این مقاله درباره یک دستور ناشناخته زبان فارسی بحث می کند که در اواخر قرن سیزدهم ق/ نوزدهم در هند نوشته شده و مولف ان یک ایرانی ساکن هند به نام سنجر ایرانی است . این کتاب دستور سخن نام دارد و با دستور زبان دیگری که مقارن همین ایام توسط میرزا حبیب اصفهانی در ترکیه نوشته شده هم نام است.
در این پژوهش، 1819 استناد به مقالات 4 عنوان مجله در حوزه علوم کتابداری و اطلاع رسانی طی یک دوره 2 ساله با استفاده از روش تحلیل استنادی بررسی شده است و هدف از آن، مشخص کردن پراستنادترین مجلات فارسی و خارجی پراستنادترین نوع و زبان مواد مورد استناد بررسی میزان مشارکت نویسندگان در نگارش مقالات بررسی میزان تألیفی یا ترجمه ای بودن مقالات، بررسی سطح علمی و رشته نویسندگان مقإلات و در نهایت مقایسه و تجزیه و تحلیل نتایج حأصل أز استنادهای مجلات مورد بررسی با هم است.