ارائه مدل معادلات ساختاری برای بررسی رابطه سبکهای دلبستگی و رضایت از زندگی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی دوره ۲ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۴
113 - 133
حوزههای تخصصی:
هدف: هدف از این پژوهش تدوین مدل معادلات ساختاری سبک های دلبستگی با رضایت از زندگی از طریق میانجی گری سلامت جسمانی در بانوان شاغل استان قم بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان شاغل استان قم در سال 1404-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه با استناد به فرمول کوکران تعداد 384 نفر می باشد. جهت انتخاب افراد نمونه نیز با توجه به ناهمگن بودن جامعه آماری بر اساس متغیر جنسیت از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد.برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سبک های دل بستگی هازان و شیور(۱۹۸۷)، پرسشنامه رضایت از زندگی دینر، آمونس، لارسن و گریفن(1985) و پرسشنامه سلامت جسمانی لعلی زاده و همکاران(1391) استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد، سبک های دل بستگی اثر مستقیم و معنادار بر رضایت از زندگی دارد. سلامت جسمانی اثر مستقیم و معنادار بر رضایت از زندگی دارد. اثرغیر مستقیم متغیر سبک های دل بستگی با متغیر رضایت زندگی از طریق متغیر میانجی سلامت جسمانی 34/0 است. همچنین اثر میانجی سلامت جسمانی در رابطه بین سبک های دل بستگی با متغیر رضایت زندگی معنادار است. نتیجه گیری: سبک های دلبستگی به عنوان بازتابی از الگوهای عاطفی و رفتاری فرد در روابط بین فردی و روش های مقابله با استرس، تأثیر قابل توجهی بر سلامت روانی و جسمانی افراد دارند. بانوانی که سبک دلبستگی ایمن دارند، معمولاً با مهارت های مقابله ای مؤثرتر به مواجهه با چالش های محیطی و روانی می پردازند، استرس را بهتر کنترل می کنند و از سلامت جسمانی بهتری برخوردارند. این ارتقای سلامت جسمانی به نوبه خود نقش مهمی در افزایش رضایت کلی از زندگی ایفا می کند.