فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۰٬۱۶۱ تا ۱۰٬۱۸۰ مورد از کل ۱۳٬۱۰۴ مورد.
خوشحالم که درم بخش اینجاست . . .
حوزههای تخصصی:
فیلمخانه
منبع:
نقد سینما ۱۳۷۵ شماره ۱۰
حوزههای تخصصی:
فارنهایت 11 / 9: رسوایی بزرگ کاخ سفید
منبع:
آزما مهر ۱۳۸۳ شماره ۳۲
حوزههای تخصصی:
موسیقی در زورخانه: (بخش اول)
موسیقی و ریاضی
منبع:
موسیقی تیر ۱۳۱۹ شماره ۴
حوزههای تخصصی:
نکاتی ناشناخته از زندگی واسموس
منبع:
وحید تیر ۱۳۵۴ شماره ۱۸۱
حوزههای تخصصی:
معرفی اثر-هنر صدا، تهیهی موسیقی با نیوئندو
حوزههای تخصصی:
سرود پیروزی
منبع:
فصلنامه هنر ۱۳۶۴ شماره ۹
حوزههای تخصصی:
تجربیاتی در امر تولید فیلم و حرفه فیلمسازی
حوزههای تخصصی:
خاطرات سردار ظفر (12)
حوزههای تخصصی:
فشرده سازی تصاویر در وب
حوزههای تخصصی:
موزیکال های خود انعکاس دهنده و اسطوره ی سرگرمی سازی
حوزههای تخصصی:
پای صحبت جلیل رسولی
منبع:
فصلنامه هنر ۱۳۶۰ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
مهر هفتم در خانه
منبع:
هفت ۱۳۸۶ شماره ۳۹
حوزههای تخصصی:
پیراندللو و پیرآندلیسم
حوزههای تخصصی:
برنی توپین شاعر و آهنگساز: بازگشت به ریشه های قدیمی
حوزههای تخصصی:
در حاشیه جشنواره نی نوازان
منبع:
سوره ۱۳۷۰ شماره ۲۹
حوزههای تخصصی:
بررسی شاخصه های ساختاری نگارگری در آثار سه تن از هنرمندان دوران پست مدرن(با مطالعه ی موردی آثار فرح اصولی، دوقلوهای سینگ و شاهزیا سکندر)
منبع:
رهپویه هنر/ هنرهای تجسمی دوره اول زمستان ۱۳۹۷ شماره ۱
81 - 95
حوزههای تخصصی:
هنر دوران پست مدرن بستری را فراهم آورده که در آن اقتباس از سنت، ارج نهاده می شود. بنابراین به نظر می رسد در این دوران می توان زیرساخت هنری را پیش بینی کرد که با تکیه بر هنر گذشته، علاوه بر معاصر بودن، در تعامل با مخاطب بومی و غیربومی نیز به درستی عمل کند. پژوهش حاضر در تلاش است تا به چگونگی ارتباط بین سنت نگارگری و مقتضیات جامعه ی پست مدرن پی برده و برای خلق اثری معاصر و مبتنی بر سنت راهی یابد. بنابراین در راستای رسیدن به این هدف شاخصه های ساختاری نگارگری را در آثار سه هنرمند از ایران، هند و پاکستان مورد بررسی قرار داده است. نتایج حاصل از این پژوهش که به شیوه ی توصیفی- تحلیلی صورت گرفته، نشان داده است که هنرمندان بسیاری نگارگری را ابزاری مناسب برای بیان مفاهیم مورد نظر خود یافته، و آن را در راستای هدف خویش دگرگون ساختند. در واقع آنچه در خلق اثری معاصرکه در ارتباط با سنت نیز باشد اهمیت دارد، شناخت قابلیت های سنت و مقتضیات هنر معاصر است. به نظر می رسد که رابطه ی معناداری میان سنت و معاصریت وجود دارد، و اگر ریشه های سنتی در تعامل با شناخت هنرمند از جهان معاصرش همراه باشند، تجلی تازه ای مبتنی بر سنت در آثارش بروز خواهد کرد.