایج و رویکرد سیستمی، نگاه جامعی به برنامه ریزی برای توسعه کارآفرینی در ورزش دارد.

هدف: هدف این پژوهش، تدوین مدل ساختاری ادراک موفقیت ورزشی براساس کمال گرایی ورزشی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش میانجی خودتنظیمی ورزشی بر جوانان با اختلال ضایعه مغزی بود. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع همبستگی توصیفی بود. با در نظر گرفتن پارامترهای مختلف و با استفاده از فرمول کوکران، یک نمونه آماری شامل 305 نفر، به طور تصادفی از تعداد کل 3780 جوان دارای ضایعه فلج مغزی (CP) در شهرستان سنندج، در پژوهش شرکت کردند. چهار شاخص ادراک موفقیت ورزشی، حمایت اجتماعی ادراک شده، خودتنظیمی ورزشی و کمال گرایی ورزشی در جمع آوری داده ها مدنظر قرار گرفت. مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها:  براساس یافته های پژوهش، مقدار RMSEA  برابر با 083/0 نشان داد که مدل مفهومی تدوین شده در این پژوهش با داده های تجربی همخوانی دارد و متغیرهای حمایت اجتماعی ادراک شده و کمال گرایی ورزشی به ترتیب با اثرات کل (مستقیم و غیرمستقیم) 51/0 و 56/0 توانایی پیش بینی و تبیین ادراک موفقیت ورزشی را دارند. خودتنظیمی ورزشی نیز با اثر 28/0 نقش مؤثری هم به صورت مستقیم و هم به عنوان میانجی بر ادراک موفقیت ورزشی دارد. نتیجه گیری: در تبیین نتایج باید گفت که درمجموع، خودنظم دهی رابطه مثبت و معناداری با موفقیت و پیشرفت ورزشی دارد. افراد با مشکلات ضایعه مغزی با خودتنظیمی بیشتر، توان بهتری در کنترل حرکات خود دارند و بر آن نظارت بهتر می کنند که درنتیجه به موفقیت ورزشی بیشتر منجر می شود.

هدف این پژوهش اولویت بندی و تحلیل دیدگاه مراجع عظام تقلید و اساتید سطوح عالی حوزه علمیه درباره کارکردهای ورزش در جامعه ایرانی بود. روش شناسی پژوهش از نوع کیفی و نظریه سازی داده بنیاد بود. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و بررسی ادبیات پژوهش بود. روش نمونه گیری از نوع روش نمونه گیری نظری بود و بعد از 16 مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با مراجع تقلید و اساتید سطوح عالی حوزه علمیه اشباع نظری حاصل شد. روش تحلیل داده ها طی فرایند کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام گرفت. برای تعیین موثق بودن از روش بازکدگذاری توسط یک پژوهشگر دیگر استفاده شد. یافته ها نشان داد کارکرد روانی - اجتماعی مهم ترین عامل است و کارکردهای جسمانی، مذهبی - دینی، عاطفی، سیاسی و اقتصادی به ترتیب در جایگاه بعدی قرار گرفتند. نتیجه پژوهش نشان داد که این کارکردها به افزایش کیفیت زندگی، ارتقای سلامت فرد و جامعه، ایجاد محیط ورزشی معنوی، ایجاد انگیزه در اعضای جامعه، افزایش غرور ملی و استقلال کشور، کمک به اشتغال زایی و همچنین پیاده سازی اقتصاد مقاومتی در ورزش ایران کمک شایانی می کند.

ورزش روستایی به عنوان بخشی از فرایند ورزش کشور در پی آن است که با فراهم آوردن زمینه های لازم و ایجاد محیط و فرصت مناسب، کلیه روستاییان را در موقعیت های تفریحی و رقابتی سالم قرار دهد و با پاسخگویی به نیازهای اساسی آنان، برنامه هایی برای تقویت جسم همگام با پرورش روح تأمین کند. هدف از تحقیق حاضر، طراحی مدل رابطه ای عوامل مؤثر بر توسعه ورزش روستایی بود. روش تحقیق، توسعه ای بود و از روش داده بنیاد جهت تحقق اهداف پژوهش بهره گرفته شد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و معاونان اداره کل ورزش و جوانان استان، مدیران و معاونان ادارات ورزش و جوانان شهرستان های استان، اساتید دانشگاه و روسای هیئت های ورزشی استان و شهرستان ها در استان خراسان رضوی بودند. با توجه به کیفی بودن تحقیق، با استفاده از تکنیک نمونه گیری گلوله برفی نمونه آماری انتخاب شدند. تجزیه وتحلیل داده ها بر اساس تحلیل نظریه داده بنیاد روش استراوس و کوربین و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. به طور کلی یافته ها حاکی از شناسایی عوامل علی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدهای توسعه ورزش روستایی خراسان رضوی بود و پیشنهادات کاربردی مبتنی بر  آن نیز ارائه گردید.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط ترکیب بدن با طرحواره ناسازگار اولیه در افراد فعال انجام شد.روش پژوهش: روش اجرای این پژوهش، از نوع توصیفی-همبستگی بود. همه ورزشکاران زن و مرد رشته های مختلف ورزشی با ترکیب بدنی متفاوت در استان گلستان جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که با استفاده از جدول مورگان 400 نفر (مرد: 270 نفر، زن: 103 نفر و تمایل به بیان جنسیت نداشتند: 27 نفر) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه طرح واره یانگ فرم کوتاه (YSQ-S) (1998)، پرسشنامه خودکنترلی تانجی (2004) و شاخص توده بدنی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنوف و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج: خودکنترلی و طرحواره غالب افراد فعال با ترکیب بدن مختلف نسبت به توزیع نرمال تفاوت معناداری وجود داشت (0.05>P). بین طرحواره ناسازگار اولیه با خودکنترلی و شاخص توده بدنی متفاوت (چاق، اضافه وزن، متناسب و لاغر) رابطه معناداری وجود داشت (0.01>P)؛ با این حال، رابطه بین طرحواره و خودکنترلی در افراد چاق و اضافه وزن مثبت بود، ولی در افراد متناسب و لاغر منفی به دست آمد (0.01>P). همچنین بین شاخص توده بدنی با طرحواره و خودکنترلی افراد چاق و لاغر رابطه مثبت وجود داشت؛ درحالی که بین شاخص توده بدنی با خودکنترلی افراد دارای اضافه وزن و نیز بین شاخص توده بدنی و طرحواره افراد متناسب رابطه منفی مشاهده شد (0.01>P). نتیجه گیری: تحلیل کلی این نتایج اهمیت مداخلات روان شناختی در مدیریت وزن را برجسته می کند. همچنین تشویق به رفتارهای سالم و ارتقای اعتمادبه نفس می تواند تأثیر مثبت بر وضعیت بدنی و روانی افراد داشته باشد؛ لذا محرک های روانی و اجتماعی مختلف می توانند بر خودکنترلی افراد تأثیر بگذارند. به طور خاص، تفاوت های جنسیتی و وضعیت ترکیب بدنی نقش مهمی در نحوه تعامل افراد با ورزش به عنوان یک فعالیت برای سلامتی دارند.

هدف از انجام پژوهش حاضر، آموزش و حمایت از والدین مبتنی بر شواهد تجربی مطالعه اقدام پژوهی بود. در این مطالعه، 30 والد (پدر یا مادر)، 21 فرزند ورزشکار و 2 مربی، از یک آکادمی تخصصی فوتبال که در لیگ برتر شهرستان های اصفهان حضور داشت، به عنوان شرکت کننده انتخاب شدند. روش تحقیق، اقدام پژوهی و شیوه جمع آوری اطلاعات به صورت کیفی بود. داده ها با مشاهده و ثبت رفتارهای کلامی و غیر کلامی جمع آوری گردید. برای درک بهتر افکار، احساسات و نگرش مشارکت کنندگان نیز مصاحبه نیمه ساختار یافته با مربی و والدین ورزشکاران انجام شد. داده های به دست آمده به دقت پیاده سازی و با استفاده از روش تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 9 مقوله فراگیر دلبستگی روانشناختی، جهت گیری هدف، نوع مشارکت والدین، آموزشی، رفتار جوانمردانه و بازی عادلانه ، ورزشی، ارزش محوری، هدف گرایی ورزشی، سبک فرزندپروری نوین ورزشی را از دیدگاه والدین مبتنی بر شواهد تجربی در فصل شناسایی کردند و مورد ارزیابی قرار دادند. آموزش و حمایت از والدین بر اساس نیاز آن ها در فصل مسابقه متفاوت می باشد. از آن جایی که توجه به نیازهای شناسایی شده و آموزش و حمایت از والدین مبتنی بر شواهد تجربی آن ها در فصل مسابقه برای تقویت رابطه والد و فرزند و ارتقاء مشارکت ورزشی والدین و ورزشکاران اهمیت فراوانی دارد، ضروری است که مربیان، روان شناسان و مدیران ورزشی، عوامل محیطی و فردی را برای آموزش و حمایت از والدین مبتنی بر شواهد تجربی اثرگذار مورد توجه قرار دهند.

پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی تأثیر راهبردهای رهبری مثبت گرا بر تبیین رفتارهای نوآورانه با نقش میانجی کارآفرینی ورزشی انجام گرفت. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری 320 نفر از مدیران و کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان کرمانشاه بودند که مطابق فرمول کوکران 175 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه های استاندارد: رهبری مثبت گرای کامرون (2008)، عملکرد نوآورانه اسکندر زاده و همکاران (2015) و پرسش نامه گرایش به کارآفرینی پیترز و همکاران (2018) بود. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری PLS، روش معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج نشان داد که راهبردهای رهبری مثبت گرا بر رفتارهای نوآورانه با ضریب تأثیر 32/0 و مقدار بحرانی 94/3، راهبردهای رهبری مثبت گرا بر کارآفرینی ورزشی با ضریب تأثیر 62/0 و مقدار بحرانی 48/10 و کارآفرینی ورزشی بر رفتارهای نوآورانه با ضریب تأثیر 52/0 و مقدار بحرانی 73/6 تأثیر مثبت و معناداری داشته است. همچنین نتایج آزمون Sobel نشان داد که میزان Z-value برابر 889/10 می باشد که چون بیش تر از 96/1 است، تأثیر راهبردهای رهبری مثبت گرا بر رفتارهای نوآورانه با نقش میانجی کارآفرینی ورزشی تأیید می گردد. در نتیجه استفاده از راهبردهای رهبری مثبت گرا و ترغیب رفتارهای نوآورانه در بین مدیران و کارکنان می تواند تأثیر معناداری بر تحول و ایجاد کارآفرینی ورزشی داشته باشد.