اثربخشی درمان بین فردی بر نگرانی های وجودی و نشانه های افسردگی در سالمندان افسرده با تجربه آزاردیدگی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: افسردگی در سالمندان یکی از چالش های مهم سلامت روان است. علی رغم پژوهش های گسترده درباره افسردگی در سالمندان، خلأ قابل توجهی در بررسی نقش نگرانی های وجودی، به ویژه در سالمندانی که تجربه آسیب دیدگی دارند، و اثربخشی درمان های مبتنی بر بهبود روابط بین فردی در کاهش این مشکلات وجود دارد. درمان بین فردی به عنوان یک رویکرد روان درمانی مبتنی بر بهبود روابط بین فردی و کاهش نشانه های افسردگی، پتانسیل مؤثری در کاهش این مشکلات دارد. هدف: بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان بین فردی بر نگرانی های وجودی و نشانه های افسردگی در سالمندان باتجربه آزاردیدگی انجام شد. روش: روش این پژوهش از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان افسرده باتجربه آزاردیدگی ساکن شهر قزوین در سال 1402 بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 20 سالمند افسرده باتجربه آزاردیدگی ساکن شهر قزوین که بر اساس نمره برش 21 در پرسش نامه افسردگی بک و نمره برش 4 و بالاتر در پرسش نامه سالمند والک و سنگ استاک (1987) و مصاحبه بالینی شناسایی شدند و در گروه آزمایش درمان بین فردی و گروه گواه با همتاسازی جنسیت جای دهی شدند (هر گروه 10 نفر). در پژوهش حاضر از پرسش نامه های پرسش نامه افسردگی (بک،1994) و نگرانی های وجودی (بروگن و همکاران،2017) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه درمان بین فردی کلرمن و وایزمن را دریافت کردند. جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با استفاده از نرم افزار SPSS-26 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان بین فردی بر نگرانی های وجودی و نشانه های افسردگی تأثیر (001/0 <P) داشته و این تأثیر در دوره پیگیری نیز پایدار بود (001/0 >P). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش اهمیت درمان بین فردی را به عنوان یک روش مؤثر در بهبود وضعیت روانی و اجتماعی سالمندان افسرده مورد تأکید قرار می دهد و پیشنهاد می شود که این روش در برنامه های درمانی برای این گروه سنی گنجانده شود.Effectiveness of interpersonal therapy on existential concerns and symptoms of depression in depressed elderly individuals with a history of trauma
Background: Depression in older adults is one of the major challenges in mental health. Despite extensive research on depression in the elderly, there is a significant gap in examining the role of existential concerns, especially in older individuals who have experienced trauma, and the effectiveness of treatments focused on improving interpersonal relationships in reducing these issues. Interpersonal therapy, as a psychotherapy approach aimed at enhancing interpersonal relationships and alleviating symptoms of depression, has shown promising potential in addressing these challenges.
Aims: Therefore, the present study aimed to investigate the effectiveness of interpersonal therapy on existential concerns and symptoms of depression in elderly individuals with a history of trauma.
Methods: The method of this research was pre-test type - so the test was with the certificate group and two-month follow-up. The statistical population of this study consisted of all depressed elderly individuals with a history of trauma residing in Qazvin city in the year 1402 (2023-2024). The sample for this study included 20 depressed elderly individuals with a history of trauma, identified based on a cutoff score of 21 on the Beck Depression Inventory and a cutoff score of 4 or higher on the Walker and Sincere (1987) questionnaire, as well as clinical interviews. Participants were matched by gender and assigned to either the interpersonal therapy group or the control group (10 individuals in each group). The study utilized the Beck Depression Inventory (1994) and the Existential Concerns Questionnaire by Brueckner et al. (2017). The experimental group received 12 sessions of interpersonal therapy based on the model by Klerman and Weissman. Data analysis was conducted using repeated measures ANOVA with SPSS-26 software.
Results: The results indicated that interpersonal therapy had a significant impact on existential concerns and symptoms of depression (P< 0.001), and this effect was maintained during the follow-up period (P< 0.001).
Conclusion: This study emphasizes the importance of interpersonal therapy as an effective method for improving the psychological and social status of depressed elderly individuals and suggests that this approach should be incorporated into treatment programs for this age group.
تبلیغات
