عباس نقی زاده باقی

مقدمه: مدیریت روابط شرکا در فدراسیون فوتبال شامل برقراری و حفظ رابطه مثبت با ذی نفعان است. همچنین فدراسیون فوتبال می بایست با شرکای اصلی خود ارتباط مؤثرتری داشته باشد تا بتواند به توسعه برند سازمانی، افزایش اعتماد و همکاری با ذی نفعان، کاهش تعارضات فوتبالی و درنهایت توسعه فوتبال دست یابد. در همین زمینه هدف پژوهش حاضر بیان پیامدهای کاربرد مدیریت روابط شرکا در فدراسیون فوتبال بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. مشارکت کنندگان در پژوهش 23 نفر از خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی بود. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و در نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 مراحل کدگذاری انجام شد. برای تعیین روایی و پایایی از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد.یافته ها: پیامدهای کاربرد مدیریت روابط شرکا در فدراسیون فوتبال، شامل 87 مضمون فرعی در قالب 8 مضمون اصلی توسعه نظارت و ارزیابی، توسعه ارتباطات، توسعه مالی، توسعه ارائه کالا و خدمات، توسعه اهداف مشترک، توسعه اطلاعات ذی نفعان، توسعه عملکرد سازمانی و توسعه برند ذی نفعان است. نتیجه گیری: با برقراری روابط مؤثر با شرکای اصلی، فدراسیون فوتبال می تواند به توسعه برند، افزایش اعتماد و همکاری با ذی نفعان کمک کند و در نتیجه سبب پیشرفت فدراسیون فوتبال در سطح بین المللی شود.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی بر بروز رفتارهای مثبت کاری از جمله رفتار شهروندی سازمانی و کاهش رفتارهای مخرب و منفی مانند رفتار کاری غیرمولد در سازمان انجام می گیرد. طرح پژوهش/ روش شناسی/ رویکرد: پژوهش از نوع کاربردی و پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان اداره های ورزش و جوانان استان زنجان تشکیل می دهند که جمعاً 315 نفر هستند. تجزیه وتحلیل 160 پرسشنامه استاندارد از طریق تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار لیزرل انجام شد. یافته ها: رابطه معکوس و معناداری بین هوش هیجانی و رفتار کاری غیرمولد، رابطه مثبت و معناداری بین هوش هیجانی و رفتار شهروندی سازمانی، و رابطه معکوس و معناداری بین رفتار شهروندی سازمانی و رفتار کاری غیرمولد وجود دارد. پیشنهادهای اجرایی: یافته های این پژوهش می تواند در اجرای بهتر و داوطلبانه رفتارهای شهروندی سازمانی و افول رفتارهای غیرمولد و به تبع آن، افزایش بهره وری در سازمان نقش بسزایی داشته باشد. مدیران سازمان ها می توانند ترتیبی اتخاذ نمایند که با افزایش هوش هیجانی کارکنان موجب تقویت رفتار شهروندی سازمانی، حس فداکاری، و تعهد کاری در آنان شوند، و در نتیجه، گرایش کم تری به انجام تخلف در محیط کار شاهد باشند.

گسترش شبکه های اجتماعی به طور قابل توجهی شیوه های بازاریابی را تغییر داده است. سازمان ها در حال سرمایه گذاری در فناوری برای افزایش حضور خود در شبکه های اجتماعی هستند. بازاریابی رسانه های اجتماعی ارتباطات، همکاری و تعاملات مشتریان را کنترل می کند و مشارکت آنها را تشویق می کند. هدف از انجام پژوهش حاضر، اعتباریابی و روایی سنجی ابزار پرسش نامه بازاریابی رسانه های اجتماعی در ورزش بود. این پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر مشتریان مجموعه های تفریحی ورزشی شهر همدان بودند. با توجه به معیار حداقل حجم نمونه لازم برای گردآوری داده ها در تحلیل عاملی، 260 نفر از مشتریان به عنوان نمونه آماری تعیین شدند. پرسش نامه به صورت تصادفی در بین نمونه ها توزیع شدند. پرسش نامه محقق ساخته که از مرور ادبیات موضوع پژوهش در پنج مؤلفه اطلاعات، راحتی، تعامل اجتماعی، خودبیانگری و سرگرمی تنظیم شد. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه با کمک 10 تن از متخصصان بازاریابی ورزشی تعیین شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آماری ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی برای تعیین پایایی درونی، از آزمون KMO برای تعیین کفایت نمونه گیری، از تحلیل عاملی اکتشافی برای شناسایی مؤلفه ها و از تحلیل عاملی تأییدی برای تعیین روایی سازه استفاده شد. یافته ها نشان داد که پایایی مؤلفه های پرسش نامه از وضعیت قابل قبولی برخوردار بود. درخصوص روابط عامل ها با بازاریابی رسانه های اجتماعی، نتایج نشان داد که تمامی عامل ها توانستند تبیین کننده خوبی برای مفهوم بازاریابی رسانه های اجتماعی باشند؛ شاخص های نسبت 88/1=2/df، 058/0RMSEA=، 98/0NNFI=، 97/0NFI=، 99/0CFI=، 99/0IFI=، 99/0RFI= و 92/0GFI= برازندگی مدل را تأیید کردند. در نتیجه، روایی درونی و بیرونی مدل بازاریابی رسانه های اجتماعی تأیید شد. با توجه به تأیید ابزار یادشده در این مطالعه، پژوهش گران آینده می توانند از ابزار حاضر برای تعیین بازاریابی رسانه های اجتماعی در ورزش استفاده کنند.

هدف اصلی این مطالعه بررسی قابلیت شبکه سازی باشگاه های ورزشی استان اردبیل بود که در راستای بهره مندی باشگاه ها و توسعه ورزش بانوان از فرصت شبکه سازی انجام شد. روش پژوهش توصیفی و بر اساس هدف کاربردی می باشد که به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری کارکنان باشگاه های ورزشی استان اردبیل به تعداد 200 نفر  است و بر اساس جدول مورگان تعداد نمونه (120 نفر n=) برآورد شد. روش گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه شبکه سازی کسب و کار  محقق ساخته انجام شد. برای سنجش پایایی پرسشنامه از آلفای کرونباخ استفاده شده است و برای آزمون فرضیه ها از آزمون تی تک نمونه ای و نرم افزار  20SPSS استفاده شد.  نتایج این تحقیق نشان داد که باشگاه های بانوان استان اردبیل قابلیت شبکه سازی محصول، فرایندها، سیستم اطلاعاتی و فرهنگ سازمانی به طور معناداری بالاتر از میانگین در نظر گرفته شده می باشد (میانگین برابر 3 و با 95 درصد اطمینان). همچنین شبکه سازی  مدیران، کارکنان و ساختار سازمانی به طور معناداری کمتر از میانگین است. با فرهنگ سازی فعالیت های شبکه ای و تغییر رویکرد مدیران و کارکنان باشگاه های بانوان می توان محصولات جدیدی را در باشگاه های موجود توسعه داد. همچنین با استانداردسازی فرایندها و استفاده از سیستم های جدید اطلاعاتی می توان فرایند شبکه سازی را تسهیل کرد، چرا که باشگاه های موجود به دلیل کوچک بودن به تنهایی نمی توانند مسیر توسعه را تجربه کنند.

این پژوهش با هدف امکان سنجی طراحی و پیاده سازی نرم افزار بازاریابی در رویدادهای ورزشی انجام شده است تا از نظر مالی، فنی، انسانی، قانونی، عملیاتی و زمانی بررسی شود.پژوهش حاضر توصیفی و از لحاظ هدف کاربردی بوده که برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه امکان سنجی که با چهل گویه در شش بعد مالی، فنی، انسانی، قانونی، عملیاتی و زمانی تهیه شد. میزان پایایی آن به بوسیله آزمون آلفای کرونباخ وروایی محتوایی پرسشنامه توسط 5 نفر از اساتید حوزه مدیریت ورزشی بررسی(با استفاده از شاخص CVIوCVR) و مورد تایید قرار گرفت. جامعه آماری این تحقیق 270 نفر از مدیران و کارشناسان ورزشی و طراحان نرم افزار شهر اردبیل را شامل می شوند که نمونه گیری در آن به صورت تصادفی طبقه ای صورت گرفته وحجم نمونه با توجه به فرمول کوکران154 نفر برآورد و مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان دادکه که از نظر بعد انسانی امکان اجرای نرم افزار بازاریابی در رویدادهای ورزشی استان اردبیل تایید می شود ولی از نظر بعد فنی، قانونی، مالی، عملیاتی و زمانی امکان اجرای نرم افزار بازاریابی در رویدادهای ورزشی استان اردبیل تایید نمی گردد. با توجه به نتایج بدست آمده طراحی و پیاده سازی نرم افزاربازاریابی رویدادهای ورزشی در استان اردبیل مثبت ارزیابی نمی شود و قبل از اقدام به چنین طراحی حتما بایستی موانع احتمالی و راههای بررسی آن مورد توجه قرار گیرد.

پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و روشی توصیفی-تحلیلی در راستای تحلیل تناسب اراضی شهر اردبیل به منظور انتخاب مکان بهینه استقرار سایت های ورزش همگانی انجام شده است. در فرایند پژوهش حاضر نواحی مختلف شهر اردبیل از نظر چهار مؤلفه کلی مشخصات و موقعیت زمین، سازگاری کاربری ها، تراکم، سرانه و شعاع عملکردی و مطلوبیت دسترسی بررسی شده است. برای گردآوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز از روش های کتابخانه ای و میدانی (روش مشاهده مستقیم) استفاده شده است. برای آماده کردن نقشه های مورد نیاز پژوهش و تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار Arc GIS 10.4، به منظور تعیین میزان درجه اهمیت هریک از معیارهای پژوهش از مقایسه زوجی مدل تحلیل سلسله مراتبیو نرم افزار Expert Choice، برای استانداردسازی نقشه های معیار از توابع عضویت فازی و به منظور هم پوشانی نهایی شاخص های استانداردشده وزنی از مدل ویکور استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل ها در قالب پیشنهادهایی برای ایجاد سایت های ورزش همگانی در محلات زرناس، بعثت، شهرک کارشناسان و محله دامپزشکی ارائه شده است. از بین سایت های معرفی شده دو سایت شهرک زرناس و کارشناسان قابلیت ایجاد رینگ های سبز برای برگزاری همایش های پیاده روی خانوادگی نیز خواهند داشت.

مقدمه و هدف: ارتباط بین حجم و شدت تمرین به عنوان مولفه های کلیدی تمرین، موضوعی بسیار مهم و موثر برای اکثر مربیان است. لذا هدف از اجرای پژوهش حاضر کمی سازی ارتباط بین حجم تمرین و شدت تمرین مردان جوان فعال در طول دویدن وامانده ساز روی نوارگردان بود. روش شناسی: به همین منظور، تعداد 32 نفر از مردان جوان فعال با دامنه سنی 21 سال به عنوان آزمودنی انتخاب و به صورت جداگانه در چهار جلسه مجزا دویدن با شدت 70، 80، 90 و 100 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی را با حداقل 72 ساعت فاصله زمانی انجام دادند ارتباط بین حجم و شدت تمرین با استفاده از رگرسیون غیر خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که ارتباط معکوس بین حجم و شدت دویدن وامانده ساز روی نوارگردان از تابع درجه 2 غیرخطی تبعیت می کند که در آن حجم تمرین، متغیر وابسته و شدت تمرین به عنوان متغیر مستقل عمل می کند. بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده می توان نتیجه گیری نمود که ارتباط معکوس بین حجم و شدت دویدن وامانده ساز روی نوارگردان خطی نیست و بر همین اساس، به منظور برآورد حجم تمرین بر اساس شدت، معادله مربوطه برازش شد که می تواند برای مربیان و پژوهشگران علوم ورزشی مفید واقع شود.

نقطهی ش کست ضربان قلب (HRDP) نقطهی انحراف ضربان قلب از خط مستقیم در بررسی ارتباط بین بار کار و زمان تعریف می شود که به عنوان ملا کی برای برنامه ریزی شدت تمرینات هوازی مورد استفاده واقع می شود. هدف از اجرای تحقیق حاضر ارزیابی همگرایی پروتکل های وابسته به زمان و وابسته به مسافت در تعیین نقطه ی شکست ضربان قلب (HRDP) در بین دختران جوان غیر فعال بود. بدین منظور، تعداد 20 نفر از دختران غیرفعال به عنوان آزمودنی انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفره، گروه پروتکل وابسته به زمان (گروه الف): سن 02/1±19 سال، قد 14/7±11/163سانتی متر، وزن74/7±00/57کیلوگرم، و حداکثر اکسیژن مصرفی14/1±89/32میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) و گروه پروتکل وابسته به مسافت (گروه ب): سن 15/1±20 سال، قد 91/7±80/162سانتی متر، وزن 14/12±30/57کیلوگرم، و حداکثر اکسیژن مصرفی 35/1±21/33میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه)[جایگزین شدند. آزمودنی های گروه الف، پروتکل وابسته به زمان و آزمودنی های گروه ب، پروتکل وابسته به مسافت را با فاصله زمانی 72 ساعت تکرار کردند. HRDP تعیین شده با استفاده از دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی به عنوان روش مبنا مورد توجه قرار گرفت. برای ثبت لحظه به لحظه منحنی عملکرد ضربان قلب (HRPC) از دستگاه تله متری استفاده شد. برای پردازش داده ها و تعیین همگرایی بین پروتکل ها، از مدل گرافیکی بلاند-آلتمن و روش آماری Intraclass Correlation (ICC) استفاده شد. نتایج نشان داد پروتکل وابسته به زمان با روش مبنا همگرایی ندارد (ICC= -0.0191 ; ±1.96 ; 95% CI = -8.9 to +26.5 b/min). در حالی که یافته ها همگرایی متوسط به پایینی را بین پروتکل وابسته به مسافتو روش مبنا نشان داد (ICC= 0.4002 ; ±1.96 ; 95% CI = -5.1 to +35.5 b/min). بر اساس نتایج می توان گفت در تعیین HRDP، پروتکل وابسته به مسافت نسبت به پروتکل وابسته به زمان، با روش مبنا همگرایی بالاتری دارد. با این حال برای تعیین HRDP با استفاده از این پروتکل باید تردید نمود.

تعارض، بخشی از زندگی و کار گروهی است و اگر بدرستی مدیریت نشود، در موفقیت و شکست تیم مؤثر خواهد بود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی رابطه بین نوع تعارض (وظیفه، ارتباطی)، سبک مدیریت تعارض (همکاری، رقابتی) و اثربخشی تیم های والیبال باشگاه های لیگ برتر کشور است. به این منظور، کلیه بازیکنان و مربیان 13 تیم شرکت کننده در شانزدهمین دوره مسابقات والیبال لیگ برتر باشگاه های ایران در سال 1386 به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های معتبر نوع تعارض جین، پرسشنامه مدیریت تعارض تجسولد و همکاران و پرسشنامه اثربخشی تیمی وان در وگت و آلپر استفاده شد. برای تعیین روایی پرسشنامه از روش تعیین شاخص میانگین واریانس استخراج شده (AVE) و برای تعیین پایابی آن از روش پایابی مرکب (CR) استفاده شد. نتایج با استفاده از مدل معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزیی نشان داد که در تیم های والیبال لیگ برتر کشور بین تعارض وظیفه و ارتباطی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد و هر دو نوع تعارض وظیفه و ارتباطی در اثربخشی تیمی تاثیر منفی دارند. سبک مدیریت تعارض همکاری بر روی اثربخشی تیمی از دیدگاه مربیان و بازیکنان معنی دار بوده و این سازه بر روی اثربخشی تیمی از دیدگاه مربیان و بازیکنان اثر مثبت و معنی داری دارد. همچنین سبک رقابت بر روی اثربخشی از دیدگاه مربیان تاثیری منفی داشت و بر روی اثربخشی از دیدگاه بازیکنان تاثیر معنی داری به لحاظ آماری نشان نداد.

هدف از اجرای این تحقیق مقایسه پروتکل وابسته به زمان، در برابر پروتکل های وابسته به مسافت، در تعیین نقطه شکست ضربان قلب (HRDP) در بین دانشجویان پسر فعال دانشگاه محقق اردبیلی است. بدین منظور 30 نفر (با م یانگ ین± انحراف مع یار سنی2/0±8/21سال، قد2± 173 سانت ی متر، وزن1/2 ± 1/68 ک یلوگرم، Vo2max 1/2±83/46 میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) به صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها در سه جلسه مجزا، با حداقل فاصله 72 ساعت، سه آزمون فزاینده را تا سر حد واماندگی انجام دادند. آزمون ها شامل پروتکل وابسته به زمان کویپر و همکاران و پروتکل های وابسته به مسافت جونزو داست، گیسل و هافمن بود. برای تعیین نقطه انحراف ضربان قلب در هر یک از پروتکل ها، ضربان های قلب فعالیت آزمودنی ها لحظه به لحظه، با استفاده از تله متری (مدل پولار) ثبت شد. برای تعیین HRDP و منحنی عملکرد ضربان قلب (HRPC)، از نرم افزار ویژه و روش بیشترین فاصله (Dmax) استفاده شد. برای تجزیه و تحل یل نتایج داده ها از روش آماری آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) با اندازه های مکرر (آزمون تعقیبی بونفرنی) استفاده شد. یافته ها نشان می دهد در همه آزمودن ی ها و در هر سه پروتکل تمرینی وابسته به زمان و مسافت، HRDP به طور میانگین برای پروتکل کویپر و همکاران HRmax 88%، پروتکل جونز و داست HRmax 86% و پروتکل گیسل و هافمن HRmax 84% مشاهده شد. همچن ین نتایج نشان داد بین مقادیر میانگین های HRDP در دو آزمون کویپر و همکاران و جونز و داست اختلاف معنی دار وجود ندارد (675 /0= P و 211/0=F)، اما بین مقادیر میانگین های HRDP در دو آزمون کویپر و همکاران و گیسل و هافمن و همچنین جونزو داست، گیسل و هافمن اختلاف معنی دار مشاهده می شود (05/0P<). با توجه به نتایج می-توان چنین نتیجه گیری کرد که با استفاده از هر سه پروتکل تمرینی بر روی نوارگردان، با بهره گیری از روش Dmax، می توان HRDP را تعیین نمود.

در دنیاى امروز تنها داشتن سرمایه و دانش براى موفَقیَت در کار کافى نمى باشد . یکى از عوامل مؤثَر برای کسب موفَقیَت،استفاده ی صحیح از زمان است که آنرا مدیریَت زمان مى نامند . هدف این مطالعه بررسى مهارت هاى مدیریَت زمان در مدیران دانشگاه علوم پزشکى و خدمات بهداشتی- درمانى استان اردبیل مى باشد. روش بررسی: این مطالعه به روش زمینه یابى در سال 1385 بین 182 نفر از مدیران واحدهاى مختلف دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اردبیل انجام شد. ابزار گردآورى اطلاعات پرسشنامه اى شامل 12 پرسش بود که پس از یک مطالعه ی مقدَماتیِ 15 روزه اعتبار یابى شد.داده هاى جمع آورى شده به وسیله ی نرم افزار spss13 تجزیه و تحلیل شد . یافته ها : دراین مطالعه نشان داده شد که مهارت مدیریَت زمان در 4/15 درصد مدیران در سطح بسیار خوب؛ و در مدیران زن بیشتر از مدیران مرد مى باشد. این تفاوت از نظر آمارى معنى دار بود (05/0>p).ازلحاظ واحد هاى مختلف دانشگاه؛ مهارت هاى مدیریَت زمان در مدیران ستاد پشتیبانى از سایر مدیران بیشتر بود (05/0>p ). همچنین رابطه ی ازلحاظ آماری مثبت و معنى دار بین مهارت هاى فردى و سازمانى مدیریَت زمان مدیران وجود داشت . نتیجه گیرى : آموزش دوره هاى مدیریَتى و بالاخص مدیریَت زمان براى مدیران دانشگاه ضرورت دارد. زنان مدیر در میزان مهارت فردى و سازمانى مدیریَت زمان نسبت به مردان برترى دارند ، پیشنهاد مى شود که زنان نیز مانند مردان در جایگاه مدیریَتى مناسب قرار گیرند، واز نیروى آنان به نحو مطلوب استفاده شود.