اسماعیل شفیعی
مطالب
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۱ تا ۲۶ مورد از کل ۲۶ مورد.
نفوذ روز افزون هند در آسیای مرکزی و پیامدهای آن برای پاکستان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
آسیای مرکزی به ارتقا موقعیت دهلی نو بعنوان یک بازیگر مهم در جنگ جهانی بر علیه تروریسم کمک می کند همچنین این منطقه به اهداف بلند مدت راهبردی افزایش نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی هند در منطقه کمک می نماید. آسیای مرکزی نه تنها یک منبع بالقوه انرژی برای هند است بلکه موقعیت راهبردی آن در برابر چین، روسیه و ایران آن را برای دهلی نو مهمتر کرده است زیرا هند با ملتهای فوق همکاری و رقابت دارد. مقاله زیر تلاشهای هند برای حضور بیشتر در آسیای مرکزی و فعالیتهای گسترده اقتصادی این کشور را در این منطقه مورد مطالعه قرار می دهد.
ارزیابی سیاست آفریقایی هند در دوره پس از جنگ سرد
حوزههای تخصصی:
در دوران پس از جنگ سرد با پیدایش نامیبیای مستقل و افریقای جنوبی دموکراتیک، عامل اصلی یعنی مبارزه علیه استعمار و تبعیض نژادی که فعالت های آفریقا و هند را در یک راستا قرار داده بوداز میان رفت.سیاست افریقایی هند به تغییرات اندک و مقداری انسجام در دوران پس از جنگ سرد اشاره دارد. این سیاست از پنج سرود ایین هندوها شکل گرفته است: تشویق همکاری اقتصادی، جذب مردم هندی تبار، جلوگیری و مبارزه با تروریسم، حفظ صلح و کمک به نیروی دفاعی آفریقا.تمایلات مثبت فراوانی برای حضور هند در افریقا وجود دارد و هند ازاین امتیازات برای تقویت بیشتر روابط خود بعنوان یک شریک جدید باید بهره ببرد.
آسیب شناسی منطقه ای -جغرافیایی نقش نخبگان ایرانی در تصمیم سازی از دیدگاه سیاستگذاری عمومی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
وسعت جغرافیایی ایران سبب شده ساختار سیاست گذاری و اداری کشور همواره با این انتقاد روبرو باشد که چرا نخبگان خصوصاً نخبگان ساکن غیر مرکز نقش موثری ندارد؛ لیکن ساختار همواره مورد نقد بوده که گردش نخبگان بیشتر سیاسی بوده تا حرفه ای؛ لیکن در این زمینه همواره دو دسته عوامل محیطی و عوامل سازمانی را ذکر می نمایند که در دسته نخست شرایط سیاسی، اقتصادی، جغرافیایی، اجتماعی، فرهنگی، حقوقی و دیوانسالاری حاکم بر جامعه، جزئی از عوامل محیطی هستند که در طراحی ساختارها باید به آن توجه نمود؛ بنابراین در سطح کلان و ملی، نخبگان و متخصصان هر کشور، مهم ترین و با ارزش ترین سرمایه های موجود آن کشور، به حساب می آیند و ثروت ملی هر جامعه ای از لحاظ فکری و عملیاتی هستند.لذا این پرسش اصلی طرح می گردد که چگونه با آسیب شناسی منطقه ای_ جغرافیایی نقش نخبگان ایرانی در تصمیم سازی از دیدگاه سیاستگذاری عمومی این توانایی ایجاد می شود که راهکارهای اصلاحی ارائه و تحقق یابد؟ به نظر می رسد که نخبگان خصوصاً در دیگر نقاط جغرافیایی ایران که به مرکز دسترس کمتری دارند و با هرگرایش فکری نه نقش انحصارگرایانه دارند و نه اینکه بدون اختیار عمل تابع شرایط محیط هستند بلکه با احاطه بر حیطه تخصصی خود این توان را دارند که در کنار دیگر عوامل راهکارهای تأثیرگذار را در تدوین سیاستهای عمومی جامعه (تصمیم سازی، تصمیم گیری، سیاست گذاری و مرحله عملیاتی) ارائه داده تا تحقق یابند