آموزش و بهسازی نیروی انسانی در هر سازمان جایگاه ویژه ای دارد . هم چنین آموزش ضمن خدمت کارکنان نقش به سزایی در ارتقای کارایی سازمان ها دارد . دوره های آموزش ضمن خدمت معمولا تقویت قابلیت های موجود و تسهیل کسب دانش ، پرورش مهارت ها و توانایی های مربوط به بهبود عملکرد کارکنان را شامل می شود . آموزش های ضمن خدمت یکی از مهم ترین و بهترین راه های تأمین و تربیت نیروی انسانی و بهبود عملکرد کارکنان در وزارتخانه ها و سازمان هاست . با توجه به وظایف محوله به شرکت بیمه ایران در عرصه فعالیت های اقتصادی ضروری است که این شرکت به آموزش و بهسازی نیروی انسانی شاغل در شرکت خود در جهت روزآمد کردن دانش و مهارت های شغلی آنها توجه ویژه ای داشته باشد .
در این مقاله سعی شده است ابعاد مختلف تعامل بین سه مبحث (1) ابزار فرهنگ سازی (2) عوامل ایجاد حرکت و هدایت فرهنگی (3) محیط اجتماعی - فرهنگی در چارچوب مدیریت راهبردی مورد بحث و بررسی قرار گیرد . لذا با توجه به مفهوم فرهنگ و مطالعات اجتماعی - فرهنگی در جوامع صنعتی که به منظور فرهنگ سازی لازم برای تامین نیازهای اجتماعی جدید و ناشی از تحولات تکنولوژیکی ، اقتصادی و سیاسی هدایت و مدیریت می شود و همچنینی با توجه به نقش نهادها و سازمان ها در تحول فرهنگ جوامع مختلف روش های فرا آموزشی فرهنگ سازی و به عبارت دیگر مدیریت فرهنگی مورد توجه و تاکید قرار می گیرد .
هدف از تهیه این مقاله بررسی ریسک های موجود در پروژه های سرمایه گذاری زیر بنایی و ارائه پاره ای راهکارها برای کنترل یا تخفیف آنها بوده است . به طور کلی ریسک های موجود در فرآیند این گونه پروژه های سرمایه گذاری منشای درونی دارند . این نوسان های ناخواسته درونی به طور عمده ناشی از نا همانگی بین ، برنامه هدف و عملکرد سیستم های زیر مجموعه شرکت مورد نظر است و برای کاهش و کنترل آنها اساسی ترین ابزار موجود ، ساختار های قراردادی مناسب است . گاه نیز منشای آنها در خارج از بنگاه است و ممکن است منشای پاره ای از این نوسان های غیر منتظره محیطی چندان شناخته شده نباشد
هدف اصلی این مقاله محاسبه کارایی فنی، تخصیصی و اقتصادی بانک ها در اقتصاد ایران با استفاده از روش تحلیل فراگیر داده ها است. در این مطالعه، وضعیت کارایی 10 بانک کشور برای دوره زمانی 1376-1378 مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که در 3 سال مذکور با فرض وجود بازدهی متغیر نسبت به مقیاس، سه بانک ملی، کشاورزی و صنعت و معدن از لحاظ فنی، تخصیصی و اقتصادی کارآ و بانک توسعه صادرات تنها از نظر فنی کارآ بوده اند. در طی دوره مورد مطالعه، میانگین کارایی فنی 2/84 درصد، کارایی تخصیصی 4/86 درصد و کارایی اقتصادی 3/74 درصد بوده است. به بیان دیگر، میانگین ناکارایی فنی، تخصیصی و اقتصادی به ترتیب، 8/15، 5/13 و 7/25 درصد است. نتایج کلی حکایت از این دارد که در طی سال های مذکور میزان کارایی بانک های تخصصی نسبت به بانک های تجاری بالاتر بوده است.