تبیین مفهوم «خواندن» در مطالعات برنامه درسی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف: هدف این پژوهش تبیین مفهوم «خواندن» در مطالعات برنامه درسی است. روش: رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بوده و در آن از روش کتابخانه ای اکتشافی استفاده می شود. منابع گردآوری داده های این پژوهش، کتاب ها، مقالات و نوشته های مکتوب در مورد موضوع است. پس از بررسی و مطالعه منابع انتخاب شده با توجه به هدف پژوهش، داده های لازم گردآوری و در جهت پاسخ به مسئله اصلی پژوهش سازماندهی و ارائه می شود. یافته ها: خواندن که به عنوان یک مهارت شناختی است در حوزه برنامه درسی معانی دیگری نیز دارد. برنامه درسی دارای هویت های چندگانه از قبیل هویت سیاسی، اتوبیوگرافی، پدیدارشناسی، فمنیستی، زیبایی شناختی و پست مدرنیسم است. در هویت سیاسی برنامه درسی، خواندن به معنای درک و بازتفسیر پیام های سیاسی و ابزاری برای رهایی بخشی است. در هویت اتوبیوگرافی برنامه درسی، خواندن به معنای خودشناسی و باز تعریف هویت فردی است. در هویت پدیدارشناسی برنامه درسی، خواندن به عنوان یک فعالیت عمیق و انسانی، تشکیل و بازسازی هویت است. همچنین در هویت فمنیستی برنامه درسی، خواندن به عنوان برجسته کردن صداهای حاشیه ای، مقابله با هنجارهای جنسیتی است. در هویت زیبایی شناختی برنامه درسی نیز این مفهوم شامل فرآیند درگیرشدن با احساسات، شناخت دنیای درونی خود و دیگران است و در نهایت در هویت پست مدرنیسم برنامه درسی به معنای تفسیر و بازسازی معنا توسط خواننده، پرسش گری و ساختارشکنی و مرگ مؤلف است. نتیجه گیری: در مجموع خواندن علاوه بر معنای مکانیکی یا سطحی، به عنوان یک فرآیند پیچیده و چندبُعدی در نظر گرفته می شود که شامل جنبه های شناختی، اجتماعی، فرهنگی و زبانی است و به عنوان ابزاری برای خود پژوهی تلقی می شود.