رحیم رمضانی نژاد

هدف پژوهش حاضر، تحلیل جامعه شناختی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان بود. پژوهش از نوع تحقیق کیفی بود که با استفاده از روش تحلیل تماتیک (تحلیل مضمون) انجام شد؛ بر این اساس، 150 پژوهش معتبر از مجموعه اسناد و پژوهش های علمی از پایگاه های پراستناد معتبر علمی با محوریت کلیشه های جنسیتی در ورزش، به صورت نمونه گیری هدفمند و براساس اشتراک مفهومی تحلیل و کدگذاری شد. از هشت مضمون پایه (اصلی)، چهار مضمون سازمان دهنده و درنهایت تم فراگیر استخراج شد که شبکه مضامین مرتبط با کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را ترسیم و تحلیل کرد. روش اعتبارسنجی پژوهش نیز براساس ارائه و بازخورد نتایج پژوهش به صاحب نظران برای تأیید نهایی آن اعمال شد. براساس تحلیل مضمون داده های پژوهش، چهار مضمون سازمان دهنده شامل کلیشه های هویت جنسیتی، کلیشه های هویت بدنی، کلیشه های هویت ورزشی و بازنمایی رسانه ای کلیشه های جنسیتی در ورزش زنان، شناسایی شدند که توانستند مضمون مرکزی کلیشه های جنسیتی حاکم بر ورزش زنان را آشکار کنند. به طور کلی، کلیشه های جنسیتی سطح وسیعی از ورزش زنان را از ظاهر ورزشکار تا هویت جنسیتی آن ها، عملکرد ورزشی زنان و نوع بازنمایی آن ها را در برمی گیرند؛ از این رو زنان ورزشکار و بسیاری از عاملان بانفوذ در ورزش می توانند کلیشه های جنسیتی را که مانند دیوار محکمی در مقابل پیشرفت زنان ورزشکار قرار دارد، از میان بردارند.

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سازه نگرشی دلبستگی شغلی از طریق ویژگی های اصلی شغل داوری فوتبال طراحی شده است. 157 داور و کمک داور شاغل در لیگ برتر و دسته اول فوتبال ایران به پرسشنامه های استاندارد ویژگی های شغل (مورگسون و هامفری، 2006) و تعلق شغلی (کانونگو، 1982) پاسخ دادند. با توجه به تعداد داوران، حجم نمونه برابر با حجم جامعه آماری در نظر گرفته شد. روایی صوری پرسشنامه ها را 17 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی و داوران فوتبال تأیید کردند. مهم ترین نتایج توصیفی پژوهش حاصل از آن بود که داوران لیگ دسته اول تعلق شغلی بیشتری را نسبت به داوران لیگ برتر گزارش کردند. همچنین نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که مهم ترین ویژگی های شغلی اثرگذار بر تعلق شغل داوران فوتبال، استقلال در کار، هویت وظیفه و بازخورد است. با اینکه مدل های هویت وظیفه و استقلال شاخص های برازش مناسبی داشتند، شاخص های برازش مدل مسیر بازخورد به تعلق شغلی تأیید نشدند. این یافته ها ضرورت واگذاری اختیارات بیشتر به داوران و بازبینی قوانین شغلی را یادآور می شوند. در نهایت، به مدیران داوری فوتبال پیشنهاد می شود که در طراحی مجدد شغل داوری، علاوه بر بازبینی و تغییرات وظایف کمک داوران، فشارها و مسئولیت های کاذب را از داوران بزدایند.

 موفقیت ورزشی یک کشور از هماهنگی تلاش ها و برنامه های بلندمدت و استفاده کارآمد از منابع، همراه با حمایت مستمر از ورزشکاران حاصل می شود و امکان مشروعیت بخشی به نظام حکمرانی دولت ها را میسر می سازد. هدف پژوهش حاضر نیز تحلیل عوامل مؤثر بر موفقیت ورزشی کشورها به منظور ارائه پیشنهاد هایی برای موفقیت ورزش ایران است. پژوهش حاضر از نوع مطالعات مروری و تحلیلی است که با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و اسناد معتبر انجام شد. نتایج نشان داد که موفقیت ورزشی بین المللی را می توان با سه رویکرد نظام مند، سطوح سلسله مراتبی موفقیت ورزشی و محورهای موفقیت تحلیل کرد. رویکرد نخست شامل سه مرحله ورودی، فرآیند و پیامدهاست. در رویکرد سلسله مراتبی، بین متغیرهای سطح کلان، دو شاخص تولید ناخالص داخلی و جمعیت؛ در سطح میانی، سیاست های ورزشی دولت ها و سازمان های ورزشی و در سطح خرد نیز توسعه استعداد ورزشکاران مورد تأکید بیشتری بودند. ضمناً بر اساس رویکرد محورهای موفقیت ورزشی، سه محور پشتیبانی مالی، ساختار حکمرانی در ورزش و مشارکت انبوه، اساس موفقیت در ورزش بودند و بقیه محورها نیز بر مدیریت استعداد، پشتیبانی های فنی، شرکت در رویدادهای ورزشی و مربیگری تأکید داشتند. نوسان عملکرد ورزش ایران در رقابت هایبین المللی نشان می دهد، سیاست گذاری ورزش ایران باید متناسب با متغیرهای مختلف رویکردهای مذکور باشد؛ بنابراین، پیشنهاد می شود سیاست گذاران ورزش کشور ضمن توجه به عوامل متعددی مانند حکمرانی متمرکز روی ورزش های مستعد کسب مدال، متغیرهای مختلف هر رویکرد را در رشته های ورزشی خاص شناسایی کنند و بر نحوه مدیریت این مجموعه عوامل نظارت مستمر داشته باشند.

هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر اتحادها و پیمان های استراتژیک در توسعه ورزش همگانی بود و برای این منظور سه نهاد اصلی متولی ورزش و سلامت (وزارت ورزش و جوانان، وزارت آموزش و پرورش و سازمان شهرداری ها) افراد جامعه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع کیفی و بر اساس نظریه داده بنیاد بوده و تحلیل ها بر اساس شیوه گلیزری صورت گرفت جامعه آماری پژوهش شامل 315 سند و 16 نفر از افراد خبره در زمینه ورزش همگانی شاغل در سازمان های فوق و اساتید مدیریت ورزشی بودند، نتایج شامل 50 مقوله و مدل مفهومی اتحاد استراتژیک توسعه ورزش همگانی شامل پیشران ها: 1- انگیزشی/ روان شناختی شامل: تشویق و پاداش و انگیزه 2- مدیریت داوطلبان شامل حضور داوطلبان 3- زیرساخت و امکانات شامل توسعه زیرساخت ها و بودجه و امکانات می باشد و فرایندها: 1- روابط بین سازمانی شامل: هماهنگی بین سازمانی، شراکت منابع سازمانی و ارتباط بین سازمانی 2- روابط عمومی شامل: رسانه و تبلیغ و اطلاع رسانی؛ همچنین پیامد مدل مفهومی اتحاد استراتژیک توسعه ورزش همگانی شامل اتحاد مدیریت، اتحاد ساختار، اتحاد عملیاتی، اتحاد سیاست گذاری و اتحاد مالی و امکاناتی می باشد، نتایج نشان داد برای رسیدن به توسعه ورزش همگانی می بایست همه نهادهای درگیر در این حوزه به شکل متحد و یک پارچه عمل نموده تا شاهد افزایش فعالیت بدنی افراد جامعه از طریق توسعه ورزش همگانی باشیم؛ بنابراین پیشنهاد می شود سازمان های موثر در توسعه ورزش با هماهنگی کامل در امور مالی، مدیریتی برای ایجاد زیرساخت ها و اطلاع رسانی عمومی برای ترویج ورزش همگانی با یکدیگر همکاری نمایند.

هدف : هدف از این پژوهش، شناسایی مضامین کلیدی و ارائه چارچوب مفهومی ظرفیت سازی توسعه ورزش همگانی در ایران بود. روش شناسی : روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد تماتیک بود. مشارکت کنندگان پژوهش شامل صاحب نظران علمی (اساتید و پژوهشگران دانشگاهی) و صاحب نظران اجرایی (مدیران و کارشناسان سازمان ها) موضوع پژوهش بودند. تعداد نمونه بر حسب رسیدن به اشباع نظری 15 نفر و به روش نظری (قضاوتی) انتخاب شد. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه اکتشافی (نیمه هدایت شده) به همراه مطالعه کتابخانه ای و اسنادی بود. روایی ابزار و نتایج پژوهش براساس مطلوب بودن شایستگی علمی و اجرایی مصاحبه شوندگان، تایید روایی محتوای چارچوب مصاحبه توسط پژوهشگران خبره و میزان توافق بین دو مصحح کدگذاری ارزیابی و تایید شد. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای استفاده شد. یافته ها : چارچوب مستخرج از یافته های کیفی شامل 4 تم اصلی، 9 تم فرعی، 30 مضامین کلیدی و 88 مفهوم محوری بود. چهار تم مفهومی به توالی اثرگذاری-اثرپذیری کلی مضامین زیرمجموعه آن ها در مدل شامل  بستر محیطی ظرفیت سازی (پیشران ها و بازدارنده ها)، قابلیت سیستم فرابخشی ظرفیت سازی (راهبردها، فرایند و سطوح)، ظرفیت سازی محورهای توسعه (محورهای منابع و سازوکارها) و کارکردهای ظرفیت سازی ورزش همگانی (توسعه ظرفیت ها و ظرفیت های توسعه پایدار) می باشد. نتیجه گیری : ظرفیت سازی توسعه ورزش همگانی به استفاده از ظرفیت های پایدار کشور وابسته است و قابلیت های محیطی و محدودیت های ادارک شده بر یکپارچه سازی سیستم راهبردی و چندسطحی مدیریت ورزش همگانی اثرگذار است. از این رو، به مدیران حوزه ورزش همگانی پیشنهاد می شود برای برنامه ریزی و تحقق ظرفیت سازی این حوزه از چارچوب و مولفه های این پژوهش به عنوان راهنمای توسعه ورزش همگانی استفاده نمایند.

هدف اصلی تحقیق، طراحی مدل دیپلماسی فرهنگی ورزش ایران می باش. این تحقیق از نوع کیفی(تک روشی) و به لحاظ راهبرد از نوع داده بنیاد براساس رویکرد یا رویه سیستماتیک (استروس و کوربین، 1990) است. شرکت کنندگان این تحقیق شامل کلیه متخصصان و کارشناسان، نخبگان آگاه و صاحب نظران دارای تجربیات ارزشمند و مدیریتی در حوزه روابط بین الملل و دیپلماتیک و فرهنگ  با رویکرد  ورزشی و غیرورزشی در وزارت ورزش و جوانان، امور خارجه، فرهنگ و ارشاد اسلامی و....، روسای فدراسیون ها، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک بودند که با استفاده از روش داده بنیاد(هدفمند قضاوتی)، انتخاب شدند. به منظور اندازه گیری متغیرهای تحقیق از مصاحبه عمیق(نیمه ساختارمند) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از طریق روش استراوس و کوربین صورت گرفت. در مجموع 440 کد از میان 19 مصاحبه استخراج شد. بعد از استخراج کدهای مشابه و پس از بررسی و کنار هم قرار دادن آن ها و حذف مفاهیم تکراری، 134 مفهوم اصلی مشخص گردید. در کدگذاری محوری 134 کد که شامل 17 مفهوم به عنوان شرایط علی ب وجود آورنده وضع موجود چگونگی توسعه دیپلماسی فرهنگی ورزش، 24 مفهوم به عنوان زمینه به وجود آورنده وضع موجود، 28 مفهوم به عنوان عوامل مداخله گر به وجود آورنده وضع موجود، 49 مفهوم درحوزه راهبردها و راهبرد های اثربخش در ایجاد وضعیت مطلوب و در نهایت 16 مفهوم به عنوان پیامدهای ناشی از اعمال راهبردهای عمل شناسایی شدند. کدهای محوری در 26 مقوله اصلی (کد انتخابی) دسته بندی شدند. مصادیق و مفاهیم به دست آمده در قالب الگوی پارادایمی شامل شرایط علیّ(5 مقوله)، شرایط زمینه ای(4 مقوله)، شرایط مداخله گر(5 مقوله)، راهبردها(8 مقوله) و پیامدها(4مقوله) بود.براساس مطالعه مبانی نظری، مصاحبه با نخبگان و نتایج مستخرج از تحقیق، محقق به این باور رسید که دیپلماسی فرهنگی ورزش ایران در مسیر تحقق خود لاجرم با مشکلی با هویت الگوریتم هزارتو روبروست. دیپلماسی فرهنگی ورزش ایران که بر مبنای ضوابط زیرساختی حکمرانی ایرانی- اسلامی قرار دارد، لازم است تا در مسیر خود با سازمان های مختلفی نظیر وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، وزارت امورخارجه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، فدراسیون ها، باشگاه ها و شهرداری ها تعامل های رسمی برقرار نماید. علاوه بر این توجه به ضوابط فرهنگی حکومت جمهوری اسلامی ایران، ضوابط دین مبین اسلام، ژئو فرهنگ زیست بومِ متنوع و ضوابط فرهنگی 7 قوم اصلی و ده ها اقوام اختلاطی با فرهنگ های متفاوت را در نظر داشته باشد تا نه تنها مانعی برای برون رفت از این معضل پیچیده نداشته باشد، بلکه ورزش ایران  بدلیل هویت توامان ملی-بین المللی به عنوان عامل یکپارچگی فرهنگ ایرانی- اسلامی باشد. پیشنهاد محقق در حل الگوریتم هزارتوی دیپلماسی فرهنگی ورزش ایران، استفاده از الگوریتم پیمایش معکوس می باشد.

توسعه ورزش همگانی بر اساس سیاست های کلی برنامه ششم توسعه اهمیت بسیار زیادی در بهبود سلامت و رفاه عمومی جامعه دارد؛ بنابراین پژوهش پیش رو به منظور ارائه الگوی توسعه ورزش همگانی بوسیله اتحادهای استراتژیک بوده و روش پژوهش از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی می باشد و از نظرات 250 نفر از کارشناسان مرتبط با موضوع پژوهش به منظور جواب گو شدن پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از مطالعه کیفی و اسنادی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS4-SPSS27 استفاده شد. نتایج پژوهش گویای آن بود که عوامل انگیزشی و روان شناختی، روابط بین سازمانی، زیرساخت و امکانات، مدیریت داوطلبان و روابط عمومی بوده که بر اتحاد استراتژیک توسعه ورزش همگانی تاثیر می گذارد و از نتایج پژوهش می توان دریافت که از طریق اتحاد مدیریت، اتحاد ساختاری، اتحاد عملیاتی، اتحاد سیاست گذاری و اتحاد مالی و امکاناتی به ایجاد یک همکاری راهبردی بین سازمان شهرداری ها، وزارت آموزش و پرورش و وزارت ورزش و جوانان، با هدف تقویت همکاری و هماهنگی همراه با نظارت نهادهای حاکمیتی به دنبال توسعه ورزش همگانی در کشور شده و سطح سلامت عمومی جامعه را ارتقاء بخشد.

هدف : هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی حرفه ای سازی ورزش دانش آموزی بود. روش شناسی : پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان معاونت تربیت بدنی و سلامت وزارت و فدراسیون ورزش دانش آموزی، معاون تربیت بدنی و سلامت، رؤسای ادارات تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی، کارشناسان و معلمان تربیت بدنی استان ها بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت مدل سازی معادلات ساختاری (۳۶۹ نفر) انتخاب شدند و به پرسشنامه محقق ساخته ای پاسخ دادند که روایی صوری آن توسط ۱۰ صاحب نظر و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (0/99) تأیید شده بود و از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای PLS4 و SPSS26 نیز برای تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد اثر فرصت های حرفه ای سازی و الزامات حرفه ای سازی بر مدیریت حرفه ای سازی، مثبت و معنی دار است. اثر مدیریت حرفه ای سازی بر توانمندسازی سرمایه انسانی و بهینه سازی منابع توسعه، مستقیم، مثبت و معنی دار بود؛ ولی تأثیر مستقیمی بر کارآمدسازی بین سازمانی نداشت. همچنین توانمندسازی سرمایه انسانی و بهینه سازی منابع، اثر مستقیم، مثبت و معنی داری بر کارآمدسازی بین سازمانی داشتند و در ادامه، تأثیر کارآمدسازی بین سازمانی بر کیفیت برنامه های سلامت و تندرستی، روزآمدسازی آموزش و یادگیری و برگزاری استاندارد رویدادها و مسابقات، مستقیم، مثبت و معنی دار بود. نتیجه گیری : باتوجه به بسترها و ظرفیت های ورزش دانش آموزی و شناخت مسیرهای حرفه ای سازی، می توان برنامه ها و فعالیت های ورزش دانش آموزی را از یک سطح معمولی به سطح پیشرفته سوق داد و سبب رشد و پیشرفت حرفه ای ورزش دانش آموزی شد.

هدف از این پژوهش تحلیل چارچوب ارزشگذاری اقتصادی در ورزش بود؛ بنابراین تحقیقات داخلی و خارجی مرتبط با موضوع تحقیق موردبررسی قرار گرفت و متغیرهای مرتبط با موضوع تحقیق از مطالعات گوناگون استخراج گردید. جامعه آماری شامل پژوهشگران اقتصاد ورزش، مدیران مالی و بازاریابی در ورزش و پژوهشگران ارزشگذاری اقتصادی غیرورزشی بود. از نمونه گیری هدفمند و قضاوتی (نظری) جهت انتخاب نمونه استفاده شد. از مطالعه اسنادی (57 سند) و جلسات دلفی (3 مرحله و 14 نفر) جهت تحلیل و تکمیل چارچوب مدل پژوهش استفاده شد. روایی ابزار با استفاده از روش های روایی محتوایی و ضریب کاپا (82/0) مطلوب ارزیابی شد. درمجموع روش دلفی منجر به اتفاق نظر شرکت کنندگان و ارائه مدل کیفی ارزشگذاری اقتصادی در ورزش گردید. چارچوب تحلیلی مفهومی پژوهش با رویکرد سیستماتیک شامل 6 منظر، 16 بعد و 80 مؤلفه بود که در 4 بخش اصلی ورودی (شامل عوامل محیطی اثرگذار، رفتاری مداخله گر و ساختاری پیشران)، فرایند (شامل منظرهای قابلیت های ارزشی پدیده هدف، جامعه ارزشگذار و روش های ارزشگذاری)، خروجی (ارزش های اقتصادی کل) و پیامد (تمایل به پرداخت به صورت فردی و جمعی) طبقه بندی شد. با توجه به ابعاد شناسایی شده، نتایج این پژوهش از یک جهت می توانند راهنمایی پژوهشگران برای تعیین ارزش اقتصادی پدیده های ورزشی باشد و از طرفی دیگر سیاست گذاران متولی ورزش با درک عوامل مؤثر در ارتقای ارزش پدیده های ورزشی و محاسبه آن جهت اتخاذ تصمیمات و سیاست های جایگزین در مورد پدیده های ورزشی می توانند استفاده نمایند.

هدف این پژوهش ارائه چارچوب به کارگیری حکمرانی چندسطحی برای توسعه ورزش و مدیریت آن تحت شرایط بحران در اقلیم کردستان عراق بود. روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه صاحب نظران علمی (اساتید دانشگاه ها) و اجرایی (مدیران سازمان ها مرتبط با ورزش) حوزه موضوع پژوهش بود. انتخاب نمونه به تعداد لازم برای رسیدن به اشباع نظری و به روش نمونه گیری گلوله برفی انجام شد (16 نفر). ابزار پژوهش مصاحبه اکتشافی بود. روایی نتایج پژوهش براساس شایستگی حرفه ای نمونه مصاحبه شده، روایی محتوایی چارچوب مصاحبه، میزان توافق مصححان کدگذاری (72/0) تأیید شد. چارچوب مفهومی مستخرج شامل 184 مؤلفه محوری، 60 مضمون فرعی، 23 مضمون اصلی و 8 زیرسازه مفهومی بود. هشت زیرسازه چارچوب شامل چالش های زمینه ای، تطبیق محیطی، همسویی سطوح حکمرانی، زمینه یابی، ظرفیت سازی، راهبردها، بهینه سازی فرایندها و پیامدهای حکمرانی چندسطحی در ورزش اقلیم کردستان عراق بود. براساس نتایج می توان گفت که به کارگیری حکمرانی چندسطحی در ورزش و حصول پیامدهای مطلوب آن نیازمند تسهیل چالش ها و انطباق با شرایط محیطی، کارآمدسازی ساختاری و مدیریتی در سطوح ورزش، ظرفیت شناسی سیستمی، مداخلات راهبردی سازنده و بهینه سازی سازوکارها در نظام ورزش اقلیم کردستان عراق است.

این پژوهش با هدف ارائه الگوی سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش ایران انجام شد. پژوهش حاضر دارای رویکردی کیفی، اکتشافی و استقرایی بود که از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روش پژوهش استفاده شد. روش گردآوری داده ها مبتنی بر مبانی نظری مرتبط، مطالعه اسناد بالادستی و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته براساس نظام نامه فرهنگی ورزش کشور، مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی (1395) بود. مشارکت کنندگان در تحقیق، 10 نفر از خبرگان موضوع بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. نتایج نشان داد، 113 مفهوم در قالب 23 مقوله در رهیافت توسعه فرهنگی در ورزش تأثیرگذارند که از این میان چهار مقوله شرایط زمینه ای، چهار مقوله شرایط علی، چهار مقوله شرایط مداخله گر، شش مقوله راهبرد و پنج مقوله به عنوان پیامد استخراج شدند. یافته های این پژوهش به مدیران ارشد، مسئولان اجرایی و سازمان های مرتبط با فرایند سیاست گذاری توسعه فرهنگی در ورزش کشور کمک خواهد کرد تا بتوانند در راستای اجرای هر چه بهتر طرح ها و برنامه های فرهنگی تلاش کنند.

این پژوهش باهدف طراحی مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان مبتنی برفعالیت بدنی با رویکرد معادلات ساختاری انجام شده است. روش پژوهش ازنوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری مدیران وکارشناسان سازمان ورزش شهرداری، هیات های ورزش همگانی وادارات ورزش وجوانان ومربیان ورزش همگانی کلانشهرتهران بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت آزمون مدل به روش هدفمند و دردسترس انتخاب ونظرخواهی گردید(122نفر). ابزارپژوهش، پرسشنامه محقق ساخته ای بودکه براساس مطالعه همزمان کتابخانه ای ومصاحبه اکتشافی با 16نفر تنظیم گردید وبرای ارزیابی روایی محتوایی ازمتخصص علمی واجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه درمرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی وتایید شد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که ظرفیت سازی اکوسیستم شهری، کارآمدسازی سیستم توسعه سلامت و ورزش شهری، گرایش شهروندان به زندگی فعال، توزیع مناسب فرصت های زندگی فعال و ترویج فعالیت -بدنی شهروندی به صورت معنی داری نقش تبیین کننده ای در امید به زندگی فعال دارند. نتایج تحلیل مسیر هم نشان داد که روابط بین این مولفه ها از متغیرهای مستقل به سمت متغیرهای وابسته مثبت و معنی دار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که برای افزایش امیدبه زندگی درشهروندان تهرانی ازطریق فعالیت بدنی و ورزش باید برنامه ها وطرح های ورزشی متناسب با شرایط و اقتضای جامعه شهری تهران صورت بگیرد و درابتدا فضاهای شهری را برای فعالیت بدنی و ورزش عموم افرادجامعه مهیا نمود و سپس با رسانه ها و فضاهای اجتماعی ومجازی درخصوص فعالیت بدنی و اثرات آن برسلامت جسمانی و روانی، فرهنگ سازی مناسب را انجام داد.