احمد التمیمی

این تحقیق با هدف طراحی الگوی توسعه تجارت فوتبال در ایران و عراق با تمرکز بر استارت آپ های ورزشی انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی طراحی شده است تا عوامل کلیدی توسعه استارت آپ های ورزشی فوتبال در ایران و عراق شناسایی شوند. جامعه آماری شامل مدیران استارت آپ ها، کارشناسان صنعت فوتبال و سرمایه گذاران بود که به روش هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد و روایی و پایایی ابزار مورد تایید قرار گرفت. تمامی مراحل پژوهش با رعایت اصول اخلاقی انجام شد تا اعتماد شرکت کنندگان و اعتبار داده ها تضمین گردد. بر اساس یافته های بخش کیفی پیشایندها، فرایندها و پیامدها بر توسعه تجارت فوتبال در ایران و عراق با تمرکز بر استارآپ های ورزشی موثر هستند. یافته های پژوهش نشان می دهد که توسعه استارت آپ های ورزشی فوتبال در ایران و عراق تحت تأثیر مجموعه ای از عوامل کلیدی اقتصادی، فناوری، مدیریتی و فرهنگی قرار دارد. از دیدگاه کارشناسان و مدیران، عوامل اقتصادی مانند دسترسی به منابع مالی و حمایت سرمایه گذاران، و عوامل مدیریتی مانند مهارت های رهبری، تجربه اجرایی و برنامه ریزی استراتژیک، تأثیر قابل توجهی را بر موفقیت استارت آپ ها دارند. از نظر فناوری، استفاده از پلتفرم های دیجیتال، بازاریابی آنلاین و زیرساخت های فناوری اطلاعات نقش مهمی در رشد و توسعه کسب وکارها ایفا می کند. عوامل فرهنگی نیز شامل پذیرش نوآوری، روحیه کارآفرینی و تعاملات اجتماعی میان ذی نفعان است که در هر دو کشور اهمیت دارد، اما تفاوت هایی در شدت و نحوه تأثیر آن ها مشاهده شد. یافته ها همچنین بیانگر این است که هماهنگی میان سرمایه گذاران، مدیران و کارشناسان و ایجاد زیرساخت های مناسب فناوری و فرهنگی، موجب افزایش موفقیت و توسعه پایدار استارت آپ ها خواهد شد.

مقدمه: مدّت کوتاه مرحله حفظ آمادگی در عراق منجر به عدم آمادگی بازیکنان برای مسابقات می شود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر تمرین های ویژه و مکمّل C4 در مرحله حفظ آمادگی بر VO2max، لاکتات، استقامت در سرعت، چابکی و سرعت بازیکنان مرد فوتسال لیگ برتر عراق بود.روش پژوهش: تحقیق نیمه تجربی و با اندازه گیری در سه مرحله پیش آزمون و دو پس آزمون پس از سه و شش هفته بود. 45 بازیکن فوتسال از باشگاه های مختلف لیگ برتر عراق به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند. به گروه آزمایش اوّل (EX1)، برنامه تمرینی ویژه و مکمّل C4 به مدّت شش هفته و به گروه آزمایش دوّم (EX2) فقط یک برنامه تمرینی ویژه و یک دارونما به مدّت شش هفته داده شد. گروه کنترل (CON) برنامه تمرینی باشگاه خود را ادامه دادند. یافته ها: نتایج Mixed model ANOVA در تمامی متغیّرها (VO2max، لاکتات، استقامت سرعت، سرعت و چابکی) بعد از سه هفته و شش هفته در گروه های EX1 و EX2 تفاوت معنا داری نشان داد (05/0 >P ). درحالی که از نظر آماری تفاوت معناداری در گروه CON مشاهده نشد (05/0 <P). بین گروه های EX1 و EX2 تفاوت معناداری در بین هیچ یک از متغیرها دیده نشد.نتیجه گیری: تمرین های ویژه طراحی شده در این پژوهش می تواند بر فاکتورهای آمادگی جسمانی در این مطالعه تاثیر مثبت داشته باشد و به عنوان طراحی تمرین خاص در فصل قبل از مسابقات پیشنهاد شود ؛ اما مکمّل یاری C4 تأثیری بر متغیّرهای مورد مطالعه در این فصل از تمرین نداشت.