تعاملات سازمانی

اشتراک دانش و ریسک های آن در سال های اخیر مورد توجه محققان بوده است و با وجود اهمیت موضوع در صنعت بیمه، تاکنون پژوهشی در این زمینه انجام نشده است. با توجه به خلا شناسایی شده هدف اصلی، تحلیل و ارزیابی ریسک های دانش بین سازمانی در صنعت بیمه است. روش تحقیق از منظر داده توصیفی و از منظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل 30 نفر از مدیران منابع انسانی و ریسک در صنعت بیمه است که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده از خبرگان از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. اندازه گیری تأثیر متقابل ریسک های دانش بر یکدیگر و همچنین تعیین احتمال و شدت اثر هر یک از ریسک ها به ترتیب از طریق روش دیمتل فازی و روش فازی به کمک برنامه نویسی در نرم افزار مطلب صورت گرفت. طبق نتایج، ریسک از دست دادن دانش به دلیل اثرگذاری بالا بر دیگر ریسک های دانش بین سازمانی و همچنین احتمال وقوع و شدت اثر فراوان و در نتیجه سطح بالای ریسک، از مهم ترین ریسک های دانش بین سازمانی است و لازم است تا همواره مدنظر شرکت های فعال در صنعت بیمه قرار گیرد.

این پژوهش با هدف مطالعه نقش سلامت سازمانی و ابعاد آن در مدیریت بحران و تعاملات سازمانی است. روش این پژوهش به صورت مروری و تحلیلی به مطالعات علمی، پژوهشی پرداخته است و هدف آن ایجاد یک زمینه و چشم انداز پیش روی کارکنان در زمینه سازمانی خصوصا" در زمینه پتروشیمی در صنعت نفت کشور است. با این رویکرد که در منابع انسانی یک دیدگاه مشترک به وجود آورد و این زنگ خطر را در یک کار پژوهشی به صدا در آورد که سلامت سازمانی اهمیت ویژه ای در مواقع حساس و بحرانی دارد. باید همگی در جهت مدیریت بحران مشارکت داشته باشند و همه این صنعت مادر کشور را در مواقع حساس یاری دهند. با توجه به مطالعه صورت گرفته نتیجه حاکی از این بود که برای پیشرفت سازمانی و یا حداقل در بحران باید اولا" سازمان از سلامت و همکاری لازم برخودار باشد، ثانیا" مدیریت بحران نیازمند برنامه ریزی قبل از وجود بحران و نیازمند یک سیستم اطلاعاتی گسترده است. در نهایت این پژوهش به طراحی یک مدل مفهومی انجامید که به وسیله آن می توان بحران ها را راحتر مدیریت کرد.

باوجود ادبیات غنی درزمینه اخلاق حرفه ای درمتون مختلف، ماهیت تحقیقات درعرصه فعالیت های سازمانی بازرگانی  با بار فرهنگی و اقتصادی متفاوت، دچار تغییرات عمده شده است و درنتیجه الگوها و مدل های موجود اخلاق سازمانی به خوبی شیوه اخلاق تجاری را در این نوع سازمان ها بیان نمی کنند. بنابراین، هدف کلی ارائه پژوهش حاضر، طراحی الگوی اخلاق تجاری مدیران سازمان های ورزشی ایران بود. این پژوهش کاربردی و ازنظرنحوه گردآوری داده ها، ازنوع پژوهش های اسنادی- فراترکیب به شمار می رود. برای شناسایی الگوی اخلاق تجاری مدیران سازمان های ورزشی ایران، تعداد122 مقاله بررسی و ازآن میان، 32 مقاله برای تجزیه وتحلیل نهایی انتخاب شد. ابتدا244 شاخص معرف اخلاق تجاری مدیران شناسایی و در34  مفهوم و12 مقوله طبقه بندی گردیدند. برای تعیین وزن شاخص ها، از آنتروپی شانون استفاده شد. براساس یافته های پژوهش، ابعاد اصلی الگوی اخلاق تجاری مدیران سازمان های ورزشی ایران شامل حرفه ای گرایی اخلاق محور، آگاهی و اشراف سازمانی، مسئله محوری  و واقع گرایی در برخورد با مسائل سازمانی، نگاه اخلاقی درتعاملات سازمانی، الزامات مدیریتی اخلاق محور، اتخاذ رفتارهای اخلاقی- مالی، پایبندی به رفتارهای اخلاقی- رفتاری بازار، اخلاق مداری در درآمدهای سازمانی، الزامات اموزشی مبتنی براخلاق، روحیه فسادزدایی و استقرارعدالت، ثبات شخصیتی-رفتاری، بصیرت و توانایی مدیریتی رهبری گونه هستند. مدیران وکارکنان هر روزه با چالش تصمیم گیری اخلاقی مواجه هستند و نتایج این مطالعه می تواند ابعاد گوناگون اخلاق تجاری را در مناسبات سازمان های ورزشی بیان نماید.

این پژوهش با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی تأثیر فناوری های نوین ارتباطی بر هویت اجتماعی کارکنان فراجا پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که این فناوری ها ضمن تسهیل تعاملات و تقویت حس تعلق سازمانی، چالش هایی همچون کاهش تعاملات انسانی، شکل گیری هویت های چندگانه و فشار اطلاعاتی را نیز به همراه دارند. با توجه به این تأثیرات، این تحقیق از چند جنبه حائز اهمیت است. نخست، این پژوهش می تواند برای درک بهتر آثار فناوری های نوین ارتباطی بر رفتار اجتماعی و هویت اجتماعی کارکنان مفید باشد. دوم، از آنجا که کارکنان فراجا در این فضاهای دیجیتال ابعاد مختلف هویتی خود را بازنگری می کنند، این تحقیق می تواند به سیاست گذاری های مناسب مدیریتی برای بهینه سازی تعاملات درون سازمانی کمک کند. سوم، این پژوهش در غنا بخشی به نظریه های موجود در حوزه ارتباطات و هویت اجتماعی در دوران دیجیتال مفید است. پیشنهاد می شود که سیاست گذاری هایی مبتنی بر آموزش سواد دیجیتال، مدیریت هویت دیجیتال و ایجاد تعادل میان تعاملات انسانی و فناوری در سازمان فراجا تدوین گردد.

هدف: مدل مارپیچ سه گانه تعاملات بین دانشگاه، صنعت و دولت را مورد سنجش قرار می دهد و به عنوان یک چارچوب هنجاری برای درک تعاملات بین بازیگران اصلی در سیستم های نوآوری توسط محققان استفاده می شود. هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل پویایی تعاملات سازمانی در تولید مقالات علمی حوزه مهندسی برق و الکترونیک ایران است. لذا، پژوهش حاضر به سنجش کمّی وضعیت همکاری های بین سازمانی در مقالات علمی حوزه مهندسی برق و الکترونیک ایران با رویکرد مدل مارپیچ سه گانه در گستره کشور ایران پرداخته است. روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده که با استفاده از مدل مارپیچ سه گانه و براساس شاخص رسانش عدم قطعیت T(UIG) به عنوان شاخص تعامل دانشگاه-صنعت-دولت انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 19802 مقاله علمی نمایه شده در پایگاه وب آو ساینس از ایران در حوزه مهندسی برق و الکترونیک (2019-2010) است. پس از استخراج داده ها، در این پژوهش، از نرم افزار TH به منظور تبدیل داده ها به فرمت اکسل و محاسبه عدم قطعیت تعاملات ارکان استفاده شد. به منظور تحلیل مناسب در این خصوص، ابتدا براساس روند مرسوم و متداول تحقیقات این حوزه دانشگاه با کد U، صنعت با کد I، دولت با کد G در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته های پژوهش موید این است که تعداد مقالات در بازه زمانی مورد بررسی رشد یافته و از 1019 مقاله در سال 2010 به 3216 مقاله در سال 2019 رسیده است. در بررسی روند رشد مقالات هر یک از ارکان مشخص شد که تولید مقالات در هر سه رکن دارای رشد صعودی بوده و ضریب رشد مقالات از سال 2010 تا سال 2019 برای دانشگاه 0.63، صنعت 2.5 و دولت 1.8 بوده است. بیشترین همکاری بین دانشگاه و صنعت صورت گرفته و کمترین میزان همکاری بین دولت و صنعت واقع شده است. یافته ها، همچنین نشان داد بالاترین میزان تعاملات مربوط به دانشگاه- دولت در سال 2010 و پایین ترین تعاملات مربوط به دولت- صنعت است که در اکثر سال ها نزدیک به صفر بوده و نشان دهنده استقلال و عدم ارتباط ارکان مذکور است. یکی از نتایج قابل توجه این است که در سال های 2010-2019 تعامل بین دانشگاه- صنعت در تضاد با تعامل دوگانه دانشگاه- دولت بوده است. تعامل دانشگاه- صنعت با تعامل صنعت- دولت طی سال های مورد بررسی همسو بوده است. در سال 2014 تعامل بین ارکان دوگانه و سه گانه صفر بوده است، در حالی که تعامل دانشگاه- صنعت در این سال به بالاترین میزان خود می رسد. همچنین، در سال 2014 بالاترین تعامل بین ارکان دوگانه مربوط به دانشگاه- صنعت صورت گرفته است و در خصوص روابط سه گانه در سال 2010 بیشترین میزان تعامل سه گانه بین ارکان دانشگاه- صنعت- دولت مشاهده می شود. براساس مقادیر شاخص T، بیشترین میزان تعاملات ارکان دوگانه و سه گانه به ترتیب بین دانشگاه- دولت، دانشگاه- صنعت- دولت، دانشگاه- صنعت، و صنعت- دولت دیده شده است. تعامل ارکان دوگانه و سه گانه در سال 2014 نزدیک به صفر بوده، ولی در این سال تعامل دانشگاه- صنعت روندی بسیار افزایشی داشته که حاکی از عدم سرمایه گذاری دولت بر صنعت بوده و به عبارتی هرکجا که نقش دولت کم رنگ تر می شود، نقش صنعت نمایان تر است. نتیجه گیری: در مجموع، در حوزه مهندسی برق و الکترونیک ایران، نمودار تعامل بین ارکان سه گانه در سال های مختلف دارای نوسانات بسیار اندکی بوده و پیشرفتی نداشته است. جدا بودن ساختارهای نهادی و در نتیجه، افزایش روندهای دیوان سالاری میان نهادی، مانع تعامل موثر شده و حوزه های نهادی مانند دانشگاه و صنعت به داشتن نقشی منفعلانه در فرآیند تولید دانش یا به اشتراک گذاری دانش شناخته می شود. بر این اساس، توسعه برخی سیاست های علم و فناوری و راهبردهای پژوهشی و صنعتی برای ارتقای شبکه نوآوری دانشگاه-صنعت-دولت به عنوان یک ضرورت پیشنهاد شده است. یکی از نکات بسیار مشهود این پژوهش، اهمیت حضور بخش دولتی است که با حمایت از ارکان علمی می تواند نقش مؤثری را در تعاملات داشته باشد. با توجه به شرایط خاص حاکم بر تولیدات علمی کشور، جایگاه حمایت های دولتی و انگیزش های موجود که از طریق این بخش به فضای علمی تزریق می شود، هدایت و توسعه اقدامات پژوهشی و تسریع تولید علم در کشور مشخص خواهد شد. یکی از راهکارهای اهتمام بیشتر به توسعه فناوری و تعامل بیشتر دو رکن دانشگاه- صنعت نیز سیاست گذاری های حمایتی و هدایتی دولت است که در صورت وجود هوشمندی بیشتر، شاید زمینه ساز تقاضا محوری و مسئله محوری پژوهش های دانشگاهی و ارتقای نوآوری و توسعه فناوری در بخش صنعت و افزایش بهره برداری از سرمایه های فراوان بخش دانشگاهی کشور باشد. با توجه به یافته های حاصل از پژوهش های متعدد، استفاده از رویکرد مدل مارپیچ سه گانه و قابلیت های آن در سنجش و پویایی دانش و تعاملات و همکاری های فناورانه و دانشی و حتی تولیدی در حوزه های مختلف دانش توصیه می شود.