"مقاله حاضر برگرفته از پژوهشی است که در سال 1386 در مرکز تحقیقات صداوسیما انجام شده است. این پژوهش با استفاده از طرح شبه آزمایشی پیشآزمونـ پسآزمون با گروه گواه انجام شده است. آزمودنیها، 52نفر از نوجوانان پسر کلاس دوم راهنمایی مدرسه جابربن حیان واقع در منطقه پانزده آموزش و پرورش تهران بودهاند. متغیر مستقل پژوهش، نمایش فیلم کارتونی «نجات کودکان» و متغیر وابسته میزان پرخاشگری پس از تماشا بود که در دو نوبت به فاصله دوازده روز سنجیده شده است.
نتایج تحقیق نشان داد که تماشای کارتون خشونتآمیز «نجات کودکان» بر پرخاشگری فیزیکی آزمودنیها (پس از تماشا) مؤثر واقع شده است؛ به این ترتیب که پرخاشگری فیزیکی آزمودنیها پس از تماشای کارتون افزایش یافت.
" پرخاشگری، کارتون خشونتآمیز، نوجوان
"خشونت پدیدهای خطرناک و در عین حال بسیار شایع در عصر حاضر است. با توجه به اهمیت تلویزیون به عنوان رسانهای با قابلیتهای متعدد و بسیار پرمخاطب در این مقاله تأثیر برنامههای حاوی خشونت تلویزیون بر جامعه امریکا بررسی شده است. نتایج نشان میدهد، خشونت بیرویهای که از طریق برنامههای تلویزیونی مختلف به مردم، بویژه کودکان و نوجوانان عرضه میشود، اثرات نامطلوب فراوانی بر آنان به جای میگذارد. این اثرات افزایش خشونتطلبی، بروز رفتارهای خشن، حساسیتزدایی کودکان و بزرگسالان نسبت به مسائل خشونتآمیز و حتی مواردی مانند عصبانیت و اختلال در خواب را شامل میشود. به نظر میرسد که میان خشونت رسانهای (تلویزیونی) و خشونت واقعی، در جامعه امریکا همبستگی وجود دارد.
" ایالات متحده، تلویزیون، خشونت، خشونت تلویزیونی، رسانه
با پیدایش دولت ملت ها، دیپلماسی کلاسیک و سپس دیپلماسی فرهنگی در روابط بین الملل، گونه جدیدی از کتابخانه ظهور می یابد که می توان آن را کتابخانه برون مرزی نامید. کتابخانه های برون مرزی به عنوان زیرساخت نظام اطلاع رسانی برون مرزی از اهمیت خاصی در دیپلماسی فرهنگی برخوردارند...
"هدف از مقاله حاضر، بررسی «اثرات تماشای برنامههای خشونتآمیز تلویزیونی بر پرخاشگری بینندگان» با استفاده از پیشینه و پژوهشهای انجام شده، بویژه شناسایی متغیرهای تعدیلکننده و واسطهای در این زمینه است. نتایج اغلب تحقیقات مؤید آن است که تماشای خشونت تلویزیونی، بویژه در کودکان و نوجوانان منجر به بروز پرخاشگری یا افزایش آن میشود. بدیهی است نیاز جامعه، بخصوص افراد نوجوان و جوان به هیجان و نیز توجه به واقعیت آنچه در اغلب جوامع میگذرد، ارائه تصاویر تلویزیونی عاری از خشونت را دشوار یا حتی غیرممکن میسازد. در این مقاله، تلاش شده است با استفاده از متغیرهای اثرگذار و میانجی، راهکارهایی برای به حداقل رساندن آثار سوء نمایش خشونت در برنامههای تلویزیون، ارائه شود. برخی از این متغیرها عبارتند از: ماهیت مهاجم و قربانی، انگیزه خشونت، وسعت و بیپردگی خشونت، واقعگرایی، پاداش و تنبیه، پیامدها، طنز و ... . در پایان راهکارهایی نیز در این زمینه ارائه شده است.
" "بینندگان، پرخاشگری، تلویزیون، خشونت
"