علیرغم آن که درصد بالایی از جمعیت کشور ما در روستاها زندگی میکنند و روستائیان کشور بخش عمدهای از مخاطبان شبکههای رادیو و تلویزیون ملی را تشکیل میدهند، تحقیقات تأثیرسنجی و نظرسنجی به عمل آمده توسط مؤسسات تحقیقاتی، عمدتاً در شهرها انجام شده و آثار رسانه بر جمعیت روستایی کشور به ندرت مورد ارزیابی و بررسی دقیق قرار گرفته است. این در حالی است که با وجود تفاوتهای آشکار فرهنگی اجتماعی بین جوامع شهری و روستایی خوراک رسانهای که به هر دو جامعه عرضه میشود یکسان است. مقاله حاضر، گزارش تحقیقی است در خصوص چگونگی استفاده جوانان روستایی ایران از تلویزیون که توسط نگارنده و به اهتمام مرکز تحقیقات صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در سطح 20 استان انجام گرفته و نتایجی در خور توجه به همراه داشته است.