در حدود پانصدسال پیش ، لئوناردو داوینچی ، محدودیت قدرت خلق و ابداع بشر را نسبت به خلقت در جهان طبیعی اظهار کرده است. این اظهارنظر ، علیرغم تمام پیشرفتهای بشری و پیدایش شیوههای علمی و رایانههای قدرتمند ،هنوز هم به صورت یک حقیقت بدیهی و اصولی مطرح است. بشر امروز ، در پیروی از این حقیقت بدیهی دچار ناکامی شده است و همچنان با چالشهای بزرگی روبهرو است. هر سال که میگذرد ، وجوه مادری زندگی بشری رنگ و بویی غیرطبیعیتر به خود میگیرد و این روند واگرا بین انسان و طبیعت با شتاب زیادی در حال گسترش است. مطالعهی ارگانیسمها و اکو سیستمهای مختلف به ما اجازه میدهد که راه حلهای مختلفی را برای این اوضاع آشفته بیابیم...
در بخش اول این مقاله ، ضمن اشاره به چگونگی ورود سینما به ایران و مشارکت زنان در دو حیطهی مصرفکنندگان و تولیدکنندگان محصولات سینمایی ، به تمایل حضور آنان در سه دورهی سینمایی ایران (از آغاز تا سال 1348) پرداختیم. در ادامهی تقسیم بندی دوره سینمای ایرانی ، به تبیین و تحلیل بازنمایی زنان شاغل در دورههای چهارم سینمای ایران میپردازیم. دورهی چهارم سینمای ایران که از سال 1349 شروع و تا مقطع انقلاب اسلامی ادامه مییابد از دو جنبه قابل بررسی است. سینمای جاهلی و موج نو سینمای ایران در این دوره ظهور مییابد که تلاش میشود در این مقاله ، به بررسی بازنمایی زنان شاغل در این دو گونهی سینمایی پرداخته شود...