رابطه بین اعتیاد به فناوری ها بر مهارت های اجتماعی دانشجویان دوره های الکترونیکی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین اعتیاد به فناوری ها بر مهارت های اجتماعی دانشجویان دوره های الکترونیکی دانشگاه اصفهان بوده است. روش تحقیق توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دوره های الکترونیکی دانشگاه اصفهان می باشند که در سال تحصیلی 97-1396 به تعداد 311 نفر بودند. حجم نمونه با توجه به جدول کرجسی و مورگان تعداد 159 نفر بوده و روش نمونه گیری تصادفی ساده بود. ابزار جمع آوری داده ها دو پرسشنامه استاندارد اعتیاد به اینترنت Young (1998) و مقیاس سنجش مهارت های اجتماعی Elliot & Gersham (1993) بود. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شد. نتایج این تحقیق نشان داد که بین اعتیاد به فناوری ها و مهارت های اجتماعی دانشجویان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. (05/0>p). همچنین نتایج نشان داد که رابطه خطی معناداری بین متغیر پیش بین (مهارت های اجتماعی) و متغیر ملاک (اعتیاد به فناوری ها) وجود دارد به طوری که متغیر مهارت های اجتماعی قادر به پیش بینی 1/3 درصد از واریانس اعتیاد به فناوری ها است و بین همه مؤلفه های مهارت های اجتماعی با اعتیاد به فناوری در سطح معنی داری (01/0>p) رابطه منفی معناداری وجود دارد؛ بنابراین، می توان گفت میزان مهارت های اجتماعی با کاهش اعتیاد به فناوری ها رابطه مثبت و معناداری دارد و کاهش میزان اعتیاد به فناوری را پیش بینی می کنند.







