مطالب

یکی از کشمکش های درونی نویسندگان دور از وطنکه در کنش های متنی و زبانی آن ها نیز بازنمایی می شود، تجربه «خودآگاهی مضاعف» آنان است. این کشمکش درونی با دیالکتیک بیرونی آن ها در میل به هویت یابی با سرزمین مادری و یا سرزمین میزبان برابری دارد و به هویت زبانی آنان صورت و محتوا می بخشد. به بیان دیگر، آنان گاهی خود را با سرزمین مادری و گاهی با سرزمین میزبان و گاهی نیز با هر دو هویت یابی می کنند. نگارندگان در مقاله حاضر با تکیه بر نظریه ترجمه فرهنگی  و متن های پالیمسستی نشان دادند که نویسندگان دور از وطن چگونه متن های  هیبریدی و لهجه دار تولید می کنند. همچنین، نگارندگان، این متن ها را به دلیل اینکه دولایه هستند، متون پالیمسستی نامیده و استدلال کردند که چندلایگی و هیبریدی بودن این متن ها بر خودآگاهی مضاعف نویسندگان دور از وطن دلالت دارد. بر این اساس، دو متن انگلیسی «دید و بازدید» (Bahrampour, 2000) نوشته تارا بهرام پور و «بامزه در فارسی» نوشته فیروزه جزایری دوما (Dumas, 2004) را که به ادبیات دور از وطن تعلق دارند و به سیاست هویتی سوژه های مهاجر پرداخته اند به عنوان پیکره پژوهش برگزیده شد. همچنین، نگارندگان برآن بودند تا نشان دهند که نویسندگان دور از وطن برای بازنمایی خودآگاهی مضاعف خود از چه سازوکارهای زبانی و فرهنگی بهره می برند. به این منظور، هر جا که مصادیقی از ترجمه فرهنگی و مکانیسم های هیبریدساز مانند رمزآمیزی و رمزگردانی یافت شد، جزء داده های پژوهش در نظر گرفته شدند. یافته های این بررسی نشان داد که رمزآمیزی، رمزگردانی، حرف نویسی، وام گیری فرهنگی و ترجمه فرهنگی از جمله کنش های زبانی هستند که به متن های نویسندگان دور از وطن خصلت پالیمسستی می بخشند و سیاست هویتی آن ها را بازنمایی می کنند.  

نمود، نظامی دستوری است که با زمان در پیوند است و بر اساس آن، گوینده می تواند چگونگی توصیف ماهیت زمانی یک موقعیت را برگزیند. جایگاه ساختاری نمود و تعامل آن با فرافکن های نقش نمایِ دیگر بر پایه نظریه نحوبنیاد صرف توزیعی، موضوعی است که در این پژوهش به آن پرداخته می شود. با فرض اینکه گروه فعلی در زبان فارسی، دارای ساختاری سه لایه ای است و گروه ریشه، گروه فعلی کوچک و گروه جهت را در بر دارد، و با استناد به فرایندهای پسانحوی ادغام صرفی و هم جوشی که صرف توزیعی به آن قائل است، نشان خواهیم داد که فرافکن نمود بر فراز فرافکن جهت و ذیل فرافکن زمان قرار دارد. افزون بر این، همین فرایندهای پسانحوی نشان می دهند که فرافکن نمود ناقص نسبت به نمود کامل، رابطه نزدیک تری با فعل دارد.  

پژوهش توصیفی - تحلیلی حاضر، جایگاه نحوی و جایگاه خطی مقوله های تصریفی در ترکیب های فعلی زبان فارسی را در چارچوب نظریه صرف توزیعیِ هله و مارانتز (1993) بررسی و مقایسه کرده است. ابتدا جایگاه سلسله مراتبی نحوی مقوله های صرفی در زبان فارسی براساس آنچه طالقانی (2008) پیشنهاد کرده و جایگاه خطی آن ها با استناد به روش پیشنهادی امبیک (2015) برای خطی شدن سازه ها، درنظر گرفته شده است؛ سپس از رهگذر فرایندهای پسانحوی مانند «حرکت روبه پایین» و «جابه جایی موضعی» در چارچوب رویکرد صرف توزیعی، به تبیین آن ها پرداخته شد. یافته های پژوهش بیان گر عدم انطباق بین ساخت نحوی و ساخت خطی مقوله های تصریفی در ترکیب های فعلی زبان فارسی است؛ همچنین در هر سه زمان گذشته، حال ساده و حال کامل و همچنین ترکیب فعلی با فعل وجهی، تکواژ «نفی» پس از بازنمونِ نحوی و پیش از درج واژه، «حرکت روبه پایین» به «فعل اصلی» و در برخی موارد به تکواژ «نمود» دارد. حرکت آن برای پیوستن به فعل اصلی از روی گره های «زمان» و «نمود» و برای پیوستن به گره «نمود» از روی گره «زمان» است. به طور کلّی تکواژ «نفی» نسبت به سایر تکواژها در دو ساخت نحوی و ساخت خطی از عدم انطباق بیشتری برخوردار است. این تکواژ در مرحله پسانحوی برای پیوستن به «فعل اصلی» و در برخی موارد به «نمود» و «فعل کمکی» و سرانجام پیشوندشدن به آن ها «حرکت روبه پایین» دارد.

نوشتار پیش رو نمود استمراری در گویش لری بالاگریوه را برپایه رویکرد دستور شناختی (لانگاکر، 1982؛ 2001) بررسی کرده است. در گویش لری بالاگریوه، زمان حال استمراری با استفاده از تکواژ hɑ که برگرفته از فعل hɑse «خواستن» است، ساخته می شود و برای ساخت گذشته استمراری از تکواژ he استفاده می شود. به این ترتیب، دلایل محدود شدن کاربرد فعل کمکی hɑse برای ساخت حال استمراری مورد بررسی قرار می گیرد. برای انجام این پژوهش، (820) جمله نمونه از روستاهای اطراف خرم آباد جمع آوری شده و برای تحلیل داده ها از روشی توصیفی -تحلیلی برپایه دستور شناختی استفاده شده است. داده ها نشان داده اند که هر تکواژ کاربرد متفاوتی دارد، زیرا تکواژ hɑ بر وقوع رویداد یا عملی در زمان حال دلالت دارد، در حالی که he برای بیان استمرار یا تکرار عمل به کار می رود؛ افزون بر این، هر دو تکواژ برای تولید فرایند های ناقص از محمول های کامل استفاده می شوند؛ همچنین، نفی ناپذیری، استمرارپذیری محمول ایستا به صورت حال کامل و کاربرد هم زمان هر دو تکواژ در برخی از صورت های زمان حال ازجمله ویژگی های منحصربه فرد ساختار استمراری در گویش لری بالاگریوه است.

اگرچه در روایتی از پیامبر اسلام |، ایمان «اقرار باللسان، معرفه بالقلب و عمل بالأرکان» شناخته شده، شرایط سیاسی - اجتماعی جامعه نوپای اسلامی به گونه ای رقم خورد که مؤلفه عمل اهمیت بسیار یافت و دیدگاهی ظهور کرد که می توانیم آن را وظیفه گرایی بنامیم. این دیدگاه از دو جهت اهمیت دارد: اولاً یکی از نظریه های پرنفوذ ایمان در تاریخ کلام اسلامی است؛ ثانیاً مستقیم یا غیرمستقیم دیگر نظریه های ایمان را تحت الشعاع قرار داد. در این مقاله به دنبال بررسی این رویکرد و شناخت ویژگی های آن با استفاده از روش تحلیلی تطبیقی هستیم؛ اما هدف اصلی ما بررسی واکنش های متکلمان امامیه در پنج قرن نخست به آن است. این تحقیق نشان می دهد که رویکرد وظیفه گرایانه به ایمان، در عمل با وعیدگرایی و احباط باوری پیوند خورد و متکلمان امامیه سه نوع مواجهه با آن داشتند: شیخ صدوق آن را تأیید کرد؛ شیخ مفید رویکرد فضیلت گرایانه در پیش گرفت و به اصلاح آن دست زد. به این صورت که از مؤلفه های ایمان بر معرفت تأکید نمود و عمل را جزء جدایی پذیر ایمان به شمار آورد؛ و نوبختیان و سید مرتضی آن را رد کردند و ایمان را از مقوله اقرار یا تصدیق دانستند، هرچند در مورد احباط با هم اختلاف نظر داشتند

هدف پژوهش حاضر، شناسایی ویژگی های محتوایی و اهداف برنامه درسی الکترونیکی از منظر نظریه ی علوم اعصاب شناختی به روش تحلیل محتوای کیفی قیاسی بود. مقالات منتشر شده در پایگاه های علمی پرتال علوم انسانی، جهاد دانشگاهی، مگ ایران، ایران داک و نورمگز به عنوان جامعه مقالات فارسی و پایگاه اریک از میان پایگاه های علمی معتبر برای زبان انگلیسی انتخاب شد. مقالات دارای دسترسی تمام متن، بکار رفتن کلیدواژه در عنوان یا چکیده و قرارگیری در چارچوب زمانی 2010 تا 2021 معیارهای شمول مقالات بودند. برای تحلیل محتوای قیاسی از عناصر نه گانه کلاین استفاده شد. یافته ها در زمینه عنصر اهدف نشان داد که برنامه درسی الکترونیکی باید قابلیت های شناختی را در کلاس تقویت کنند. در زمینه عنصر محتوا نیز محتوا باید به 1) درگیری شناختی یادگیرنده با دروس کمک کند؛ 2) منابع متناسب با توانایی یادگیرندگان باشد؛ و 3) درگیری غیرکلامی با آموزش الکترونیکی ایجاد کند.

کرونا با تحمیل آموزش مجازی، تهدیدی برای کاهش کیفیت آموزش به حساب می آید. ولی به اعتقاد نگارندگان مقاله از دل این تهدید، می توان فرصتی برای اصلاح رویکردهای کلان آموزشی مهیا ساخت: کرونا فرصتی برای بازاندیشی جدی و انجام اصلاحات عملی ای است که مدتها در ساحت نظر و اندیشه آنها را قبول کرده ایم ولی نتوانسته ایم در ساحت عمل اجرای و عملیاتیشان کنیم. در این مقاله، به روش کتابخانه ای و تحلیلی، به بررسی این مسئله می پردازم که مجازی شدن کلاسها، چگونه میتواند فرصتی عملی مهیا سازد تا نگرش و، به دنبال آن، اعمالِ ما نسبت به آموزش و کلاس متحوّل گردد. با مجازی شدن کلاس-ها، نیاز به کنارزدن تلقی سنتی از کلاس -که ماهیتی انقیادی دارد و در آن بر حافظه محوری، استادمحوری، جزوه خوانی، و... تاکید می شود- را بیش ازبیش درک می کنیم؛ و درک این نکته، نیروی محرکه ی کافی برای انجام تغییرات عملی را در ما ایجاد می کند که تلقی سنتی از کلاس درس را کنار بزنیم. در این راستا، کلاس «کلاب هاوسی» به عنوان بدیلی برای کلاس سنتی پیشنهاد شده که مولفه ی اصلی اش وجود «گفتوگوی علمی زنده و پُر از درگیری» در آن است. ما، ضمنِ موافقت با لزوم کنار زدن برخی از تلقی های معیوب سنتی از کلاس درس، در قسمت های پایانی مقاله به توضیح و تدقیق بیشتر ایده ی کلاس «کلاب هاوسی» می پردازیم. توضیح خواهیم داد که گفت وگوهایی که در هنگام آموزش علوم تجربی باید انجام گیرند، به کدام یک از بخش های آموزش تعلق دارد.

این پژوهش با هدف مقایسه تحمل پریشانی در زنان نابارور و بارور انجام گرفت. این مطالعه توصیفی – علی مقایسه ای بر روی 60 زن نابارور و 60 زن بارور به شیوه در دسترس انجام شد. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه اطلاعات جمعیت شناختی و مقیاس تحمل پریشانی هیجانی (DTS) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار 24 SPSS و روش آماری تحلیل واریانس یک راهه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در متغیر تحمل پریشانی (01/0P<، 98/16F=) تفاوت دو گروه بارور و نابارور و زیرمقیاس های تحمل پریشانی هیجانی (01/0P<، 5/18F=)، جذب شدن به وسیله هیجانات منفی (05/0P<، 6F=) و برآورد ذهنی پریشانی (01/0P<، 52/11F=) معنادار است. زنان نابارور به طورکلی در معرض مشکلات روان شناختی جدی تری در مقایسه با زنان بارور قرار داشتند. با توجه به وجود این مشکلات در زنان نابارور، حضور روانشناسان در مراکز تشخیص و درمان ناباروری ضروری به نظر می رسد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنویت درمانی بر کاهش عدم توجه زناشویی و بدرفتاری عاطفی و روانی زناشویی زوجین بود. این پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه است. از بین جامعه آماری، 30 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (در هر گروه 15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده این پژوهش؛ پرسشنامه های عدم توجه زناشویی پاینز (1996) و بدرفتاری عاطفی و روانی زناشویی باس و پری (1998) بود. یافته ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس، نشان داد معنویت درمانی با توجه به میانگین عدم توجه زناشویی در زوجین گروه آزمایش نسبت به میانگین گروه گواه، موجب کاهش عدم توجه زناشویی گروه آزمایش شده است. همچنین با توجه به میانگین بدرفتاری عاطفی و روانی زناشویی در زوجین گروه آزمایش نسبت به میانگین گروه گواه، موجب کاهش بدرفتاری عاطفی و روانی زناشویی گروه آزمایش شده است.

در هر جامعه ای ارزش هایی ریشه دارند که بنیاد آن جامعه را می سازند و در جامعه ما نیز ایثار و شهادت و الگو گیری از شهدا از جمله ارزش ها است که ریشه درصدردین مبین اسلام دارد. از این رو در این مقاله به دنبال مقایسه سبک تربیتی و الگو پذیری از شهدا در جوانان آشنا با سیره و رفتار شهدا و نا آشنا با شهدا می باشیم .پژوهش حاضر با رویکرد کیفی می باشدو ابزار پژوهش مصاحبه فردی است.جامعه آماری برای مصاحبه 20 نفر ازجوانان شهرستان دزفول در سال 1400 (10نفر با الگو های رفتاری تربیتی....شهدا از طریق رسانه ها ،همرا ه بودن باکاروان های راهیان نور و منطقه های جنگی مطالعه وصیت نامه ی شهدا ...آشنا هستند و 10 نفر دیگر از جامعه هدف بااین الگو ها از شهدا آشنا نیستند)می باشند. نتیجه نشان داد که: اگر جوانان باالگوهای تربیتی و رفتاری شهدا و اهداف شان آشنا باشند می توانند الگوپذیران خوبی در عرصه های مختلف از شهدا باشند. نتییجه نشان داد که: اگر جوانان باالگوهای تربیتی و رفتاری شهدا و اهداف شان آشنا باشند می توانند الگوپذیران خوبی در عرصه های مختلف از شهدا باشند.

هدف اصلی در این مقاله تعیین رابطه فرسودگی تحصیلی با انحرافات اخلاقی در دانشجو معلمان پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد در سال تحصیلی 1400-1401 است.مسلما نقش فرسودگی تحصیلی و کیفیت تجارب یادگیری در احساس بی انگیزگی و نگرش بدی نسبت به انجام تکالیف درسی و مطالعهدرسی بی چون و چرا است. در پژوهش حاضر از روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی برای بررسی رابطه بین متغیرها استفاده شده است.برای اجرای مقیاس ها،نمونه ای تصادفی شامل 263دانشجو معلم پردیس شهید هاشمی نژاد مشهد. انتخاب شدند .ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق شامل دو فرم پرسشنامه است که برای فرسودگی تحصیلی از پرسشنامه فرسودگی تحصیلی مسلش (MBI) ساخته شده توسط شائوفلی و همکاران (۲۰۰۲) با ۱۵ گونه در یک طیف لیکرت ۷ درجه ای از هرگز تا همیشه با آلفای کرونباخ تخمین زده شده ، 88/0وتنصیف کل مقیاس 87/0استفاده شد و همچنین برای انحرافات اخلاقی از پرسشنامه انحرافات اخلاقی از مدل کارووانا و همکاران با33 گویه و طیف لیکرت در حالت پنجگانه(کاملا موافقم، موافقم، نظری ندارم، مخالفم، کاملا مخالفم) باآلفای کرونباخ ۷۵/. استفاده شد که به صورت پرسشنامه الکترونیکی در اختیار افراد قرار گرفت .در تجزیه و تحلیل داده ها از روش روش همبستگی پیرسون استفاده شد.نتایج حاکی از آن است که بین فرسودگی تحصیلی دانشجویان و مولفه نبودن هدف یا ارزش های اخلاقی دانشجویان رابطه معناداری وجود دارد ولی بین فرسودگی تحصیلی دانشجویان ومولفه های در حال امتحان دادن دانشجویان و فریب دادن و سرقت ادبی رابطه معناداری وجود ندارد.

این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی نیازهای روانشناختی پایه و ابعاد سه گانه شخصیت در پیش بینی کفایت اجتماعی پدید آمد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است که زمره ی پژوهش های بنیادی با نوع داده ی کمی قرار می گیرد. بدین منظور طی یک مطالعه ی توصیفی – همبستگی از زنان شهر مشهد که (20 تا 45) سال بودند، 130 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه ی ارضای نیازهای روانشناختی گاردیا، دسی و رایان، ابعاد سه گانه ی تاریک شخصیت دوجین کثیف و کفایت اجتماعی را پاسخ دادند، تحلیل رگرسیدن چند گانه نشان داد تنها مؤلفه های شایستگی و نیاز به ارتباط با کفایت اجتماعی ارتباط معنادار دارند. نتایج حکایت از آن داشت که تنها مؤلفه ی شایستگی و نیاز به ارتباط وارد معادله شده که به ترتیب در گام اول شایستگی 38% و در گام دوم شایستگی و نیاز به ارتباط 40% از واریانس کفایت اجتماعی را تبیین نمودند .

هدف از انجام این پژوهش تعیین رابطه ادراک دانش آموزان از سبک تدریس معلم و خودپنداره تحصیلی با انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه اول بود. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر پیرانشهر به تعداد 5500 نفر بود. نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 384 نفر درنظر گرفته شد که با استفاده از روش خوشه ای چند مرحله ای با خوشه بندی مدارس بر اساس مناطق جغرافیایی 4 گانه شمال، جنوب، شرق و غرب و سپس از هر منطقه دو دبیرستان بصورت تصادفی انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک تدریس ادراک شده موسی پور (1377)، پرسشنامه خودپندار تحصیلی چن و تامپسون (2004) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هرمنس (1970) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون خطی همزمان به وسیله نرم افزار spss انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد، 34 درصد از تغییرات متغیر ملاک یعنی انگیزش تحصیلی، توسط ادراک دانش آموزان از سبک تدریس معلم و خودپنداره تحصیلی تبیین می شود. همچنین بین سبک معلم محور و سبک دانش آموز محور و انگیزش تحصیلی و بین خودپنداره تحصیلی، خودپنداره عمومی، خودپنداره آموزشگاهی و خودپنداره غیرآموزشگاهی با انگیزش تحصیلی رابطه مثبت معناداری وجود دارد (01/0 < p).

هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مرتبط با رضایت معلمان از نظام ارزشیابی کیفی-توصیفی در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر زنجان انجام گرفته است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش جمع آوری داده ها از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر ماهیت داده ها کمی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شاغل در ناحیه دو زنجان در سال تحصیلی 96-95 بودند که از بین آن ها 259 نفر نمونه آماری از طریق فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه بود که پس از تأیید روایی صوری و محتوایی آن توسط متخصصین امر میزان پایایی آن برای متغیرهای مستقل و وابسته به ترتیب 972. و 958. به دست آمد. با تحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی و استنباطی یافته های پژوهش نشان دادند که میزان رضایت معلمان ابتدایی ناحیه دو زنجان از نظام ارزشیابی توصیفی در سطح متوسط قرار دارد. هم چنین نتایج نشان دهنده ی وجود همبستگی مثبت و افزاینده بین عوامل مدیریتی، روانی و آموزشی بود. از بین عوامل سه گانه فوق به ترتیب عوامل مدیریتی و عوامل روانی بیش ترین توان پیش بینی رضایت معلمان را داشتند، ولی عوامل آموزشی توان پیش بینی رضایت معلمان از طرح ارزشیابی توصیفی را نداشت.

هدف پژوهش حاضر نقش هیجان خواهی و سرسختی روانشناختی در پیش بینی اعتیاد به مواد مخدر در نوجوانان بود. آزمودنی های پژوهش 100 نوجوان معتاد سنین 24- 15 سال را تشکیل می دادند که به صورت دردسترس در دو مرکز متفاوت شامل کانون اصلاح و تربیت کودکان و نوجوانان و مراکز خود مصرف ترک اعتیاد مربوط به سازمان بهزیستی بودند که به پرسشنامه های هیجان خواهی زاکرمن ، سرسختی روانشناختی سوزان کوباسا و آمادگی به اعتیاد وید پاسخ دادند. همچنین برای تجزیه تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین هیجان خواهی و سرسختی روانشناختی با اعتیاد به مواد مخدر رابطه وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هیجان خواهی و سرسختی روانشناختی قادرند تغییرات اعتیاد به مواد مخدر را در دانشجویان پیش بینی کنند. بنابراین دانشجویان هیجان خواه بالا و سرسختی روانشناختی پایین آمادگی به اعتیاد بالاتری دارند که در پیشگیری باید مورد توجه قرار گیرند.

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی سازگاری اجتماعی بر اساس ناگویی هیجانی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر زهک بوده است. در این مطالعه طرح پژوهشی از نوع همبستگی و جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر زهک در سال تحصیلی 1400 -1401 می باشد که بر اساس گزارش اداره آموزش و پرورش کل آمار دانش آموزان دختر شهر زهک در مقطع متوسطه 412 نفر می باشند. با استفاده از جدول برآورد نمونه قاعده کوکران نمونه ای به حجم 60 نفر در نظر گرفته شد. بعد از مشخص شدن تعداد نمونه آماری، به روش تصادفی خوشه ای 52 نفر انتخاب شدند . در این پژوهش از پرسش نامه سازگاری اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ و پرسش نامه ناگویی هیجانی تورنتو بگبی، پارکر و تیلور (1994 ) استفاده و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و آزمون آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های به دست آمده نشان داد که مقدار همبستگی سازگاری اجتماعی و ناگویی هیجانی52/0 می باشد،که از نظر آماری معنادار است(01/0->p ).بر اساس نتایج این پژوهش ناگویی هیجانی با 38/0- که سهم بالایی را در پیش بینی سازگاری اجتماعی داشته و نیز رابطه آن با سازگاری منفی و معکوس است.

محیط آموزشی از ابعاد متعددی تشکیل شده است که یکی از مهم ترین ابعاد آن، موقعیت آموزشی است. برای موفقیت در این موقعیت، عوامل و عناصر متعددی ایفای نقش می کنند که سبب افزابش کیفیت و ارتقای نظام آموزشی می شود. نقص در هر یک از آنان، می تواند کل فرایند و فضای آموزشی را ویران کند. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی عوامل و عناصر کلیدی در فضا و موقعیت آموزشی از طریق کتب و مقالات متعدد و به صورت کتابخانه ای پرداخته است. در نهایت به استخراج 9 عامل کلیدی اهتمام ورزیده است که عبارت اند از: طرح درس، رفتار ورودی، خلاقیت، سبک مدیریت کلاس درس، تخصص و صلاحیت حرفه ای، رعایت اصول سازماندهی محتوا، روش تدریس نوین، تکلیف، ارزشیابی و پوشه کار.

مقدمه: ازدواج نخستین پیمان عاطفی و قانونی در زندگی ما به شمار می آید. سرخوردگی و فرسودگی زناشویی ، کاهش تدریجی دلبستگی عاطفی به همسر است که با احساس بیگانگی، بی علاقگی و بی تفاوتی زوجین به یکدیگر و جایگزینی عواطف منفی به جای عواطف مثبت همراه است و با توجه به این مسئله هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش شفقت بر خود بر کمال گرایی و فرسودگی زناشویی، زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان و تهران است. روش: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان است.نمونه پژوهش تعداد 40 نفر بطور تصادفی در 2 گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند، گروه آزمایش متشکل از 20 نفر از زنان مراجعه کننده که آموزش گروهی شفقت بر خود را در طول 10 جلسه هفتگی دریافت کردند و گروه گواه متشکل از همین تعداد افراد، که این آموزشها را دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه های کمال گرایی(هیل) و فرسودگی زناشویی(پانیز)، بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون بر روی 2 گروه آزمایشی وگواه انجام شد. برای تحلیل داده ها از شاخص آماری تحلیل کوواریانس، در نرم افزار spss استفاده شده است. یافته ها: نتایج تحلیل نشان داد که آموزش شفقت بر خود، موجب کاهش معناداری در میانگین نمرات و فرسودگی زناشویی گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه گردید. همچنین این آموزشها، موجب افزایش معناداری در میانگین نمرات کمال گرایی در بین گروه آزمایشی شد. نتیجه گیری و بحث: نتایج این پژوهشها نشان داد که آموزش شفقت بر خود می تواند بعنوان یک روش مداخله ای مفید برای کاهش فرسودگی زناشویی و افزایش اتخاذ کمال گرایی در برابر فرسودگی زناشویی زنان به کار رود. بنابراین آموزش مبتنی بر شفقت به خود، موجب بهبود زندگی زناشویی و کیفیت زندگی می شود.

در این پژوهش سعی داریم به بررسی رابطه خوش بینی تحصیلی و مولفه های آن با سرزندگی تحصیلی دانش آموزان آموزش و پرورش ناحیه 2 زاهدان بپردازیم. از جامعه آماری معین و روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی از 205 نفر از دانش آموزان متوسطه دوم با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای گزینش نموده و مورد بررسی قرار گرفتند. فرض اصلی پژوهش بر این بود که خوش بینی تحصیلی و مولفه های آن با سرزندگی تحصیلی دانش آموزان آموزش و پرورش ناحیه 2 زاهدان رابطه معناداری دارد در این پژوهش برای دریافت اطلاعات خوش بینی تحصیلی از پرسشنامه خوش بینی تحصیلی (اسچنن- موران و همکاران ؛2013) و برای دریافت اطلاعات سرزندگی تحصیلی مقیاس سرزندگی تحصیلی حسین چاری و دهقانیزاده استفاده شد. نتایج حاصله رابطه معنادار خوش بینی تحصیلی و مولفه های آن را بر اساس سرزندگی تحصیلی دانش آموزان تایید نمود.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه اعتیاد به فضای مجازی و گرایش به رفتارهای پرخطر نوجوانان شهر رشت بود. روش مورد استفاده در این پژوهش برحسب هدف کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه ی نوجوانان دختر و پسر مقطع دوم دوره متوسطه بود . نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 350 نفر دانش آموز ( 202 دختر و 148 پسر ) در نظر گرفته شد که با استفاده از روش خوشه ای چند مرحله ای با خوشه بندی مدارس در ناحیه یک و دو شهررشت، از هر ناحیه 4 دبیرستان به صورت تصادفی انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه اعتیاد به فضای مجازی یانگ(1998) و مقیاس خطر پذیری نوجوانان ایرانی(1390) استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از شاخص های توصیفی همچون میانگین و انحراف معیار استفاده و روش آماری تحلیل رگرسیون چندمتغیری به وسیله نرم افزار spss انجام شد. یافته ها نشان داد که بین اعتیاد به فضای مجازی و گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0 < p ). همبستگی بین رفتارهای پرخطر به نهادهایی مانند آموزش و پرورش یاری می رساند تا با شناسایی این رفتارها که قابل کنترل است از بروز دیگر رفتارها در دانش آموزان پیشگیری نمایند.