تأثیر ترجیحات رفتاری بر سیاست گذاری اقلیمی: توسعه مدل DICE-PT با رویکرد نظریه چشم انداز برای منطقه MENA (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
ظریه چشم انداز، به عنوان یکی از مهم ترین نظریه های اقتصاد رفتاری، نشان می دهد که تصمیم گیران در شرایط عدم اطمینان، زیان ها را بیش از سودها درک می کنند و در مواجهه با تغییرات، رفتاری وابسته به نقطه مرجع اتخاذ می کنند. این پژوهش با توسعه مدل DICE و ترکیب آن با نظریه چشم انداز، مدل جدیدی تحت عنوان DICE-PT را ارائه می دهد که تأثیر رفتارهای تصمیم گیری بر تغییرات اقلیمی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) را بررسی می کند. در این مدل، متغیرهای اقتصادی و اقلیمی از منظر سوگیری های شناختی تحلیل شده و مسیرهای تغییرات انتشار گازهای گلخانه ای، تولید، مصرف، و سرمایه گذاری در یک چارچوب رفتاری ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد که الگوهای تصمیم گیری رفتاری در این منطقه می توانند سیاست های کاهش انتشار و توسعه پایدار را به گونه ای معنادار تحت تأثیر قرار دهند.The Impact of Behavioral Preferences on Climate Policy: Developing a DICE-PT Model Using Prospect Theory for the MENA Region
Prospect theory, as one of the most influential theories in behavioral economics, demonstrates that decision-makers under uncertainty perceive losses more intensely than gains and exhibit reference-dependent behavior when facing changes. This study develops the DICE model by integrating it with prospect theory, resulting in a novel model called DICE-PT, which examines the impact of behavioral decision-making on climate change in the Middle East and North Africa (MENA) region. In this model, economic and climatic variables are analyzed through the lens of cognitive biases, and the dynamics of greenhouse gas emissions, production, consumption, and investment are evaluated within a behavioral framework. The findings indicate that behavioral decision-making patterns in the MENA region can significantly influence emission reduction policies and sustainable development.
تبلیغات
