فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۰٬۱۰۱ تا ۴۰٬۱۲۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
کاغذ در متون پیشینه فارسی (به یاد تقی دانش پژوه)
حوزههای تخصصی:
کانون نویسندگان،محفل بسته ی نخبه گرایا یا نهاد مدنی باز و دموکراتیک؟
حوزههای تخصصی:
سایه ی گلستان در سنبلستان
ماهیت اجتماعی تصویر شاعرانه
منبع:
شعر بهار ۱۳۷۷ شماره ۲۲
حوزههای تخصصی:
زمین در اساطیر کهن (اسطوره شناسی 2)
حوزههای تخصصی:
فعال ترین مترجم آثار فارسی به ازبکی
منبع:
نامه پارسی ۱۳۷۷ شماره ۱۱
حوزههای تخصصی:
طنز سیاسی اجتماعی
حوزههای تخصصی:
بحث درباره ریشههای تاریخی طنز بحثی مفصل است که در این مقال نمیگنجد. همانطور که میدانیم طنز و لطیفه تنها در شعرهای شاعران هجاگو خلاصه نمیشود. گفته های آزاد مردانی که به نوکری صاحبان قدرت دل نسپردند و با سخنان نیشدار خود برآنان شوریدند،خود تاریخ مفصلی دارد. رفتار و سخنان طنزآمیز دلقکان نیز در تاریخ طنز و لطیفهگویی یدطولایی دارد. مادراین مجموعه به گوشههایی از شرح زندگانی آنان و نمونه طنزهایی که گفتهاند، میپردازیم.
مصاحبه و گزارش: نظارت بر کتاب، وظیفه فرد یا جامعه
حوزههای تخصصی:
ارزش ادبی کیمیای سعادت
رونماییِ فرهنگ فارسی عامیانه ؛ مجمع علمی فردوسی در قلمرو تاریخ و فرهنگ؛ همایش سعدی و تاثیر متقابل شعر و ادب ایرانی و عربی؛ سی و ششمین کنگره بین المللی مطالعات آسیایی و شمال افریقایی
حوزههای تخصصی:
اصطلاحات صوفیه
حسن کچل از دو نگاه
حوزههای تخصصی:
پیامبر و دیوانه
چهره "زن" در آینه صافی صوفی
کارکردهای اجتماعی طنز
حوزههای تخصصی:
موضوع طنز با این که به صورتهای گوناگون مورد توجه متفکران و اندیشمندان قرارگرفته، ولی تفسیرها و توجیههای نسبتا یکسانی از آن به عمل آمدهاست، به طوری که برخی از متفکران با ظرافت خاصی محدوده و قلمرو آن را از مفاهیمی مثل هجو، لطیفه، شوخی و نظایر آن، جدا ساختهاند.باتوجه به اهمیتی که امروزه رسانههای گروهی و وسایل ارتباط جمعی برای این مفهوم قایل شدهاند، میتوان گفت که طنز به یک پدیدهاجتماعی تبدیل شده است.ویژگیاساسی یک پدیده اجتماعی این است که روابط متقابل میان جامعه را تحت تاثیر قرار میدهد. طنز به عنوان یک شیوه هنری با ظرافتهای خاص خود این ویژگی را داراست.
از طریق طنز میتوان سطح آگاهی های مردم را نسبت به مسائل و پدیدههای جامعه بالابرد و میزان هوشیاری آنان را افزایش داد.
طنز و بهداشت روانی
حوزههای تخصصی:
طنز موضوعی است که از روزگاران کهن در زندگی و روابط اجتماعی وجود داشته است و به نظر میرسد که به اندازه تاریخ حیات اجتماعی انسان قدمت داشته باشد. طنز، نوعی وسیله ارتباطی بین افراد و گروههاست و میتواند عمق عواطف، احساسات، باورها و گرایشهای افراد را درباره موضوعهای مختلف مشخص سازد. گرچه ارایه تعریفی دقیق از آن دشوار است با وجود این، تعریفها و نظرات متعددی درباره آن داده شده است. در نبشتههای باستان چنین دیده میشود: «دلی که شاد است، به خوبی یک پزشک فعالیت می:ند». لئوناردو داوینچی براین باور است که «طنز، نمودی از واقعیتهای معکوس شده است که فرد از طریق ضد واقعیت به واقعیت میرسد». توماس هابز مزاح را«وسیلهای برای ابراز خشم» و از سوی دیگر، کانت آن را «نوعی تعدیل ناگهانی یک انتظار به هیچی میداند». استفاده از طنز دربیان واقعیتهای اجتماعی و برخی اوقات به عنوان ابزاری برای انتقاد از سلاطین و دولتمندان سابقه طولانی دارد. در کشورما، نوشتههای عبید زاکانی، چرند و پرند علیاکبردهخدا و هفتهنامه بهلول در دوره مشروطیت، نمونههایی بارز از طنزنویسی هستند، طنز و آثار آن از جهت های گوناگون دارای اهمیت است که در این نگاشته به طور خلاصه بررسی میشود.