درخت حوزه‌های تخصصی

صنیع الملک و سپس کمال الملک به حق دو تن از بنیان گذاران شیوه جدید نقاشی در ایران خصوصاً در زمینه چهره پردازی هستند. این دو هنرمند پایه گذاران سبکی واقع گرایانه و منطقی در پرتره می باشند که تا قبل از ایشان این چنان بدان پرداخته نشده بود. سوژه ها و ساختارهای به کار رفته در آثار دو هنرمند آن چنان خاص است که قابل تأمل می نمایند. به طوری که با اطمینان خاطر می توان از این سبک و تکنیک های ویژه در پرتره های رئال امروزی شود برده و آن ها را در تکنیک های متفاوتی چون آبرنگ و رنگ و روغن اجرا نمود. نیز سبک و سیاق این اساتید می تواند برای نقاشان چهره پرداز امروزی خود آموزی ارزنده برای تجربه ورزی و مطالعه سیر پیشرفت این شاخه هنر در ایران باشد. این مقاله به روش کتابخانه ای –توصیفی– تحلیلی سعی برآن دارد با بررسی و مقایسه پرتره های رئال ترسیم شده توسط این دو بزرگوار نشان دهد چه عواملی باعث پیدایش سبک خاص و پیشتازی در این شاخه هنری گشته است.

در حالیکه موج نوآوری در گرافیک ایران با شکلگیری مطبوعات چاپی در کشور همراه بوده است، موج دوم این نوآوری پیامد فعالیت های صنعتی و افزایش چاپ کتاب بوده است. در عین حال، افول آموزش عالی همگانی در گرافیک و نیز عدم تخصص گرایی در این رشته به افول کیفیت و پایین آمدن انتظارات مشتریان منجر شده است. این انتظار پایین که بر افول تقاضا مؤثر است، تأثیرات منفی ای بر طراحی گرافک در ایران داشته است، زیرا سطح و کیفیت تقاضا عامل مهمی در نوآوری محسوب می شود.