مطالب

ملاصدرا برپایه نگرش وجودی و نظریه حرکت وجودی و اتحاد عاقل و معقول، اندیشه وحدت نوعی انسانها را انکار نموده و انسانها را بحسب فطرت ثانی و نشئه باطنی دارای انواع گوناگون دانسته است؛ انواعی که هر یک بلحاظ وجودی و معرفتی احکام انحصاری و مختص به خود دارند. از سوی دیگر اطوار گوناگون انسان در حکمت متعالیه، با مقامات انسان در دین ارتباطی تنگاتنگ دارند. دین مراتب و مقاماتی را برای انسان مطرح میکند که صرفاً با تحول وجودی قابل دسترسی، تبیین و فهم است و انواع انسانی در حکمت متعالیه نیز با مقامات انسانی در دین چون رضا و خلیفه الهی قابل تبیین و تفسیر است. نکته اینجاست که در این تعامل، دین در حد مؤید تنزل نمییابد و حکمت متعالیه نیز با حفظ نگرش وجودی به کلام تبدیل نمیشود. ملاصدرا در آثاری چون اسرار الا~یات از این تعامل در تبیین انواع انسانی بهره میگیرد. این جستار درصدد آنست تا کثرت نوعی انسان را از نظر ملاصدرا اثبات نماید و قلمرو و گونه های آن را تبیین کند.

وحدت وجود همچنان از شورانگیزترین و در عین حال از حساسترین مسائل جنجال آفرین در حوزه علوم دینی بشمار میرود که بررسی درست آن میتواند تا حدودی این حساسیتها را کاهش دهد. انتخاب افلوطین برای این بررسی بدین جهت است که فلسفه نوافلاطونی که افلوطین مؤسس آنست، کلیت اندیشه متفکران مسلمان را در زمینه های فلسفه و عرفان تحت تأثیر خود قرار داده است و این تأثیر ازطریق کتابهای اثولوجیا 1 و کتاب العلل2 بوده است. برخی از مورخان فلسفه و عرفان درباره تأثیرپذیری فلسفه و بخصوص عرفان اسلامی از فلسفه نوافلاطونی راه افراط پیموده اند، بطوری که ریشه همه اندیشه های متفکران اسلامی را فلسفه نوافلاطونی دانسته اند. در این مقاله تلاش شده تا یکی از مهمترین مسائل عرفان یعنی وحدت وجود از دیدگاه افلوطین و برخی از نوافلاطونیان مورد بررسی و تحقیق قرار گیرد و پس از آن معلوم نماییم که آیا عرفای بزرگی مانند ابن عربی و قائلان به وحدت وجود متأثر از افلوطین بوده اند یا این مسئله از ابداعات عرفای اسلامی بوده است.

تأثیر مثبت ورزش و فعالیت های جسمانی - حرکتی در ایجاد و حفظ سلامت جسمی و روانی انسان به اثبات رسیده، و این امر یکی از دلایل توجه روزافزون جامعه پزشکی به امر ورزش و فعالیت های جسمانی - حرکتی شده است. با توجه به اینکه یکی از وظایف اصلی مسئولان بخش های پزشکی و بهداشت اجتماعی کشور ترویج فرهنگ پرداختن به ورزش های عمومی منظم برای کسب و ارتقاء سلامت است، بنابراین در این زمینه اطلاع داشتن از وضعیت پایه ای موجود برای برنامه ریزیهای آینده یک نیاز ضروری است. با توجه به این مسئله، در این مطالعه با تهیه یک پرسشنامه کامل، در 6 گروه از اقشار اجتماعی شهر مشهد شامل، فرهنگیان، پزشکان، کارمندان دولت، دانشجویان، مشاغل آزاد و زنان خانه دار، وضعیت ورزش و فعالیت فیزیکی مورد بررسی قرار گرفت. در هر گروه تعداد 100 نفر و در مجموع 600 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. انتخاب نمونه ها به صورت خوشه ای از نواحی مختلف شهر مشهد صورت گرفت. طبق نتایج حاصله، 7/41 درصد از افراد مورد مطالعه، دارای برنامه مشخص ورزشی در زندگی بودند (1/34درصدخانم ها و 48درصدآقایان). عمده ترین ورزش انتخاب شده پیاده روی و کمترین آن ورزش های توپی و رزمی بوده است. در 3/32درصد از موارد ورزش ها به صورت روزانه و در 8/20درصد، در فواصل بیش از یک هفته صورت گرفته است و. فقط 3/7درصد از مردم به صورت حرفه ای به انجام ورزش پرداخته اند. اکثریت افراد ترجیح میدادند به صورت انفرادی و دور از فضاهای عمومیورزش کنند و اصلیترین موانع برای پرداختن به ورزش منظم، محدودیت زمانی و نداشتن انگیزه عنوان شده است.

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین خرده سیستم مدیریت دانش در سازمان یادگیرنده و هوش سازمانی و مؤلفه های آن در ادارات تربیت بدنی آذربایجان شرقی و غربی بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی – همبستگی بوده و به صورت میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل مدیران و کارکنان ادارات تربیت بدنی استان های آذربایجان شرقی و غربی میباشد و حجم نمونه آماری تعداد 172 نفر از این جامعه است. در این تحقیق، از پرسشنامه هوش سازمانی آلبرخت و پرسشنامه خرده سیستم مدیریت دانش مارکوارت، و همچنین از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره با روش گام به گام استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که براساس ضریب همبستگی پیرسون بین خرده سیستم مدیریت دانش و تمامی مؤلفه های هوش سازمانی و هوش سازمانی کل، رابطه مثبت و معنیدار وجود دارد ( ضرایب همبستگی از 484/0 برای چشم انداز استراتژیک تا 737/0 برای سرنوشت مشترک در سطح 01/0 >p معنیدار بوده است. ) در نهایت، نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داده است که مؤلفه های هوش سازمانی، سرنوشت مشترک، کاربرد دانش و اتحاد و توافق قادر به پیش بینی معنیدار خرده سیستم مدیریت دانش در سازمان یادگیرنده هستند.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی شیوع ، نگرش و میزان آگاهی از عوارض جانبی مصرف مواد نیروزا در ورزشکاران نخبه زن تیم های ملی و باشگاهی استان تهران بوده است. روش تحقیق توصیفی و جامعه آماری تحقیق حاضر را ورزشکاران زن نخبه استان تهران که در یکی از باشگاه های برتر و یا در یکی از تیم های ملی زنان ایران در زمان انجام تحقیق تمرینات منظم داشتند، تشکیل داده اند. نمونه های تحقیق تعداد 169 نفر بودند، 83 نفر از آنان عضو تیم های ملی کشور و 86 نفر دیگر، از میان ورزشکاران رشته های مختلف باشگاهی دسته یک تهران انتخاب شدند. میانگین سن 4± 75/22 سال، میانگین وزن 5/6± 14/64 کیلوگرم، قد 7± 07/168 سانتی متر و میانگین سابقه فعالیت آزمودنیها 3± 93/6 سال بود. ابزار اندازه گیری اصلی در این پژوهش یک پرسشنامه خود گزارش دهی شامل23 سؤال با ضریب پایایی(74/0=r ) بود که میزان شیوع مصرف، نگرش و آگاهی از عوارض جانبی ترکیبات نیروزا توسط ورزشکاران مورد سؤال و بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که 5/77درصد (131نفر) از نمونه های تحقیق حداقل از یک ماده نیروزا استفاده کرده بودند، 4/15درصد (26 نفر) از داروهای دوپینگ و ممنوعه مصرف کرده اند و 1/75درصد (127نفر) از آنها نیز از انواع مکمل ها استفاده کرده بودند. بین میزان شیوع، شناخت و آگاهی از عوارض جانبی مواد نیروزا و نگرش نسبت به دوپینگ در زنان ورزشکار نخبه تیم های ملی و باشگاهی، تفاوت معنیداری مشاهده نشد، اما بین میزان شیوع، شناخت، نگرش وآگاهی از عوارض جانبی مواد نیروزا و دوپینگ در زنان ورزشکار نخبه رشته های مختلف ورزشی تفاوت معنی داری مشاهده گردید(05/0 ≥p). مقایسه نتایج حاصل با دیگر تحقیقات نشان داد که شیوع مواد نیروزا در بین زنان ورزشکار نخبه ایرانی از اغلب تحقیقاتی که شیوع مواد نیروزا را در بین زنان گزارش کرده اند، بیشتر است(11،5،3). همچنین نتایج تحقیق حاکی از آن است که ورزشکاران زن ایرانی نیز مانند ورزشکاران بسیاری از کشورها، در ارتباط با مواد نیروزا آگاهی کمیدارند. متأسفانه بررسی نگرش گروه نمونه این تحقیق نشان داد که نگرش زنان ورزشکار نخبه ایرانی نسبت به دوپینگ مثبت است و تمایل بیشتری به استفاده از آن وجود دارد، 33 درصد از آزمودنیهای تحقیق اظهار کردند که چنانچه امکان آن را داشته باشند، از این مواد استفاده خواهند کرد.

مقالات شمس به عنوان اثری برجسته و مهم در تاریخ عرفان و ادبیات فارسی که ارتباط تنگاتنگی با مولوی، زندگی و آثارش دارد، نه تنها مورد توجه طیف وسیعی از خوانندگان عادی و غیر متخصص قرار نگرفته بلکه حتی کمتر مورد توجه پژوهشگران واقع شده است. یکی از دلایل کم توجهی به این کتاب، ساختار جملات از هم گسیخته و عدم انسجام ظاهری متن است که سبب پدید آمدن ابهام شده است. در این پژوهش، به بررسی منشأ ابهام در این متن پرداخته می شود. به دیگر سخن، به این پرسش جواب داده می شود که چه عواملی سبب پدید آمدن ابهام در متن شده است؟ به این منظور بیشتر از روش تحلیل کلام و بحث انسجام دستوری که شامل ارجاع و حذف می شود استفاده می گردد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت که بیشترین سهم ابهام در مقالات مربوط به آشنا نبودن خوانندگان با مهم ترین ویژگی سبکی متن، یعنی استفاده از «ایجاز» است. این طرز استفاده از کلام از سوی نویسنده، نمایانگر خلق و خوی اوست. عوامل دیگر عبارت اند از: نحوه استفاده از ضمایر شخصی به صورت ارجاع برون متنی و درون متنی بدون ذکر پیش مرجع، به کاربردن ضمیر «او» در معنای عام انسان، ذکر نکردن اسامی خاص به دلیل رعایت ایجاز، تبدیل یا تغییر شخص فعل از سوم شخص به اول شخص و بالعکس، استفاده از حذف، ابهام در تشخیص گوینده و شنونده در ساختار گفت وگو، آشنا نبودن مخاطبان امروزی با بافت موقعیتی کلام و نبود دانش پیش زمینه ای.