فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱٬۸۰۱ تا ۱٬۸۲۰ مورد از کل ۴٬۳۷۶ مورد.
یاد و یادبود: خاموشی شاعر ملی تاجیکستان
حوزههای تخصصی:
بررسی مثنویات امامی بلگرامی
حوزههای تخصصی:
سعدی شاعر مدارا و مهربانی
حوزههای تخصصی:
نویسنده در این مقاله مدارا و مهربانی در سخن و اندیشه سعدی را رمز ماندگاری سعدی میداند. به عقیده وی اگر در سخن سعدی خشونت و قساوت بود، او باقی نمیماند، مدارا و مهربانی امری است که به زندگی انسان برای همیشه تاریخ، معنا و جهت میبخشد که این سخن در سراسر آثار سعدی، در غزلها، در گلستان، در بوستان به شکلهای مختلف قابل بررسی است. نکته دومی که وی به آن اشاره میکند و آن را باعث بقای سعدی میداند، توجه سعدی به زیبایی و شادی است.
یادی از استاد گرانقدر، فقید سعید دکتر مهدی روشن ضمیر
حوزههای تخصصی:
طاوس علیین (درباره ی ژنده پیل احمد جام و شیخ ابوسعید ابوالخیر (2))
حوزههای تخصصی:
زرین کوب به قلم زرین کوب
با دو تبار تاریخ و ادب
اندکی باران، اندکی شعر
عرفی، مخترع طرز تازه
گزارش از مراسم بزرگداشت فریدون مشیری
منبع:
بخارا مرداد ۱۳۷۸ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
حدیث نثر نویسی بانوی غزل
منبع:
بخارا مرداد ۱۳۷۸ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
یاد مولوی: به یاد مولانا در سالروز رفتن او از دنیا
منبع:
بخارا مهر ۱۳۷۸ شماره ۸
حوزههای تخصصی:
ضمیمه ادبی: اندوهباره گی و شادمانه گی روح ایرانی در شعر م . امید: سنخ شناسی واژگان در سه شعر اخوان ثالث
حوزههای تخصصی:
ایران دوستی استاد صفا
حوزههای تخصصی:
یادی از استاد دکتر امیر حسن یزدگردی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
فروردین ماه امسال مصادف است با چهاردهمین سال خاموشی استاد دکتر امیر حسن یزدگردی، استاد زبان و ادب فارسی در دانشکدة الهیات. استاد یزد گردی معلمی کم مانند و عاشق بود و سالهای از سر عشق در این دانشکده، به تدریس ادب پارسی پرداخت و صدای فردوسی و نظامی و مولوی و سعدی و حافظ را- که صدای رسای فرهنگ اسلامی ایران زمین است- عاشقانه و استادانه به گوش جان دانشجویان رساند و در انتقال ارزشهای فرهنگ گران سنگ ایران اسلامی به فرزندان این مرز و بوم، نقشی شایسته و درخور ایفا کرد. فقدان او چونان فقدان همة پیام آوران فرهنگ و ادب، ضایعه ای است جبران ناپذیر و فراق او چونان فراق دیگر معلمان عاشق- که روز به روز حکم کیمیا می یابند- سخت جانکاه است و اندوه آفرین. و در این میان «یاد» یاد او و یاد عزیزانی چون او، مرهم دلهای خستة دلدادگان فرهنگ و ادب تواند بود.... و من در این یاد و در این یاد کرد، او را به همان صورت و سان و به همان ترتیب که دیده ام و یافته ام، معرّفی می کنم: - نخست او را در مقام تعلیم و در هیأت معلمی عاشق یافتم. - سپس با پایگاه بلند او در تحقیق راه بردم... - و سرانجام به جمع دوستان و یاران او پیوستم و او را در مقام انسانی والا و دوستی کم مانند دیدم و تا دم مرگ با او بودم.... بنابراین پس از ذکر احوال استاد، نخست از حکایت تعلیم سخن می گویم، سپس از حکایت تحقیق و در پایان از انسانیت و محبت و صفا و وفای استاد سخن خواهم گفت.