بررسی پایداری مالی صندوق تأمین اجتماعی و تحلیل حساسیت اصلاح ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
در عصر حاضر پدیده کهنسالی جمعیت در ایران، ناشی از کاهش نرخ زادوولد و افزایش امید به زندگی، تعادل حقیقی منابع و مصارف صندوق های بازنشستگی را با چالش جدی مواجه ساخته است. درحقیقت افزایش طول عمر بدون تغییر در سن بازنشستگی موجب کاهش دوره پرداخت حق بیمه و افزایش دوره دریافت مستمری شده و بار مالی سنگینی بر صندوق ها تحمیل می کند. تجارب بین المللی مبین لزوم افزایش سن بازنشستگی متناسب با شاخص امید زندگی و توزیع متوازن سال های افزایش عمر بین دو دوره اشتغال و بیکاری است. با توجه به ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت مبنی بر افزایش سن بازنشستگی، در مقاله حاضر سعی در بررسی اثر این قانون بر پایداری مالی صندوق تأمین اجتماعی به عنوان بزرگ ترین صندوق، ضمن ترسیم وضعیت جاری این صندوق در افق 1399-1474 با نرم افزار PROST می نماید. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد در صورت تداوم شرایط موجود، این صندوق از کسری مالی معادل 5/0 درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۱۳۹۹ به کسری معادل 6/53 درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۱۴۷۴ خواهد رسید. همچنین اصلاح مصرح در ماده 29 قانون برنامه هفتم پیشرفت تنها قادر به ایجاد تغییر جزئی در این روند است. ازاین رو، علاوه بر استمرار بر اصلاحات پارامتریک ازجمله سن قانونی بازنشستگی و بروزرسانی اصلاحات آن با استفاده از شاخص امید به زندگی به صورت تدریجی، انجام اصلاحات ساختاری با رعایت اصل کفایت مستمری ضروری است.Assessing the Financial Sustainability of the Social Security Fund: A Sensitivity Analysis of Parametric Reforms under Article 29 of Iran’s Seventh Development Plan
In contemporary Iran, the phenomenon of population aging—driven by declining birth rates and rising life expectancy—has severely disrupted the financial balance between contributions and expenditures in pension funds. The extension of life expectancy without a corresponding increase in the statutory retirement age reduces the duration of contribution and prolongs the period of benefit receipt, thereby imposing a substantial financial burden on pension systems. International experience underscores the necessity of raising the retirement age in line with life expectancy to ensure a balanced distribution of extended lifespan between working and retirement periods. In this context, and in light of Article 29 of the Seventh Development Plan Law—which mandates an increase in the statutory retirement age—this study assesses the financial sustainability implications of the reform on the Social Security Organization, the largest pension fund in Iran. Using the World Bank’s PROST simulation tool, the study projects the fund’s financial outlook over the period 2020 to 2095. The results reveal that, under current conditions, the fund's financial deficit will grow from 0.5% of GDP in 2020 to 53.6% in 2095. Moreover, the reform introduced by Article 29 produces only marginal improvements in this trend. Therefore, in addition to maintaining parametric reforms such as gradual retirement age increases indexed to life expectancy, the study highlights the urgent need for structural reforms that uphold the principle of pension adequacy.
تبلیغات
