مقاله، در جهت تفکیک «خشونت بیجا» و اعمال قدرت عریان و استبدادی در حکومت، از «قاطعیت در مقام اجرای عدالت» و «حفظ حکومت اسلامی»، به طرح تعابیر گوناگون «اقتدار سیاسی» پرداخته و توضیح میدهد که در فرهنگ سیاسی امام علی(ع) و حکومت اسلامی، «عدالت» در موجودیت خود به «قدرت» و قاطعیت، محتاج است و «قدرت» نیز در مشروعیت خود، به «عدالت» نیاز دارد. سپس میان آرمانگرائی عدالتطلبانه که رکن حکومت اسلامی و علوی است با فرهنگ اصالت غلبه و زور، مرز میکشد و پس از تعریف «عدالت» در نهجالبلاغه، به ذکر فرمایشات امام علی(ع) در این خصوص میپردازد.