"این مقاله برگرفته از پژوهشی است که در سال 1384در مرکز تحقیقات سازمان صداوسیما با هدف بررسی میزان و چگونگی نمایش خشونت در فیلمهای سینمایی و سریالهای تلویزیون ایران انجام شده است و نتایج آن با پژوهش مشابهی که در سال 1379 در همین مرکز انجام شده مقایسه گردیده است.
از نتایج جالب توجه این مقایسه آن که: میزان نمایش اعمال خشونتآمیز در این سالها تنها 1درصد کاهش یافته و افرادی که دست به خشونت زدهاند بیشتر دارای نقش مثبت بودهاند. " "اعمال خشونتآمیز، ویژگیهای خشونت، فیلمهای سینمایی، سریالها، صحنههای خشونتآمیز، قالب جدی خشونت، خشونت عمدی و سهوی، نحوة ارائه خشونت، مهاجم، قربانی.
"
تاثیرات حقیقی و ژرف انقلاب اطلاعاتی بر آینده بشر تازه در حال ظهور است . اما آنچه به این تحول بزرگ اهمیت می بخشد «اطلاعات» نیست . حتی «هوش مصنوعی» نیز عامل این تحول بزرگ نیست . پیتر دراکر استاد علم مدیریت در این مقاله می کوشد از تاثیرات و تحولاتی که فناوری اطلاعات بر آینده بشر خواهد داشت پرده بردارد . درونمایه مقاله دراکر حاکی از این است که فناوری اطلاعات را فراتر از یک تحول و نوآوری بلکه انقلابی هم ردیف انقلاب صنعتی و انقلاب چاپ گوتنبرگ می داند ...
افریقای جنوبی در طول چهار دهه دوران آپارتاید، به دلیل اتخاذ ایدئولوژی تبعیض نژادی، با کشورهای همسایه و اعضای جامعه جهانی اختلاف داشت. این سیاست پس از خروج پرتغال از جنوب افریقا در سال 1975، وضعیت منطقه را در ژئوپلیتیک جنگ قرار داد و سبب شد امنیت منطقه به خطر افتد. این وضعیت انزوای بین المللی کشور را در پی داشت و تلاش سیاست گذاران کشور را به رفع مشکلات امنیتی با همسایگان و مسایل داخلی معطوف کرد.با تغییر ساختار بین المللی، فشار بر دولت حاکم مبنی بر تغییر ایدئولوژی و مذاکره با گروه های مخالف افزایش یافت و با تغییر کارگزاران (ماندلا و دکلرک) زمینه برای حذف آپارتاید فراهم شد. پس از روی کار آمدن دولت جدید، این کشور با اتخاذ ایدئولوژی ای مبتنی بر واقع گرایی سیاسی، با الگو قرار دادن شعار احترام به حقوق بشر، عدالت و برابری، درصدد ترمیم روابط خود با نظام جهانی برآمد و هویت سیاسی خود را تغییر داد؛ به طوری که برای برطرف کردن بسیاری موانع و پیش فرض ها و به منظور حل مشکلات سیاسی و اقتصادی، با عضویت در سازمان های منطقه ای و بین المللی، از تمام امکانات خود برای ایفای نقش میانجی در منازعات منطقه ای جنوب صحرا و قاره افریقا استفاده کرد و سبب تغییر تصورات کشورهای همسایه و نظام بین الملل شد. این سیاست، فضای ناامن منطقه را به سمت امنیت و توسعه تغییر داد و ژئوپلیتیک صلح را بر منطقه حاکم کرد.