رزیتا سپهرنیا

هدف پژوهش پیش رو طراحی الگوی بومی آموزش های ضمن خدمت مبتنی بر نیازسنجی فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. این پژوهش، دارای رویکرد کیفی، در قالب پارادایم تفسیری مبتنی بر راهبرد تحلیل مضمون است. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختاریافته از ده نفر از خبرگان بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای اعتبارسنجی الگو از دو راهبرد بازبینی خارجی و تکثرگرایی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که 13 مضمون اصلی شامل (آموزش ارزش های ایرانی - اسلامی و هویت ملی، تکنیک های آموزش فرهنگی، آموزش قوانین و مقررات در حوزه فرهنگ، استانداردسازی و شاخص گذاری فرهنگی، ارزیابی و بهبود مستمر، آموزش اخلاق حرفه ای و مسئولیت پذیری، سلامت روانی و تاب آوری، اقتصاد فرهنگ، نوآوری در مدیریت فرهنگی، آموزش مدیریت بحران های فرهنگی، آموزش سواد رسانه ای و دیجیتال، آموزش مهارت های ارتباطی و مذاکره، آموزش مدیریت تنوع و تکثر فرهنگی) و 40 مفهوم فرعی است که بر توسعه آموزش های ضمن خدمت مبتنی بر نیازسنجی فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأثیر دارد. الگوی نهایی این پژوهش با رویکردی کارکردی و عملگرا، می تواند آموزش های ضمن خدمت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را هدایت و راهبری نماید.

چکیدههدف این پژوهش شناسایی الگوی فرهنگی ایرانی – اسلامی مبتنی بر مفهوم هویت ملّی ایرانیان است که به روش ترکیبی کمی وکیفی از استخراج مفاهیم، تدوین مولفه ها و شاخصهای هویت فرهنگی از ادبیات تحقیقات مرتبط، اخذ تایید با روش دلفی، استخراج مدل مفهومی، سنجش وضعیت موجود و مقایسه با وضعیت مطلوب، احراز روایی و پایایی، تحلیل عامل تاییدی از طریق جامعه آماری 410 نفره ( 10 صاحب نظر و 400 شاغل در مسئولیت های فرهنگی) بوده است.یافته ها شامل 1. مولفه ی ادبیات فارسی با شاخصهای اعتقاد به گسترش زبان فارسی و حفظ و ارتقا هویت ایرانی اسلامی، 2. مولفه علوم ایرانی اسلامی با شاخصهای باور به پیشرفت علوم و توسعه امور انسانی با استفاده از آن و اعتقاد به پیشینه تمدّنی علوم ایرانی اسلامی در جهان 3. مولفه هنر ایرانی اسلامی وموسیقی با شاخصهای اعتقاد به تاثیرگذاری هنر ایرانی اسلامی در هنر جهان و التزام به حفظ و گسترش تداوم آن ها می باشد. نتایج نیز نشان می دهد الگوی فرهنگی ایرانی- اسلامی مبتنی بر ابعاد و مولفه های هویت ملی شامل هویت فرهنگی ایرانیان و نیز هویت تلفیقی فرهنگی با سایر ابعاد هویت ملّی می باشد.

اعتماد اجتماعی مهم ترین شاخص سرمایه اجتماعی است که ارتقای آن انسجام و همبستگی بین اعضای جامعه، گروه ها و سازمان ها را تقویت می کند. هدف این پژوهش، تدوین سناریوهایی درباره آینده های ممکن، محتمل و مطلوب اعتماد اجتماعی در سال 1404 ساکنان شهر تهران است. روش این پژوهش، ترکیبی از روش های کمی و کیفی است؛ با مرور منابع و بررسی و تحلیل اسناد، مصاحبه  اکتشافی، پویش محیطی و دلفی خبرگان، 11 پیش ران اصلی شناسایی و با روش تحلیل ماتریس متقاطع و روش تحلیل ماتریس موازنه بر گذار، سناریو های ممکن، محتمل و مطلوب آینده اعتماد اجتماعی تدوین شده است. با به کارگیری نرم افزار سناریو ویزارد، 288 سناریو ممکن از ترکیب وضعیت های احتمالی توصیف گرهای پیش ران ها گزارش شد. از این تعداد، دو سناریو با سازگاری و هماهنگی درونی بود. در سناریوی اول، دوزخ، چاه ویل، آینده وضعیت اعتماد اجتماعی، در تمام سطوح (اعتماد نهادی، اعتماد تعمیم یافته و اعتماد بین شخصی) دچار سیر کاهشی شدید بوده و بی اعتمادی به صورت چشم گیری افزایش خواهد یافت. در تصویر مطلوب آینده وضعیت اعتماد اجتماعی، سناریوی دوم که با عنوان مدینه فاضله، بهشت، شراب طهور، نام گذاری شده است، برعکس سناریوی اول، وضعیت اعتماد اجتماعی در هر سه سطح سیر افزایشی و  بسیار مطلوبی خواهد داشت. با توجه به یافته های پژوهش حاضر و احتمال بیشتر وقوع سناریوی اول (سناریو محتمل)، براساس نظر خبرگان، برخی از راهبردهای پیشنهادی برای تحقق سناریوی دوم (سناریوی مطلوب) شامل تثبیت دموکراسی، اجرای یکسان قانون درباره همه مردم، اصلاح یا لغو قوانین فساد زا و نیز تسهیل گردش آزادانه اطلاعات می شود.      

تحولات عمده ای طی دو دهه گذشته در محیط های کسب و کار صنعتی در عرصه جهانی پدید آمده که تاثیرات وسیعی بر فعالیت های اجتماعی بنگاه های اقتصادی و صنایع بر جای گذاشته است. هدف پژوهش بررسی نقش روابط عمومی در ارتقاء توسعه اجتماعی در محیط های پویای اجتماعی شرکت های صنعتی می باشد. در این راستا، ضمن مرور مفاهیم روابط عمومی و توسعه اجتماعی، از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری کلیه شرکت های صنعتی شهرستان اشتهارد می باشد که 280 شرکت به صورت تصادفی ساده تعیین شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بوده که روایی محتوایی توسط اساتید و روایی سازه توسط تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 0.97 و پایایی ترکیبی 0.75 تأیید شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مسیر در نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شد. نتایج نشان داد روابط عمومی با ضریب 65 درصد تاثیر معناداری بر ارتقا توسعه اجتماعی در شرکت های صنعتی دارد. همچنین روابط عمومی بر مولفه بروز عدالت با ضریب 0.771، بر مولفه امنیت بخشی با ضریب 0.66، بر مولفه بروز اخلاق اجتماعی با ضریب 0.789، بر مولفه شکل گیری رفاه اجتماعی 0.785، بر مولفه شکل گیری سرمایه اجتماعی با ضریب 0.773، اثر مثبت و معناداری را نشان می دهد.

هدف: حیات جمعی، بدون برقراری ارتباط با دیگران ناممکن است و به زعم بسیاری از اندیشمندان، افزایش سرمایه اجتماعی در گسترش و تعمیق ارتباط ها نقش اساسی دارد. مهم ترین شاخص سرمایه اجتماعی، اعتماد است که بازتولید و بازسازی آن نقش مؤثری در ایجاد انسجام و همبستگی اجتماعی دارد. همچنین پیاده سازی موفق سیاست های عمومی دولت ها و نیز کارآمدی گروه ها، اصناف و نهادهای مدنی و نیز کنش های معقول و مورد انتظار بین فردی در اجتماع، همبستگی معناداری با تقویت و گسترش اعتماد اجتماعی دارد. هدف این تحقیق، شناسایی و تحلیل پیشران های مؤثر بر آینده اعتماد اجتماعی است. روش: این تحقیق با ترکیبی از روش های کیفی و کمی انجام شده است. پس از مرور منابع و بررسی و تحلیل اسناد و پویش محیطی، فهرستی شامل 80 عامل مؤثر بر اعتماد اجتماعی تهیه و سپس با انجام تکنیک دلفی با 15 نفر از خبرگان، در نهایت 11 عامل پیشران انتخاب، سپس برای بررسی روابط متقابل بین پیشران ها، ماتریس (ماتریس اثرات متقاطع) تنظیم و داده ها وارد نرم افزار میک مک گردید. یافته ها: در خروجی نرم افزار میک مک؛ بر مبنای رابطه مستقیم پیشران ها با یکدیگر، تاثیرگذارترین پیشران، پیشران پنداشت از عدالت و همچنین تأثیر پذیرترین پیشران، پیشران رضایت از زندگی بود و همین طور بر مبنای رابطه غیر مستقیم پیشران ها با یکدیگر، تأثیرگذارترین پیشران، پیشران پنداشت از عدالت و همچنین تأثیرپذیرترین پیشران، پیشران پنداشت از عملکرد دولت بوده است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق، ضروری است که در سیاست گذاری های عمومی برای ارتقای اعتماد اجتماعی در سطوح مختلف آن (اعتماد بین شخص، اعتماد تعمیم یافته و اعتماد نهادی)، به عوامل خرد و کلان به صورت توأمان توجه جدی شود.

هدف از پژوهش حاضر طراحی الگو با کاربست سرمایه های انسانی و رویدادهای ورزشی در دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران بود. روش پژوهش ترکیبی و از نوع طرح های آمیخته است. جامعه آماری این پژوهش 264 نفر بود که با تعداد نمونه تحقیق برابری کرد. برای دستیابی به اهداف پژوهش از پرسش نامه های محقق ساخته استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با روش دلفی در سه مرحله به تایید 21 نفر از متخصصین امور فرهنگی و ورزشی رسید. روایی سازه پرسشنامه نیز با تحلیل عاملی تاییدی به تایید رسید. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش های اماری توصیفی و استنباطی از جمله معادلات ساختاری و با کمک نرم افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد در الگوی فرهنگی جمهوری اسلامی دیپلماسی ایران در ورزش با تاکید بر حوزه ورزشی، مولفه های بعد ورزشی (سرمایه انسانی و تولیدات و محصولات ورزشی) دارای بیشترین اهمیت و مدل به دست آمده از برازش مناسب برخودار است.

هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ورزش با تاکید بر حوزه سیاسی و ورزشی بود. روش پژوهش ترکیبی و از نوع طرح های آمیخته بود. جامعه آماری پژوهش 264  نفر بود که با تعداد نمونه تحقیق برابر بود. برای دستیابی به اهداف تحقیق از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با روش دلفی در سه مرحله به تایید 21 نفر از متخصصین امور فرهنگی و ورزشی رسید. روایی سازه پرسشنامه نیز با تحلیل عاملی تاییدی به تایید رسید. برای دستیابی به  اهداف پژوهش از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله معادلات ساختاری و با کمک نرم افزارهای SPSS  و PLS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد در الگوی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ورزش با تاکید بر حوزه سیاسی و ورزشی عوامل توسعه روابط بین الملل، توسعه صلح و قدرت در سطح داخلی و بین المللی، سرمایه های انسانی، رویداد های ورزشی و تولیدات و محصولات وجود دارد و مدل به دست آمده از برازش مناسب برخوردار است.

مقدمه و هدف پژوهش: هدف از پژوهش حاضر جایگاه و نقش خانواده ی دانشجویان واحد علوم و تحقیقات تهران در تولید سرمایه ی فرهنگی ایشان از بُعد تجسّد یافته می باشد. پژوهش حاضر از حیث هدف کاربردی می باشد و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات از نوع توصیفی – پیمایشی است. برای جمع آوری اطلاعات مربوط از روش کتابخانه ای - میدانی و به صورت پرسشنامه استفاده شده است. روش پژوهش: با توجه به هدف و موضوع پژوهش جامعه آماری، این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران می باشد. در این پژوهش به دلیل عدم دسترسی به جامعه مورد مطالعه برای تعیین حجم نمونه از روش کوکران استفاده و 380 نفر انتخاب و پرسشنامه به صورت تصادفی ساده بین آنها توزیع گردید. برای تعیین روایی پرسشنامه ها از روش روایی محتوایی استفاده گردیده و هم چنین برای تعیین پایایی پرسشنامه ها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد و ضرایب نشان داد که ابزار جمع آوری اطلاعات از پایایی بالایی لازم برخوردار می باشد. یافته ها: برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد، در آمار توصیفی پژوهش به بررسی متغیرهای پژوهش از قبیل میانگین، انحراف معیار و واریانس و متغیرهای جمعیت شناختی از قبیل جنسیت، سن، وضعیت تحصیلات، وضعیت تاهل، رشته تحصیلی پرداخته شد. پس از آن در آمار استنباطی، به منظور بررسی روایی پرسشنامه از تحلیل عاملی تأییدی و به منظور بررسی فرضیات پژوهش از مدل سازی معادلات ساختاری روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) [i] با کمک نرم افزار SmartPLS 3 استفاده گردید. نتیجه گیری: در نهایت تمامی فرضیه های پژوهش تأیید شد، هم چنین از برآیندهای اطلاعات جداول تحلیل داده ها استنباط شد که متغیرهای پژوهش در جامعه آماری مورد مطالعه مثبت و زیاد است. نتایج نشان داد که آموزش مهارت دانشجویان کمترین تأثیر و متغیر آشنایی با قوانین بیشترین تأثیر را بر سرمایه فرهنگی تجسد یافته داشته است.

شاخص های فرهنگ سیاسی از ملزومات سیاست گذاری و برنامه ریزی استراتژیک در سیاست های فرهنگی کشورها محسوب می شود، از این رو احصاء و تبیین شاخص های فرهنگی سیاسی در نظام جمهوری اسلامی ایران می تواند ضرورتی برای سیاست گذاری های کلان و خرد را در کشور فراهم نماید. روش تحقیق در این پژوهش روش ترکیبی کیو می باشد و جامعه آماری شامل 54 نفر از اساتید و صاحب نظران سیاسی دانشکده های علوم سیاسی دانشگاه های دولتی و دانشگاه های آزاد اسلامی استان تهران و البرز می باشند که به صورت هدفمند و کاملاً غیراحتمالی انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخت با گویه هایی مبتنی بر شاخص های مستخرج از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه های دلفی اساتید و کارشناسان سیاسی بوده و روایی پرسشنامه بصورت صوری و محتوایی مورد تایید صاحب نظران قرار گرفته و پایایی پرسشنامه نیز از طریق آلفای کرونباخ مورد توجه بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی و استنباطی و تحلیل عاملی کیو انجام پذیرفته است. یافته های تحقیق نشان داد گزاره های "بازتولید مبانی دینی- سیاسی" و "افراط و تفریط گرایی" بیشترین اثرگذاری و " عاملیت سیاسی نخبگان" و "رضایت دائم از شرایط موجود" کمترین تبیین کنندگی را در بعد خرد فرهنگ سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران به خود اختصاص داده اند.

مقدمه و هدف پژوهش: سرمایه فرهنگی یکی از مهمترین مزایای بالقوه ای است که در دنیای امروزی نقش آفرینی کرده و می تواند تعادل قوای فرهنگی را برجسته تر  نماید. از این رو هدف از تحقیق حاضر، بررسی نقش کمیته امداد امام خمینی (ره) درارتقای سرمایه فرهنگی مددجویان استان تهران بوده است. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی–توصیفی  و از نظر گردآوری اطلاعات  بصورت پیمایشی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدجویان تحت حمایت کمیته امام خمینی (ره) شهر تهران بوده که به منظور کاهش دامنه جامعه مورد مطالعه، مدجویان مدیریت جنوب غرب تهران بزرگ به عنوان جامعه تحقیق انتخاب شدند. تعداد افراد تحت حمایت اینمدیریت، 14408 نفر بوده است و با استفاده از جدول گرجسی و مورگان384 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. روایی محتوایی این پرسشنامه به تأیید خبرگان این حوزه رسیده و میزان پایایی آن نیز به کمک آزمون آلفای کرونباخ، 85/0 به دست آمد. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آزمون تی وابسته مورد تحلیل قرار گرفته و نتایج نشان داد که بین خدمات کمیته امداد امام خمینی (ره) و ارتقاء سرمایه فرهنگی مددجویان تحت حمایت رابطه مثبتی (با ضریب همبستگی 59/0) وجوددارد. یافته های تحقیق نشان داد که ؛ که بین خدمات کمیته امداد امام خمینی (ره) و ارتقاء سرمایه ی فرهنگی تجسم یافته (با ضریب همبستگی 54/0)،سرمایه ی فرهنگی عینیت یافته (با ضریب همبستگی 59/0) وسرمایه ی فرهنگی نهادینه شده (با ضریب همبستگی 51/0) مددجویان تحت حمایت رابطه مثبت و معنی داری وجوددارد. نتیجه گیری: یافته های تحقیق مؤید این امر می باشند که کمیته امداد توانسته است در تمامی ابعاد سرمایه فرهنگی ارتقاء چشمگیری را در حوزه سرمایه فرهنگی مددجویان مورد حمایت ایجاد نماید.  

هدف از پژوهش حاضر مطالعه رابطه میان آموزش و ارتقاء سرمایه فرهنگی در ایران می باشد. گروه نمونه شامل 350 نفر از مدیران ارشد و کارشناسان فرهنگی در سازمان های صدا و سیما، آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی، فرهنگ و ارتباطات اسلامی، کمیسیون های فرهنگی و اجتماعی مجلس، استانداری ها و معاونت های فرهنگی دانشگاه های آزاد اسلامی در 31 استان کشور بودند که از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه هایی که توسط صاحب نظران فرهنگی بومی شده بودند، انجام پذیرفت. تحلیل داده ها با روش های آماری ضریب همبستگی و رگرسیون انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که، میان آموزش و ارتقاء سرمایه فرهنکی در ایران همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد و مؤلفه های آموزش بدرستی می توانند ارتقاء سرمایه فرهنگی در ایران را پیش بینی نمایند. این یافته ها نقش آموزش را بعنوان یک فاکتور ارتقاء بخش سرمایه فرهنگی در برنامه ریزی های نظام آموزشی و فرهنگی برجسته تر می نماید.

جهت بالا بردن بازده آموزشی در رشته های مرتبط با طب لازم است ارزیابی و گزینش با معیارهای مشخصی انجام شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی آموزشی نقش و جایگاه مهارت های حرفه ای در انتخاب دستیاران جراح دامپزشک در ایران می باشد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. گروه نمونه شامل 150 نفر از اساتید، دانشجویان، تکنسین ها و جراحان دامپزشکی در بیمارستان ها و دانشگاه های دامپزشکی، مطب ها و کلینیک های تخصصی در استان تهران می باشند که از طریق نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه هایی بودند که روایی آن ها توسط متخصصین جراح و پایایی آن ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (8/0) تأیید شدند. تحلیل داده ها با آزمون کولموگروف – اسمیرنوف، آزمون نسبت و آزمون فریدمن انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که از میان 8 شاخص مهارت های حرفه ای، شاخص ""ارتباط صحیح و منطقی با بیمار و همراه بیمار"" دارای بیشترین تاثیر در انتخاب جراح هستند و کمترین آن نیز ""ایجاد محیطی امن و بدون استرس برای بیمار و تیم جراحی"" بوده است. یافته های پژوهش می توانند در سیاست گذاری و برنامه ریزی نظام آموزشی کشور در سنجش و انتخاب رزیدنت هایجراح دامپزشک در کشور مورد استفاده قرار گیرند