درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این مطالعه بررسی تاثیر تفاوت های فردی بر توانایی های کاربردشناسی متغیر در فراگیران زبان انگلیسی می باشد. 48 فراگیرزبان انگلیسی ژاپنی از یک دانشگاه انگلیسی زبان در ژاپن در این تحقیق شرکت کردند. این فراگیران در یک آزمون کاربردشناسی شفاهی که توانایی آن ها را در مورد تولید دو عمل گفتارِ درخواست کردن و نظر دادن در دو موقعیت با تحمیل کم و زیاد می سنجید، شرکت کردند. سه عامل (مهارت کلی، گرایش به سمت مطالعات انگلیسی و مهارت دسترسی واژگانی) اندازه گیری شد و تاثیر آن بردو عامل تناسب و روانی کلام درعمل گفتار تولید شده سنجیده شد. نتایج نشان می دهد که عوامل فردی تاثیر بسزایی بر تغییرات کاربردشناسی می گذارد، اما این تاثیرات در دو عامل تناسب و روانی کلام متفاوت بود.

تحلیل بینافرهنگی کنش های گفتاری از جمله مسائل داغی بوده است که نظر پژوهشگران مختلفی را به خود جلب کرده است و تحقیقات زیادی تا امروز پیرامون این موضوع صورت گرفته است. یکی از کنش گفتاری هایی که اصلاً مورد مطالعه قرار نگرفته، کنش «تبریک» می باشد. پژوهش زیر به این پرسش که آیا ملیّت افراد بر انتخاب این که چهنوعی از دسته های کنشهای گفتاری در فضای فیسبوک مورد استفاده قرار می گیرد تأثیر معنی داری دارد یا خیر می پردازد. داده های برگرفته از پیام های تبریکی که تعداد 60 ایرانی و 60 آمریکایی در فیسبوک ارسال داشته اند مورد بررسی قرار گرفته اند. بر اساس داده های جمع آوری شده، تعداد 7 دسته غالب و اصلی که عبارتند از: ابزار شناساندن نیروی منظور، آرزوهای خیر، جملات دعایی، شعر و قطعات ادبی، ابراز احساسات، و تمجید به دست آمدند. ضمناً، تفاوت های احتمالی بین دو گروه از لحاظ کاربرد این دسته ها نیز مورد بررسی قرار گرفتند که معلوم شد در کاربرد 5 دسته از مقولات کنشهای گفتاری، تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود دارد و در کاربرد دو مقوله آرزوی خیر و ابزار شناساندن نیروی منظور تفاوت مهمی مشاهده نشد.

This article aims at contrasting aspectual oppositions in English and Persian in the context of the novel The Old Man and the Sea, and its translation by Daryabandari (1983) as the data. Unlike English, in Persian perfective and imperfective forms are morphologically marked. While the vast majority of English simple past forms are translated into Persian by past perfective forms, only less than a quarter of them are translated into this language by past imperfective forms. Most English verbs translated into Persian by past perfectives mainly include past progressives, infinitives and gerunds. In translating English gerunds, simple present forms, prepositional phrases and infinitive forms one normally uses Persian past perfective forms. All Persian non-past forms take mi- obligatorily and they are used in translating a wide range of English non-past forms including simple present and infinitive forms. English simple past forms are mainly used in expressing single events, habits, states and conditionals, whereas the vast majority of Persian past perfectives are used in expressing perfective situations. English simple present forms are mainly used in expressing habits, facts or perfective situations, whereas, Persian non-past forms are mainly used in expressing perfective or progressive situations either in present or future, as well as habits and facts.

As the main part of a large-scale project, the present study investigated the relationship among reflective thinking, listening anxiety, and listening comprehension of Iranian EFL learners with regard to their proficiency level. To this end, 223 (106 intermediate and 117 advanced) adult male and female Iranian EFL learners from a private language institute took part in the study by completing the Reflective Thinking Questionnaire (RTQ) developed by Kember et al., (2000), the Foreign Language Listening Anxiety Scale (FLLAS) developed by Kim (2000) and a listening comprehension test selected from the listening part of IELTS. Using factor analysis and Chronbach’s Alpha, the questionnaires were revalidated and their reliability was re-estimated. The results of Pearson product moment correlations indicated there was a statistically significant: (a) positive association between reflective thinking and listening comprehension, (b) reverse correlation between listening anxiety and listening comprehension, and (c) reverse relationship between reflective thinking and listening anxiety of Iranian EFL learners. Furthermore, the results of multiple regression analysis indicated listening anxiety, compared to reflective thinking, was a significantly stronger predictor of listening comprehension. Additionally, the results of MANOVA revealed there was a significant difference between intermediate and advanced EFL learners with respect to their reflective thinking and listening anxiety. In the light of the findings of the study, foreign language education policy makers in general and EFL teachers in particular are thus recommended to introduce ways to enhance reflective thinking of the students and decrease their listening anxiety if they are to improve their listening comprehension. The results and implications of the study are discussed in more detail in the paper.