کلیات

چهره حدوث عالم در پرتو نظریه حرکت جوهری ‏

ویژگیهای تفکر فلسفی صدر المتألهین

الفبای فلسفه

دروس حکمت

صدرالمتالهین و دیگر حکمای اسلامی

تشخص در فلسفه صدرالمتالهین

«ابوالمجد» علامه شیخ محمد رضا نجفی اصفهانی «ره»

نمودى از برخى عناصرحکمت متعالیه در فلسفه برگسن

۳۲۵۰.

دیدگاه ابن سینا و صدرالمتألهین درباره علم الهی

نویسنده: محمد ذبیحی

منبع: پژوهش های فلسفی-کلامی ۱۳۷۸ شماره ۲

حوزه‌های تخصصی:

تعداد بازدید : ۲۶۶۱۲

چکیده مقاله حاضر در صدد تبیین دیدگاه دو فیلسوف نامدار، شیخ‏الرئیس، ابن‏سینا و حکیم، صدرالمتألهین و بیان اختلاف نظر آن دو درباره علم الهی است. علم در حکمت صدرایی، امری وجودی و دارای مراتب و در نظام مشایی، کیف نفسانی است. در حکمت متعالیه علم خداوند به‏ذات و علم به موجودات قبل از ایجاد و بعد از ایجاد، علمی حضوری، ولی در حکمت مشاء علم ذات به‏ذات و علم به صور متقرره در ذات، حضوری و علم به موجودات خارجی، قبل و بعد از ایجاد، حصولی است. در این مقاله به پرسشهایی نظیر: آیا خداوند علم دارد؟ اگر علم دارد، علم او چه نوع علمی است، حضوری یا حصولی، تفصیلی یا اجمالی؟ آیا علم او به موجودات قبل از ایجاد است یا بعد از ایجاد؟ آیا حق تعالی به موجودات مادی و متغیر علم دارد یا نه؟ اگر علم دارد علمش جزئی است یا بر وجه کلی؟ آیا علم خداوند تابع است یا متبوع؟ پاسخ داده شده است.

نگاهی به حاشیه محقق خوانساری بر شروح اشارات