فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۷٬۴۲۱ تا ۷٬۴۴۰ مورد از کل ۲۸٬۸۳۲ مورد.
بازتاب ارتحال امام خمینی و بستر های آن در افغانستان
حوزههای تخصصی:
اعتقادات آریائیهای باستان (در یک بررسی کوتاه تاریخی)
حوزههای تخصصی:
تاریخ نگاری ایرانی و هویت ملی
حوزههای تخصصی:
زنان: زنان و سرمایه اجتماعی
منبع:
آیین اسفند ۱۳۸۵ شماره ۶
حوزههای تخصصی:
خشونتِ بندر متروک
منبع:
شهروند ۱۳۸۷ مهر شماره ۶۸
حوزههای تخصصی:
محل آذر برزین مهر
مقدمات فکری و سیاسی پیدایش دوران پهلویو مسئله دین و دولت و تجدد
حوزههای تخصصی:
دربرابرتاریخ و حقوق
منبع:
شهروند ۱۳۸۶ مهر شماره ۲۱
حوزههای تخصصی:
بی بی شهربانو و بانو پارس
حوزههای تخصصی:
کتیبه ها آشوکا
ایذه وشمی و بتخانه های معروف آن
حوزههای تخصصی:
مکاتیب تاریخی: یک نامه از محمد خان شیبانی و دو نامه از شاه اسمعیل صفوی
حوزههای تخصصی:
ترموپیل، افسانه یا واقعیت؟
حوزههای تخصصی:
امام احترام خاصی برای ایشان قائل بودند
منبع:
شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۳
حوزههای تخصصی:
واکاوی دیدگاه اهل بیت (ع) به فتوحات صدر اسلام با رویکرد تاریخی حدیثی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
یکی از مهم ترین رویدادها پس از رحلت پیامبر اکرم (ص)، فتوحات زمان خلفای صدر اسلام است. عالمان و صاحب نظران مسلمان درباره فتوحات صدر اسلام رویکردهای گوناگونی داشته اند. برخی با تشبیه کردن آن به غزوات پیامبر (ص)، دفاع از کیان اسلام را انگیزه اصلی آن دانسته اند. از سوی دیگر، برخی از عالمان رویداد مذکور را یک فاجعه تلقی کرده اند. بر این اساس، رویداد مذکور به دلیل اهمیتش، پرسش های گوناگونی را بر انگیخته است. این نوشتار در صدد پاسخ به این پرسش است که اهل بیت (ع) در برابر فتوحات چه موضعی داشتند؟ برای پاسخ به این سؤال با واکاوی انگیزه فاتحان و بررسی و ارزیابی مستندات و شواهد خشنودی اهل بیت (ع) از فتوحات، مانند بشارت های پیامبر(ص)، مشورت خلفاء با امام علی(ع)، نقل برخی مورخان مبنی بر شرکت حسنین (ع) در فتوحات، شرکت یاران امام علی (ع) در فتوحات و غیره، همچنین با بررسی و ارزیابی مستندات و شواهد عدم تأیید فتوحات از سوی اهل بیت (ع) مانند: روایاتی که ناظر به عدم مشروعیت فتوحات هستند و روایاتی که معیار مشروعیت جهاد (اذن امام) را بیان داشته که می توان عدم مشروعیت فتوحات را از آن ها استنباط کرد. با بررسی موارد مذکور، به این نتیجه دست یافتیم که رویکرد اهل بیت (ع) به فتوحات مثبت نبوده است.
تاریخ، زبان و روایت
حوزههای تخصصی:
تاریخ بر اساس شواهد و رویدادهای واقعی زندگی انسانی شکل می گیرد و تاریخ نگار با مشاهده این رویدادها یا بر اساس نقل شاهدان سعی می کند توصیف ها و تحلیل هایی علمی از آنها ارائه دهد. این توصیف و تحلیل البته در مطالعه بعد فرهنگی یک جامعه سهم بسزایی دارد. آنچه در این مقاله به آن پرداخته می شود این است که سرانجام، این توصیف ها و تحلیل ها از وقایع تاریخی بیشتر به صورت متونی زبانی (کتب و مقالات) برای آیندگان باقی می مانند. به عبارت دیگر، حاصل تقریبا تمام این مشاهدات و تحلیل ها، به یک نظام ارتباطی زبانی یعنی «متن» (به ویژه کلامی) تغییر یا تقلیل می یابد. بنابراین اسناد و متون تاریخی تابع توان ها و محدودیتهای زبان هستند. سوال های این مقاله از این قرارند: آیا تاریخ نگاری مانند ادبیات داستانی تنها از طریق بازنمایی زبانی ممکن می شود؟ متون تاریخی چه محدودیت های زبانی دربردارند؟ تا چه اندازه متن تاریخی می تواند عینیت داشته باشد؟ آیا می توان سرشت تاریخ را متنی خواند؟ آیا روش های روایت پردازی تاریخ نگاری با روش های روایت پردازی داستان تفاوت ماهیتی دارد؟
سلطانیسم ماکس وبر و انطباق آن بر عثمانی و ایران: بررسی انتقادی
حوزههای تخصصی: