درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر، تیببن رابطه هوش معنوی و میزان پرخاشگری با ملاحظه نقش میانجی تاب آوری در بین کنگ فوکاران آسیایی. می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران حاضر در مسابقات آسیایی کنگ فو می باشند. تعداد ورزشکاران رشته کنگ فو، حاضر در مسابقات آسیایی، 150نفر، شامل (120 مرد ورزشکار و 30 زن ورزشکار)، بود که با توجه به محدود بودن جامعه آماری مورد مطالعه، از طریق روش سرشماری (کل شماری)، کل جامعه آماری به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات مورد نیاز این تحقیق از ابزار پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون(2003) ، پرخاشگری پری(1992) و هوش معنوی کینگ(2008) استفاده شده است. به منظور بررسی تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به وسیله نرم افزار لیزرل استفاده شده است. یافته های تحقیق، نشان داد رابطه ی معنادار بین هوش معنوی و میزان پرخاشگری با توجه به نقش میانجی تاب آوری در کنگ فوکاران آسیایی وجود دارد. بنابراین نتیجه می گیریم که برخورداری از تجربیات معنوی بالا به عنوان برترین حامی تاب آوری، کاهش پرخاشگری را تضمین می کند.

بازی یکی از محرک های مورد نیاز کودکان است و سهم عظیمی از هویت و تجارب کودک در آن کسب می شود. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه بازی در محیط های مختلف (فضای باز طبیعی و سرپوشیده) بر مهارت های ادراکی-بینایی و بهره هوشی کودکان پیش دبستانی است. پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای بوده که بصورت میدانی انجام شد. جامعه ی آماری آن کودکان 6-4 ساله شهر تبریز بودند که نمونه آماری شامل دو گروه 30 نفره بود که به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش مهارت های ادراکی-بینایی از آزمون فراستیگ و برای سنجش بهره هوشی از آزمون مهارت شناختی آدمک گودیناف استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آماری تی مستقل و تحلیل واریانس چند متغییری در نرم افزار spss22 در سطح معنی داری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می دهد در کل ادراک بینایی کودکان(0001/0=P) و در بین خرده مقیاس های ادراک بینایی، هماهنگی حرکتی چشم (0001/0=P)، متن و زمینه (003/0=P)، وضعیت در فضا (003/0=P)، روابط ویژه (004/0=P) و همچنین در بهره هوشی نیز (001/0= p) بین دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت. بطوری که نمرات کودکانی که در فضای باز طبیعی بازی می کردند، بیشتر از نمرات کودکانی بود در در فضای سرپوشیده بازی می کردند. نوع محیطی که کودکان در آن فعالیت می کنند، بر رشد آنها اثرگذار است. محیط طبیعی، محیطی غنی از محرک هاست که بر رشد کودکان تاثیر چشمگیری دارد. برهمین اساس پیشنهاد می شود در دوران کودکی، جهت بهبود مهارت های ادراکی-بینایی و افزایش بهره هوشی، کودکان در فضاهای باز طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند.

یکی از ابعاد رفتار سازمانی، شناخت مها رت های ارتباطی افراد با هدف دستیابی به بهره وری و تحقق اهداف سازمانی است. این پژوهش به تحلیل اثرهای مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی هیئت علمی استخدامی و مدعو تربیت بدنی دانشگاه پیام نور پرداخته است. پژوهش ازنوع توصیفی بود که به روش پیمایشی انجام شده است. 80 نفرهیئت علمی استخدامی و 700 نفر مدرس مدعو تربیت بدنی دانشگاه های پیام نور جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. تمام جامعه هیئت علمی به عنوان نمونه و از مدرسان مدعو 250 نفر به صورت تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری پرسش نامه های مهارت های ارتباطی، رضایت شغلی و تعهد سازمانی بودند. روایی صوری و منطقی پرسش نامه ها به کمک اساتید دانشگاه ها و صاحب نظران بخش مدیریت انجام شد و پایایی از روش ضریب آلفای کرونباخ به دست آمد که برای هرکدام از پرسش نامه ها به ترتیب 84/0، 84/0 و 88/0 محاسبه شد. از روش های آمار توصیفی برای طبقه بندی نمره های خام و ترسیم جداول و نمودارها و از آمار استنباطی (کلوموگروف – اسمیرنوف، تحلیل همبستگی، تحلیل رگرسیون چندگانه) برای بررسی فرضیه پژوهش استفاده شد. نتایج نشان داد که همبستگی مهارت های ارتباطی و ابعاد نگرش سازمانی معنادار است. همچنین، ضرایب رگرسیون چندگانه حاکی از این است که تأثیر دو مؤلفه مهارت های ارتباطی (کلامی و بازخورد) بر نگرش سازمانی معنادار است و تأثیر مؤلفه شنود بر نگرش سازمانی معنادار نیست؛بنابراین، با توجه به اهمیت مهارت های ارتباطی در پیش بینی نگرش سازمانی به نظر می رسد که مسئولان باید راهبردهای مدیریتی مناسبی را برای رسیدن به سطح بهینه تمامی مؤلفه های مهارت های ارتباطی به ویژه مهارت شنود به کار گیرند.

با شیوع بیماری کووید-19در ایران اغلب باشگاه های ورزشی تعطیل و مسابقات لیگ و قهرمانی لغو شد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تجارب روان شناختی ورزشکاران نخبه ایرانی در قرنطینه به دلیل شیوع ویروس کرونا بود. به لحاظ روش شناختی، این پژوهش در دامنه مطالعات کیفی از نوع پژوهش پدیدارشناسی قرار می گیرد. جامعه پژوهش شامل ورزشکاران زن و مرد نخبه ایرانی (حضور در لیگ های برتر و عضویت در تیم های ملی) در رشته های ورزشی مختلف بود که تجربه زندگی در قرنطینه خانگی (در 60 روز گذشته) را داشتند. شرکت کنندگان در پژوهش به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده گیری تا زمان رسیدن به اشباع ادامه یافت و در مجموع 20 ورزشکار نخبه مصاحبه شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده های کیفی از روش هفت مرحله ای کُلایزی استفاده شد. بر اساس تحلیل یافته های پژوهش حاضر، نه مضمون اصلی شامل راهبردهای مقابله ای مسئله مدار، جهت گیری هدفی تکلیف مدار، انعطاف پذیری شناختی، راهبرد سازش یافته تنظیم شناختی هیجان، خود ارزیابی منفی، حالات خلقی منفی، عدم انگیزه کافی، اضطراب شناختی و احساس دلتنگی به دست آمد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد قرنطینه خانگی به دلیل شیوع بیماری کووید-19 آثار متفاوت مثبت و منفی روانی بر ورزشکاران نخبه ایرانی داشته است. آگاهی و درک متقابل از تجارب روانی این ورزشکاران در دوران قرنطینه خانگی می تواند زمینه ساز تصمیم گیری های لازم در دوران کرونایی و پسا کرونا توسط مدیران و مسئولین ورزشی کشور باشد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کفی کفش با شیب خارجی متفاوت بر ایمپالس و گشتاور اداکشن خارجی زانو در افراد دارای زانوی پرانتزی انجام شد. شاخص های کینتیکی و کینماتیکی مفصل زانو حین دویدن با پای برهنه، کفش بدون کفی، کفش همراه کفی با شیب خارجی صفر، 5 و 10 درجه با روش داینامیک معکوس محاسبه شد. براساس نتایج، اختلاف معناداری بین کفی های کفش در میزان اوج گشتاور و ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو مشاهده شد، به طوری که کفی های با شیب خارجی 5 و 10 درجه، باعث کاهش معنادار اوج گشتاور و ایمپالس گشتاور اداکشنی زانو در مقایسه با شرایط پای برهنه، کفش بدون کفی و کفش همراه کفی با شیب صفر درجه شدند بر این اساس، می توان کفی های با شیب خارجی را به عنوان راهکاری مؤثر و غیرتهاجمی با هدف پیشگیری از اختلالات اسکلتی عضلانی از جمله استئوآرتریت مرتبط با ناهمراستایی زانوی پرانتزی در افراد مبتلا پیشنهاد نمود.

هدف از انجام این پژوهش، شناسایی و بررسی موانع و راهکارهای به کارگیری بازاریابی شبکه ای در ورزش کشور بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، و از نظر استراتژی یک تحقیق کیفی بود که داده های آن با استفاده از مصاحبه اسمی حاصل شد. از روش تحلیل تماتیک برای تحلیل داده های تحقیق در طی سه مرحله کدگذاری باز، مقوله اصلی و انتخابی استفاده شد. شرکت کنندگان در مصاحبه تحقیق شامل کارشناسان و بازاریابان فعال در بازاریابی شبکه ای ، فارغ التحصیلان دکتری و اعضای هیئت علمی در رشته مدیریت ورزشی که دارای آثار علمی و تحقیقات مرتبط با بازاریابی شبکه ای در ورزش بودند که انتخاب آن ها بر اساس تکنیک مثلث سازی انجام شد.  انتخاب این افراد با روش نمونه گیری هدفمند صورت گرفت و مصاحبه با آن ها ابتدا با 5 نفر شروع شد و تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه یافت (25=N). پایایی ضریب آلفای(α) کریپندورف برابر  84/0 حاصل شد که نشانگر قابلیت اعتماد مطلوب است یافته های تحقیق نشان داد که موانع به کارگیری بازاریابی شبکه ای در ورزش کشور شامل پنج مقوله اصلی موانع مدیریتی، اقتصادی، قانونی، روان شناختی و فرهنگی بود. راهکارهای استفاده از این بازاریابی مستلزم رفع موانع اطلاعاتی، قانونی، تکنولوژی و اجتماعی است و حاصل کاربرد بازاریابی شبکه ای در ورزش ایران  کسب مزایای اقتصادی،  بهبود کیفیت خدمات و توانمندسازی منابع انسانی در ورزش کشور خواهد بود.

هدف: امروزه مشخص شده است که برای کسب عناوین قهرمانی به خصوص در رشته تیراندازی، علاوه بر فاکتورهای آمادگی جسمانی، ویژگی های خاص فیزیکی نیز در موفقیت فرد مؤثر است که در علوم پزشکی و ورزشی به آن پیکرسنجی می گویند. حال با طرح این سؤال که آیا اصولاً ویژگی های آنتروپی می تواند ارتباطی با دقت تیراندازی با سلاح کلاشینکف در وضعیت درازکش داشته باشد، این پژوهش طرح ریزی گردید. روش شناسی: جامعه آماری این مطالعه، دانشجویان پسر سنین بین 18تا 27 سال یکی از دانشگاه های نظامی می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، 300 نفر از میان آنان انتخاب شده و بر اساس آزمون تیراندازی در میدان تیر، به ترتیب از میان بالاترین و پایین ترین نمره اکتسابی، دو گروه حرفه ای(30 نفر) و آماتور یا ضعیف (30 نفر) انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل متر، کولیس، کالیپر و سیبل استاندارد است. یافته ها: نتایج نشان داد که متغیرهای طول دست برتر و غیر برتر، طول کف دست برتر و غیر برتر، طول استخوان بازو، طول ساعد دست برتر و غیر برتر و طول انگشت سبابه دست برتر تیراندازان با دقت تیراندازی آنان ارتباط دارد. نتیجه گیری: مشخص گردید در افراد قوی بعضی از اندازه های طولی با امتیاز تیراندازی مرتبط بود، اگرچه در بعضی متغیرها این رابطه معنی دار نبود؛ می توان نتیجه گرفت که بلندی بخشی از اندام ها برای تیراندازی می تواند یک امتیاز در نظر گرفته شود.

هدف از تحقیق حاضر ارتقای تعهدسازمانی در بین کارکنان رسانه های ورزشی از طریق عدالت سازمانی و رضایت شغلی بود. جامعه و نمونه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان رسانه های ورزشی استان اصفهان تشکیل دادند (150= N). ابزار پژوهش شامل پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف (۱۹۹۳)، پرسشنامه رضایت شغلی براون (1993) درنهایت پرسشنامه استاندارد آلن و میر (1991) با آلفای کرونباخ به ترتیب (90/0،82/0و92/0) بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل مسیر از طریق مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نشان دادند که عدالت سازمانی نقش مؤثری بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی داشت. به طورکلی مدل نقش عدالت سازمانی بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی در بین کارکنان رسانه های ورزشی برازش قابل توجهی به دست آورد. ازاین رو می توان اذعان نمود عدم وجود عدالت سازمانی در هر ارگانی باعث بی تعهدی نسبت به سازمان و عدم رضایت شغلی در افراد می شود. مدیران قبل از هر تصمیمی باید از وجود عدالت سازمانی اطمینان داشته باشند تا از بروز مشکلات درون سازمان جلوگیری به عمل آید.

مقدمه: هدف از پژوهش بررسی رابطه ژنوتیپ های مر تبط با ژن های HIF1-α و VEGF با تغییرات توان هوازی به دنبال هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط در زنان غیر فعال بود. روش پژوهش: 23 زن غیر فعال 34 تا 43 ساله به صورت غیر هدفمند در دسترس انتخاب و 8 هفته تمرین هوازی هر هفته 5 جلسه و هر جلسه 30 دقیقه با شدت55% تا 75% ضربان قلب بیشینه انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرین، توان هوازی توسط آزمون برووس اندازه گیری شد. نمونه بزاقی اخذ و ژنوتیپ های مختلف ژنهای ژن HIF1- α   شامل CC و  ژنوتیپ های مختلف ژن VEGF شامل GG، CG و CC  اندازه گیری شد، از روشهای آماری تی زوجی و آنوا برای تغییرات میانگین های توان هوازی و برای بررسی ژنوتیپ ها از روش RLFP استفاده شد. یافته ها: نتایج تغییرات توان هوازی آزمودنی ها و بررسی رابطه ژنوتیپ های مختلف ژنهای VEGFو HIF1-a  به دنبال هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط در ارتباط با ژنو تیپ های CC و CT ژن HIF1- α   در ژنوتیپCT برابر با(529/0P=) و ژنوتیپ های GG و CC و CGژن VEGF ژنوتیپ  CGبرابر با (873/0P=) بوده که ژنوتیپ CT ژن HIF1-α  بیشترین افزایش را داشته  اما این افزایش معنا دار نبوده است. نتیجه گیری: هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط موجب افزایش توان هوازی در رابطه با پروفایل های ژنی ژن هایHIF1-α  و VEGF  در زنان غیر فعال چاق شده اما تغییرات توان هوازی در ارتباط با  پروفایل های ژنی ژن های مزبور  معنادار نمی باشد.

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو شیوه تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط روی سطوح پلاسمایی اورکسین-A، نیمرخ لیپیدی و استقامت قلبی- تنفسی زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. 24 زن با دامنه سنی 45-25 سال به شکل داوطلبانه و غیرتصادفی به سه گروه تمرین تناوبی با شدت زیاد (9n=،kg/m2  45/3 ±61/29(BMI=، شدت متوسط (8n= ؛ kg/m2  83/3 ± 19/28 BMI=) و کنترل (7n= ،kg/m2 71/4 ± 18/29BMI=) تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 8 هفته/ سه جلسه در هفته با شدت90-75% برای گروه HIIT و80-60%ضربان قلب بیشینه برای گروهMIIT اجرا شد. نتایج حاکی از کاهش معناداری در سطوح کلسترول تام و افزایش معناداری در استقامت قلبی- تنفسی گروه های تمرینی بود (05/0P≤). از سوی دیگر، افزایش و تغییراتی در سطوح پلاسمایی اورکسین، کاهش تری گلیسیرید، LDL و درصد چربی بدن در گروه های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد، اما این تغییرات از نظر آماری معنادار نبود (05/0≤P). همچنین سطوح HDL در گروه HIIT افزایش و در گروه MIIT کاهش نشان داد، که در هیچ کدام از گروه ها این تغییرات معنادار نبود (05/0≤P). به نظر می رسد تمرین تناوبی با شدت های مختلف موجب افزایش سطوح پلاسمایی اورکسین و بهبود برخی شاخص های نیمرخ لیپیدی، درصد چربی بدن و استقامت قلبی تنفسی در زنان دارای اضافه وزن و چاق شده است، اما این بهبودی در گروه HIIT بارزتر بود.

پژوهش حاضر با هدف تبیین تأثیر سرمایه روان شناختی بر کارآفرینی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان و ارائه الگوی مناسب اجرا شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان بودند که 275 نفر از آن ها بر اساس نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه سرمایه روان شناختی (لاتنز، یوسف و اوالیو، 2007) و کارآفرینی سازمانی (لاوسن، 2014) استفاده شد. برای تعیین وضعیت سرمایه روان شناختی و کارآفرینی سازمانی و مؤلفه های آن ها از آزمون میانگین یک جامعه و برای تبیین ارتباط بین متغیرها و ارائه الگوی مناسب از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نشان داد میانگین سرمایه روان شناختی و مؤلفه های آن به شکل معنی داری از حد متوسط بالاتر بوده، میانگین کارآفرینی سازمانی در حد متوسط قرار داشته، بین سرمایه روان شناختی و ابعاد آن با کارآفرینی سازمانی رابطه معنی داری وجود داشته و مدل پژوهش تأثیر سرمایه روان شناختی و ابعاد آن را بر کارآفرینی سازمانی تأیید می نماید. بر اساس یافته های پژوهش، ارتقای سطح سرمایه روان شناختی در وزارت ورزش و جوانان می تواند در اعتلای کارآفرینی در این سازمان مؤثر باشد.

نهادهای تربیتی نقش اساسی در جامعه پذیری افراد، انتقال و نهادینه سازی ارزش ها و هنجارهای فرهنگی و اجتماعی دارند. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش نهادهای تربیتی در نهادینه سازی فرهنگ و آداب حضور در استادیوم های فوتبال ایران بود. پژوهش حاضر از نوع اکتشافی و روش آن کیفی از نوع تحلیل محتوای عرفی بود. 13 مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با متخصصان حوزه مدیریت ورزشی و جامعه شناسی که بر اساس نمونه گیری هدفمند ملاک مدار انتخاب شده بودند ، تا رسیدن به حد اشباع نظری، انجام شد. داده های به دست آمده با استفاده از کدگذاری باز و محوری تجزیه و تحلیل شدند. اعتبار کدگذاری ها نیز با بازبینی و کنترل صحت کدهای استخراج شده و کدگذاری مجدد مصاحبه ها توسط دو نفر متخصص همکار مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها نشان داد نهادهای تربیتی همچون خانواده، رسانه، آموزش و پرورش و آموزش عالی در قالب چهار تم اصلی و 13 مقوله شامل فرهنگ پذیری (آموزش فرزندان، خانواده ها، دانش آموزان، دانشجویان، معلمان و اساتید، شهروندان)، الگوسازی و انتقال الگوهای فرهنگی-هواداری (تولید محتوای فرهنگی، آگاهی بخشی و اطلاع رسانی، اشاعه و ترویج الگوهای فرهنگی)، ارتقا آکادمیک فرهنگ هواداری (توسعه مطالعات فرهنگی و غنی سازی محتوای کتب درسی) و هم اندیشی و شبکه سازی فرهنگی (تعامل و همکاری متقابل و زمینه سازی تحقق اهداف فرهنگی) در شکل گیری و نهادینه سازی فرهنگ و آداب حضور در استادیوم های فوتبال نقش دارند. به نظر می رسد توجه بیشتر نهادهای تربیتی به امر آموزش مخاطبین ورزشی، تلاش در جهت الگوسازی و انتقال الگوهای فرهنگی و هم چنین هم اندیشی و شبکه سازی این نهادها با یکدیگر بتواند به واسطه توسعه فرهنگ و آداب حضور افراد در استادیوم های فوتبال، سطح خشونت و پرخاشگری تماشاگران و سایر افراد حاضر در استادیوم ها را کاهش دهد و از وقوع حوادث امنیتی پیشگیری نماید.

مقدمه: هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تصویرسازی استراتژی های بازی در مقایسه با تصویرسازی مهارت ها بر اجرا در یک دوره رقابت ورزشی بود. روش پژوهش: شرکت کنندگان 30 نفر (19 مرد و 11 زن) از کاراته کا هایی بودند که به لحاظ سطح اجرا بالاتر از متوسط ارزیابی شدند. ابتدا توانایی و تجربه های گذشته شرکت کنندگان در تصویرسازی حرکتی سنجش شد. سپس آنها در یک طرح نیمه تجربی و در یکی از سه گروه تصویرسازی استراتژی، تصویرسازی حرکت یا کنترل شرکت کردند. هر فرد با یک حریف مبارزه کرد، بلافاصله بعد از آن، عمل مورد نظر را بر حسب گروه انجام داد و در پایان با همان حریف قبلی دوباره به رقابت پرداخت. یافته ها: نتایج نشان داد که کاراته کاها از توانایی تصویرسازی خوبی به ویژه در حفظ مشخصه های زمانی حرکت برخوردار بوده و در مسابقات گذشته به ویژه قبل از شروع مسابقه از تصویرسازی شناختی عمومی و شناختی اختصاصی بهره می برده اند. هم چنین، روش های تجزیه و تحلیل ناپارامتری مشخص کردند که در طرح نیمه تجربی گروه تصویرسازی استراتژی توانست اختلاف امتیاز بالاتری را در پس آزمون کسب کند، اما گروه های تصویرسازی مهارت و کنترل تغییر معناداری نداشتند. نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاکی از آن بود که تصویرسازی استراتژی نسبت به تصویرسازی مهارت دارای مزیت است. پیشنهاد می شود، تصویرسازی استراتژی بازی به عنوان یک عامل مؤثر بر موفقیت ورزشی می تواند در فواصل بین مسابقات مورد استفاده قرار گیرد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیرات برنامه ورزشی 90 بر داوران فوتبال ایران بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع پژوهش، توصیفی است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن را 15تن از صاحب نظران تأیید کردند. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 82/0به دست آمد. جامعه آماری شامل 180 نفر از داوران و کمک داوران فعال و حرفه ای فوتبال ایران بود که در لیگ برتر خلیج فارس و لیگ آزادگان قضاوت می کردند. در نهایت با استفاده از فرمول کوکران 123نفر به صورت تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. پس از جمع آوری پرسشنامه و به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون تی تک نمونه در سطح معنا داری 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش براساس میانگین در دو بخش تأثیرات منفی و مثبت نشان داد که در بخش تأثیرات منفی، گویه برنامه ورزشی 90 به داوران فرصتی برای دفاع از خود نمی دهد، بیشترین میانگین را به خود اختصاص داده و از بین گویه های تأثیر مثبت نیز برنامه ورزشی 90 بازیکنان و مربیان پرحاشیه و جنجالی هنگام مسابقه را به داوران معرفی می کند، بیشترین میانگین را کسب کرده است. در نهایت می توان گفت که برنامه ورزشی 90 با کارشناسی دقیق و صحیح صحنه های داوری و همچنین پوشش نقاط مثبت قضاوت داوران می تواند به کاهش اشتباهات و بهبود عملکرد داوران کمک کند.

هدف این پژوهش طراحی مدل ارزیابی عملکرد پیمانکاران پروژه های ساخت مجموعه های ورزشی می باشد. روش تحقیق کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی می باشد. در این پژوهش با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و روش دلفی عوامل موثر بر ارزیابی عملکرد پیمانکاران پروژه های ساخت مجموعه های ورزشی بر مبنای ابعاد کارت امتیازی متوازن (حوزه مالی، حوزه مشتری، فرایندهای داخلی، یادگیری و رشد) شناسایی گردید. در مرحله دوم برای جمع آوری داده ها از خبرگان (پیمانکاران پروژه های ساخت مجموعه های ورزشی) از روش میدانی استفاده شد. سپس وزن هر یک از معیارها (ابعاد کارت امتیازی متوازن) با استفاده از روش FAHPو بر مبنای نظر مدیران و کارشناسان عمرانی و پیمانکاران پروژه های ساخت مجموعه های ورزشی تعیین و به عنوان ورودی روش ویکور فازی درنظر گرفته شد. در نهایت با استفاده از روش ویکور فازی و پیاده سازی در نرم افزار متلب وزن هر یک از عوامل تعیین گردید. نتایج حاصل درخصوص تعیین وزن معیارها و اولویت بندی عوامل موثر بیانگر این است که در بین عوامل، مهارت و دانش کافی در برآورد اولیه پیمان با هزینه واقعی، تجربه و عملکرد پیشین پیمانکار، استفاده از نیروهای متخصص و فنی، رعایت اصول کیفی و ایمنی، استفاده از تجهیزات و امکانات به روز در پروژه در رتبه های اول تا پنجم قرار گرفتند.

اخیرا کاربرد تمرینات عصبی عضلانی واکنشی(RNT) در پیشگیری از آسیب های ورزشی مورد توجه قرار گرفته است. این تمرینات به اصلاح سریع الگوهای غلط حرکتی در افراد کمک می کند. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات عصبی عضلانی واکنشی بر کینماتیک فرود زنان بسکتبالیست بود. 33 بازیکن از 3تیم لیگ برتر بسکتبال بانوان استان تهران در این مطالعه شرکت کردند. تیم ها به طور تصادفی به سه گروه تجربی1 (11نفر)، تجربی 2 (11نفر) و گروه کنترل (11نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی 1 به مدت هشت هفته تمرینات برنامه پیشگیری از آسیب و بهبود عملکرد EPP و گروه تجربی دو تمرینات RNT +PEP را به جای گرم کردن اجرا نمودند. گروه کنترل تمرینات عادی خود را اجرا می کردند. کینماتیک تنه و اندام تحتانی در حین حرکت فرود به وسیله سیستم آنالیز حرکت در پیش آزمون و پس آزمون مورد بررسی قرار گرفت. داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس تکراری 2در3 آنالیز شدند. نتایج نشان داد انجام هشت هفته تمرینات پیشگیری از آسیب عصبی عضلانی واکنشی بر میزان زاویه فلکشن ران در لحظه فرود اثر معنی داری دارد (F(2,27)=3.40, P=0.04, ηp2=0.20). اما اثر معنی داری در زوایای والگوس زانو، فلکشن زانو، دورسی فلکشن مچ پا و فلکشن تنه در لحظه فرود متعاقب اجرای تمرینات عصبی عضلانی واکنشی مشاهده نشد. این نتایج به طور کلی نشان داد برنامه پیشگیری از آسیب با استفاده از تمرینات عصبی-عضلانی واکنشی نمی تواند بر شاخص های پیشگیری از آسیب های لیگامنت متقاطع قدامی موثر باشد.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر خستگی بر مبادله سرعت- دقت در شاخص های دشواری مختلف بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران زن رشته کاراته شهر اهواز با دامنه سنی 13 تا 17 سال می باشد. روش شناسی:  تعداد 15 نفر بصورت دسترس در پژوهش شرکت کردند. ابتدا از شرکت کنندگان آزمون مبادله سرعت – دقت با شاخص های دشواری مختلف در شرایط بدون خستگی گرفته شد سپس برای اعمال خستگی از پروتکل تغییر یافته آستراند استفاده شد. با استفاده از نرم افزار شاخص دشواری تعداد ضربات صحیح و خطا به یک هدف، زمان انجام یک حرکت، میانگین زمانی حرکت با ضرب آهنگ های آهسته و سریع به اشکال دو و سه هدفه ارزیابی شد. نتایج:  نتایج نشان داد که در شرایط ضرب آهنگ تند و آهسته با شاخص دشواری سه هدفه خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت اما در شرایط با شاخص دشواری دو هدفه تاثیر معناداری مشاهده نشد. علاوه بر این در پهنای موثر هدف در سطح دشواری دو هدفه با ضرب آهنگ آهسته در شرایط استراحت، بین اهداف سمت راست، چپ و پایین تفاوتی مشاهده نشد اما در شرایط شاخص دشواری سه هدفه با ضرب آهنگ تند خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها بنظر می رسد که شاخص دشواری یک ماهیت حیاتی عملکردحرکتی است که تحت تاثیر شرایط خستگی قرار می گیرد.