رساله ( تاویل در موسیقی باستانی و تطبیق آن با موسیقی مدرن تا ما بعد مدرن ) سعی دارد به دو نوع نگرش کاملآ متفاوت انسانهای ادوار باستان با دوره ی مدرن در عین ویژگیهای مشترک این دو موسیقی بپردازد . در بخش اول ، ریشه ی واژه موسیقی مورد بررسی قرار گرفته است که در آن به شباهت دیدگاه کلیه ی تمدنهای باستانی در کل جهان توجه شده است : زبان ساده که مفاهیم پیرامون آن کاملآ در دسترس بوده و نیز دارای آهنگی همچون اوزان شعری بوده است ، به عنوان ماهیتی موسیقایی در نظر آمده است ...
هر متن ، در ساختن جهان ویژه اش ، از برخی نظام های نشانه شناسانه یاری می گیرد . متن سینمایی بر نظام های نشانه شناسانه ای متفاوتی استوار است . سینمای گویا بر ساخته ی شش نظام نشانه ای استوار است :1- نظام نشانه های تصویری 2- نظام نشانه های حرکتی 3- نظام نشانه های زبان شناسه ی گفتاری 4- نظام نشانه های زبان شناسه ی نوشتاری 5- نظام نشانه ی آوایی - غیر زبان شناسانه 6- نظام نشانه های موسیقایی 5 . جز نظام نشانه های آوایی و گفتاری در مابقی با سینمای خاموش سهیم است ...
یوتوپیا واژه ای است یونانی در دو معنای لامکان ، هیچ کجا و نیز کنایه ای طنزآمیز از مکان خوب و خوبستان . یوتوپیا و سینما عرصه ای بکر و نا آزموده است . بویژه در مباحث فلسفی هنری ایران که گشایش اندیشه ی یوتوپیا و بررسی مفاهیم و سیر تاریخی آن ، اگر نه بی رهرو اما ،مهجور مانده است . در چنین زمینه ای ، طرح چگونگی نسبت یوتوپیا و سینما مملو از دامچاله ها و تنگناها است . جستار حاضر ، تلاشی است در گشایش بحث .