معصومه السادات ابطحی

پزوهش حاضر به منظور بررسی موانع کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در سازمان نظامی به منظور ایجاد فرصت های یادگیری، صورت پذیرفته است، این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش گردآوری اطلاعات میدانی، ماهیت توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش خبرگان و کارکنان سازمان های نظامی هوشمند شهر تهران (تعداد 14 سازمان نظامی در 6 منطقه شهر تهران) به تعداد در سال 96-95 می باشد. باتوجه به تعداد جامعه آماری (30 نفر) از خبرگان این سازمان ها به شیوه گلوله برفی تعیین گردیدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه های محقق ساخته برگرفته از ادبیات پژوهش و نظر خبرگان می باشد. پرسش نامه یک شامل 35 سؤال به منظور غربالگری موانع کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در سازمان های نظامی هوشمند به منظور ایجاد فرصت های یادگیری براساس تکنیک دلفی فازی (براساس نظر 30 نفر از خبرگان) می باشد. محقق پس از استفاده از ابزار پرسشنامه برآمده از مصاحبه خبره سنجی و پیشینه پژوهش به این نتیجه رسید که از بین موانع ساختاری، مدیریتی، تکنولوژیکی و فنی، مطابق دیدگاه خبرگان، موانع مدیریتی دارای بیشترین اهمیت (وزن 219/0) و موانع فنی دارای کمترین اهمیت (وزن 112/0) می باشدکه در همین راستا پیشنهادهایی به مدیران مجموعه های نظامی ارائه شد.

هدف این پژوهش بررسی میزان تقویت توانمندسازی شغلی در برنامه درسی دانش آموزان کم توان ذهنی است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارشناسان ستادی سازمان آموزش و پرورش استثنایی، کلیه متخصصان برنامه ریزی درسی در مقطع متوسطه حرفه ای و کلیه دبیران مقطع متوسطه کم توان ذهنی استان قزوین می باشد که از بین آنان به ترتیب (40)، (80)، (93) نفر به عنوان نمونه آماری و به شیوه تصادفی ساده و از طریق فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزار پژوهش در این بررسی پرسشنامه محقق ساخته بود که پایایی آن بر اساس آلفای کرانباخ (=95/0) محاسبه و روایی آن بر اساس نظریه اساتید صاحب نظر مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد دبیران بر خلاف کارشناسان ستادی و متخصصان برنامه ریزی درسی معتقدند برنامه های درسی دوره متوسطه حرفه ای با علایق و رغبت های شغلی دانش آموزان دوره متوسطه حرفه ای تناسب کمتری دارد، کمتر توانسته فارغ التحصیلان را به خود کفایی فردی برساند و در توانبخشی حرفه ای دانش آموزان کم توان ذهنی نقش کم رنگی ایفا نموده است.

هدف این پژوهش بررسی میزان تقویت توانمند سازی شغلی در برنامه درسی دانش آموزان کم توان ذهنی است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارشناسان ستادی سازمان آموزش و پرورش استثنایی، کلیه متخصصان برنامه ریزی درسی در مقطع متوسطه حرفه ای و کلیه دبیران مقطع متوسطه کم توان ذهنی استان قزوین میباشد که از بین آنان به ترتیب (40)، (80)، (93) نفر به عنوان نمونه آماری و به شیوه تصادفی ساده و از طریق فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزار پژوهش در این بررسی پرسشنامه محقق ساخته بود که پایایی آن بر اساس آلفای کرانباخ (0.95=) محاسبه و روایی آن بر اساس نظریه اساتید صاحب نظر مورد تایید قرار گرفت.تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد دبیران بر خلاف کارشناسان ستادی و متخصصان برنامه ریزی درسی معتقدند برنامه های درسی دوره متوسطه حرفه ای با علایق و رغبتهای شغلی دانش آموزان دوره متوسطه حرفه ای تناسب کمتری دارد، کمتر توانسته فارغ التحصیلان را به خودکفایی فردی برساند و در توانبخشی حرفه ای دانش آموزان کم توان ذهنی نقش کمرنگی ایفا نموده است.