درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: تحلیل دقیق سازوکارهای حکمرانی در آموزش عالی، مستلزم فراتر رفتن از نگاه های تک ساحتی و توجه به ابعاد چندگانه و اغلب پنهان قدرت است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف اصلی شناسایی، پیکربندی و اعتبارسنجی تجربی یک مدل چهاربعدی از قدرت (شامل ابعاد ساختاری، شبکه ای، گفتمانی و عاملیت) در میدان دانشگاهی ایران، با تمرکز بر مطالعه موردی دانشگاه کردستان، انجام پذیرفته است. روش شناسی: این پژوهش با رویکرد آمیخته (ترکیبی همزمان) انجام شد. داده های کمی از طریق پرسشنامه ای محقق ساخته (پایایی ۰.۹۴) با مشارکت ۱۶۳ نفر از کنشگران دانشگاهی (نمونه گیری هدفمند و در دسترس) گردآوری و با تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون های استنباطی تحلیل شد. یافته های کیفی حاصل از پرسش های باز نیز به روش تحلیل تماتیک واکاوی گردید. یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی، منجر به شناسایی چهار سازه اصلی قدرت (ساختاری، شبکه ای، گفتمانی و عاملیت) گردید که در مجموع، ۷۰.۵۵ درصد از واریانس کل متغیرها را تبیین می کنند. در میان این ابعاد، دو سازه ساختاری (با سهم ۴۰.۷۵٪) و شبکه ای (با سهم ۱۴.۲۵٪) به عنوان مسلط ترین ابعاد قدرت در میدان دانشگاهی ادراک شده اند. افزون بر این، نتایج تحلیل واریانس  نشان داد که ادراک اعضای هیئت علمی از تأثیر این دو بعد، به نحوی معنادار، قوی تر از دانشجویان است. نتیجه گیری و پیشنهادها :  نتایج نشان می دهد که در پی انسداد بوروکراتیک و ضعف عاملیت در دانشگاه، کنشگران به شبکه های روابط غیررسمی روی آورده اند. برای برون رفت از این دوگانگی، شفاف سازی فرآیندهای تصمیم گیری و تمرکززدایی عملی از ساختار اداری ضرورت دارد. نوآوری و اصالت :  نوآوری اصلی این پژوهش، در اثبات تجربی تمایز مفهومی و عملکردی قدرت شبکه ای از قدرت ساختاری، در بافت سازمانی ایران نهفته است. این یافته تبیین می کند که شبکه های غیررسمی نه امتداد ساختار رسمی، بلکه سازوکاری جبرانی در مواجهه با تصلب و ناکارآمدی بوروکراتیک هستند.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی انگیزه پیشرفت تحصیلی بر اساس معنا در زندگی و نیاز های اساسی روانی در دانشجویان دختر انجام شد. روش کار: روش تحقیق در پژوهش حاضر به شیوه توصیفی – همبستگی بود و جامعه آماری شامل تمام دانشجویان دختر دانشکده روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی 1402 بود. در پژوهش حاضر 110 دانشجو به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های انگیزه پیشرفت هرمنس(1977)، معنا در زندگی(2006) و نیازهای اساسی روانی(2000) پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 و به روش آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون و آزمون آماری رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: نتایج به دست آمده در این پژوهش، نشان داد که انگیزه پیشرفت تحصیلی با معنا در زندگی (وجود معنا ، جستجوی معنا)، رابطه مثبت معنا دار دارد (0.002). همچنین انگیزه پیشرفت تحصیلی با نیازهای اساسی روانی فقط در مؤلفه ی شایستگی رابطه ی مثبت معنا دار دارد (0.000) و در مؤلفه های استقلال و ارتباط رابطه ی معنا داری با انگیزه پیشرفت تحصیلی مشاهده نشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در برنامه درسی آموزش پیش دبستانی مبتنی بر بازی در سال 1402-1401 انجام گرفته است. این تحقیق از لحاظ روش، از نوع تحقیقات کمی- کیفی و از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی بوده که در رویکرد کیفی از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه صاحب نظران برنامه درسی، روانشناسان تربیتی و مربیان پیش دبستانی که به ترتیب در دانشگاه های استان آذربایجان غربی یا در مدارس و مراکز پیش دبستانی تدریس می کنند، می باشد. نمونه آماری شامل 20 نفر از صاحب نظران برنامه درسی و روانشناسان تربیتی که حداقل دارای دو تالیف کتاب و پنج مقاله علمی و پژوهشی و 10نفر از مربیان پیش دبستانی که دارای 5 سال تجربه آموزش داشته اند با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تا حد اشباع انتخاب شدند. ابتدا بر اساس مصاحبه نیمه ساختار یافته، دیدگاه های جامعه آماری استخراج و سپس از طریق کدگذاری پاسخ های مصاحبه شوندگان کد بندی و مقولات نهایی مشخص شد و نتایج پژوهش نشان می دهد: راهنمایی، تسهیل گری، ایجاد شرایط و فراهم کردن بسترهای لازم و تهیه امکانات و وسایل بازی از مهمترین مولفه های نقش معلم است.

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی علل ریشه ای ترک تحصیل در بین دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر بیجار، از منظر برنامه ریزی آموزشی و تحلیل پیامدهای ناشی از این پدیده و ارائه راهکارهایی برای پیشگیری و کاهش آن از منظر معلمان این مقطع بود. روش شناسی: برای دستیابی به هدف و پاسخ سؤالات پژوهش، از پارادایم انتقادی، رویکرد کیفی و استراتژی موردپژوهی از نوع چند موردی، بهره برده شد. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه ی عمیق نیمه ساخت یافته بود. میدان پژوهش شامل معلمان مقطع ابتدایی شهر بیجار در سال تحصیلی 1403-1402 بود که با معیار اشباع یافتگی داده ها با 8 نفر مصاحبه شد. برای تحلیل داده ها، از تاکتیک قیاسی – استقرائی استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش در سه بخش: علل و ریشه یابی، پیامد و راهکارهای کاهش ترک تحصیل ارائه گردید که حاکی از آن است که ترک تحصیل پدیده ای چندوجهی است و شامل عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی است. پیامدهای آن نیز جنبه فردی، اجتماعی و اقتصادی دارد راهکارهای پیشنهادی نیز در حوزه های مختلفی مانند خانواده، دولت و نظام آموزشی متمرکز هستند. نتیجه گیری : نتایج حاکی از آن است که دلایل ترک تحصیل دانش آموزان متعدد و پیچده است و شامل عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی مانند فقدان امکانات آموزشی و شرایط نابرابر است. راهکارهای پیشنهادی شامل تغییر در نگرش و مدیریت خانواده، سیاست های دولت و بهبود محیط آموزشی و تغییر رویکردهای معلمان و مشاوران مدزسه است. نوآوری و اصالت: این پژوهش با هدف شناسایی علل و پیامدهای ترک تحصیل دانش آموزان و ارائه ی راهکارهایی برای کاهش آن بود. پژوهش حاضر با تبیین پدیده ترک تحصیل از زاویه دید معلمان و با جمع آوری داده های کیفی از طریق مصاحبه با آموزگاران مجرب به درک جامعی از ابعاد این مسئله و چالش های مواجهه با آن دست یافته است و با ارائه راهکارهای عملی و اثربخش، تلاشی برای تجهیز سیستم آموزشی به ابزارهای مؤثر جهت مقابله با این چالش و تضمین آینده ای روشن تر برای دانش آموزان محسوب می شود. 

هدف پژوهش، مقایسه اثربخشی آموزش فلسفه ورزی و فراشناخت در خودتنظیمی هیجانی، خودمهارگری، عملکرد اجرایی و وابستگی دانش آموزان وابسته به شبکه های اجتماعی بود. روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری، تمامی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1403-1404 ناحیه 1 شهر قم تشکیل دادند. با روش نمونه گیری در دسترس، 45 نفر از دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی انتخاب شدند و در دو آزمایش و یک گروه کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. آموزش فلسفه ورزی در 12 جلسه 90 دقیقه ای بر اساس پروتکل فیشر (1392) و آموزش فراشناختی در 14 جلسه 90 دقیقه ای بر اساس پروتکل ولز (2009) اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه وابستگی به شبکه های اجتماعی مجازی خواجه احمدی و همکاران (1395)، مشکلات خودتنظیمی هیجانی گراتز و رومر (2004)، خودمهارگری تانجی (2004) و کارکردهای اجرایی کولیج (۲۰۰۲) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS. v25 انجام شد. نتایج نشان داد آموزش فراشناخت و فلسفه ورزی بر هر چهار متغیر تاثیر معنی داری دارد. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد آموزش فراشناخت اثربخشی بیشتری در بهبود خودتنظیمی هیجانی، خودمهارگری، عملکرد اجرایی و وابستگی به شبکه اجتماعی دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر دو روش آموزش فراشناخت و فلسفه ورزی در بهبود خودتنظیمی هیجانی، عملکرد اجرایی و کاهش وابستگی به شبکه های اجتماعی مؤثرند، اما آموزش فراشناخت به ویژه در تقویت خودمهارگری و پایداری اثرات در بلندمدت برتری معناداری دارد. این نتایج ضرورت به کارگیری برنامه های آموزشی فراشناختی را در محیط های آموزشی را پررنگ می سازد.

هدف:  دانشجویان به عنوان نیروهای خلاق، نقش مهمی در پیشرفت جامعه دارند. این پژوهش به بررسی تأثیر اجتماعات اکتشافی بر هویت آکادمیک و نوآوری دانشجویان پرداخته و به بهبود سیاست های آموزشی کمک می کند. روش شناسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 2170 دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شده و 404 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های هویت آکادمیک و رفتارهای نوآورانه جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که اجتماعات اکتشافی به طور مستقیم بر هویت آکادمیک (ضریب مسیر 695/0، 01/0p<) و رفتارهای نوآورانه (ضریب مسیر 306/0، 01/0p<) تأثیر معنادار دارد. همچنین، هویت آکادمیک به صورت غیرمستقیم، رفتارهای نوآورانه را پیش بینی می کند (ضریب مسیر 238/0، 05/0p<). به عبارتی، اجتماعات اکتشافی هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق هویت آکادمیک) بر رفتارهای نوآورانه دانشجویان اثر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری و پیشنهادها:  نتایج نشان داد که تقویت مشارکت در اجتماعات اکتشافی در محیط های دانشگاهی می تواند به توسعه هویت آکادمیک قوی تر و ارتقای رفتارهای نوآورانه دانشجویان منجر شود.. پیشنهاد اصلی به مدیران، برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی این است که برنامه های جامع برای تشکیل و حمایت از اجتماعات اکتشافی بین رشته ای در دانشگاه ها اجرا شود، تا دانشجویان را به سمت فعالیت های خلاقانه هدایت کرده و کیفیت کلی آموزش عالی را بهبود بخشد. نوآوری و اصالت:  این رویکرد نوآورانه، با ادغام تئوری های یادگیری اجتماعی و نوآوری، چارچوبی عملی برای محیط های دانشگاهی ارائه می دهد که می تواند به سیاست گذاران در طراحی برنامه های آموزشی کمک کند.  

پژوهش حاضر با توجه به ماهیت و آثار موسیقی و بحث پیرامون کاربرد آن در در آموزش و تربیت، با هدف مواجهه هوشیارانه با کاربرد موسیقی در تربیت کودکان به ویژه دانش آموزان دوره های ابتدایی و کشف آسیب های احتمالی آن تدوین شده است. به همین منظور یک پژوهش کیفی، با رویکردی استقرایی و بر اساس روش داده بنیاد مطابق با رهیافت نظام مند اشتراوس و کوربین می باشد. ازاین رو ضمن بررسی دیدگاه های صاحب نظران و منابع معتبر با استفاده از روش داده بنیاد با رهیافت نظام مند، با بهره گیری از نظر 30 کارشناس مرتبط که به روش هدفمند انتخاب گردید و با آنها مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت پذیرفت. تجزیه و تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی صورت گرفت. اعتبار و روایی داده ها از دو روش بازبینی مشارکت کنندگان و مرور خبرگان غیر شرکت کننده در پژوهش تایید و نتایج بیان کننده این است که فضای تربیتی و آموزشی در آموزش با بهره مندی از موسیقی در مدارس آن هم با توجه به محدودیت هایی تاثیرگذار می باشد. با این حال بهره گیری از موسیقی در آموزش آسیب های پنجگانه در قالب محورهای مرتبط با دانش آموز، محیط، رسانه، فرهنگ و دانش می تواند به همراه داشته باشد.

هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی چالش ها و راهکارهای ارزشیابی از آموخته های دانش آموزان در دوران کرونایی از دیدگاه معلمان در سال تحصیلی 1400-99 می باشد. پژوهش حاضر از از نوع روش کیفی و از نظر ماهیت پژوهش از نوع پدیدارشناسی اکتشافی است و داده ها به شکل مصاحبه نیمه ساختار یافته گردآوری شده است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مرد و زن آموزش و پرورش شاغل در سه تاحیه شهرستان کرمانشاه بوده و انتخاب نمونه نیز به شکل هدف مند به تعداد 70 نفر و جمع آوری داده ها تا مرحله اشباع نظری انجام گرفته است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که، مهمترین شیوه ارزشیابی آموزش غیر حضوری دانش آموزان در دوران شیوع ویروس کرونا را می توان به امتحان حضوری (در صورت مجوز ستاد کرونا) با رعایت فاصله گذاری اجتماعی، امتحان کتبی مجازی از طریق گوگل فرم، آداب کانکت، امتحان شفاهی مجازی و پرسش و پاسخ شفاهی در حین تدریس از طریق آداب کانکت و نرم افزارهای مرتبط، ارائه های کلاسی در بستر سامانه های مجازی، پوشه الکترونیکی(مجموعه تکالیف ترم شامل کار عملی، حل تمرین، مقاله، و غیره) و ارزشیابی چندگانه (تلفیقی) دسته بندی کرد و مهم ترین جالش مرتبط به آن نیز امکان تقلب و ارسال پاسخ ها از طریق شبکه مجازی برای یک یا چند نفر از دوستان و یا حتی کل کلاس بوده است. از دیدگاه مصاحبه کنندگان به طور کامل مشخص و مورد بررسی قرار گرفت.

هدف: هدف این تحقیق طراحی مدل ارزیابی عملکرد مدیران مراکز آموزش علمی کاربردی غرب کشور است که بهبود کیفیت، افزایش کارایی و ارتقای پاسخگویی سازمانی را در پی دارد . روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های توسعه ای و از نظر نوع گردآوری داده ها کیفی از نوع تئوری زمینه ای بود. میدان پژوهش شامل روسا، معاونین و کارشناسان بخش های مختلف مراکز علمی کاربردی و سایر بخشهای ستادی مرتبط دانشگاه جامع علمی کاربردی واحدهای استانی غرب کشور و مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل 12 نفر از روسا و معاونین مراکز علمی کاربردی غرب کشور استان کردستان، همدان، کرمانشاه و ایلام بودند. ابزار مورد استفاده گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل زمینه ای و روایی محتوایی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل ارایه شده ارزیابی عملکرد روسای مراکز آموزش علمی کاربردی شامل شرایط علّی (ضعف در شایسته سالاری، نارسایی در نظام ارزیابی موجود، فشار برای بهبود کیفیت)، شرایط زمینه ای شامل (فرهنگ سازمانی حاکم، محدودیت منابع، ساختار دانشگاه جامع علمی کاربردی)، شرایط مداخله گر شامل (سیاست های کلان دولتی، ویژگی های شخصیتی مدیران، میزان استقلال مراکز)،  راهبردها شامل (طراحی نظام ارزیابی بومی، توانمندسازی مدیران، تقویت نظارت و بازخورد)، پیامدها شامل( پیامدهای کوتاه مدت: بهبود عملکرد مراکز، پیامدهای میان مدت: ارتقای کیفیت آموزش، پیامدهای بلندمدت: توسعه پایدار منطقه ای ) و پدیده محوری تحت عنوان ارزیابی عملکرد یکپارچه و توسعه محور نامگذاری شدند. نتیجه گیری و پیشنهادها:  از این مدل می توان جهت ارزیابی عملکرد مدیران آموزش مراکز علمی کاربردی استفاده کرد. نوآوری و اصالت : این مقاله یک چارچوب عملی و بومی برای بهبود عملکرد مدیریتی و توسعه پایدار منطقه ای ارائه می دهد

هدف: آموزش ریاضی چالش های قابل توجهی را به همراه دارد که تحت تأثیر عوامل شناختی، روان شناختی، اجتماعی و فرهنگی قرار دارد. با وجود تلاش ها برای بهبود تدریس، موانع باقی مانده و نیاز به درک تجربیات افراد درگیر وجود دارد. این تحقیق به شناسایی و تحلیل موانع یادگیری ریاضی از طریق روایت های معلمان و دانش آموزان می پردازد. با بررسی نقل قول های شخصی، این مطالعه به دنبال افشای عواملی است مانند مسائل تربیتی، چالش های شناختی و تأثیرات اجتماعی-فرهنگی که فهم مؤثر ریاضی را مختل می کنند. روش شناسی: این مطالعه کیفی از رویکرد پدیدارشناختی استفاده می کند که بر روی معلمان و دانش آموزان با تجربه ریاضی از نقیاده و نوشنافیه تمرکز دارد. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، ۲۰ دانش آموز و ۱۹ معلم انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختارمند انجام شد. اعتبار مصاحبه ها توسط کارشناسان تأیید شد که منجر به اشباع داده ها گردید. نتایج: یافته ها نشان می دهد که موانع یادگیری ریاضی شامل ابعاد مختلفی است که بر کیفیت آموزش تأثیر می گذارد. دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه اول محتوای کتاب های درسی و جنبه های عاطفی را ذکر می کنند، در حالی که دانش آموزان مقاطع متوسطه دوم ویژگی های برنامه درسی و ارتباط معلم را به عنوان چالش های اصلیhighlight می کنند. معلمان متوسطه اول بر روی ساختار مفاهیم ریاضی تمرکز دارند، در حالی که معلمان متوسطه دوم بر عوامل عاطفی تأکید می کنند. نتیجه گیری ها و پیشنهادات : تحلیل داده های جمع آوری شده از معلمان و دانش آموزان موانع کلیدی یادگیری را شناسایی کرد که بر کیفیت آموزش ریاضی تأثیر می گذارد. پرداختن به این موانع برای بهبود نتایج یادگیری، موفقیت در آزمون های ورودی و چشم اندازهای شغلی آینده ضروری است و نیاز به تلاش های هماهنگ از جانب سیستم آموزشی، معلمان و دانش آموزان دارد. نوآوری و اصالت: رویکرد کیفی و انسان محور این مطالعه جنبه های کمتر کاوش شده چالش های یادگیری ریاضی را نمایان کرد و پیشنهاد می کند که درک موانع آموزشی به طور زمینه ای می تواند به راه حل های مؤثرتری منجر شود که با نیازهای دانش آموزان هم راستا باشد.

هدف: مدارس پیشرو به عنوان الگویی نوین در نظام آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دارند؛ بنابراین، این مطالعه کیفی با هدف بررسی ویژگی ها، موانع و پیامدهای مدارس پیشرو از دیدگاه مدیران مدارس کرمانشاه انجام شد. روش شناسی: پژوهش با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری و با مصاحبه های نیمه ساختارمند با ۱۶ مدیر مدارس ابتدایی و متوسطه انجام شد. مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) و نرم افزار MAXqda انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدارس پیشرو با تأکید بر ویژگی هایی چون پرورش خوداندیشی، خوداتکایی، آگاهی اجتماعی، تعهد به برابری و تربیت شهروندان جهانی، به آموزش یادگیرنده محور، بهره گیری از فناوری های نوین و توسعه مهارت های عملی اولویت می دهند. با این حال، این مدارس با موانعی نظیر تفکرات سنتی حاکم بر ساختار آموزشی، نگرش های منفعلانه، کمبود منابع انسانی متخصص و ناسازگاری برنامه های آموزشی با زمینه های محلی مواجه اند. این موانع، تحقق کامل ظرفیت های مدارس پیشرو را محدود کرده اند. در مقابل، پیامدهای مثبت این مدارس شامل ارتقای توانمندی های فنی و تکنولوژیکی، بهبود کیفیت زندگی دانش آموزان و تقویت تعاملات اجتماعی با جامعه است. این یافته ها بر ضرورت غلبه بر چالش های ساختاری و فرهنگی و حمایت هدفمند از نوآوری های آموزشی تأکید دارند. نتیجه گیری و پیشنهادها: مدارس پیشرو با تأکید بر خوداندیشی و بهره گیری از فناوری نوین، قابلیت ارتقای کیفیت آموزش را دارند، اما چالش های ساختاری و فرهنگی مانع تحقق کامل این ظرفیت هستند. برای غلبه بر این موانع، بومی سازی برنامه های آموزشی، توانمندسازی معلمان و تقویت زیرساخت های آموزشی پیشنهاد می شود. نوآوری و اصالت: این مطالعه با تمرکز بر تجارب مدیران کرمانشاه، نگاهی بومی به مدارس پیشرو ارائه داده است. برخلاف مطالعات کمی گذشته، این تحقیق کیفی دیدگاه های عمیق و راهکارهای عملی در بستر فرهنگی ایران مطرح می کند. 

هدف:هدف از این پژوهش بررسی استفاده از فناوری هوش مصنوعی برای آموزش زبان در ایران بر اساس چارچوب مدل سوات است. روش شناسی: این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته و با روش تحلیل موضوعی به بررسی نقش فناوری هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی در ایران پرداخته است. رویکرد کیفی در این مطالعه به دلیل ماهیت اکتشافی و تمرکز بر درک عمیق تجارب ذهنی مشارکت کنندگان انتخاب شد. یافته ها: یافته ها پنج نقطه قوت کلیدی شامل دسترسی به منابع آموزشی پیشرفته، شخصی سازی فرایند یادگیری، صرفه جویی اقتصادی و زمانی، ارزیابی دقیق مهارت ها و افزایش مشارکت یادگیرندگان را نشان می دهند. در مقابل، سه ضعف اصلی محدودیت های زیرساختی، موانع زبانی-فرهنگی و چالش های فنی شناسایی شدند. فرصت ها شامل تقویت زیرساخت های فناوری، ادغام با نظام آموزش رسمی، تولید محتوای فرهنگی-زبانی و توسعه پژوهش است، در حالی که تهدیدها بر کاهش تعاملات انسانی و وابستگی به فناوری خارجی متمرکزند. نتیجه گیری و پیشنهادها: هوش مصنوعی، مشروط به اتخاذ راهکارهای بومی و یکپارچه سازی با نظام آموزشی، با وجود چالش هایی مانند محدودیت زیرساختی و فرهنگی، پتانسیل بالایی برای تحول آموزش زبان انگلیسی در ایران دارد. توسعه ابزارهای هوش مصنوعی بومی، تقویت زیرساخت های دیجیتال، و آموزش معلمان برای استفاده بهینه از فناوری، پیشنهاداتی کلیدی برای بهره برداری از فرصت ها و کاهش تهدیدها ی شناخته شده در این پژوهش است. نوآوری و اصالت: این پژوهش نخستین تحلیل سوات در بافت ایران است که عوامل چهارگانه مؤثر بر ادغام هوش مصنوعی در آموزش زبان را با تأکید بر چالش های بومی و راهکارهای تطبیقی شناسایی می کند.

هدف: این پژوهش به بررسی جذب نوآوری در مدارس ابتدایی شهرستان اندیکا با هدف شناسایی عوامل و چالش ها و ارائه چارچوبی برای برنامه ریزی آموزشی می پردازد. روش شناسی: تحقیق کیفی و توصیفی-اکتشافی است و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختارمند با 8 مدیر و معلم با حداقل 5 سال سابقه کار در سال های 1402-1403 جمع آوری شده است. مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند انتخاب شدند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که نوآوری ها عمدتاً در زمینه یاددهی، تعامل با والدین و جامعه محلی، و دستورهای بالادستی متمرکزند. نوآوری های درون مدرسه ای نقش کمرنگی دارند و مدارس تمایل بیشتری به بهره گیری از نوآوری های رسمی دارند. همچنین، زیرساخت های ناکافی و قواعد فرهنگی و اجتماعی مانع جذب نوآوری شده اند. نتیجه گیری:  نتایج نشان دهنده نیاز به بازنگری در جذب نوآوری در مدارس ابتدایی شهرستان اندیکا است. مدیران باید به نیازهای محیطی، دانش آموزان و والدین توجه کرده و برای توسعه برنامه ریزی آموزشی نوآورانه، تعامل و مشارکت ذینفعان و ارتباط با جامعه محلی را مورد توجه قرار دهند. نوآوری و اصالت:  این مطالعه با رویکرد کیفی و بررسی عمیق عوامل داخلی و خارجی، به شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی منطقه توجه کرده است و در زمینه برنامه ریزی آموزشی ملی و نیازهای مناطق کم برخوردار، نوآوری و اصالت دارد.

هدف: انتخاب رشته و شغل تصمیم مهمی است. سیستم آموزشی با چالش هایی در کمک به افراد برای پیدا کردن نقش های مناسب حرفه ای و اجتماعی روبرو است. خدمات مشاوره تحصیلی می توانند به طور مؤثری از این امر حمایت کنند. این مطالعه تجربیات امنا های آموزشی را با مشاوره تحصیلی ارزیابی می کند تا به اهداف سند تحول بنیادین دست یابند و برنامه ریزی آموزشی را بهبود بخشند.   روش شناسی: این تحقیق از رویکرد مختلط کاربردی استفاده می کند و روش های کمی (توصیفی-پیمایشی) و کیفی (پدیدارشناسی تفسیری) را ترکیب می کند. مطالعه کمی شامل 450 امین آموزشی از مدارس دوره متوسطه سال اول آذربایجان شرقی بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. در بخش کیفی، 25 مشاور انتخاب شدند تا به اشباعت برسند. یک پرسشنامه ساخته شده توسط پژوهشگر که توسط کارشناسان تأیید شده و دارای آلفای کرونباخ 0.86 بود، برای جمع آوری داده ها در بخش کمی استفاده شد. داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته جمع آوری شد که اعتبار آن از بازخورد کارشناسان تأمین شد. تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی و استنباطی در SPSS27 و تحلیل تماتیک برای دستیابی به بینش های کیفی بود. نتایج: یافته ها نشان می دهند که تحقق تمام شش شاخص طرح آموزشی، به طور متوسط، بالاتر از میانگین توسط امناهای آموزشی درک شده است. با این حال، کیفیت تحقق آن ها نشان دهنده چندین ضعف و چند قدرت است. شاخص اولویت دار برای تحقق، منابع، امکانات و تجهیزات بود در حالی که پایین ترین آن، تقویم اجرایی، ارزیابی و نظارت بود. بنابراین، ذینفعان بر نیاز به توجه جدی به بهبود کیفیت تمام شاخص ها، به ویژه تقویم اجرایی و فرآیندهای ارزیابی تأکید می کنند. نتایج و پیشنهادات : این مطالعه نتیجه گیری می کند که هرچند سطح اجرایی طرح مشاوره تحصیلی قابل قبول است، کیفیت آن رضایت بخش نیست و نیاز به نظارت و تجدیدنظر مستمر دارد. ن وآوری و اصالت : این مطالعه به طور منحصر به فردی رویکردهای کمی و کیفی را برای بررسی دامنه و کیفیت اجرای طرح مشاوره تحصیلی ترکیب کرده و راه حل هایی برای بهبود و اصلاح برنامه ریزی آموزشی ارائه می دهد، موضوعی که پیش از این به این شکل مورد بررسی قرار نگرفته است.

هدف: در این مطالعه تقویت مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی از طریق تدریس پژوهی در فرایند عملی (مورد مطالعه مدارس ابتدایی شهر ساری) مورد بررسی قرار گرفته است. روش شناسی: پژوهش با رویکرد آمیخته طراحی شد و در بخش کیفی، مشاهدات سیستماتیک پنج جلسه تدریس معلم با استفاده از متدولوژی تدریس پژوهی ثبت و با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. کدگذاری در سه مرحله انجام گرفت و از 1100 کد اولیه، پس از بازنگری، 1063 کد شامل 579 کد مرتبط با تدریس، 330 کد مرتبط با جلسات تدریس پژوهی و مابقی مرتبط با نقاط قوت و چالش های معلم استخراج شد. داده ها در دو بخش «فرآیند تدریس» و «تحلیل جلسات» سازماندهی و در مضامین کلیدی گروه بندی شدند. در بخش کمی، شاخص های آماری و آنتروپی شانون برای تحلیل داده ها به کار رفت. یافته ها: تدریس پژوهی به وس کرده و تبادل تجربیات را تسهیل می کند. استفاده از روش های نوین تدریس، مدیریت بهینه زمان و ابزارهای آموزشی، کیفیت تدریس را بهبود بخشید. استراتژی های پرسش و پاسخ و فیادگیری» با 20.52% فراوانی، بیشترین فراوانی و «مدیریت بهینه سیستم های هوشمند آموزشی» با 2.89% کمترین فراوانی را داشت. نتیجه گیری و پیشنهادها: تدریس پژوهی با ، مانند مدیریت زمان و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای دانش آموزان، کیفیت آموزش ابتدایی را ارتقا می بخشد و گنجاندن آن در برنامه های توسعه معلمان توصیه می شود. نوآوری و اصالت: این مطالعه با ارائه تحلیل جامع از تأثیر تدریس پژوهی بر مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی در بافت مدارس ساری، با تلفیق مشاهدات سیستماتیک، کدگذاری سه مرحله ای و تحلیل آمیخته آنتروپی شانون، رویکردی نوین در بررسی توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی ارائه می دهد.