ولایت؛ ملاکی برای مشروعیت و مردم سالاری در حکومت دینی
منبع:
معارف حکمی جامعه سال ۵ پاییز وز مستان ۱۴۰۲ شماره ۹
73 - 90
حوزههای تخصصی:
بازخوانی بحث مشروعیت در فلسفه سیاسی اسلام - که با اصل قرار دادن مفهوم «ولایت» و بررسی آن در مقاله حاضر انجام میشود- این سخن را تبیین میکند که ریشه لغوی مفهوم «ولایت»، دلالت بر شکلی از قرب و نزدیکی میکند و موجب ثبوت آثار مختلف میشود. بنابراین میتوان با به کار گرفتن این مفهوم در علوم سیاسی، آن را بهعنوان ملاک مشروعیت حکومت دینی معرفی کرد. این امر با رویکرد قرآنی – و نه فقهی- به مفهوم ولایت امکانپذیر است؛ زیرا در این رویکرد، ولایت، پیوند و ارتباط قلبی فرد مؤمن با خداوند معرفی میشود که آثار مختلفی بر آن مترتب میگردد. یکی از اصلیترین آثار جریان این مفهوم در اجتماع، تألیف قلوب مؤمنان و برقرار شدن ارتباط اجتماعی است که در قرآن به اخوت تعبیر میشود و از همین رو بر پایه این ارتباط، جامعه اسلامی شکل میگیرد. در چنین بستری، ازآنجاکه معصوم و یا فقیه در زمان غیبت، قرب و نزدیکی قلبی بیشتری نسبت به سایر مؤمنان دارد، دارای حق تصرف و تشریع در نسبت با آنان میشود و درنتیجه میتوان ولایت را ملاکی برای مشروعیت حکومت فقیه در جامعه دینی دانست. با تبیین این امر بهخوبی مشخص میشود که حکومت مبتنی بر ولایت فقیه، یکی از کاملترین اشکال مردمسالاری است؛ زیرا این مردمسالاری، برخاسته از مرتبه قلب و مبتنی بر ارتباط الهی افراد با خداوند است.







