مطالب

شرکت های بیمه مانند هر شرکت دیگری باید عملکردی قوی و موفقیت آمیز در انجام رسالت، اهداف و استراتژی های خود داشته باشند که دراین راستا، داشتن الگویی جهت ارزیابی عملکرد و آگاهی از اینکه عملکرد سازمان تا چه حد در جهت رسیدن به این اهداف بوده و موقعیت سازمان در محیط پیچیده و پویای امروز کجاست، برای مدیران و سازمان ها اهمیت فراوانی دارد؛ لذا این پژوهش به دنبال شناسایی شاخص ها و معیارهای عملکردی شرکت های بیمه خصوصی جهت ارائه الگوی ارزیابی عملکرد این شرکت ها ست. در این پژوهش برمبنای روش امتیازی متوازن و ازطریق مطالعه اسنادی و مصاحبه با کارشناسان و مدیران شرکت-های بیمه، مهم ترین شاخص های عملکردی در چهار حوزه مالی، بازار و مشتری، فرآیندهای داخلی و رشد و توسعه شناسایی شده و به طورکلی در قالب یازده معیار(سه معیار در حوزه مالی، سه معیار در حوزه بازار و مشتری، دو معیار در حوزه فرآیندهای داخلی و سه معیار در حوزه رشد و توسعه) طبقه بندی گردیده است و سپس ازطریق پرسش نامه و نظرسنجی از خبرگان و با استفاده از روش انگاره نگاری و با به کارگیری نرم افزارهای SPSS، Lisrel وConcept System، درجه اهمیت هر یک از معیارها در حوزه مورد نظر مشخص شده و مدل اولیه ای برای ارزیابی عملکرد شرکت های بیمه خصوصی مورد نظر، با سقف 320 امتیاز طراحی و ارائه گردیده است؛ به طوری که می توان عملکرد شرکت های بیمه خصوصی را براساس اهداف و استراتژی های آنها با این مدل، مورد سنجش، ارزیابی و مقایسه قرار داد.

این تحقیق به دو بخش اصلی تقسیم می شود. در بخش اول با استفاده از زنجیره مارکوف مونت کارلو تلاش شده است سه مدل بیز سلسله مراتبی به داده های تعداد خسارت ها در بیمه اتومبیل برازش شود. برای این منظور از روش های پیشرفته آماری مانند نمونه گیری گیبز استفاده شده است. از مهم ترین ویژگی های این روش، امکان پیاده سازی آن با استفاده از نرم افزار WinBUGS است. بخش دوم شامل اجرای نظریه باورمندی به منظور پیش بینی تعداد خسارت ها در دوره های آتی است. در پایان بعد از معرفی هر دو روش، تلاش شده است تا تعداد خسارت های مورد انتظار در بیمه اتومبیل در یکی از شرکت های بیمه خصوصی ایرانی (بیمه پارسیان) در سال 1386 پیش بینی شود.

احداث تاسیسات صنعتی بزرگ و توسعه صنعتی بدون در نظر گرفتن ابعاد اجتماعی و فرهنگی آن، می تواند پی آمدهای ناخواسته فراوانی به دنبال داشته باشد. مقاله حاضر با بررسی توصیفی وضعیت منطقه عسلویه، قبل و بعد از احداث تاسیسات صنعتی، نشان می دهد که فقدان رویکرد اجتماعی به توسعه چه عواقب ناگواری برای زندگی اجتماعی محلی داشته و توسعه پایدار در این منطقه را نیز با دشواری مواجه می سازد. این مقاله با پیروی از چارچوب مفهومی «تحلیل تاثیر اجتماعی» و با استفاده از تحقیق پیمایشی و بهره گیری از روش های کیفی در دو جامعه آماری ساکنان بومی عسلویه و کارگران غیربومی شاغل در منطقه انجام شده است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که آسیب های فراوانی در سطوح مختلف اجتماعی و فرهنگی در منطقه بروز کرده و در اکثر ابعاد بررسی شده این منطقه با معضلات جدی روبروست. به علاوه شواهد نشان می دهد اجتناب کردن از این مشکلات در صورت داشتن رویکردی اجتماعی و فرهنگی و برنامه ریزی فرابخشی امکان پذیراست

در این مقاله نشان داده می شود که از میان رفتن محدودیتهای موجود بر سر راه صدور کالاهای کشاورزی کشورهای رو به توسعه، منافع بالقوه چشمگیری برای این کشورها پدید می آورد. در زمینه افزایش بهای جهانی مواد خوراکی و آثار آن بر امنیت خوراکی کشورهای وارد کننده باید گفت که این پدیده با توجه به جابه جایی