نقش توسعه زیرساخت های حمل ونقل در کاهش نابرابری فضایی در مناطق مرزی مکران(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
جغرافیا و توسعه فضایی دوره ۳ بهار ۱۴۰۵ شماره ۱
39 - 53
حوزههای تخصصی:
منطقه مکران به عنوان یکی از پهنه های راهبردی جنوب شرق ایران، به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی، دسترسی مستقیم به آب های آزاد و ظرفیت های متنوع اقتصادی، همواره در اسناد توسعه ای ملی و منطقه ای موردتوجه بوده است. با این حال، ضعف زیرساخت های حمل ونقل، پراکندگی خدمات و محدودیت های ارتباطی، زمینه تشدید نابرابری های فضایی و کندی فرایند توسعه یکپارچه و پایدار را در این منطقه فراهم کرده است. ازاین رو، هدف پژوهش حاضر تبیین نقش توسعه زیرساخت های حمل ونقل در بهبود عدالت فضایی، کاهش شکاف های منطقه ای و تقویت انسجام سرزمینی در مکران است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با بهره گیری از راهبرد نظریه داده بنیاد انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شد و نمونه گیری به صورت هدفمند و سپس نظری صورت گرفت. فرایند گردآوری داده ها تا اشباع نظری ادامه یافت و پس از انجام ۲۰ مصاحبه، شامل ۱۲ متخصص و ۸ فعال محلی، مفهوم تازه ای حاصل نشد. یافته ها نشان داد که توسعه زیرساخت های حمل ونقل در مکران، افزون بر کارکرد ارتباطی، آثار اقتصادی و اجتماعی گسترده ای همچون ارتقای دسترسی، کاهش هزینه های جابه جایی، تسهیل جریان کالا و خدمات و افزایش جذابیت منطقه برای سرمایه گذاری دارد. همچنین، این تحول می تواند پیوندهای کارکردی میان سکونتگاه های شهری و روستایی را تقویت کرده، گسست فضایی را کاهش دهد و تاب آوری جمعیت محلی را افزایش دهد. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که توسعه هدفمند و متوازن زیرساخت های حمل ونقل، در صورت همراهی با سازوکارهای نهادی و مدیریتی مناسب، می تواند به عنوان محرکی مؤثر در کاهش نابرابری فضایی و تثبیت جایگاه مکران در شبکه توسعه ملی و فراملی عمل کند.