ناصر ابراهیمی

ایران به ویژه استان گلستان همواره در معرض سیل بوده و ضمن ایجاد خسارات زیاد به کشور و استان گلستان،هنوز تدبیر مناسبی برای کاهش هزینه های اقتصادی سیل اندیشیده نشده است.هدف این مقاله شناسایی بخش های کلیدی اقتصاد استان و ارزیابی خسارت غیر مستقیم سیل از طریق بخش های ساختمان و کشاورزی بر سایر بخش ها ی استان می باشد.برای این منظور از جدول داده – ستانده منطقه ای ،با دو رویکرد تقاضا محور و عرضه محور جهت محاسبه پیوند های پسین و پیشین بخش های استان استفاده می شود.نتایج حاکی از آن است که بخش های صنعت ، ساختمان و کشاورزی به عنوان بخش های کلیدی اقتصاد استان معرفی می شوند .طبق هر دو رویکرد تقاضا محور و عرضه محور، دو بخش کشاورزی و صنعت بیشترین خسارت غیر مستقیم را به واسطه خسارت مستقیم بخش کشاورزی متحمل می شود . طبق رویکرد تقاضا محور ، نتایج حاکی از آن است که بیشترین کاهش ستانده ناشی از خسارت مستقیم بخش ساختمان به ترتیب مربوط به بخش های صنعت و عمده فروشی و خرده فروشی است . از طرف دیگر بخش های صنعت و کشاورزی بیشترین کاهش در اشتغال را تجربه کرده اند . تحلیل اثرات سیل با رویکرد عرضه محور دلالت بر آن دارد که سیل نه تنها به طور مستقیم بر بخش ساختمان اثر می گذارد بلکه موجب کاهش ستانده بخش ساختمان ،املاک و مستغلات و کاهش اشتغال بخش های صنعت ، کشاورزی و ساختمان نیز می گردد

هدف این پژوهش بررسی این است که آیا حسابداران با تخصص مالی قادرند کیفیت گزارشگری مالی را بهبود دهند یا خیر. با توجه به اینکه کیفیت گزارشگری مالی تحت تأثیر چندین عامل قرار دارد، اندازه گیری آن به طور دقیق چالش برانگیز است. بنابراین، این پژوهش برای پوشش کامل این مقوله، شاخص جامعی از کیفیت گزارشگری مالی را ارائه می دهد. متغیر مستقل پژوهش، تخصص مالی حسابداری اعضای کمیته حسابرسی را بررسی می کند که به صورت درصدی از اعضای کمیته با تخصص حسابداری و مالی اندازه گیری می شود. برای دستیابی به هدف پژوهش، اطلاعات مالی 153 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ابتدای سال 1393 تا پایان سال 1402 مورد استفاده قرار گرفت و برای آزمون فرضیه ها از روش رگرسیون چندمتغیره و داده های ترکیبی بهره برداری شد. نتایج نشان می دهند که تخصص حسابداری و مالی اعضای کمیته حسابرسی تأثیر مثبت و معناداری بر کیفیت گزارشگری مالی دارد. این یافته ها حاکی از آن است که وجود اعضای با تخصص مالی و حسابداری بیشتر در کمیته حسابرسی منجر به افزایش کیفیت اطلاعات مالی ارائه شده می شود. با این حال، نتایج همچنین نشان می دهد که تخصص حسابداری و مالی اعضای کمیته حسابرسی تأثیر معناداری بر مدیریت سود واقعی ندارد. به عبارت دیگر، اعضای کمیته با تخصص حسابداری و مالی نقشی در کاهش یا افزایش مدیریت سود واقعی ایفا نمی کنند. علاوه بر این، یافته ها نشان می دهد که تخصص حسابداری و مالی اعضای کمیته حسابرسی نیز تأثیری معنادار بر مدیریت سود تعهدی ندارد، به این معنی که تخصص آن ها در کاهش یا افزایش مدیریت سود تعهدی اثری ندارد.