شبکه ها و ساختارهای شبکه ای نقش مهمی در زندگی مدرن امروزی دارند. اقتصاد مدرن امروزی بدون ارتباطات و مخابرات، اطلاعات و اینترنت شبکه های حمل و نقل بسیار ضعیف و تقلیل یافته است. به طور صریح، شبکه ها ترکیبی از پیوندها هستند که در نقاط اتصال یا گره ها به هم متصل می شوند. با این ویژگی، یک ساختار شبکه ای نیازمند تعدادی مؤلفه برای عرضه خدمات شبکه ای است که مؤلفه های شبکه ای مکمل یکدیگرند. در این مقاله با تعریف و تحلیل انواع شبکه، ویژگی های پیامد خارجی شبکه ها و منابع آن پرداخته می شود. در بحث اصلی مقاله یعنی قیمت گذاری در شبکه ها ابتدا انواع روش های نظری قیمت گذاری همانند قیمت گذاری بر مبنای هزینه نهایی، قیمت گذاری در حداکثر بار، قیمت گذاری با تعرفه های دو قسمتی، قیمت گذاری رمزی و قیمت گذاری با تضمین پرداخته خواهد شد. با توجه به موضوع مهم هزینه مشترک در ساختارهای شبکه ای انواع روش های تجربی، تعیین قیمت همانند روش هزینه های کاملاً توزیع شده (FDC)، روش هزینه بر مبنای فعالیت، روشLRIC+، و روش مؤلفه کارامد (ECPR) و در نهایت تجربه ایران در قیمت گذاری تلفن همراه مورد بررسی قرار می گیرد.
ظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)، اشتیاق وصف ناپذیری در خصوص جنبه های نوین توسعه برای اقتصادهای فقیر ایجاد کرده است. امروزه بسیاری بر این باورند که تکنولوژی (فناوری)های جدید می تواند مسیر سریع تری را برای بهبود معیشت و کیفیت زندگی نسبت به تلاش هایی که در صنعتی شدن مرسوم بود، فراهم کند. این مقاله به دنبال بررسی موضوعات مرتبط با تاثیر مستقیم و غیرمستقیم ICT بر فقر است.بدین ترتیب مقاله حاضر با استفاده از داده های آماری کشورهای در حال توسعه در دوره 2000 – 2005 که از پایگاه آماری بانک جهانی استخراج شده است و با به کارگیری تکنیک داده های پنل، سعی در بررسی این اثر دارد. در این میان شاخص های مطرح در زمینه ICT شامل تعداد مشترکان تلفن ثابت و همراه، سهم مخارج ICT از تولید ناخالص داخلی و تعداد کاربران اینترنتی به عنوان متغیرهای توضیحی و شاخص فقر انسانی به عنوان متغیر وابسته مدل انتخاب شده است. نتایج به دست آمده بیانگر این است که رابطه منفی و معنا داری بین شاخص های ICT و شاخص فقر وجود دارد.