شاخص توده بدنی

مقدمه: کاهش وزن و نگهداشت آن با توجه به نارسایی های درمان های کنونی یکی از مهم ترین اهداف درمانگران حوزه درمان بیماری مزمن چاقی کودکان بود. بنابراین پژوهشگران این پژوهش تصمیم گرفتند تا اثر بسته بازی درمانی شان بر پایه نظریه خودتنظیمی زمانی هال و فونگ را در این مورد به آزمون گذارند.روش: با اجرای یک طرح پژوهش نیمه آزمایشی با پیش-آزمون، پس-آزمون و پیگیری در فواصل 2 ماهه بر نمونه ای در دسترس از جامعه مراجعه کنندگان به مراکز سلامت ایرانیان-شهر اصفهان، شامل 45 زوج والد-کودک چاق گمارش شده به گونه تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه، همزمان با انجام مداخله رفتاری خانواده-محور بر هر دو گروه، اعضای گروه آزمایشی از آموزش بسته بازی درمانی نیز برخوردار شدند.یافته ها: با تحلیل داده های شاخص توده بدنی کودکان (سنجیده شده توسط تقسیم وزن اندازه گیری شده به کیلوگرم با ترازو به مربع قد اندازه گیری شده به متر با قامت سنج) به روش کوواریانس یک-طرفه، تفاوت معناداری میان دو گروه در هر دو مقطع پس-آزمون )98/0=ŋ2 و 001/0>P و 34/2188=(1و42)F) و پیگیری )96/0=ŋ2 و 001/0>P و 61/1036=(1و42)F) مشاهده شد که با توجه به اندازه اثر می شد گفت میزان اثربخشی درمان قابل توجه بود.نتیجه گیری: تفسیر نتایج حاکی از موثر بودن افزودن آموزش بسته بازی درمانی به شیوه رفتاری خانواده-محور در کاهش وزن و نگهداشت آن بود که با توجه به محدودیت های پژوهش بازآزمایی و کاربست آن به دیگر پژوهشگران علاقمند پیشنهاد شد.

شاخص توده بدنی یا BMI ابزاری برای نشان دادن وضعیت وزن در بالغین است و از معیارهایی است که می توان برای بیان اضافه وزن و چاقی بکار برد. در افراد دارای BMI کمتر از 20 و بیشتر از 30 kg/m²  میزان مرگ ومیر به صورت نسبی افزایش می یابد. تحقیق حاضر با هدف بررسی ارتباط خطی بین سه متغیر مستقل سن، قد و وزن و نیز متغیر شاخص توده بدنی آتش نشانان صورت گرفته است. این تحقیق بر مبنای اهداف و ماهیت تحقیق از نوع توصیفی میدانی، بر مبنای روش جمع آوری داده ها از نوع پیمایشی و به لحاظ روش تحلیل داده از نوع مطالعات همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق آتش نشانان سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری مشهد می باشند که 1600 آتش نشان به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. داده های لازم در این تحقیق با استفاده از تست های ارزیابی وضعیت جسمانی سالیانه نیروهای آتش نشان در طی سال های 1399 تا 1400 با استفاده از دستگاه تخصصی آنالیز بدن ثبت و جمع آوری گردیده است. جهت تحلیل داده های تحقیق از نرم افزار SPSS و روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان می دهد که بین سه متغیر مستقل سن، قد و وزن و نیز متغیر وابسته شاخص توده بدنی همبستگی قوی و مستقیم با ضریب 99/0 وجود دارد. با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل رگرسیون چندگانه الگویی برای محاسبه شاخص توده بدنی بر اساس متغیرهای مستقل ذکرشده به دست آمد. در نهایت به جهت تائید مدل به دست آمده و بررسی عدم تأثیر مشکل هم خطی متغیرهای مستقل از رگرسیون ریج استفاده گردید و با استفاده از تحلیل رگرسیون ریج نشان داده شد که علیرغم وجود هم خطی شدید بین متغیرهای مستقل، این مشکل هم خطی در برآورد ضرایب مدل رگرسیون چندگانه تأثیری نداشته و ضرایب مدل رگرسیون ریج بسیار نزدیک و برابر با ضرایب رگرسیون چندگانه معمولی به دست آمده است و درنتیجه مدل رگرسیون به دست آمده، مدل مناسب، مورد تائید و کاربردی می باشد.

مقدمه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی و دانش تغذیه ای با نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین در دوران کرونا بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دختران 10 تا 14 سال مدارس شهر خانقین می باشد، که با توجه به نمونه گیری انجام شده به روش خوشه ای با استفاده از جدول مورگان تعداد 350 نفر برای پاسخ به سوالات پرسشنامه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد دانش تغذیه ای پارامنتر و واردل، پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (IPAQ) و فرم کوتاه آزمون تبحر حرکتی ﺑﺮوﯾﯿﻨﯿﻨﮑﺲ- ازرﺗﺴﮑﯽ (BOT-2) استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از تکنیک آماری همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد فعالیت بدنی با شاخص توده بدنی و تبحر حرکتی دختران 10 تا 14 ساله مدارس شهر خانقین عراق در دوران کرونا رابطه معنادار وجود دارد ( 05/0P<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که فعالیت بدنی در دوران کرونا باعث بهبود نمایه توده بدنی و تبحر حرکتی در دختران می شود.

مقدمه: ابتلا به بیماری های مزمن از مشکلات عمده مراقبت های بهداشتی در سراسر جهان است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه راهبردهای مقابله با درد با ابعاد تصویر بدنی و با نقش تعدیل کننده شاخص توده بدنی انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری کلیه بیماران مبتلا به بیماری های مزمن مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اصفهان (بیمارستان خورشید، سیدالشهدا، الزهرا و کلینیک تخصصی آریانا) در بازه سنی 45-20 سال بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 125 نفر از آن ها به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه مدیریت درد وندربیلت، پرسشنامه پذیرش درد مزمن، پرسشنامه روابط چند بعدی بدن-خود، پرسشنامه شکل بدنی، مقیاس قدردانی عملکرد و مقیاس قدردانی بدنی بود. به منظور تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس حداقل مجذورات جزیی و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که شاخص توده بدنی در رابطه راهبردهای مقابله با درد و تصویر بدنی نقش تعدیل کننده دارد. ابعاد تصویر بدنی (رضایت بدنی، ارزیابی ظاهر، قدردانی بدنی و ادراک عملکرد بدنی) با راهبرد مقابله ای فعالانه و پذیرش درد (مشارکت در فعالیت)، رابطه مثبت و معنی دار (P <0.01**) و با راهبرد منفعلانه و پذیرش درد (تمایل به درد) رابطه منفی و معنی دار (P <0.01** و P<0.05*) دارند. نتیجه گیری: از پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت در رابطه با تصویر بدنی، با افزایش شاخص توده بدنی، آسیب پذیری افراد نسبت به راهبردهای مقابله ای منفعلانه افزایش می یابد و کارآیی راهبردهای فعالانه و پذیرش درد کمتر می شود.

زمینه و هدف: مطالعات نشان می دهد که شاخص های آنتروپومتریکی و آمادگی هوازی در ورزشکاران رشته های ورزشی مختلف پاسخ های متفاوتی ایجاد می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین شاخص های آنتروپومتریکی و Vo2max در کشتی گیران حرفه ای نوجوان و جوان تیم ملی بود. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 43 کشتی گیر حرفه ای نوجوان و جوان تیم ملی ایران بود که آزمودنی ها بصورت نمونه گیری داوطلبانه و در دسترس، با میانگین سنی 76/0±72/17، میانگین قدی 05/8±11/173 و میانگین وزنی 51/20±07/73 انجام گرفت (22 کشتی گیر نوجوان و 21 کشتی گیر جوان). شاخص های آنتروپومتریکی آزمودنی ها با استفاده از دستگاه ترکیب بدن و VO2max توسط دستگاه گازآنالایزر و آزمون بروس اندازه گیری شد. در بخش آمار استنباطی جهت بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی همبستگی بین متغیرها به علت ناپارامتریک بودن داده های مربوط به Vo2max از آزمون کندال استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پژوهش از نرم افزار SPSS نسخه 26 و برای رسم نمودارهای مربوطه از برنامه Excel استفاده شد، همچنین سطح معنی داری آزمون ها در این پژوهش 05/0≥P در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد حداقل، حداکثر و میانگین قد، وزن، توده بدون چربی، شاخص توده بدنی و حداکثر اکسیژن مصرفی کشتی گیران جوان حرفه ای بیشتر از گروه نوجوانان بود و حداکثر درصد چربی گروه نوجوانان کشتی گیر بیشتر از جوانان بود. نتایج نشان داد که مقایسه شاخص توده بدنی، توده بدون چربی و درصد چربی با حداکثر اکسیژن مصرفی در نوجوانان تفاوت معنی دار نشان داد. همچنین ما بین شاخص توده بدنی و بدون چربی دو گروه نیز رابطه معنی داری نشان داده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد کشتی گیران جوان در مقایسه با کشتی گیران نوجوان به دلیل سازگاری بیشتر عملکرد بهتری داشتند. اما برای اثبات هر چه بهتر در این زمینه نیازمند مطالعات بیشتری است.