اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل ریسک پذیری بر قلدری در مدرسه و آداب گریزی تحصیلی دانش آموزان نوجوان دارای رفتارهای پرخطر(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات آموزشی و آموزشگاهی دوره ۱۴ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۳ (پیاپی ۴۴)
187 - 204
حوزههای تخصصی:
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مدل ریسک پذیری بر قلدری در مدرسه و آداب گریزی تحصیلی دانش-آموزان نوجوان دارای رفتارهای پرخطر انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه پژوهش حاضر شامل همه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرج در سال تحصیلی 1400-1399 بود. از این جامعه آماری یک دبیرستان از میان دبیرستان های دخترانه ناحیه ۴ کرج برای اجرای پژوهش به روش نمونه-گیری در دسترس انتخاب شد. به منظور اجرای پژوهش، در مرحله اول برای شناسایی دانش آموزان دارای رفتارهای پرخطر، پرسشنامه رفتارهای پرخطر زاده محمدی و همکاران (1390) اجرا شد و دانش آموزان دارای نمرات بالاتر از میانگین این پرسشنامه به عنوان دانش آموزان پرخطر شناسایی شد و در دو گروه آزمایش و گواه به طور تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 9 جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر مدل ریسک پذیری قرار گرفت و برای والدین آن ها 5 جلسه آموزش شیوه های فرزندپروری اجرا شد. ابزار اندازه گیری پژوهش حاضر، پرسشنامه تجدیدنظر شده قلدری/ قربانی الوئوس (1996) و پرسشنامه آداب گریزی تحصیلی کلارک و همکاران (۲۰۱۵) بود که توسط شرکت کنندگان در مرحله پیش-آزمون- پس آزمون تکمیل شد. داده ها با استفاده روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره و با استفاده از نرم افزار 24spss تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاکی از کاهش رفتارهای قلدری در مدرسه و آداب گریزی تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه بودبرنامه آموزش مبتنی بر مدل ریسک پذیری به عنوان بخشی از برنامه های رفع مشکلات رفتاری دانش آموزان در عرصه تعلیم و تربیت استفاده کرد.