مطالب

"واکنش جامعه بین المللی در برابر چگونگی ارتباطات جهانی ، تحلیل گران را بر آن داشت تا راهی به سوی تفاهم و همدلی ملتها بگشایند و با تلاش اندیشمندان و فرهیختگان ، فضای صلح و دوستی را برای استقرار صلح جهانی پایه گذاری کنند. این در حالی است که راهبردهای صلح و دوستی هنوز در قالب واژه ها و اصطلاحات فرهنگی دچار ابهام است . در راستای این حقیقت ، صنعت گردشگری که به عنوان عامل موثر و نخستین گام برای ایجاد همدلی و درک مشترک از مفاهیم فرهنگی بین المللی به شمار می رود ، و جهان هزاره سوم سخت به آن نیازمند است ، توجه ملل مختلف را به خود معطوف داشته است . مهمترین عناصر این صنعت ، جامعه مهمان و میزبان است . بسیاری از جوامع اصطلاحات فرهنگی را با منافعی که گردشگری در بردارد ، تفسیر می کنند وتعامل فرهنگی و ارتباطات اکولوژیکی را که منجر به تغییر اجتماعی و تاثیرپذیری از فرهنگهای متعامل میزبان و مهمان می شود نادیده می گیرند. با توجه به اهمیت موضوع ، در این مقاله ، ضمن تبیین آثار و نتایج جانبی صنعت گردشگری بر فرایند توسعه ، اثرات مثبت تعامل فرهنگی ، و راههای آشنایی و معرفی هویت دینی ، در صحنه گردشگری بین پرطرفدارترین ادیان الهی یعنی اسلام و مسیحیت بررسی و با هدف چگونگی نیل به راههای تفاهم و ایجاد همدلی میان این ادیان الهی ، آن را مورد مطالعه قرار داده است . همچنین با تکیه بر آخرین آمارهای علمی و پژوهشی موجود ، راهکارها و پیشنهادات مناسب ، در تبیین مشترکات و تعامل فرهنگی و نیز شیوه های پیشگیری از آثار سوء این صنعت براساس ارتباطات غیرفرهنگی تشریح گردیده است تا در جهت تقویت و تحکیم مبانی صلح و دوستی میان این دیان الهی به لحاظ شفاف سازی مشترکات با تعمیق بر نکات ویژه صنعت گردشگری گامی مؤثر برداشته شود. "

در جهان معاصر جهانگردی به عنوان عاملی جهت بهبود کیفیت زندگی جوامع در حال توسعه تلقی می شود. رشد و توسعه جهانگردی همواره با تغییراتی شگرف در اوضاع سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و روش زندگی انسانها همراه است و موجد تحولاتی بنیادی در شرایط اقتصادی، فرهنگی و آداب و رسوم مردم است. در کتب جهانگردی آثار مثبت و منفی ناشی از توسعه جهانگردی در زمینه های اقتصادی - اجتماعی - فرهنگی و زیست محیطی مورد اشاره محققین قرار گرفته است.....

تمام مناطقی که شهرکها در آن ساخته شدند، بیشتر به دلایل صنعتی انتخاب شده بودند. در آن زمان این شهرکهای صنعتی مدرن مانند عضوی کاملاً غریبه و ناهمگون، تصادفاً بر پیکر اجتماع ایران پیوند خورده بودند. اجتماعی که مردمش هنوز بسیاز سنتی، روستایی، ساده و بی پیرایه بوند.

علی اصغر حکمت، نخستین سفیر آکرودیته ایران در تایلند بود و با توجه به پیش زمینه فعالیتهای فرهنگی و ادبی نامبرده، نگارش کتابها و گزارشهای ارائه شده درباره اوضاع اجتماعی و سیاسی تایلند و برمه از سوی وی امری طبیعی است.