فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۷٬۷۰۱ تا ۷٬۷۲۰ مورد از کل ۸٬۵۵۷ مورد.
شاخص دیویژیا و کاربرد آن در تابع تولید: بررسی مقدار مصرف نهاده کود در کشت گندم آبی در استان سمنان
بررسی وضعیت بازار خودروسازی در ایران
حوزههای تخصصی:
صنعت خودرو، به لحاظ نقش حساس آن در زندگی افراد جامعه، سودآوری فوقالعاده،اشتغالزایی و گردش مالی وسیع، مورد علاقه و رقابت بسیاری از کشورها و شرکتهای بزرگبینالمللی میباشد. این صنعت به سبب پیوند عمیقی که با سایر بخشهای اقتصادی و صنعتیدارد و همچنین از پیشرفتهترین تکنولوژی جهان بهرهمند میباشد، از اهمیت ویژهای برخورداراست. صنعت خودرو در جهان، طی دهههای 1980 و 1990 با تحولات عمیقی رو به رو بودهاست. با وجود این، صنعت خودرو در کشور ما همچنان با مشکلات بسیاری مواجه میباشد،بهطوری که به رغم تجربه 30 ساله، هنوز جایگاه مشخص و قابل اتکایی در ساختار اقتصادی وصنعتی کشور ندارد. بدین ترتیب، بررسی وضعیت صنعت خودرو در کشور، به ویژه در بخشخودرو سواری، دارای اهمیت خاصی است. گزارش حاضر، دو بخش اصلی بازار، تقاضا وعرضه خودرو در کشور را مورد تحلیل قرار میدهد و به شناسایی عوامل مؤثر بر آن میپردازد.
مدیریت در کشاورزی تجاری
طراحی الگوی کشت در طرحهای توسعه منابع آب با استفاده از تکنیک برنامه ریزی خطی در نرم افزار EXCEL
آموزش و ترویج: توسعه پایدار کشاورزی و رسالت ترویج
حوزههای تخصصی:
- حوزههای تخصصی اقتصاد توسعه اقتصادی،تغییر تکنولوژیکی،رشد رشد و بهره وری کل مدیریت رشد اقتصادی،بهره وری کل،همگرایی
- حوزههای تخصصی اقتصاد اقتصاد بخشی،اقتصاد صنعتی،کشاورزی،انرژی،منابع طبیعی،محیط زیست اقتصاد کشاورزی سیاست گذاری،سیاست های غذایی
- حوزههای تخصصی علوم سیاسی مسایل ایران مباحث توسعه و مسایل مربوط به آن دیدگاه های نظری توسعه در ایران
ارزیابی عملکرد سیاست خصوصیسازی شرکتهای دولتی در ایران(1374-1368)
حوزههای تخصصی:
خصوصیسازی شرکتهای دولتی، سیاستی است که با آشکار شدن مشکلات ناشی ازفعالیتهای غیرکارآمد شرکتهای دولتی در طول دهه 1980 و اوایل دهه 1990 در سطح وسیعیدر بسیاری از کشورهای جهان، به ویژه کشورهای در حال توسعه، به اجرا درآمده است. در واقع،خصوصیسازی بنگاههای دولتی پاسخی است به مشکلات ناشی از گسترش بیرویه دخالتدولت در اقتصاد طی دهههای 1960 و 1970، که در ایران نیز به عنوان یکی از سیاستهای کلیدیدر چارچوب سیاستهای تعدیل اقتصادی به مورد اجرا گذاشته شده است. در ایران، سیاست خصوصی سازی و واگذاری شرکتهای دولتی، برگرفته از مفاد تبصره 32و سیاستهای قانون برنامه اول توسعه کشور، از سال 1370 به طور جدی و با انتشار نخستینبیانیه رسمی دولت به اجرا درآمد. مطابق با متون و مبانی نظری حاکم بر اتخاذ و اجرای اینسیاست، به عنوان یک راهبرد و راهحل اقتصادی برای رفع اختلالات موجود در نظام، پس ازشناسایی شرکتهای قابل واگذاری (البته نه به طور کامل) که طی سالهای 1368 و 1369 بهانجام رسید، برخی موارد، از جمله روشهای واگذاری، راههای استفاده از درآمدهای حاصل ازآن نیز تعیین گردید و نهادهای متولی امر واگذاری اقدامات عملی را تخاذ نمودند. اما هیچ گاه حجم کمی و دامنه واگذاری، تأثیر گروههای ذینفع و ذینفوذ بر فرایند،ضرورت ایجاد بستر مناسب و فضای حمایت کننده از اجرای سیاست خصوصی سازی،مشکلات و پیامدهای اجرا و مدیریت، نظارت و کنترل در مراحل اجرا و پس از آن و بسیاریمسائل دیگر مورد توجه قرار نگرفت. به همین لحاظ، با نمایان شدن مشکلات و نارساییها،اتخاذ تصمیمات با شتابزدگی و به طور مقطعی کل حرکت خصوصی سازی را با رکود یا توقفهمراه ساخت. طی سالهای اجرای سیاست خصوصی سازی، فرایند واگذاری، شاهد فراز ونشیبهای بسیاری در عرصههای قانونی، مقرراتی و تصمیمگیری است و دامنه واگذاری، تنهاشامل بخشی از شرکتهای بخش صنعت بوده است، در حالی که از ابتدای امر و مطابق باتجربیات دیگر کشورها، سیاست خصوصی سازی در شرایطی با موفقیت کامل توأم خواهد بودکه از ثبات رویهای بلندمدت برخوردار باشد و تمام فعالیتهایی را که به نحوی در ارتباط