مطالب مرتبط با کلیدواژه

Hâfez


۱.

Le concept de l’amour dans la littérature persane classique: entre sensualité physique et spiritualité mystique(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده:

کلیدواژه‌ها: La poésie persane l’amour charnel la morale Hâfez Saadî le mysticisme l’imaginaire

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۸۱۶ تعداد دانلود : ۱۰۹۰
Pour des raisons d’ordres moral et culturel, l’art iranien, dans toutes ses manifestations, théâtrale ou romanesque, dans la poésie ou dans la peinture, s’est fait, tout au long de son histoire, un monde imaginaire particulier où l’amour sensuel trouverait rarement lieu d’expression, et cela à travers l’ambigüité et la suggestion. Cet amour fait en effet diluer, si ce n’est étouffer, sa force à travers le texte et met ainsi son lecteur en face d’une double interprétation. Ce dernier se met en pendule entre le ciel et la terre. Aussi, peut-on parler d’une «expression obliquede l’amour charnel» à l’œuvre dans, par exemple, la littérature persane classique, laquelle donne une place primordiale à ce concept d’amour ainsi qu’à la description de l’être aimé dans un langage camouflé qui ne manque en rien à stimuler la sensualité du lecteur. Cette littérature est pour ainsi dire pleine de sensations charnelles qui, vu leurs manifestations indirectes, ont donné l’objet à de différentes interprétations chez les critiques. Les uns ont voulu voir comme platonique l’amour exprimé dans la poésie persane classique tandis que d’autres l’ont considéré comme parfaitement physique. Notre objectif, dans cet article, est d’examiner par une étude thématique et dans une approche socio-historique, les modalités de la présence du concept de l’amour dans la poésie classique iranienne, et cela en nous appuyant sur deux poètes phares de cette littérature, Hâfez et Saadî, tout en essayant de mettre en évidence les facteurs, historique, morale ou culturel qui caractérisent ce concept, et qui font que l’amour s’exprime d’une manière équivoque
۲.

The Present of Goethe’s Spiritual Travel to Hafez’s Territory (West-Östlicher Divan)(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده:
تعداد بازدید : ۳۳۷ تعداد دانلود : ۳۸۸
The European authors and thinkers in classic period and particularly Romantic one were searching the root and basis of European culture and languages. The decoding of Sanskrit emphasized the centrality of the Orient for European culture. Goethe, the famous poet and author of Germany, under the influence of this movement and for his own interest, studied the works of orientalists too. Alltough he never went to the Orient, however, the study and survey of the translation the books by the Orient authors and poets, for him, was spiritual travel to the Orient. Particularly, during the study and survey he acquainted with the poeti-cal works of Hafez which exerted a strong influence on him and thus he created an attractive compilation in German language. The West-östlicher Divan of Goethe is the result of his spiritual travel to the Orient and, in effect, it is a description which joins the two poles of world (East and West). The description of Goethe’s life, his spiritual travel to the east, his acquaintance with Hafez and finally the West-östlicher Divan form the four parts of this ar-ticle.
۳.

Etude de la métaphore dans la traduction des Ghazals de Hâfiz par Charles Henri de Fouchécour(مقاله علمی وزارت علوم)

کلیدواژه‌ها: Divan De Fouchécour figure de sens Figure de style Hâfez Meschonnic Métaphore

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۱۰۵ تعداد دانلود : ۷۸
La présente étude a permis de réaliser l’évaluation des métaphores traduites de Divan de Hâfez proposées par De Fouchécour afin d’avoir une vision générale sur la manière d’emploi de la métaphore dans les deux langues française et persane. Nous avons profité des parties les plus importantes et les plus utiles des idées de Meschonnic dans ses différents ouvrages, pour vérifier la manière d’agir de métaphore, son effet sur le sens et nous avons l’intention de vérifier les points communs et les points différents d’emploi de la métaphore dans les deux langues française et persane. Le principe de base c’est que le travail du traducteur doit avoir la même qualité que celui de l'auteur. Pour cela, l'objectif de ce travail de recherche est de trouver les stratégies possibles pour traduire les figures du sens et aussi on va constater des solutions trouvées par De Fouchécour pour en relever des moyens dans la voie de la traduction des figures de sens. Le travail proposé est articulé autour de trois parties: la première présente quelques principes des idées d’Henri Meschonnic, la seconde consiste en des remarques sur les figures du sens en français et en persan et la troisième présente l’analyse des ghazals.
۴.

تحلیل غزل اوّل دیوان حافظ بر اساس نظریه استعاره شناختی(مقاله علمی وزارت علوم)

کلیدواژه‌ها: cognitive metaphor Hâfez Source Domain target domain Mapping استعاره شناختی حافظ قلمرو مبدأ قلمرو مقصد نگاشت

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۱۰۶ تعداد دانلود : ۸۳
این پژوهش با رویکرد شناختی و روش توصیف ابیات و تحلیل آنها بر اساس استعاره شناختی بر مینای کتاب « استعاره هایی که با آنها زندگی می کنیم»  به بررسی استعاره مفهومی « عشق سفر است» در غزل اول دیوان حافظ پرداخته است.  نگارندگان به این نتیجه رسیده اند که غزل اوّل دیوان حافظ براساس استعاره مفهومی «عشق سفر است» سروده شده و تمامیت آن براساس این استعاره قابل شرح و تفسیر، و تمام اجزای آن است به گونه ای که حافظ با به کارگیری این طرح واره بر آن است تا جنبه هایی از عشق را برای خوانندگان پنهان و جنبه هایی دیگر را برجسته کند. درواقع او تعمداً جنبه ای از بزرگی عشق را نشان می دهد که قدر و منزلت خویش را در دنبال کردن مقصود و معشوق بالا ببرد و اگر درجایی نتوانست به مقصود نایل شود با نشان دادن سختی های راه عشق با برانگیختن احساسات مخاطب او را همراه خویش ساخته،  برایش توجیهی آورده باشد. هم چنین حافظ در این غزل هر آنچه در سیر و سلوک عرفانی با آن روبه رو شده در تناظر با اسباب و لوازم سفر قرار داده و نوشته است.
۵.

Hafez und Goethe: Prediger der Weltkultur(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۴ تعداد دانلود : ۱۳
Viele Bemühungen wurden unternommen, um die Annäherung, Versöhnung und das Verständnis zwischen östlichen und westlichen Kulturen zu fördern. Doch in der Neuzeit ist Johann Wolfgang von Goethe vielleicht die erste Persönlichkeit, die einen bedeutenden Schritt in diese Richtung unternommen hat, indem er dem Osten eine herzliche Umarmung der Freundschaft entgegenbrachte. Goethes besondere Interpretation von Hafez kann ein zentraler Dreh- und Angelpunkt für einen tiefgreifenden interkulturellen Dialog zwischen Ost und West sein. Goethe hat einen wichtigen Beitrag dazu geleistet, den Westen in Richtung einer gemeinsamen Kultur zu bewegen. Gleichzeitig ebnete Goethes Interpretation von Hafez auch im Osten den Weg zu dieser gemeinsamen Weltkultur. Vielleicht könnte diese gemeinsame Kultur als eine „globale Kultur“ bezeichnet werden. Diese globale Kultur muss zwei wesentliche Elemente enthalten: eines aus dem Westen und eines aus dem Osten. Offensichtlich sollte diese Kultur das Ergebnis und die Verbindung beider Kulturen sein. „Individualität“ (fardiyyat) und „Einheit des Seins“ (vahdat-e wojoud) sind diese beiden Elemente, die jedoch nicht unmittelbar zusammenzuführen scheinen. Es scheint, dass Goethes Interpretation von Hafez nicht weit von Hafez’ Bedeutungen und Absichten entfernt ist und tief mit der alten iranischen Weisheit verbunden ist.