مطالب

پژوهش حاضر با هدف بررسی مارپله های دستیابی به اهداف توسعه پایدار (دستور کار 2030 سازمان ملل) از طریق ورزش انجام شد. در استعاره مارپله، پله به مثابه عواملی است که در رسیدن به اهداف نقش سرعت دهنده دارند و مار به عنوان عوامل بازدارنده نیل به اهداف است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد بود. ابتدا 95 مقاله با دو کلید واژه «توسعه» و «ورزش» در 30 نشریه تأییدشده از سوی وزارت علوم بررسی شدند. سپس 13 مصاحبه با صاحب نظران حوزه های مختلف توسعه پایدار از وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، مرکز تحقیقات پزشکی ورزشی و اساتید دانشگاهی که به روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شده بودند، انجام شد. تعداد ۷۲ کد مستقل اولیه و براساس قرابت مفهومی و معنایی بین کدها، ۲۰ مفهوم اصلی در قالب ۱۲ مقوله به عنوان مارهای مسیر دستیابی به اهداف توسعه پایدار از طریق ورزش ایران شناسایی شدند. این موانع در شش هدف دستور کار 2030 بررسی شدند که ورزش نقشی مستقیم در دستیابی به آن ها دارد. همچنین پله ها در قالب این شش هدف بررسی شدند که به ۲۶ کد، ۱۴ مفهوم و 9 مقوله دسته بندی شدند. به طورکلی، ورزش در دستیابی به اهداف توسعه پایدار، بیشتر با موانعی در سطح کلان (مانند یکپارچه نبودن سیاست گذاری ها و زیرساخت های ناکافی) مواجه است. قوانین و آیین نامه ها در برخی اهداف جزو پله ها به شمار می روند، اما بیشتر پله ها را می توان در سطح فردی (اشتیاق و انگیزه های فردی و جمعیت جوان) و سطح جامعه (نهادهای مدنی) یافت.

این پژوهش با هدف بررسی الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران انجام شده است. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. جامعه آماری پژوهش، افراد متخصص و خبره در زمینه دیپلماسی عمومی و ورزش شامل اساتید مدیریت ورزشی (هشت نفر)، اساتید روابط بین الملل و علوم سیاسی (سه نفر)، مقامات عالی ورزش کشور (سه نفر) و ورزشکاران نخبه (سه نفر) بودند. روش انتخاب نمونه به شیوه هدفمند بود. روش جمع آوری داده ها به صورت مطالعه پژوهش های پیشین و مصاحبه عمیق و باز بود. برای سنجش اعتبار، انتقال و تأییدپذیری، یافته های پژوهش به مشارکت کنندگان ارائه شد. آن ها متن نظریه را مطالعه کردند و نظرهای آن ها اعمال شد. روش استفاده شده برای قابلیت اعتماد، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی برابر با 0.73 گزارش شد. براساس یافته های حاصل از مصاحبه نیمه ساختاریافته، مهم ترین عوامل علّی مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل قدرت نرم، اطلاعات و ارتباطات، درک و بصیرت هستند. عوامل زمینه ای شامل بازیگردانی و یادگیری و عوامل مداخله گر مؤثر عوامل محیطی هستند. همچنین راهبردهای مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران عبارت اند از: توانمندسازی، شبکه های ارتباطی و پیشران های عمومی. همچنین پیامدهای نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل کارکرد اقتصادی، کارکرد فرهنگی، کارکرد سیاسی و توسعه اجتماعی هستند.

این پژوهش با هدف طراحی و تبیین مدل توانمندسازی حرفه ای مدیران زن در ورزش کشور انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. مدیران سازمان های ورزشی و اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه ها جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت برای مدل سازی در نرم افزار اسمارت پی .ال .اس. به تعداد 167 نفر برآورد شد. نمونه گیری به روش قضاوتی انجام شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی با 89 سؤال در مقیاس پنج گزینه ای لیکرت بود. روایی ابزار پژوهش از طریق ارزیابی روایی محتوایی (10 نفر)، پایایی (آلفای کرونباخ) و روایی سازه (شاخص های برازش) تأیید شد. مدل پژوهش شامل سه سطح زمینه ای، ساختاری-فرایندی و کارکردی با 10 متغیر اصلی و 22 بُعد آن ها بود. نتایج مدل سازی نشان داد که اثر مدیریت ملی (با ضریب مسیر 0.454) و محیط ورزش (با ضریب مسیر 0.373) بر ظرفیت سیستمی معنا دار بود. اثر ظرفیت سیستمی بر راهبردپذیری (با ضریب مسیر 0.794)، تأمین اطلاعاتی (با ضریب مسیر 0.776) و بستر سازمانی (با ضریب مسیر 0.700) معنا دار مشاهده شد. اثر بستر سازمانی، تأمین اطلاعاتی و راهبردپذیری بر آمادگی شغلی معنا دار بود (به ترتیب با ضرایب مسیر 0.897، 0.455 و 0.323). اثر آمادگی شغل نیز بر رویه حرفه ای سازی (با ضریب مسیر 0.752) و رویه توانمندسازی (با ضریب مسیر 0.672) معنادار مشاهده شد. همچنین اثر رویه حرفه ای سازی و رویه توانمندسازی به ترتیب با ضرایب مسیر 0.966 و 0.192 بر نتایج توانمندسازی معنا دار بود. براساس یافته های پژوهش می توان گفت توانمندسازی حرفه ای مدیران زن در سازمان های ورزشی، حاصل برآیند زنجیره ای از عوامل زمینه ای، ساختاری، فرایندی و کارکردی است؛ ازاین رو مداخله مثبت در هریک از عوامل می تواند اثر درخور توجهی بر عملکرد مدیران و تعمیم عدالت جنسیتی در مدیریت سازمان های ورزشی بگذارد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر خطای بینایی بر یادگیری یک مهارت حرکتی پرتابی در کودکان مبتلا به اوتیسم بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح سنجش مکرر و آزمون یادداری بود. نمونه آماری تحقیق 33 نفر از کودکان 10 ساله مبتلا به اوتیسم بودند که به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه ادراک دایره بزرگ تر، ادراک دایره کوچک تر و گروه کنترل تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده در خطای ابینگهاوس نمایش داده شده روی زمین و کیسه لوبیا برای پرتاب از پایین شانه به سمت هدف بود. روش اجرا بدین صورت بود که ابتدا شرکت کنندگان 10 کوشش را در مرحله پیش آزمون اجرا کردند. سپس در مرحله اکتساب 20 بلوک 10 کوششی را اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه اکتساب آزمون یادداری در 10 کوشش از آزمودنی ها گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس مرکب با اندازه گیری تکراری، تحلیل واریانس یکراهه به همراه تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج نشان داد که هم در مرحله اکتساب و هم در مرحله یادداری بین گروه ها تفاوت معناداری مشاهده شد که این تفاوت به نفع گروه ادراک دایره بزرگ تر بود. در کل، نتایج این تحقیق نشان داد که دستکاری ساده ادراکی می تواند یادگیری حرکتی را در کودکان مبتلا به اوتیسم افزایش دهد. بنابراین، به مربیان و معلمان ورزشی پیشنهاد می شود که از این متغیر به منظور بهبود عملکردها و بهبود جلسات تمرینی استفاده کنند.

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بازی های بومی محلی و حیاط پویا بر کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی کودکان 8 تا 12 ساله بود. آزمودنی ها 60 دانش آموز دبستانی پسر با میانگین و انحراف معیار سنی 43/2 ± 32/10 سال بودند. اجرای این پژوهش شامل چهار مرحله پیش آزمون و تمرینات به دو شیوه بازی های بومی-محلی و حیاط پویا، پس آزمون و آزمون پیگیری بود. متغیرهای وابسته شامل کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی بود که بهترتیب از ابزارهای تکلیف معکوس، سواد بدنی کانادا، پرسشنامه خودکارامدی تحصیلی برای ارزیابی آنها استفاده شد. بازی های بومی-محلی شامل آموزش براساس دوازده بازی بومی-محلی بود که بیشتر بر حرکت و تعامل بین فردی تکیه داشتند. علاوه بر این، گروه کنترل تمرینات حیاط پویا را که شامل برخی از حرکات از پیش تعیین شده بود، انجام دادند. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها، توسط آزمون شاپیرو-ویلک، از آمار توصیفی و روش های آماری آزمون تحلیل واریانس مرکب 3*2 و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد مقادیر کارکرد شناختی برای گروه تمرینات بازی های بومی محلی به نسبت گروه کنترل بیشتر بود (001/0; P=49/14F=). در ضمن سواد بدنی گروه بازی های بومی محلی افزایش بیشتری نسبت به گروه کنترل داشت (001/0; P=53/70F=). علاوه بر این، امتیازات پیشرفت تحصیلی برای گروه بازی های بومی محلی و کنترل در مرحله پس آزمون به نسبت پیش آزمون افزایش یافته بود (01/0; P=44/34F=)، اما این افزایش در گروه بازی های بومی محلی بیشتر بود (03/0; P=17/2t=). نتایج پژوهش حاضر، بازی های بومی محلی را به عنوان مدلی بهتر در مقایسه با مدل حیاط پویا، برای بهبود کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی کودکان، پیشنهاد می کند.

هدف از این پژوهش بررسی استفاده از ابزار آموزش مجازی، وضعیت اسکلتی- عضلانی و ارتباط آن با فعالیت بدنی دانشجویان در طی قرنطینه ناشی از شیوع کرونا بود. پرسشنامه های نوردیک و بک مورد استفاده قرار گرفت. از آزمون های مک نمار و تی زوجی و آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. دانشجویان در دوران کرونا درد در نواحی آرنج، مچ دست، زانو و مچ پا را بیشتر گزارش کردند. میزان استفاده از تلفن همراه و لپ تاپ و استفاده از رسانه های اجتماعی در دوران کرونا و در شرایط قرنطینه افزایش داشت. الگوی زمانی خواب دانشجویان پس از شیوع پاندمی کرونا تغییر داشت. استفاده از ابزاری که منجر به نشستن های طولانی مدت می-گردد و همچنین تغییر ساعات خواب نشان دهنده تغییر سبک زندگی ناشی از بروز بحران هایی مثل همه گیری بیماری کرونا است. فعالیت بدنی کم دست کم با اثرات کوتاه مدتی مانند دردهای اسکلتی عضلانی همراه خواهد شد.

هدف پژوهش حاضر، تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه شایستگی حرکتی ادراک شده در دوره کودکی بود. این پرسشنامه شامل دو بعد شایستگی ادراک شده مهارت های جا به جایی (شامل دویدن، پرش جفت، لی لی کردن و جهیدن) و شایستگی ادراک شده مهارت های کنترل شیء (شامل پرتاب کردن، دریافت کردن، شوت کردن و دریبل درجا) است. بدین منظور 184 دانش آموز 7 تا 13 ساله (95 دختر و 89 پسر) به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و در شرایط استاندارد و مشابه پرسشنامه 24 سوالی شایستگی حرکتی ادراک شده را تکمیل نمودند. برای تعیین پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی ابزار از روایی سازه به روش تحلیل عاملی تاییدی، روایی همگرا، تفاوت های گروهی و تفاوت های سنی استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ و نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد، نسخه فارسی این پرسشنامه از ساختار دو عاملی (24 سوالی) پرسشنامه اصلی حمایت کرده و دارای همسانی درونی مطلوبی است. همچنین روایی سازه ابزار به روش روایی همگرا (ارتباط مثبت و معنی دار شایستگی حرکتی ادراک شده و شایستگی حرکتی واقعی)، تفاوت های سنی (شایستگی حرکتی ادراک شده بالاتر کودکان خردسال تر) و تفاوت های گروهی (شایستگی حرکتی ادراک شده بالاتر پسران نسبت به دختران) مورد بررسی و تایید قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می دهد نسخه فارسی پرسشنامه شایستگی حرکتی ادراک شده در دوره کودکی دارای روایی و پایایی قابل قبولی است و به معلمین ورزش و مربیان توصیه می شود برای کودکان در دوره کودکی میانی و پایانی (7 تا 13 سال)، از این ابزار برای ارزیابی شایستگی حرکتی ادراک شده استفاده نمایند.

مقدمه و هدف: یکی از گسترده ترین رویکردهای زمینه ای، نظریه زیست بوم شناختی است. این دیدگاه به طیف وسیعی از موقعیت ها و شرایطی که ممکن است فرد با آن روبه رو شود تأکید دارد. این ویژگی ها از طریق زمینه های محیطی افراد تحت تأثیر قرارگرفته و تغییر می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش خطی و غیرخطی بر عملکرد مهارت های حرکتی بنیادی منتخب بود. روش شناسی: به همین منظور تعداد 30 دانش آموز دختر با دامنه سنی 7 تا 9 سال با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سپس پیش آزمون پرتاب بالای شانه و ضربه با پا به عمل آمد و شرکت کنندگان به صورت تصادفی در 3 گروه آموزش خطی و آموزش غیرخطی و کنترل تقسیم شدند. با توجه به برنامه، گروه های مداخله به مدت 6 هفته و هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای به اجرای برنامه موردنظر پرداختند. گروه کنترل فعالیتی نداشت. بعد از آخرین جلسه تمرینی پس آزمون به عمل آمد و نتایج ثبت گردید. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد، بین میانگین باقیمانده نمرات ضربه با پا و پرتاب از بالای شانه آزمودنی ها برحسب عضویت گروه (دو گروه تجربی و کنترل) تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0P<). نتایج حاصل از آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که گروه های آموزش خطی و غیرخطی عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل در مهارت های موردبررسی داشتند اما تفاوت این دو گروه ازلحاظ آماری معنی دار نبود (05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان از آموزش خطی و غیرخطی برای بالا بردن عملکرد در مهارت های حرکتی بنیادی دانش آموزان استفاده کرد.

مقدمه و هدف: هدف این پژوهش بررسی ارتباط میان مدیریت کیفیت جامع و مولفه های آن با بهره وری در هیئت های ورزشی استان خراسان رضوی می باشد. روش شناسی: روش این پژوهش،توصیفی تحلیلی و کاربردی است که به روش نمونه گیری کل شمار انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان، روسا و مدیران هیئت های ورزشی استان خراسان رضوی به تعداد 129 نفر می باشد؛در این پژوهش از سه پرسش نامه شامل پرسشنامه ویژگی های فردی،مدیریت کیفیت جامع (رحیمی و کشتی دار، 2017) و مقیاس سنجش میزان بهره وری در سازمان (رحیمی و کشتی دار، 2017) استفاده گردید.همچنین پایایی پرسشنامه مدیریت کیفیت جامع برابر آلفای کرونباخ 88/0 و پرسشنامه بهره وری سازمانی نیز برابر آلفای کرونباخ 88/0 که مورد تایید قرار گرفت. نتایج: یافته ها نشان داد که بین مدیریت کیفیت جامع و مؤلفه های حمایت و رهبری مدیریت عالی سازمان، برنامه ریزی استراتژیک و شناسایی و آموزش کارکنان با بهره وری رابطه مثبت و معناداری برقرار است. در همین راستا نیز مشخص شد که بین مؤلفه های خدمت رسانی و مشتری مداری، توانمندسازی و مشارکت کارکنان، اندازه گیری و تجزیه وتحلیل کیفیت، بیمه ی کیفیت و پیامدهای بهبود کیفیت با بهره وری رابطه معناداری یافت نشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، می توان با به کارگیری صحیح مدیریت کیفیت جامع و مولفه های آن، بهره وری سازمانی و نیروی انسانی را بهبود بخشید و سبب اثربخشی و کارایی و به دنبال آن بهره وری چشمگیر هرچه بیشتر افراد در سازمان شد.

مقدمه و هدف: بی تردید تغییرات هورمونی بلوغ به طور چشم گیری بر پاسخ های فیزیولوژی به فعالیت ورزشی و عملکرد بدنی جوانان تأثیر می گذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت بلوغ در دختران ورزشکار و غیروزشکار 9 تا 12 سال شهرستان اهواز بود. روش شناسی: به همین منظور تعداد 80 نفر دختر شاغل در رشته ژیمناستیک، 125 نفر از رشته شنا به عنوان ورزشکار و تعداد 50 نفر بدون سابقه ورزشی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند به عنوان نمونه در این پژوهش شرکت کردند. برای بررسی وضعیت بلوغ شرکت کنندگان از طریق نمونه گیری خونی ناشتایی هورمون های LH و FSH در آزمایشگاه موردبررسی قرار گرفتند همچنین جهت بررسی داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 در سطح معنی داری 05/0 استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میزان هورمون FSH (640/0 F= و 726/0 P=) و LH (640/0 F= و 726/0 P=) دختران ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت معنی داری وجود ندارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش به لحاظ شاخص های هورمونی بلوغ، رشته های ورزشی ژیمناستیک و شنا باعث تقدم و یا تأخیر در بلوغ نمی شوند و برخی از تغییرات نابهنگام بلوغ ممکن است ناشی از وضعیت اجتماعی-اقتصادی، تغذیه و شرایط خانوادگی باشد.

هدف این پژوهش اثر بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مشتریان محصولات برندهای ورزشی با نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بود. این پژوهش برحسب هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع توصیفی- همبستگی است. در پژوهش حاضر جامعه آماری مشتریان برندهای ورزشی معتبر خارجی (آدیداس، نایکی، پوما و ...) بودند، که تعداد 360 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردیدند و از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. بدین منظور به جهت ارزیابی بازاریابی شبکه های اجتماعی از پرسشنامه سئوو پارک (2018)، که شامل 12 سوال می باشد، استفاده شد، برای سنجش قصد خرید از پرسشنامه هو و همکاران (2009)، که از 4 سوال تشکیل شده، استفاده شد. برای اندازه گیری متغیر میانجی تصویر ذهنی برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی(2012)، که از 6 سوال تشکیل شده و سنجش متغیر میانجی شیفتگی به برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی (2012)، متشکل از 7 سوال می باشد، استفاده شد. تحلیل عاملی تاییدی و بررسی اثرات و نقش میانجی تحقیق در سطح خطاء 5% و با استفاده از نرم افزارهای 25 SPSS و Smart PLS 3.2.9 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید، تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند اثرگذار بوده است، همچنین تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بر قصدخرید تاثیر گذار بوده و نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند در رابطه با بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مورد تایید قرار گرفت.

هدف از پژوهش حاضر ارائه طراحی الگوی توسعه پایدار در ورزش زنان بود. روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد اکتشافی و سیستماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (مدیران، اساتید، مربیان، و ...) و جامعه اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها، و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت قضاوتی انجام شد (24 نفر و 76 نسخه). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه های اکتشافی چارچوب دار بود. روایی ابزار براساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه آماری، نظر خبرگان و ضریب توافق بین مصححان کدگذار ارزیابی و تایید گردید. جهت تحلیل داده ها از روش کدگذاری چندمرحله ای استفاده شد. چارچوب پژوهش شناسایی شده در مدل شامل چهار سطح کلی و متوالی؛ اکوسیستم (2 منظر، 5 بُعد و 20 مولفه)، راهبرد (3 منظر، 10 بُعد و 29 مولفه)، عملکرد (3 منظر، 11 بُعد و 43 مولفه) و پیامد (2 منظر و 8 مولفه) بود. ماهیت ارتباط بین متغیرها در مدل براساس روابط علی- معلولی و تحلیل سیستمی مشخص شده است. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که توسعه پایدار ورزش زنان از تعامل نظامند و برآیند مولفه های در منظرهای شش گانه شکل می گیرد و هدف نهایی دستیابی به توسعه پایدار ورزش زنان جهت ارتقای کارکردهای آن است.

پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل عوامل موثر در اثربخشی آموزش مجازی درس تربیت بدنی عمومی در شرایط همه گیری کرونا انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه اساتید رشته علوم ورزشی بودند که 15 نفر به صورت هدفمند به عنوان مشارکت کننده انتخاب و از آنها مصاحبه گرفته شد. پس از انجام مصاحبه و جمع آوری اطلاعات، کدهای به دست آمده در بخش های مختلف، تجزیه و تحلیل شده و پس از انجام مراحل سه گانه کدگذاری باز (44 کد)، محوری (31 مقوله) و انتخابی هشت عامل شامل شیوه ارزشیابی مختلف، طراحی و ارایه تمرینات متناسب و متنوع با توجه به ماهیت درس تربیت بدنی، استفاده از امکانات مناسب، گرفتن بازخورد از دانشجویان، توجه به زمان بندی تمرینات و کلاس ها، توجه به نحوه ارایه مطالب و محتوای الکترونیکی، بیان نکات جانبی در روش تدریس آنلاین، توجه به ماهیت اصلی دروس تربیت بدنی به عنوان عوامل موثر بر اثربخشی آموزش مجازی درس تربیت بدنی معرفی شدند. با توجه به نتایج تحقیق حاضر می توان نتیجه گرفت که ماهیت برگزاری کلاس های تربیت بدنی عمومی تغییر کرده است و اساتید این دروس را به دلیل نداشتن یک روش اثر بخش برای تدریس با مشکلات زیادی روبرو هستند، بنابراین لازم است برای اثربخشی تدریس خود از یک مدل جامع استفاده کنند.

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم بر اهمال کاری تحصیلی و خودشفقت ورزی دانش آموزان المپیاد ورزشی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین 388 نفر از دانش آموزان شرکت کننده در المپیاد ورزشی استان گلستان، با روش نمونه گیری تصادفی، 185 نفر برای غربال گری انتخاب شدند. چهل و پنج نفر دارای اهمال کاری تحصیلی بالا و خودشفقت ورزی پایین بودند که از میان آنها 30 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه به صورت هفتگی تحت آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد بین میانگین های پس آزمون دو گروه آزمایش و کنترل تفاوتی معنا دار وجود دارد. بدین معنا که آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم سبب کاهش میزان اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودشفقت ورزی دانش آموزان شرکت کننده در المپیاد ورزشی می شود.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل نقش سلفی، استفاده از شبکه های اجتماعی و تعداد عکس های هم رسانی شده در شبکه های اجتماعی بر شادکامی ورزشکاران تیم های ملی طراحی و اجرا شد. روش تحقیق حاضر به صورت پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران تیم های ملی ایران در رشته های ورزشی مختلف بود. با توجه به دسترسی دشوار به این ورزشکاران، تعداد 200 ورزشکار تیم ملی به صورت در دسترس، به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. نتایج این پژوهش نشان داد، تعداد عکس های هم رسانی شده در شبکه های اجتماعی بر میزان شادکامی تأثیری معنادار در جهت مثبت دارد. با توجه به نتایج، مشخص شد مدل ارائه شده در پژوهش حاضر از برازش مناسبی برخوردار است

 هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی، درگیری تحصیلی در آموزش مجازی، استرس، اضطراب و افسردگی در دانشجویان در دوران قرنطینه بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود که با استفاده از پرسش نامه به صورت مقطعی انجام شد. جامعه موردنظر پژوهش دانشجویانی بودند که از طریق آموزش مجازی در منزل مشغول به تحصیل بودند.287 نفر به عنوان نمونه در این پژوهش شرکت داشتند که از روش نمونه گیری گلوله برفی برای انتخاب نمونه ها استفاده شد. بررسی نتایج به صورت ترکیبی از روش های کمی و کیفی بود در روش کیفی از راهنمای تفسیر پرسش نامه های فعالیت بدنی و استرس، اضطراب و افسردگی به بررسی فردبه فرد افراد به صورت رتبه ای پرداخته شد. در روش کمی از دو دسته آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. برای آمار توصیفی از شاخص های گرایش به مرکز و پراکندگی و برای آمار استنباطی با توجه به عدم نرمال بودن داده ها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. نتایج این پژوهش در بررسی های کیفی نشان داد که 68 درصد دانشجویان ازنظر فعالیت بدنی غیرفعال هستند و 23 درصد از حالت نرمال استرس، 81 درصد از حالت نرمال اضطراب و 49 درصد از حالت نرمال افسردگی خارج شده اند. در بررسی های کمی آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که درگیری تحصیلی دانشجویان در آموزش مجازی دانشگاه با فعالیت بدنی و سن دارای ارتباط معنادار و مثبت و با افسردگی و اضطراب دارای همبستگی معنادار معکوس بود. همچنین فعالیت بدنی با استرس، اضطراب و افسردگی همبستگی معنادار معکوس داشت. 

پژوهش حاضر با هدف تأثیر اعتقاد به آخرت گرایی و دنیاگرایی بر سلامت روان در ورزشکاران طراحی و اجرا شد. روش پژوهش حاضر پیمایشی است که به صورت میدانی انجام گردید. پژوهش حاضر از جمله مطالعات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران حرفه ای بودند که تعداد دقیقی از آنان در دسترس نبود. بر حسب انتخاب در دسترس با توجه به فرمول حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص بودن جامعه، تعداد 384 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در نهایت پس از توزیع و جمع آوری پرسش نامه های پژوهش، تعداد 354 پرسش نامه مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار پژوهش حاضر شامل پرسش نامه 28 سئوالی سلامت عمومی (4 مؤلفه نشانه های جسمانی، اضطراب و بی خوابی، نارسا کنش وری اجتماعی و افسردگی)، پرسش نامه محقق ساخته 7 سئوالی اعتقاد به آخرت گرایی و پرسش نامه محقق ساخته 10 سئوالی اعتقاد به دنیاگرایی بود. در پژوهش حاضر جهت تحلیل داده های پژوهش از روش معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه روند تحلیل داده های پژوهش حاضر در نرم افزارهای اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس انجام شد. مطابق با نتایج مدل پژوهش مشخص شد با توجه به میزان تی به دست آمده، اعتقاد به دنیاگرایی بر سلامت روان تأثیری به میزان 267/0- دارد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد اعتقاد به آخرت گرایی بر سلامت روان تأثیری به میزان 603/0 دارد.

هدف از مطالعه حاضر، شناسایی اهمیت رویکرد تمرین بازی در تصمیم گیری، رفتار فراشناختی و مهارت فوتسال بود. نمونه آماری شامل 30 دانش آموز دختر بود که به دو گروه تقسیم شدند (آموزش سنتی: 15 نفر و تمرین بازی: 15 نفر). نمونه ها سابقه آموزش فوتسال را نداشتند و بطور تصادفی انتخاب شدند. از آزمون مهارت فوتسال برای ارزیابی عملکرد، نرم افزار تصمیم گیری برا ارزیابی تصمیم گیری و از پرسشنامه رفتار فراشناختی برای بررسی رفتار فراشناخت استفاده شد. پروتکل های آموزشی بطور جداگانه برای هر گروه در طی یک دوره 12 هفته اجرا شد. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین گروه تمرین سنتی و گروه تمرین بازی در مهارت های پاس، شوت و دریبل وجود دارد. تحلیل ها همچنین تفاوت معنی داری بین دو گروه در تصمیم گیری و رفتارفراشناختی را نشان داد. این اختلافات به نفع گروه تمرین بازی بود. با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که استفاده از آموزش مبتنی بر بازی می تواند مهارت های حرکتی و کارکردهای شناختی فوتسال را بطورهمزمان بهبود بخشد. مطالعه حاضر نشان می دهد مربیان علاوه بر مهارت های حرکتی، می توانند با اجرای رویکرد بازی تاکتیکی، رفتارفراشناختی بازیکنان را در استراتژی آموزشی بهبود بخشیده، که به بازیکنان این امکان را می دهد تا در موقعیت بازی ، توانایی موفقیت در حل مسئله را داشته باشند.

مطالعات قامت و شناخت نشان دادند که کنترل قامت تحت تاثیر تکلیف شناختی است. از این رو تاثیر عوامل مختلف مانند دشواری تکلیف در یک الگوی تکلیف دوگانه مورد بررسی قرار گرفته است اما همچنان اثر دشواری تکلیف شناختی و تکلیف قامتی بر کنترل قامت به روشنی مشخص نشده است. بنابراین، این مطالعه باهدف بررسی تعامل اثر دشواری تکلیف شناختی و قامتی بر کنترل قامت انجام شد. بیست داوطلب جوان سالم (میانگین سنی3/2±22 سال)، برای اجرای 6 شرایط آزمایشی تصادفی روی صفحه نیرو ایستادند. شرایط شامل ترکیب دو سطح دشواری تکلیف قامتی (ایستادن روی سطح زمین و سطح باریک) و سه سطح دشواری تکلیف شناختی (بدون تکلیف شناختی، آسان و دشوار) بود. نتایج تحلیل واریانس دوراهه با سطح معنی داری 05/0>P، کاهش قابل توجهی در انحراف معیار مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی و میانی-جانبی در شرایط تکلیف شناختی دشوار در هر دو تکلیف قامتی را نشان داد (05/0>P). همچنین، تکلیف شناختی آسان باعث کاهش انحراف معیار مرکز فشار در جهت قدامی - خلفی در شرایط ایستادن روی سطح باریک شد (05/0>P). با توجه به نتایج تحقیق حاضر، به نظر می رسد که تکلیف شناختی دشوار به سهم بزرگ تری از ظرفیت توجه نیاز داشته و منجر به دور کردن توجه از تکلیف قامتی می شود. بنابراین پردازش خودکار اجازه دارد تا قامت را بدون محدودیت و از طریق فرایندهای غیرهشیار، سریع و بازتابی به صورت کارآمدتری تنظیم کند. همچنین دشواری تکلیف قامتی بر اثرگذاری تکلیف شناختی موثر است در نتیجه در طراحی مداخلات مناسب، توجه به اثرات تعاملی تکلیف قامتی و شناختی ضروری بنظر می رسد.

هدف: هدف تحقیق، شناسایی راهبردها و پیامدهای به کارگیری اینفلوئنسرهای ورزشی در رسانه های اجتماعی بر مصرف کالاهای ورزشی ایرانی است. روش شناسی: به منظور تحقق هدف از روش شناسی کیفی و روش تحقیق نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین استفاده شد. جامعه تحقیق شامل اساتید، کارشناسان و صاحب نظران بازاریابی ورزشی و اینترنتی و اقتصاد بود و نمونه گیری آزمودنی ها هدفمند و مبتنی بر معیار صورت گرفت. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده های حاصل از مصاحبه ها به روش زمینه ای، کدگذاری شده، تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتیجه گروه بندی کدها، نشان دهنده 10 مقوله اصلی و 62 مقوله فرعی بود که در قالب مدل پارادایمی شامل؛ راهبردها (اطلاع رسانی و شناخت، نگاه حاکمیتی، نوآوری و شناخت، فرهنگ سازی، قوانین و مقررات و بازاریابی نوین) و پیامدها (توسعه فرهنگی و اخلاقی، توسعه فناوری، توسعه اجتماعی و توسعه برندینگ شخصی) پدیدار شد. نتیجه گیری: استفاده از اینفلوئنسرها، منبع تمایز برند محسوب می شود. با توجه به طیف گروه های هدف و مخاطبان رسانه های اجتماعی و همچنین اینفلوئنسرهای جذاب موجود در محیط ورزش؛ اگر بازاریابان ورزش کالاهای ایرانی نتوانند با تکیه بر این منابع ارزشمند انسانی، راهبردهای مناسبی را برگزینند و زمینه توسعه فرهنگی و اخلاقی، توسعه فناوری، توسعه اجتماعی و توسعه برندینگ شخصی را فراهم کنند، قادر به جلب رضایت مخاطبان در مصرف کالاهای ایرانی نخواهد بود.