درخت حوزه‌های تخصصی

Almost in every stage of their language learning process, the learners have motivation for what they do and receive a negative or positive feedback for it. The current study was after finding the would-be effect of motivation on 58 elementary EFL learners’ pronunciation gains successive to teacher and peer oral corrective feedback. To this aim, two intact groups at elementary level of proficiency were employed as the study participants, each of which was exposed to treatment through one type of oral corrective feedback (either teacher or peer feedback type) following the initial administration of a tailor-made recognition test of pronunciation. Thus, following pretest, an adopted motivation questionnaire was assigned to participants in both groups to gauge their motivation type (intrinsic or extrinsic) in learning a foreign language. Subsequent to the treatment applied via teacher and peer corrective feedback methods, the posttest was administered to all the study participants. The oral corrective feedback was utilized to provide implicit instruction to the EFL learners regarding their pronunciation at the segmental level. The results revealed that no statistically significant difference existed between the two groups regarding their pronunciation enhancement. Thus, it was indicated throughout the research that neither learners’ motivation type nor the corrective feedback type offered by the study played a significant role in ameliorating learners’ performance on pronunciation posttest. The issue problematized in the current study may help teachers rethink the way they provide corrective feedback in their classes, and be more vigilant of and sensitive to the preferred ways of feedback provision on the part of learners in the light of motivational and attitudinal factors.       Keywords: motivation; second language pronunciation; oral corrective feedback   جستاری درباره تاثیر انگیزه یادگیرندگان بر بهبود تلفظشان در سایه دریافت بازخورد اصلاحی از معلمان و همکلاسان   یادگیرندگان زبان در هر مرحله از فرایند یادگیری از انگیزه برای آنچه انجام می دهند برخوردار بوده و بازخورد مثبت یا منفی در قبال آن دریافت می کنند. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر انگیزه زبان آموزان سطح مقدماتی بر بهبود تلفظشان بدنبال اجرای جلسات بازخورد اصلاحی شفاهی بود. بدین منظور در ابتدای کار دو گروه از زبان آموزان سطح مقدماتی انتخاب گردیده و پس از اجرای پیش آزمون تلفظ، هر کدام به یکی از دو شیوه بازخورد اصلاحی (از طریق معلم و یا همکلاسان) مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین جهت تعیین نوع غالب انگیزش زبان آموزان (درونی یا بیرونی)، پرسشنامه انگیزش توسط محققان ارائه گردید، و در انتهای کار پس آزمون تلفظ از فراگیران به عمل آمد. گفتنی است بازخورد اصلاحی شفاهی با هدف اجرای آموزش غیر مستقیم تلفظ به زبان آموزان صورت گرفت. بر پایه نتایج حاصله، هیچ تفاوت معناداری در میزان پیشرفت زبان آموزان دو گروه در پس آزمون مشاهده نگردید. بنابراین محققان از یافته های تحقیق حاضر اینگونه استنباط نمودند که نه نوع بازخورد اصلاحی ارائه شده و نه نوع انگیزش زبان آموزان هیچکدام تاثیر عمده ای در ایجاد تفاوت معنادار بین عملکرد دو گروه در پس آزمون تلفظ نداشتند. در نهایت چنین به نظر می رسد که نتایج پژوهش حاضر می تواند به معلمان کمک کند تا در نحوه ارائه بازخورد اصلاحی در کلاس تجدید نظر نموده و نسبت به ترجیحات زبان آموزان در این خصوص با توجه به انگیزه و نگرش های آنان آگاهانه تر و دقیق تر عمل نمایند.   کلید واژگان:انگیزش، تلفظ در زبان دوم، بازخورد اصلاحی شفاهی

The bulk of research within the interactionist framework seems to be consensually pointing to the beneficial effects of interaction in SLA. However, few studies have investigated the role of training in providing and perceiving interactional feedback, especially among young learners. This study probed the effects of training prior to engagement in interaction in case of young learners acquiring polar questions in an EFL context. Sixty learners aged 9-14 in three intact groups were exposed to instruction followed by peer interaction in case of the experimental groups while the control group simply received traditional teacher-fronted practice. Also, while one treatment group received prior training in interactional feedback strategies, the other group did not. The pre-test, immediate post-test, and delayed post-test were administered. The results of mixed between-within subjects ANOVA (SPANOVA) showed that engaging in interaction, regardless of any prior training, could significantly improve learners’ immediate mastery over the target form. However, in the long run, only the group trained in feedback strategies could maintain its superiority over the control group. The findings suggest that although engaging in peer interaction can be beneficial for young learners, sustained interlanguage development can result only if learners are trained in feedback strategies.

روند معمول در آموزش و ارزشیابی زبان دوم براین است که میزان توانایی خواندن فراگیران را بر اساس نمره ی کل فراگیران زبان روی آزمون خواندن تعیین میکنند. بدین صورت که آیتم ها موجود در آزمونهای خواندن از نمرات یکسان برخوردار بوده و سوالات بارم بندی متفاوت ندارند. این روند براساس این پیش فرض هست که ماهیت سوالات خواندن تک بعدی وبازنمایی پذیراست و ماهیت تراکمی دارد به نحوی که بر اساس نمره ی کل دانشجو میتوان متوجه شد که چه سوالاتی را پاسخ داده است. اما تحقیقات بسیار کمی این نظریه را از طریق روشهای تحلیل آماری روانسنجی مورد آزمایش قرار داده اند درحالیکه همواره این نظریه مورد بحث و انتقاد بوده است. در این تحقیق آزمون آیلتس ماژول C با 503 دانشجوی ایرانی برگزار شد که از نظر توانایی خواندن متفاوت بودند. دو مدل روانسنجی قطعی و احتمالی تک بعدی برای بررسی کردن خاصیت ماهیت تراکمی سوالات خواندن و درک مطلب آیلتس بکار رفت . نتایج نشان میدهد که داده ها در این تحقیق از نظر مدل جبری مقیاس گاتمن، خاصیت بازنمایی پذیر و یا ماهیت تراکمی ندارند در حالیکه از نظر مدل احتمالی راش داده ها تک بعدی به نظر میرسند. اما نکته ی مورد توجه این است که نتیجه ی Person Map نشان میدهد کهنظم و ترتیب قرار گرفتن آیتمها مطابق با انچه تیوری خواندن ادعا میکند و آنچه که به طور معمول بر اساس پیش فرض ماهیت تراکمی مقیاس گاتمن در نمره دهی اجرا میشود نیست بنابراین این پیش فرض با توجه به نتایج Person Map تایید نمیشود.

تحقیق حاضر کوششی در جهت یافتن مولفه های فرهنگی پنهان در مجموعه کتب درسی cover to cover از انتشارات اکسفورد می باشد که هم اکنون در برخی دانشگاه های ایران در درس زبان عمومی تدریس می شود. برای انجام تحقیق حاضر از دو شیوه استفاده شد: 1) بررسی کیفی متون خواندنی مجموعه سه جلدی این کتاب با استفاده از تحلیل محتوایی متون ان بر اساس اصالت سنجی متون از جهت گنجاندن ارزش های فرهنگی غربی. در این مرحله بررسی بر روی شش متن ( از هر جلد دو متن) به شکل انتخاب تصادفی صورت گرفت. 2) در مرحله دوم از روش مصابه با ""گروه هدف"" از تجربیات مدرسینی که از این مجموعه کتب در کلاس های درسی خود استفاده کرده بودند بهره گرفته شد. در نهایت بررسی دو مرحله ای نشان از عدم تطابق مفاهیم فرهنگی پنهان موجود در این مجموعه با محیط های فرهنگی و ملی ایرانی داشت. در پایان پیشنهادات نویسنده در راستای ارتقای وضعیت موجود با استناد به افزایش قدرت و آگاهی فرهنگی به مدد اموزش های تحلیلی برای گویندگان غیر بومی زبان بررسی شدند.

The efficacy of genre-based approach to teaching writing has been regarded as an influential practice in L2 writing pedagogy (Hyland, 2007). However, there is still gap between actual structures found in reading materials recommended as textbooks and discourse patterns recommended for L2 writing in EFL contexts, the gap which would highlight the problems of genre and rhetorical patterns for teaching. The current study, therefore, is an attempt to explore the level of consistency between the rhetorical patterns found in reading textbooks and discourse pattern recommended for writing. For this purpose, a number of 22 essays selected from textbooks were analyzed to identify (1) the overall rhetorical structures, and (2) the location of main idea and opinion of writers. The results show that while some texts did not follow the three-part structure of introduction-body-conclusion, main idea was presented in the introductory parts of essays, illustrating a deductive rhetorical pattern recommended for English writing. Further research was suggested as well.